zaterdagavond
Die avond begon Dirk te vermoeden dat hij overleden was toen er na zijn spitsvondige uiteenzetting over migranten en de slabakkende economie geen reactie kwam van zijn tafelgenoten.
Slechts heel even was hij met stomheid geslagen. Toen er vervolgens ook niemand aan zijn vinger wilde trekken, was het voor Dirk echter zonneklaar: hij was zo dood als een pier.
Dat verklaarde meteen ook waarom er al de hele avond saaie klassieke muziek weerklonk en er enkel croissants met tapas te eten waren: dit was geen gezellige soiree op zaterdagavond, dit was een wake!

Zijn wake!

Dirk keek het sjieke gezelschap één voor één recht in de ogen, maar hun blik leek dwars door hem heen te gaan. Hij vroeg zich af hoelang het geleden zou zijn dat hij gestorven was en hoe.
Erg lang kon het onmogelijk zijn: aan de terneergeslagen sfeer te oordelen lag zijn verlijden hen nog behoorlijk vers in het geheugen.
Arme zielen, dacht Dirk, terwijl hij met zijn vork een olijf probeerde te spietsen. Hij voelde zich enerzijds schuldig dat hij de oorzaak was van de deprimerende sfeer, maar anderzijds deed het hem ook wel deugd dat zijn vrienden zo aangedaan waren door zijn dood.
Hij keek begrijpend naar Norbert die stiller was dan gewoonlijk en Jeanine had hij nog nooit eerder gezien in die zwarte jurk. En daar vanaf nu de herinnering aan hem aan die jurk kleefde, zou het waarschijnlijk ook meteen de laatste keer zijn dat ze hem aanhad.
Het ontroerde Dirk dat Rudy zijn emoties probeerde te verbergen achter een donkere bril, hoewel hij daar slechts gedeeltelijk in slaagde door zijn loopneus. Hij zou het vast weer aan zijn pollenallergie wijten, de arme stakkerd.

Dirk schoof zijn stoel naar achteren en verliet de tafel, de fles Chardonnay onbeschaamd met zich meenemend. Zijn vrienden hadden zijn heengaan duidelijk nog niet ten volle kunnen verwerken. En hij had zelf ook even tijd nodig om na te denken.
Hoe zou hij overleden zijn? Hoe zou de begrafenis zijn geweest – of was hij gecremeerd? – en hoeveel volk zou er op de dienst zijn verschenen? Was er veel gehuild? Wie had de muziek gekozen en op welk nummer zou hij de kerk uitgedragen zijn?

Dirk wandelde naar de tuin en schopte zijn zwarte gelakte schoenen uit. Hij maakte zijn das los, ontknoopte zijn hemd en liet zijn broek tot op zijn enkels zakken.
Als dit dood zijn is, dan kan ik er maar beter van profiteren, dacht Dirk. Hij had altijd al eens willen naaktzwemmen in het zwembad van Gaston en Juliette, maar een natuurlijke schroom had hem daar steeds van weerhouden.
Het zwembad was feeëriek omzoomd met kaarsjes en prachtige bloemen. Nu zijn lichaam tot het astrale behoorde en er geen lichamelijke bezwaren meer waren, zag Dirk zijn kans schoon en met enkel het heldere maanlicht als stille getuige dook hij zonder schroom het zwembad in.

Toen ze de volgende ochtend het naakte lichaam van Dirk vonden op de bodem van het lege zwembad had nog niemand hem al echt gemist. Het bloed dat uit de hoofdwonde had gesijpeld was gestold en maakte dat de zwembadschoonmaker opnieuw van voor af aan kon beginnen.

De vrienden van Dirk besloten dat ze die avond ter ere van zijn nagedachtenis een wake in het huis van Gaston en Juliette zouden houden.
Tegen de schemer verschenen ze één voor één op de afspraak.
Norbert was zichtbaar heftig aangedaan door het besef dat het leven aan een zijden draadje hing. Jeanine droeg voor de gelegenheid een nieuwe zwarte jurk en terwijl Gaston de croissants voor de koffietafel had gehaald, hadden Juliette en Rudy het lege zwembad waarin Dirk was verongelukt versierd met kaarsjes en bloemen. Geen van allen kreeg een hap door z'n keel.
Achteraf bezwoer iedereen dat ze de aanwezigheid van Dirk tijdens het afscheidsdiner levensecht hadden aangevoeld.
Dirk zelf begon die avond pas te vermoeden dat hij overleden was toen er na zijn spitsvondige uiteenzetting over migranten en de slabakkende economie geen reactie kwam van zijn tafelgenoten...
Pin It

Plaats reactie

Beveiligingscode
Vernieuwen

Onze boekentips
Nieuwe leden:
Meedoen schrijfactiviteit, Lezer
Meedoen schrijfactiviteit, Lezer

Contact

Contactgegevens:

Nederland:
Schrijverspunt
p/a Molenkampspark 7
7607LD Almelo
Nederland

België
Schrijverspunt
p/a Krijtstraat 47
3770 Riemst
België

Zakelijk:


IBAN: NL86 TRIO 0198 5602 06 / BIC: TRIONL2U
t.a.v. Schrijverspunt
KVK : 67629369
Belgie: 0669.636.728
BTW: 857099796B01

Op de website is de nodige informatie te vinden. Veel antwoorden op vragen zijn te vinden bij  'FAQ' . Daarnaast blijft het natuurlijk altijd mogelijk om direct contact met ons op te nemen. Klik hieronder!

Hierklikken

Wil je dat we je bellen? Geef dat dan aan in de e-mail en we bellen je z.s.m. Privacy

Volg ons ook op de sociale media:
twitter facebook instagram linkedin

De webwinkel van Schrijverspunt

Voor bezoekers en leden van Schrijverspunt, maar m.n. ook voor deelnemers van Schrijverspunt Clusteruitgeverij en auteurs waarvan Schrijverspunt de uitgever is hebben we naast deze website ook een online winkel.

klikhier om onze webwinkel te bezoeken!

Schrijverspunt Clusteruitgeverij

Schrijverspunt Clusteruitgeverij heeft als motto niet voor niets "Voor schrijvers, door schrijvers". Als clusteruitgeverij hanteren we daardoor vrijwel altijd de laagste tarieven. Een clusteruitgeverij - het woord zegt het al - clustert titels van zelfuitgevende auteurs en kleine uitgeverijen bij de aansluiting bij CB. Door het volume worden de kosten door meerdere deelnemers gedragen.

klikhier om Schrijverspunt Clusteruitgeverij te bezoeken!

Uitgever Schrijverspunt

Naast schrijversplatform en clusteruitgeverij is Schrijverspunt zelf ook uitgever. Onze missie is om debuterende en nog onbekende auteurs een kans te geven. We vinden namelijk élk voltooid manuscript een prestatie en de moeite waard om gelezen te worden.

klikhier om naar uitgever Schrijverspunt te gaan!
Teksten en beelden op deze site zijn auteursrechtelijk beschermd - overname alleen met schriftelijke toestemming. © 2017 Schrijverspunt.nl, All Rights Reserved.