Loading...
Meedoen is gratis!
Schrijfwedstrijd Magie en Tovenaars

Inzenden van een verhaal is mogelijk van 25-2-2019 t/m 25-4-2019 (24.00 uur).

Uitgeverij Keytree organiseert in samenwerking met Schrijverspunt een schrijfwedstrijd. Als genre voor de schrijfwedstrijd gaan we uit van Fantasy, een genre dat zich kenmerkt door het gebruik van fictieve verhalen, verzonnen wezens en imaginaire werelden.

Als thema voor deze wedstrijd is gekozen voor: Magie en tovenaars.

De voorwaarden voor deelname zijn:

  • Deelname is mogelijk van 25-2-2019 t/m 25-4-2019 (24.00 uur) en alleen voor leden van Schrijverspunt (registratie is gratis!).
  • Verhalen dienen online geplaatst te worden op de website van Schrijverspunt. Je moet hiervoor eerst inloggen.
  • De maximale lengte is 1500 woorden.
  • Je inzending mag nog niet eerder zijn gepubliceerd, zowel op internet of in gedrukte / elektronische media.
  • Het gebruiken van een pseudoniem is toegestaan.
  • Je mag slechts eenmaal deelnemen.
  • Door deelname aan de wedstrijd verleen je Schrijverspunt toestemming om je ingezonden verhaal op de website en in de nog uit te geven bundel te publiceren.
  • Je verhaal is geschreven in de Nederlandse taal.

Wat kun je winnen?

Bij voldoende kwalitatieve inzendingen zal uitgeverij Keytree een bundel uitgeven van de beste verhalen. De redactie van Uitgeverij Keytree en Schrijverspunt bepalen welke verhalen in de bundel worden opgenomen en kiezen de winnaar. Stemmen, likes e.d.zijn welkom maar spelen geen rol in de beoordeling.

Schrijverspunt stelt een boekenpakket samen voor de winnaar. Daarnaast ontvangt de winnaar een gratis exemplaar van de uit te geven bundel.

Winnaars schrijfwedstrijd 'Magie en Tovenaars' bekend!

Van 25 februari t/m 25 april 2019 organiseerde uitgeverij Keytree in samenwerking met Schrijverspunt een schrijfwedstrijd in het genre Fantasy met als thema: Magie en tovenaars. Voor deze wedstrijd ontvingen we bijna 90 verhalen.

Meer dan 80 (een aantal verhalen voldeed niet aan de voorwaarden) leuke, originele, ontroerende en onthutsende verhalen hebben we mogen ontvangen. Bij dezen bedanken we iedereen die één of meerdere verhalen heeft ingestuurd!

De winnaar van het openingsverhaal en het boekenpakket is:

Steven Standaert met het verhaal Welp

Benieuwd of jouw verhaal in de bundel wordt opgenomen? Lees gauw verder!

Alle verhalen/auteurs voor de bundel (in willekeurige volgorde):

Steven Standaert : Welp

KT Sterling: het geheime verlangen van de tovenaar

Ellen Kusters: Wichard en Arnoldus

Petra van Engelenburcht: Magie

Tara Bakker: Ontheemd

Reinder Veelinx: Vlak voor de zoveelste zondvloed

Claudia Heijnen: Sneeuwvogel

Cindy Hovins: ook heksen maken foutjes

Nicole Houkes: Keria, de Donaktovernares

Marco Stroo: Vuurstormen

Edith E: Ik, de simpele geest van het Magische Boeck der leevensvraagstukken

Jorrit Stelma: En voor mijn volgende truc

Erik van der Velden: Het geheim van de bovenkamer

Hans van den Berg: De magiër

Emmelie Arents: De simulatie

Michelle Arts: Vogelvrij

Roos Vroonhof: Jachtseizoen

Anke van der Meer: De laatste reis

Pepijn Vissers: Toverraad en Traditie

Alain de Kinder: Quovadis

Morrigan Capall: Ravenheer

JN Martina: De grote bloedoorlog

Roelof Ham: Windruiter

Mark Tamminga: Het wisselhuis

Olga Ponjee: De uitverkorene

Jane Barnaby: Het perfecte slachtoffer

Arno Berendts: Merlijn komt los

Hasan Habibovic: Schaduwwezens

Renata R: Bergera en de vloek van van Arendus

Melanie Steentjes: Brandend oordeel

Nakita Veltman: Wrok

Jan Sebrechts: Zwarte zielen

Kees Scheurwater: De balans

Ben Blom: Echte vrienden

Jens van Neyghem: Magie van papier

Sarah Lenaars: Het meisje in de spiegel

Emsie Max: Als de maan verdwijnt

Yvonne Sonke: De hologrammen van Remuko

Selah Schonewille: De kleur van de bliksem

Annette Akkerman: De wonderlijke verdwijning van een schrijversblok

Magriet Spijker: Harde aarde en dansende vuurvliegjes

Liesbeth Jochemsen: De poppenjongen

Sandy Stokkel: Een bijzondere gave

Ans de Haan: De ontmoeting

Ido Venhuizen: De patstelling

Miranda Weernink: Voorzichtig

Frans van der Eem: De spreukendief

Eveline Boonstra: De Duistere Koets

Johan Tode: De vernietiging

Felicia Trenning: Timotheus


We feliciteren de winnaar van het boekenpakket en alle schrijvers waarvan het verhaal zal worden opgenomen in de bundel.


Na verschijning zal de bundel te koop zijn in elke boekenwinkel in België en Nederland.

Meer informatie over de verschijningsdatum etc. zal t.z.t. te vinden zijn op de website van Keytree.

Schrijfwedstrijd Magie en Tovenaars

Welp

Welp

“Het woud zal je leiden.”

Bran rilde. Het was koud in het bos van Cenobum. Het afdakje van bladeren waaronder hij de nacht had doorgebracht, had nauwelijks bescherming geboden tegen de vochtige ochtendnevel die hardnekkig aan de mosgrond kleefde. Hij huiverde en trok Erlomars mantel van wolfsvel tegen zich aan. Arianrod had haar maanwiel al drie maal door de hemel getrokken sinds vader hem met een geitje en het verzoek om kruiden naar de oude druïde had gestuurd. En even vaak vervloekt de goden, dacht Bran, dat ze uitgerekend de meest tengere jongen van het dorp met hun opdracht belast hadden.

Erlomar was niet in zijn hut geweest. Het geitje in zijn armen was schichtig geworden. Toen hij in het struikgewas verderop een zacht gesteun hoorde, had hij uiteindelijk de oude man aangetroffen. Hij stond nog steeds versteld van de rust waarmee hij naar de rood doordrenkte aarde rond het lichaam had gekeken. Bran sloot zijn ogen en bevond zich terug op de plaats van de aanslag. Intuïtief tastten zijn vingers de wonden aan Erlomars rug af. Hij zag opnieuw hoe hij de druïde voorzichtig naar de beslotenheid van de plaggenhut sleepte. Hoe hij ondanks zijn onervarenheid een kompres van kruiden samenstelde en dat op de letsels drukte. Hoe hij bij de gewonde waakte tot die 's nachts bij bewustzijn kwam.

“De slangenkrijger!”

Erlomar opende zijn ogen en hees zich verschrikt op zijn zij. Hij weerde Bran af die in het licht van een fakkel kwam toegelopen.

“U moet rusten, eerwaarde. U...”

Bran stopte abrupt met praten toen hij merkte dat de priester de kompressen op zijn lichaam onderzocht. Hij bestudeerde het verweerde gezicht. Even meende hij een goedkeurend knikje om het onverwachte werk van zijn handen te ontwaren. Zijn ogen stonden ernstig. Ondanks de pijn maakten ze een alerte indruk.

“Bran, zoon van Alauda.” Bran vroeg zich niet eens af hoe de grijsaard zijn naam kende. “De man die me heeft aangevallen wordt de slangenkrijger genoemd. Zijn opdrachtgever maakt deel uit van onze eigen broederschap. Iemand wil de macht in de priesterkaste overnemen. Zijn magie is zo sterk dat zelfs ik niet kan zien wie hij is.”

Erlomar hoestte en spuwde bloed uit.

“Drie manen na deze maan reeds houden onze broeders hun jaarlijkse bijeenkomst in het heilige bos van Cenobum. Je moet de cultusplaats vinden en de opperdruïde mijn boodschap overbrengen.” Hij maakte een flauw gebaar naar het opgespannen wolfsvel aan de muur van het hutje. Bran wilde protesteren, opwerpen dat zijn vader hem thuis verwachtte. De stille stem van de druïde, die nu niet meer dan een gefluister was, weerhield hem echter. Hij nam het vel van de muur en keek naar de vreemde tekens die op de huidkant waren aangebracht.

“De wolf draagt de boodschap. Gord hem om en gebruik hem als mantel. Vermijd de heirbanen. En pas op... Pas op voor de slangenkrijger. Hij is een wrede tegenstander.” Bran moest zijn oor vlakbij het gezicht van de druïde houden om hem te verstaan. “Onthoud, jongen... Alleen waardig bloed vindt de weg naar het heiligdom.”

In zijn hoofd doofde de fakkel in het hutje uit. Bran staarde weer naar de nevel in het woud. De slierten werden dunner. Weldra zouden ze oplossen, wist hij, in het schaarse zonlicht dat de bladeren door lieten. Zijn vingers streken over de wolfshuid. Hij had niet gedacht dat Erlomar tegen hem zou blijven spreken. Wanneer hij 's nachts rustte, klonk de stem van de druïde even duidelijk in zijn dromen als in zijn herinnering. Vannacht had hij hem weer gehoord.

“De bomen wijzen de weg. Het woud zal je leiden.”

De inmiddels even vertrouwde als raadselachtige woorden spoorden hem aan. Hij spande zijn spieren en liet zijn lichaam op gang komen. Af en toe hield hij halt om een wilde wortel of plant uit te graven. Kauwend op de de bittere strengen realiseerde hij zich dat hij van de ene dag op de andere in staat was geweest om de meest voedzame soorten uit te kiezen. Maar hij had ook gemerkt dat hij dagen aan een stuk kon lopen zonder echte vermoeidheid te voelen. Een berin met welpen die hij tegen het lijf was gelopen, had zonder aan te vallen rechtsomkeer gemaakt. Het was de mantel, dacht hij. Het was alsof de mantel hem met de oude priester in verbinding stelde en diens krachten naar hem overbracht. De vochtige boslucht vulde zijn longen.

Het meest verbazingwekkende was zijn gebrek aan angst. Thuis in het dorp stond hij niet bekend om zijn dapperheid. In tegenstelling tot zijn leeftijdsgenoten was hij zelden bij de jongensgevechten betrokken. Wanneer het toch gebeurde, delfde hij meestal het onderspit. Op het veld speelde zijn gebrek aan spierkracht hem parten. Vader leek hem nog het meest geschikt te vinden om kruiden te halen bij de druïde. Hij wou dat vader hem nu kon zien. Alleen in het woud met een missie die om middernacht moest aflopen, bewoog hij zich voort alsof hij zijn hele leven nooit anders gedaan had. Hij moest aan het geitje denken. Tijdens de verzorging van Erlomar was het weggelopen. Als het niet dood was, zou het nu minstens verdwaald zijn. Hij daarentegen was er zeker van dat hij met elke stap dichter bij zijn doel kwam. De avond begon al te vallen toen hij met een ruk stil hield.

Zijn nieuwe instincten stonden op scherp en waarschuwden hem. De lucht om hem heen werd ijler. Plots was het alsof alle geluiden in het bos tegelijk tot hem doordrongen. Het ritselen van het gebladerte klonk even luid als de trillende vleugels van een mug en hun boodschap viel samen met de stem van Erlomar, ergens ver in zijn achterhoofd.

“Pas op voor de slangenkrijger, Bran. Hij is een wrede tegenstander.”

Instinctief liet hij zich op een knie vallen. Hij keek om zich heen en een schok ging door zijn lichaam. Ze moesten elkaar gelijktijdig opgemerkt hebben. De slangenkrijger bevond zich op een helling tegenover hem. Hij droeg het ravenzwarte haar in schouderlange vlechten. De huid van zijn torso was met blauwe kleurstof bewerkt. Het azuur vormde het canvas voor grillige tatoeages van slangen en kraaien. Zijn hoektanden waren in scherpe punten geveild. Koud als een adder kwam hij op hem af gegleden.

Bran wilde zich schrap zetten voor de aanval, maar de lucht leek nog ijler te worden. In de hoeken van zijn gezichtsveld doemden zwarte vlekken op. Hij voelde zijn spieren een voor een verkrampen. Zijn handen klauwden in het mos en zijn nek spande zich in een onnatuurlijke kromming. Zijn gezicht was zo ver naar boven gericht dat hij alleen het bladerdak zag en daarachter de paarse avondhemel. De takken draaiden rond en rond tot ze een groene waas werden. Vanuit het bos schoten schimmen langs en rond hem heen. Tenslotte verloor hij elk besef van tijd en ruimte.

Het duurde even voor hij zich realiseerde dat het geruis in zijn hoofd het stromen van bloed in zijn eigen aderen was. Bran wachtte tot de kolkende rivier zich terugtrok in de klop van een hartslag. Pas daarna was hij in staat de omgeving in zich op te nemen. Het woud was stil geworden. Naast hem lag het verminkte lichaam van de blauwe man. Gefascineerd staarde hij naar de ledematen waarvan sommige in vreemde hoeken lagen. Tientallen beten hadden de slangen en kraaien op de blauwe huid opengereten. Botten waren gekraakt met de kracht van wolvenkaken. De krijger was dood. Bran bleef er onbewogen bij.

Hij was bloed, dacht hij. Hij was waardig. Hij was wolven.

“Luister naar het woud. Het woud zal je leiden.”

De nacht was gekomen en de sterren vertelden hem dat er nog enkele uren restten tot middernacht. Pas in het schijnsel van de maan zag hij tegen de oudste bomen runentekens oplichten. Ze markeerden een pad door het donker.

Hij was de boodschapper.

Dit artikel delen?
  • Hits: 114

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief