Loading...
Meedoen is gratis!
Schrijfwedstrijd Magie en Tovenaars

Inzenden van een verhaal is mogelijk van 25-2-2019 t/m 25-4-2019 (24.00 uur).

Uitgeverij Keytree organiseert in samenwerking met Schrijverspunt een schrijfwedstrijd. Als genre voor de schrijfwedstrijd gaan we uit van Fantasy, een genre dat zich kenmerkt door het gebruik van fictieve verhalen, verzonnen wezens en imaginaire werelden.

Als thema voor deze wedstrijd is gekozen voor: Magie en tovenaars.

De voorwaarden voor deelname zijn:

  • Deelname is mogelijk van 25-2-2019 t/m 25-4-2019 (24.00 uur) en alleen voor leden van Schrijverspunt (registratie is gratis!).
  • Verhalen dienen online geplaatst te worden op de website van Schrijverspunt. Je moet hiervoor eerst inloggen.
  • De maximale lengte is 1500 woorden.
  • Je inzending mag nog niet eerder zijn gepubliceerd, zowel op internet of in gedrukte / elektronische media.
  • Het gebruiken van een pseudoniem is toegestaan.
  • Je mag slechts eenmaal deelnemen.
  • Door deelname aan de wedstrijd verleen je Schrijverspunt toestemming om je ingezonden verhaal op de website en in de nog uit te geven bundel te publiceren.
  • Je verhaal is geschreven in de Nederlandse taal.

Wat kun je winnen?

Bij voldoende kwalitatieve inzendingen zal uitgeverij Keytree een bundel uitgeven van de beste verhalen. De redactie van Uitgeverij Keytree en Schrijverspunt bepalen welke verhalen in de bundel worden opgenomen en kiezen de winnaar. Stemmen, likes e.d.zijn welkom maar spelen geen rol in de beoordeling.

Schrijverspunt stelt een boekenpakket samen voor de winnaar. Daarnaast ontvangt de winnaar een gratis exemplaar van de uit te geven bundel.

Winnaars schrijfwedstrijd 'Magie en Tovenaars' bekend!

Van 25 februari t/m 25 april 2019 organiseerde uitgeverij Keytree in samenwerking met Schrijverspunt een schrijfwedstrijd in het genre Fantasy met als thema: Magie en tovenaars. Voor deze wedstrijd ontvingen we bijna 90 verhalen.

Meer dan 80 (een aantal verhalen voldeed niet aan de voorwaarden) leuke, originele, ontroerende en onthutsende verhalen hebben we mogen ontvangen. Bij dezen bedanken we iedereen die één of meerdere verhalen heeft ingestuurd!

De winnaar van het openingsverhaal en het boekenpakket is:

Steven Standaert met het verhaal Welp

Benieuwd of jouw verhaal in de bundel wordt opgenomen? Lees gauw verder!

Alle verhalen/auteurs voor de bundel (in willekeurige volgorde):

Steven Standaert : Welp

KT Sterling: het geheime verlangen van de tovenaar

Ellen Kusters: Wichard en Arnoldus

Petra van Engelenburcht: Magie

Tara Bakker: Ontheemd

Reinder Veelinx: Vlak voor de zoveelste zondvloed

Claudia Heijnen: Sneeuwvogel

Cindy Hovins: ook heksen maken foutjes

Nicole Houkes: Keria, de Donaktovernares

Marco Stroo: Vuurstormen

Edith E: Ik, de simpele geest van het Magische Boeck der leevensvraagstukken

Jorrit Stelma: En voor mijn volgende truc

Erik van der Velden: Het geheim van de bovenkamer

Hans van den Berg: De magiër

Emmelie Arents: De simulatie

Michelle Arts: Vogelvrij

Roos Vroonhof: Jachtseizoen

Anke van der Meer: De laatste reis

Pepijn Vissers: Toverraad en Traditie

Alain de Kinder: Quovadis

Morrigan Capall: Ravenheer

JN Martina: De grote bloedoorlog

Roelof Ham: Windruiter

Mark Tamminga: Het wisselhuis

Olga Ponjee: De uitverkorene

Jane Barnaby: Het perfecte slachtoffer

Arno Berendts: Merlijn komt los

Hasan Habibovic: Schaduwwezens

Renata R: Bergera en de vloek van van Arendus

Melanie Steentjes: Brandend oordeel

Nakita Veltman: Wrok

Jan Sebrechts: Zwarte zielen

Kees Scheurwater: De balans

Ben Blom: Echte vrienden

Jens van Neyghem: Magie van papier

Sarah Lenaars: Het meisje in de spiegel

Emsie Max: Als de maan verdwijnt

Yvonne Sonke: De hologrammen van Remuko

Selah Schonewille: De kleur van de bliksem

Annette Akkerman: De wonderlijke verdwijning van een schrijversblok

Magriet Spijker: Harde aarde en dansende vuurvliegjes

Liesbeth Jochemsen: De poppenjongen

Sandy Stokkel: Een bijzondere gave

Ans de Haan: De ontmoeting

Ido Venhuizen: De patstelling

Miranda Weernink: Voorzichtig

Frans van der Eem: De spreukendief

Eveline Boonstra: De Duistere Koets

Johan Tode: De vernietiging

Felicia Trenning: Timotheus


We feliciteren de winnaar van het boekenpakket en alle schrijvers waarvan het verhaal zal worden opgenomen in de bundel.


Na verschijning zal de bundel te koop zijn in elke boekenwinkel in België en Nederland.

Meer informatie over de verschijningsdatum etc. zal t.z.t. te vinden zijn op de website van Keytree.

Schrijfwedstrijd Magie en Tovenaars

Het meisje in de spiegel

Het was een heerlijke, zonnige dag in augustus. In de straatjes van het oude stadsgedeelte van Antwerpen slenterde ik van winkeltje naar winkeltje genietend van de warme zon op mijn ontblote schouders.  Door de aanhoudende hitte droeg ik, ondanks dat ik er niet zo voor ben, een korte jurk met spaghetti bandjes.  Slenterend naar het volgende winkeltje kwam er een glimlach op mijn gezicht. Dit was het tofste  winkeltje van Antwerpen. 

Het was een klein winkeltje waar de meeste mensen gewoon voorbij zouden lopen zonder er aandacht aan te schenken.  Buiten stonden wat rekken met kleding, je zou ze kunnen omschrijven als alternatief.  Voor mij hebben ze iets magisch, ik voel me erdoor aangetrokken. In de etalage kan je heel wat leuke juwelen en beeldjes van draken, spinnen en andere ongewone dieren vinden.  Ik noemde het al jaren mijn kleine heksen winkeltje.   

Ik ben er heel toevallig terecht gekomen, ik wandelde er voorbij onderweg naar de grote markt.  Het had zo’n aantrekkingskracht op mij dat ik niet anders kon dan er binnen wandelen.  Ook nu duwde ik de grote zware houten deur open en stapte binnen.  De zware geur van wierook kwam me onmiddellijk tegemoet.  De vrouw achter de kleine houten toog keek op van haar boek.   Met samen geknepen ogen tuurde ze over haar bril naar mij.  Haar ogen schitterde bij het zien van een bekende en er verscheen een kleine glimlach op haar lippen, daarna boog ze zich opnieuw over haar boek. 

Meestal snuffelde ik vooraan in het winkeltje, bij de boeken.  Nu was het alsof iemand mijn naam riep en me achterin een donker stuk probeerde te krijgen.  Iets trok mijn aandacht en ik kon niet veel anders dan gaan kijken. 

Achterin stond een grote mahoniehouten spiegel met een doek over. Ik kon het niet laten en haalde het doek eraf.  De lijst van de spiegel was heel mooi, met een gekerfde tekening van een levensboom.  Bovenaan de lijst zat een arend in de boom en onderaan zag ik een slangachtig wezen rond de wortels kronkelen.  Ik had al veel gelezen en wist meteen dat dit “Iggdrasil” voorstelde.  Een levensboom uit de Noorse mythologie. Ik ging met mijn vingers over de tekening om er nog meer voeling mee te krijgen, plots zag ik het beeld in de spiegel wazig worden.  Ik zag mijn evenbeeld plaatsmaken voor een ander beeld.  Ik schrok en sprong een beetje achteruit. Het beeld veranderde terug naar mijn spiegelbeeld. Ik zag mijn eigen verbaasde gezicht dat naar me keek. 

“Ik droom” dacht ik bij mezelf, maar om me er van te verzekeren dat ik me niet vergiste streek ik opnieuw over de lijst.  Onmiddellijk verdween mijn spiegelbeeld en zag ik een sneeuwvlakte voor me.  Vanuit de verte zag ik een figuur opduiken.  Hij leek dichter bij te komen.   Ik probeerde mezelf te dwingen om de spiegel opnieuw los te laten maar kon het niet.  Ik wilde zien wie daar liep. 

Langzaam aan zag ik dat de schim geen man was maar een jonge vrouw met kort zilver haar.  Ze droeg een lange broek met pelsen schoenen en een wolvenpels.  Ze had een grote wandelstok vast met meer pels aan en bovenaan een schedel van een klein dier.   Ze liep steeds dichter en dichter tot ik haar heel goed kon zien. 

Het leek wel of ik opnieuw gewoon in de spiegel keek, dit meisje had hetzelfde gezicht als mij.  Ik zag dat ze me nu ook kon zien want ze keek me aan met dezelfde verbazing op haar gezicht.   Ze stak haar hand naar me uit en onbewust deed ik hetzelfde, onze vingertoppen raakte elkaar tegen het glas van de spiegel en opeens voelde ik een enorme koude langs mijn lichaam trekken.  Alles werd even zwart en toen ik weer wat helder kon kijken zag ik dat ik vlak voor haar stond.  Met mijn voeten in de sneeuw. 

“Wat?” stammelde ik en begon nog heviger te bibberen toen het besef kwam dat ik in mijn zomer jurkje en sandalen in een sneeuwvlakte stond.  Opeens voelde ik de grond onder mijn voeten wegzakken en werd alles opnieuw zwart voor mijn ogen.

“Yaluna, Yaluna, ...” hoorde ik iemand fluisteren.

Ik opende mijn ogen en moest even knipperen door het felle licht.  Voor mij zat het meisje dat ik net nog op de sneeuwvlakte had gezien.  Ik lag, denk ik, op een soort van bed, gemaakt van dierenvellen en bovenop mij lag een deken gemaakt uit pels.  Er was een warme gloed in de kamer, die leek te komen van een vuurput achter het meisje. 

“Je bent wakker!  Heb je het al wat warmer Yaluna?”

Ik knik

“Wie ben jij? Hoe ken je mijn naam? Waar ben ik? Hoe kom ik hier?

Ik ratel de ene na de andere vraag en gooi de dekens van mijn lichaam om recht te komen.

“Rustig maar!” Sust ze “ik zal al je vragen zo beantwoorden maar je moet onder de dekens blijven, je bent te hard onderkoeld.”

“Ik ben Yaliza” zegt ze met een lach “en dit is mijn huis” en ze maakt met haar handen een gebaar rond zich.

“En waar is jou huis dan als ik dat mag vragen? Hoe ben ik opeens in de sneeuw terecht gekomen, ik was in een winkeltje in Antwerpen”

“We zitten ik de bergen van Stryn in Noorwegen, wij zijn hier geboren.”

“Wij? Je bedoelt jij en je familie? Maar hoe ben ik bijna 2000 kilometer verder in 1 seconde en waarom ben ik hier.”

“Met wij bedoel ik inderdaad mezelf en mijn familie, maar ook jou, je moet de gelijkenis toch gezien hebben?  “Dat daar is Nanna” wijst ze naar een oude vrouw in de hoek van de kamer.  Nanna is mijn bestemor, of oma zoals jij zou zeggen. Nanna vertelde me onlangs een verhaal over mijn tweelingzus, die toen we 2 jaar oud waren verdween in de sneeuwvlaktes.  Haar naam was YYamuna, en ze verdween op de plek waar jij net tevoorschijn kwam.”  Begon yaliza haar verhaal. 

Ik keek haar aan met open mond.  Zit ze me nu te vertellen dat ik haar verdwenen zus ben. 

“Ik zie wat je denkt Yaluna” lacht ze

“Ja ik denk inderdaad dat jij mijn verdwenen zusje bent.  Hoe anders verklaar je dat je dezelfde naam hebt, zo hard op mij lijkt en opnieuw opduikt op de plek waar je ooit verdween”

“Ik vind het wel heel raar klinken allemaal!  Sorry dat ik het zo zeg maar je klinkt een beetje gek”

“Jij vind mijn verhaal gek?” Lacht Yaliza “vertel eens wat over je familie?”

Ik probeer te bedenken wat ik haar ga vertellen aangezien ik mijn familie nooit heb gekend.  Ik werd namelijk geadopteerd toen ik heel klein was.  Maar wat ze zegt kan toch helemaal niet kloppen? 

“Mijn kind toch” hoor ik ineens vanuit de hoek van de kamer, het is Nanna die zich nu in het gesprek komt moeien. 

“Geloof nu maar wat Yaliza je verteld, het is de waarheid.  En de reden dat je hier opeens terug opduikt heeft alles te maken met jullie 18e verjaardag volgende week!  Jullie zijn voorbestemd voor iets groters en de magie die jullie bezitten zal volledig openbloeien in de nacht van jullie verjaardag.”

Ik schiet in de lach en gooi de pelsen van mijn lichaam.

“Sorry hoor maar magie?”

“Ja magie, hoe denk je dat je hier terecht kwam?”

Yaliza sprong ook recht en gaf me een stapeltje kleding.  Het was dezelfde soort kleding die zij ook aanhad, ik deed ze snel aan want ondanks het vuur voelde ik al opnieuw een koude rilling.

“Kom, dan gaan we een eindje wandelen” Yaliza pakte nog een extra pels en gooide die naar mij.  “ doe die nog maar aan, het is gemaakt van schaap, dat zal je wel warm houden.”

Samen met haar wandelde ik naar buiten en ze begon te praten.  Al snel had ik door dat, ondanks we in een heel ander klimaat en een heel andere leefwereld waren opgegroeid, we hetzelfde karakter hadden en we elkaar helemaal aanvulden.  Opeens zag ik het voor me, het wormgat dat me hier had gebracht.  Hier zat het niet in een spiegel zoals in Antwerpen maar was het gewoon een groot gat in de lucht, net boven de sneeuw, een beetje zoals een gewone deuropening.  Het was raar om te zien.  Aan de andere kant zag ik gewoon het winkeltje in Antwerpen.

Yaliza pakte mijn beide handen vast en zei “je moet terug, neem eerst afscheid van je familie en kom binnen 3 dagen terug.  De poort werkt enkel als we samen zijn dus ik zal op je wachten!  Probeer je familie niet te vertellen wat er gebeurde of naar waar je gaat, ik. En er zeker van dat ze je niet geloven.  Vertel hen gewoon dar je op reis gaat.”  Ze omhelsde me nog snel en duwde me richting het wormgat. 5 seconden later stond ik terug in de winkel en leek het alsof alles een droom was.

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 35
Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief