Loading...
Meedoen is gratis!
Schrijfwedstrijd Magie en Tovenaars

Inzenden van een verhaal is mogelijk van 25-2-2019 t/m 25-4-2019 (24.00 uur).

Uitgeverij Keytree organiseert in samenwerking met Schrijverspunt een schrijfwedstrijd. Als genre voor de schrijfwedstrijd gaan we uit van Fantasy, een genre dat zich kenmerkt door het gebruik van fictieve verhalen, verzonnen wezens en imaginaire werelden.

Als thema voor deze wedstrijd is gekozen voor: Magie en tovenaars.

De voorwaarden voor deelname zijn:

  • Deelname is mogelijk van 25-2-2019 t/m 25-4-2019 (24.00 uur) en alleen voor leden van Schrijverspunt (registratie is gratis!).
  • Verhalen dienen online geplaatst te worden op de website van Schrijverspunt. Je moet hiervoor eerst inloggen.
  • De maximale lengte is 1500 woorden.
  • Je inzending mag nog niet eerder zijn gepubliceerd, zowel op internet of in gedrukte / elektronische media.
  • Het gebruiken van een pseudoniem is toegestaan.
  • Je mag slechts eenmaal deelnemen.
  • Door deelname aan de wedstrijd verleen je Schrijverspunt toestemming om je ingezonden verhaal op de website en in de nog uit te geven bundel te publiceren.
  • Je verhaal is geschreven in de Nederlandse taal.

Wat kun je winnen?

Bij voldoende kwalitatieve inzendingen zal uitgeverij Keytree een bundel uitgeven van de beste verhalen. De redactie van Uitgeverij Keytree en Schrijverspunt bepalen welke verhalen in de bundel worden opgenomen en kiezen de winnaar. Stemmen, likes e.d.zijn welkom maar spelen geen rol in de beoordeling.

Schrijverspunt stelt een boekenpakket samen voor de winnaar. Daarnaast ontvangt de winnaar een gratis exemplaar van de uit te geven bundel.

Winnaars schrijfwedstrijd 'Magie en Tovenaars' bekend!

Van 25 februari t/m 25 april 2019 organiseerde uitgeverij Keytree in samenwerking met Schrijverspunt een schrijfwedstrijd in het genre Fantasy met als thema: Magie en tovenaars. Voor deze wedstrijd ontvingen we bijna 90 verhalen.

Meer dan 80 (een aantal verhalen voldeed niet aan de voorwaarden) leuke, originele, ontroerende en onthutsende verhalen hebben we mogen ontvangen. Bij dezen bedanken we iedereen die één of meerdere verhalen heeft ingestuurd!

De winnaar van het openingsverhaal en het boekenpakket is:

Steven Standaert met het verhaal Welp

Benieuwd of jouw verhaal in de bundel wordt opgenomen? Lees gauw verder!

Alle verhalen/auteurs voor de bundel (in willekeurige volgorde):

Steven Standaert : Welp

KT Sterling: het geheime verlangen van de tovenaar

Ellen Kusters: Wichard en Arnoldus

Petra van Engelenburcht: Magie

Tara Bakker: Ontheemd

Reinder Veelinx: Vlak voor de zoveelste zondvloed

Claudia Heijnen: Sneeuwvogel

Cindy Hovins: ook heksen maken foutjes

Nicole Houkes: Keria, de Donaktovernares

Marco Stroo: Vuurstormen

Edith E: Ik, de simpele geest van het Magische Boeck der leevensvraagstukken

Jorrit Stelma: En voor mijn volgende truc

Erik van der Velden: Het geheim van de bovenkamer

Hans van den Berg: De magiër

Emmelie Arents: De simulatie

Michelle Arts: Vogelvrij

Roos Vroonhof: Jachtseizoen

Anke van der Meer: De laatste reis

Pepijn Vissers: Toverraad en Traditie

Alain de Kinder: Quovadis

Morrigan Capall: Ravenheer

JN Martina: De grote bloedoorlog

Roelof Ham: Windruiter

Mark Tamminga: Het wisselhuis

Olga Ponjee: De uitverkorene

Jane Barnaby: Het perfecte slachtoffer

Arno Berendts: Merlijn komt los

Hasan Habibovic: Schaduwwezens

Renata R: Bergera en de vloek van van Arendus

Melanie Steentjes: Brandend oordeel

Nakita Veltman: Wrok

Jan Sebrechts: Zwarte zielen

Kees Scheurwater: De balans

Ben Blom: Echte vrienden

Jens van Neyghem: Magie van papier

Sarah Lenaars: Het meisje in de spiegel

Emsie Max: Als de maan verdwijnt

Yvonne Sonke: De hologrammen van Remuko

Selah Schonewille: De kleur van de bliksem

Annette Akkerman: De wonderlijke verdwijning van een schrijversblok

Magriet Spijker: Harde aarde en dansende vuurvliegjes

Liesbeth Jochemsen: De poppenjongen

Sandy Stokkel: Een bijzondere gave

Ans de Haan: De ontmoeting

Ido Venhuizen: De patstelling

Miranda Weernink: Voorzichtig

Frans van der Eem: De spreukendief

Eveline Boonstra: De Duistere Koets

Johan Tode: De vernietiging

Felicia Trenning: Timotheus


We feliciteren de winnaar van het boekenpakket en alle schrijvers waarvan het verhaal zal worden opgenomen in de bundel.


Na verschijning zal de bundel te koop zijn in elke boekenwinkel in België en Nederland.

Meer informatie over de verschijningsdatum etc. zal t.z.t. te vinden zijn op de website van Keytree.

Schrijfwedstrijd Magie en Tovenaars

Voorzichtig

Ik kijk naar de runen op de deur, voor ik over de drempel stap. Vreemde tekens naast het bekende symbool van de doorgestreepte clown, ik heb geen idee wat ze betekenen, maar met voorzichtigheid kom je nergens.

Stof danst in het zonlicht dat even door de dichtvallende deur naar binnen glipt en de trieste verkoopwaar in hun werkelijke staat laat zien. De geluksstenen lijken verdacht veel op straatkeien met een likje verf, de altaarbeeldjes op houtsnijwerken van een kunstenaar die onbetwist in minimalisme gelooft. Beiden zeker de prijs van een kwart zilverstuk niet waard. Ik onderdruk tevergeefs een neiging tot kuchen.
‘Ik kom zo bij je, kijk gerust rond, maar raak alsjeblieft niets aan.’
Ik kijk rond, maar kan in het zwakke licht niemand ontdekken. Tientallen kaarsen geven een flakkerend licht dat wordt weerkaatst door talloze kristallen die een barrière om de omtrek van de winkel vormen. Binnen die cirkel is het vloeroppervlak volgestouwd met uitpuilende vitrinekasten en rommelig beklede tafels.
Of het door het treurige licht komt, of dat er toch een magische illusie over is gegoten, de snuisterijen in hun bedjes van stof zien er nu een stuk aantrekkelijker uit. Ik neem één van de figuurtjes in handen om het beter te kunnen bekijken. Een tik op mijn hand doet me het weer neerleggen.
‘Ik zei: Niets aanraken, kijken doe je met je ogen!’ De eigenaar van de stem is nog steeds nergens te bekennen.
‘Als je iets wilt kopen dan vraag je het eerst. En nee, de kristallen zijn niet te koop.’

Ik zie hem nu statig een trap afdalen, zijn grijze gewaden enigszins opgetild. Anders dan andere tovenaars, die zich op een meer excentrieke uitstraling laten terugvallen, lijkt het alsof hij zich met de winkel wil versmelten. In zijn gezicht is weinig kleur te ontdekken, een grijze tovenaarshoed valt half over zijn wenkbrauwen en grijze haren omhullen de rest van zijn gezicht. Zijn lichtblauwe ogen kijken op me neer.
‘Waarom zijn de kristallen niet te koop?’
‘De kristallen hebben een functie, ze houden magische krachten tegen.’
‘Zodat er niets de winkel uit lekt?’
Hij schudt zijn hoofd. ‘Zodat er niets in lekt. Nu, heb je een relevante vraag over mijn koopwaar?’
‘Wat is er boven?’ Ik kijk naar de balustrade waar nog meer kaarsen branden, het licht is te zwak om iets te kunnen onderscheiden.
‘De bovenverdieping is waar ik mijn rituelen verricht.’ Hij blijft staan op de onderste tree en kijkt me ijzig aan.
‘Op afspraak.’
‘Kan ik nu een afspraak maken?’
Met een zucht stapt hij de trede af, waardoor we op gelijke hoogte komen.

Van achter de toonbank opent hij een dik gebonden boek ergens in het midden en bladert wat terug.
‘Wil je goud, gezondheid of geluk in de liefde?’
Zijn vingers maken een interessant patroon in het stof op de kaft in een poging de lege agenda voor me te verbergen.
‘Ik kom voor een schouwing.’
‘Ah, bij iemand loeren, is het familie?’ Zijn wenkbrauwen tillen de hoed een tikje omhoog.
‘Gaat jou dat wat aan?’
‘Als je wil dat ik de juiste persoon laat zien dan… Ja.’
‘Ik dacht dat een persoonlijk item genoeg was’
‘Genoeg voor een simpele stokzwaaier, maar je bent nu in mijn winkel.
‘Het gaat om mijn broer.’ Ik geef hem een amulet.
‘Schouwing,’ hij spreekt het woord uit alsof het een nieuwe klank is die hij moet uitproberen en perfectioneren.
‘Schouwing… schouwing, dat is een half uur plus voorbereiding en natuurlijk, hmmm ja, dat moet passen hier.’
Zijn ogen schieten op vanuit het boek.
‘Wanneer had je de schouwing gewild?’
‘Over vijf minuten.’
Zonder oogcontact te verbreken slaat hij het boek dicht. Ik doe vlug een stap terug.
Hij grijnst. ‘Het kan nu ook.’

De vide heeft meer weg van een groot uitgevallen balkon, zware gordijnen langs de muren doen de ruimte klein aanvoelen. De inrichting is strak en minimalistisch, een vlugge blik is voldoende om alles in me op te nemen. Helaas neemt de tovenaar zijn tijd met het ritueel, op dat gebied is hij niet anders dan de anderen.
In een cirkel van zout en kaarsen staat hij voor een hoge tafel, zijn handen om een magische bal gevouwen, zijn ogen in het wit. Tovenaars zijn in deze staat blind voor hun eigen omgeving, tenminste: als ze iets kunnen waarnemen laten ze het nooit merken.
Een irritant gemurmel borrelt op uit zijn mond. Het monotone geluid lijkt met de seconde intenser. Ik verwacht achter de gordijnen een koor van tovenaars te vinden. Ik beeld me in dat ze bewegen, naar mijn voeten graaien, terwijl ik er langs loop.
Vijf witte tafels staan tegen de achtermuur, erop liggen instrumenten voor de verschillende rituelen: een zilverkleurige dolk, een steen, een koperen bel en een kom zout. De vijfde tafel bevatte de bal die nu met de tovenaar mee zoemt.
‘Hmm, interessant.’ Klinkt onverwachts de stem van de tovenaar, het zoemen gaat onafgebroken verder. Ik verstijf.
‘Wat is interessant?’
Hij draait zich naar me toe, maar zijn ogen zijn nog steeds melkwit. Ik ontspan mijn hand en laat de steen geruisloos in mijn schoudertas zakken.
‘Hij zit in een cel, wacht nee, een verhoorkamer denk ik.’
‘Verhoorkamer? Hoe ziet de kamer eruit?’ Ik loop voorzichtig terug naar de trapzijde. Vanbinnen vervloek ik mijn broer, hij hoeft alleen te scouten, te kijken waar wat te halen valt, terwijl ik het risicovolle werk op me neem. En hij werkt zich in de problemen?
‘Kale muren, geen ramen. Schouw-proof.’
‘Is er niets waaraan je kunt afleiden waar hij zich bevindt?’
De gordijnen bewegen nu heftiger, evenals de tovenaar die zichtbaar geniet van de sensatie en sneller begint te praten.
‘Het licht is op hem gericht, ik kan de gezichten van de anderen niet waarnemen. Wacht! Die vent links heeft een tattoo op zijn hand, misschien…’
De stilte slaat ineens terug. De tovenaar, na even met zijn ogen te hebben geknipperd, doet me bevriezen met zijn blik.
‘Hoe ben je door de deur gekomen?’
‘Ik eeh… de deur?’
‘De runen op de deur: Geen pottenkijkers, geen stokzwaaiers en vooral geen narigheid! Toch breng je me narigheid. Hoe?’

De tovenaar haast zich de trap af. Ik volg, op zoek naar een uitweg maar hij staat tussen mij en de uitgang.
Hij opent de deur en gooit een stok naar buiten. Het klettert op de straatstenen, een aantal winkelende mensen kijken verschrikt op voor hij de deur dicht slaat zonder het aan te raken.
‘De runen werken niet meer!’ Hij vergrendelt de deur.
‘Dat kan alleen als de nar is opgestaan.’ Zijn stem is gezonken tot gefluister.
‘Wie is de nar?’ Hij negeert me en gooit een tafel op zijn kant, de aardewerken schalen barsten in stukken, enkele glazen flessen laten een vreemd ruikend gas vrij. Haastig schuift hij de scherven met zijn voet opzij en rolt het tapijt eronder op zodat een luik vrij komt.
‘Wie is de nar?’
Mijn stem raakt verloren in een verwoestende dreun die de kaarsen doet doven. Even is de ruimte compleet donker. Dan klapt de deur opnieuw open, zo hard dat het uit de scharnieren springt. Drie gedaantes verschijnen in de opening.

‘Wie de nar is? De nar is degene die de magische balans op zijn kop zet. Krachtige rituelen worden kinderspel en runen die je zouden beschermen voor het één, beschermen je nu voor iets heel anders. De nar is geen tovenaar dat zou hem of haar absolute macht geven. De nar hoeft alleen het kwartet samen te brengen. Thomas hier bewaakt het laatste deel ervan, De Bezonnen Steen.’ De gedaantes, drie mannen in blauwe fluwelen mantels stappen de winkel binnen. De spreker richt zich tot de tovenaar.
‘De dag die sommigen vrezen, anderen aanbidden is eindelijk hier. Jij zou het ook moeten aanbidden Thomas, je was een tovenaar van niks maar nu ligt de wereld aan je voeten! Dat is, als je bij ons aansluit.’
‘Nooit niet, schoft!’ Een bliksemschicht schiet uit de vingertoppen van de tovenaar, recht op de torso van één van de indringers. Hij zakt bewusteloos neer, de overige twee schieten terug.
Ik duik naar de grond en rol onder een tafel. Vanuit mijn benarde positie hoor ik hoe de tovenaar eveneens op de grond valt. Zijn ijskoude ogen staren dof in de mijne.
Een hand verspert mijn zicht, een grijnzende clown knipoogt naar me vanaf de pols.
‘We willen de nar geen kwaad doen.’ Klinkt de kalme stem van de indringer.
Ik neem zijn hand en hij helpt me overeind. Dan buigen ze diep voor mij.
‘En de broer van de nar?’
‘Oh hem? Geen zorgen, hij zit in de kroeg verderop, met genoeg zilver om zijn mond de rest van het jaar nat te houden.’
‘We zouden jou ook graag belonen,’ vervolgt de ander, ‘maar de teksten schrijven dat de nar niets van monetaire waarde accepteert. Het kwartet blijft van jou, hoewel het in zijn samengesmolten vorm ontdaan is van haar individuele krachten en waarde, blijft het een mooi aandenken, niet waar?’

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 28
Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief