Meedoen voor leden is gratis!
Schrijfwedstrijd De Zwarte Agenda
meedoen

Inzenden van een verhaal is mogelijk van 1 mei t/m 20 juli 2018 (24.00 uur).

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

'Dankuwel, mama'. Else trekt na een opscheplepel snel haar bord weg en negeert moeders gefronste blik. Vader vervolgt zijn relaas over de dienst van afgelopen ochtend. 'Broeder Janssen nam vanmorgen tijdens de preek het woord 'rustdag' wel erg letterlijk. De diaken naast hem moest hem wakker porren, hij snurkte zelfs.' Else glimlacht met neergeslagen ogen. Niet dat ze vaders woordgrapje nou zo leuk vond.... maar liever vader in de goede bui laten waarin hij lijkt te zijn. Ze zal het nodig hebben. Else peutert aan het korstje op haar oorlel. Met veertien jaar gaatjes laten schieten, het deed behoorlijk zeer. En nu gaat de boel ook nog ontsteken. Zorgvuldig trekt ze een lok haar naar voren, vouwt hem voor haar oor langs en weer terug in de staart. Vader zal er toch wel achter komen, maar liever niet nu. 'Als de Heer je mooier had gevonden met oorbellen, zou je wel zo geschapen zijn'. Ze hoort het hem al zeggen.

Lastig eten, als je buik in de knoop zit. Met lange tanden kauwt Else op het stuk spek. Ze krijgt de taaie zwoerd niet doorgekauwd. Het spekvet dat een plasje vormt naast de grauwe witlofstamppot bezorgt haar een rilling over de rug. Dan laat vader met de hand voor de mond tevreden een binnensmondse boer. Hij zegt het dankgebed, gespt zijn broekriem wat losser en loopt naar de secretaire. Daar liggen ze, als twee delen van een vertrouwde eenheid. De trouwbijbel van pa en ma, in de eeuwenoude Statenvertaling waar Else geen biet van snapt en daar bovenop de zwarte agenda. Pa pakt de agenda en verdwijnt ermee in zijn werkkamer.

Else richt haar ogen op de open haard die al sinds vanmiddag brandt. Lekker knus en gezellig, maar niet heus. Hoe kan een boekje zo'n belangrijke plaats innemen in je leven....peinst ze. Als het nou nog de Bijbel was geweest, de Heilige Schrift, ja, daar zou ze nog in kunnen komen. Maar bij haar thuis draait het gezinsleven alleen gesmeerd, als iedereen zich houdt aan de regels van een lullig boekje formaat A5, met een harde zwarte kaft. Ooit door haar broer Herm aangeschaft bij de Hema, toen hij begon op de middelbare school. Maar pa had het beter gevonden dat hij de agenda gebruikte die ze met korting konden aanschaffen bij de EO. De Hema-agenda werd door vader in beslag genomen. Else heeft er vorige week in gebladerd, toen ze vanwege een griepje niet meekon naar de dienst. Het boekje staat vol met aantekeningen en verwijzingen. Opgedeeld in Nieuw- en Oudtestamentische ge- en verboden heeft vader zijn wereld, en ook die van vrouw en twee kinderen, afgebakend. Doorspekt met stukjes uit het kerkblad heeft vader hun leven gekooid en vastgenageld. Else rilt. Achteraf had ze de agenda liever dicht gelaten. Het had haar beeld van vader voorgoed veranderd. Hij viel van zijn voetstuk en bleek een angstige, wettische marionet van de kerkeraad te zijn.

Zoals elke zondagavond mogen moeder en Else de boel opruimen, terwijl Herm als eerste met vader vertrekt naar de werkkamer, die grenst aan de eetkamer. Nou ja, werkkamer: het is meer een soort verhoorkamer. Ook als er geen stamppot-met-spek-damp hangt, is de lucht zwaar. Else zet net de laatste pan in de vaatwasser als Herm vaders kamer weer uitkomt. Hij draait zijn ogen naar boven als ze hem passeert.

Vader zit achter zijn bureau. Else vouwt haar rok netjes onder zich als ze tegenover vader plaatsneemt. Hij likt aan zijn wijsvinger terwijl hij de agenda opent. Nauwkeurig doorloopt hij de afgelopen week. Pa begint wel altijd eerst met de vraag of het goed met je gaat. Maar dit voelt een beetje onecht aan, nu ze weet dat er in zijn agenda staat: 'Terg je kinderen niet, zodat ze niet moedeloos worden.' Hij werkt gewoon een lijstje af. Terwijl ze gehoorzaam delen van de preek navertelt, probeert Else te bedenken hoe ze haar vraag in zal kleden. 'Ja, ik vond het heel leerzaam,' prevelt ze. Dan haalt ze een hap adem en perst de lucht eruit: ‘Vader, zou ik alstublieft mee mogen volgende maand, met schoolkamp?' Zijn blik ontwijkend raffelt Else met een hoogrode kleur alle praktische informatie die ze heeft af. Ze slapen met alleen meiden op de kamer, er is voldoende leiding aanwezig en ze gaan niet zwemmen. En ja, de kosten wil ze desnoods zelf betalen. Else kijkt vanuit haar ooghoeken naar haar vader. Terwijl ze midden in een zin is stopt ze opeens. Vader heeft z’n onverzettelijke houding aangenomen. Hij schudt met gesloten ogen zijn hoofd en zegt met op elkaar geperste lippen: 'Geen sprake van...'.

Else verschuift met een ruk haar stoel naar achter. In haar hoofd borrelt het als in een vulkaan en het bloed klopt achter haar slapen. Ze grist de agenda uit vaders handen en knalt de deur met een klap achter zich dicht. Zonder verder nog na te denken stuift ze de eetkamer in en gooit het boekje met kracht in de kachel. De nepleren omslag smelt als eerste. Vervolgens likt het vuur de woorden van de pagina's en verzwelgt dan ook het papier. Elses ogen volgen gretig de gedaanteverwisseling. Dan stelt ze verbaasd vast dat vader haar niet achterna is gekomen. Moeder staat met een hand voor haar opengesperde mond vanuit de keuken te kijken. Herm steekt vanachter moeders rug zijn duim naar haar op.

Haar ogen zoeken de bijbel. Even flitst door haar heen: 'Zal ik....?' Nee, de bijbel heeft er niets mee te maken. Het is vader. Of haar actie geholpen heeft, betwijfelt Else. Nu de adrenaline uit haar lijf is verdwenen voelt ze zich leeg. Verbaasd merkt ze dat ze zich ook schaamt. Die blik in vaders ogen....

Morgen. Dan zal ze een nieuwe agenda voor vader kopen. Maar ze zal hem ook vertellen dat zij wel meegaat op kamp.

Dit artikel delen?
Pin It
Ook gek op korte verhalen?
schrijfwedstrijd agenda

Wil je ons ook ontmoeten op de sociale media?

Teksten en afbeeldingen van deze website mogen alleen met schriftelijke toestemming gebruikt worden. © Schrijverspunt 2018