Loading...
Meedoen is gratis!
Schrijfwedstrijd Magie en Tovenaars

Inzenden van een verhaal is mogelijk van 25-2-2019 t/m 25-4-2019 (24.00 uur).

Uitgeverij Keytree organiseert in samenwerking met Schrijverspunt een schrijfwedstrijd. Als genre voor de schrijfwedstrijd gaan we uit van Fantasy, een genre dat zich kenmerkt door het gebruik van fictieve verhalen, verzonnen wezens en imaginaire werelden.

Als thema voor deze wedstrijd is gekozen voor: Magie en tovenaars.

De voorwaarden voor deelname zijn:

  • Deelname is mogelijk van 25-2-2019 t/m 25-4-2019 (24.00 uur) en alleen voor leden van Schrijverspunt (registratie is gratis!).
  • Verhalen dienen online geplaatst te worden op de website van Schrijverspunt. Je moet hiervoor eerst inloggen.
  • De maximale lengte is 1500 woorden.
  • Je inzending mag nog niet eerder zijn gepubliceerd, zowel op internet of in gedrukte / elektronische media.
  • Het gebruiken van een pseudoniem is toegestaan.
  • Je mag slechts eenmaal deelnemen.
  • Door deelname aan de wedstrijd verleen je Schrijverspunt toestemming om je ingezonden verhaal op de website en in de nog uit te geven bundel te publiceren.
  • Je verhaal is geschreven in de Nederlandse taal.

Wat kun je winnen?

Bij voldoende kwalitatieve inzendingen zal uitgeverij Keytree een bundel uitgeven van de beste verhalen. De redactie van Uitgeverij Keytree en Schrijverspunt bepalen welke verhalen in de bundel worden opgenomen en kiezen de winnaar. Stemmen, likes e.d.zijn welkom maar spelen geen rol in de beoordeling.

Schrijverspunt stelt een boekenpakket samen voor de winnaar. Daarnaast ontvangt de winnaar een gratis exemplaar van de uit te geven bundel.

Winnaars schrijfwedstrijd 'Magie en Tovenaars' bekend!

Van 25 februari t/m 25 april 2019 organiseerde uitgeverij Keytree in samenwerking met Schrijverspunt een schrijfwedstrijd in het genre Fantasy met als thema: Magie en tovenaars. Voor deze wedstrijd ontvingen we bijna 90 verhalen.

Meer dan 80 (een aantal verhalen voldeed niet aan de voorwaarden) leuke, originele, ontroerende en onthutsende verhalen hebben we mogen ontvangen. Bij dezen bedanken we iedereen die één of meerdere verhalen heeft ingestuurd!

De winnaar van het openingsverhaal en het boekenpakket is:

Steven Standaert met het verhaal Welp

Benieuwd of jouw verhaal in de bundel wordt opgenomen? Lees gauw verder!

Alle verhalen/auteurs voor de bundel (in willekeurige volgorde):

Steven Standaert : Welp

KT Sterling: het geheime verlangen van de tovenaar

Ellen Kusters: Wichard en Arnoldus

Petra van Engelenburcht: Magie

Tara Bakker: Ontheemd

Reinder Veelinx: Vlak voor de zoveelste zondvloed

Claudia Heijnen: Sneeuwvogel

Cindy Hovins: ook heksen maken foutjes

Nicole Houkes: Keria, de Donaktovernares

Marco Stroo: Vuurstormen

Edith E: Ik, de simpele geest van het Magische Boeck der leevensvraagstukken

Jorrit Stelma: En voor mijn volgende truc

Erik van der Velden: Het geheim van de bovenkamer

Hans van den Berg: De magiër

Emmelie Arents: De simulatie

Michelle Arts: Vogelvrij

Roos Vroonhof: Jachtseizoen

Anke van der Meer: De laatste reis

Pepijn Vissers: Toverraad en Traditie

Alain de Kinder: Quovadis

Morrigan Capall: Ravenheer

JN Martina: De grote bloedoorlog

Roelof Ham: Windruiter

Mark Tamminga: Het wisselhuis

Olga Ponjee: De uitverkorene

Jane Barnaby: Het perfecte slachtoffer

Arno Berendts: Merlijn komt los

Hasan Habibovic: Schaduwwezens

Renata R: Bergera en de vloek van van Arendus

Melanie Steentjes: Brandend oordeel

Nakita Veltman: Wrok

Jan Sebrechts: Zwarte zielen

Kees Scheurwater: De balans

Ben Blom: Echte vrienden

Jens van Neyghem: Magie van papier

Sarah Lenaars: Het meisje in de spiegel

Emsie Max: Als de maan verdwijnt

Yvonne Sonke: De hologrammen van Remuko

Selah Schonewille: De kleur van de bliksem

Annette Akkerman: De wonderlijke verdwijning van een schrijversblok

Magriet Spijker: Harde aarde en dansende vuurvliegjes

Liesbeth Jochemsen: De poppenjongen

Sandy Stokkel: Een bijzondere gave

Ans de Haan: De ontmoeting

Ido Venhuizen: De patstelling

Miranda Weernink: Voorzichtig

Frans van der Eem: De spreukendief

Eveline Boonstra: De Duistere Koets

Johan Tode: De vernietiging

Felicia Trenning: Timotheus


We feliciteren de winnaar van het boekenpakket en alle schrijvers waarvan het verhaal zal worden opgenomen in de bundel.


Na verschijning zal de bundel te koop zijn in elke boekenwinkel in België en Nederland.

Meer informatie over de verschijningsdatum etc. zal t.z.t. te vinden zijn op de website van Keytree.

Schrijfwedstrijd Magie en Tovenaars

Magie van Papier

Evius stond zeer gespannen vandaag. Het was de eerste keer sinds zijn grote ontdekking dat hij moest optreden. Uitgerekend in de grootste stad, Piala, ging Evius zijn kunsten tonen.

Hij had zichzelf in de tekenkunst en magie opgeleid en hierdoor veel respect in de naburige steden afgedwongen. De mensen kwamen uit alle hoeken van het rijkdom Woudazia om zijn sensationele opvoeringen te bekijken.

Het rijkdom werd zo genoemd omdat de Oud-Krijger honderd jaar geleden zich beholpen had met magie en een heel dicht woud rondom alle steden had geplaatst.

Magie in Woudazia was niet geheel zoals je het zou verwachten. Niemand die met zijn of haar handen stond te zwaaien tot er iets gebeurde. Niemand die ook maar een spreuk riep zodat er verder iemand tegen de grond zou gaan.

Nee, in Woudazia en wellicht ook de rijkdommen daarbuiten bestond magie uit papier en de sierlijke vormen die erop getekend waren. Het was dus voorbehouden voor diegene die uitblonken in de tekenkunst.

Het talent dat Evius bezat was niet meer uitzonderlijk dan al de andere magiërs. Evius had al meerdere malen een uitnodiging van Tekenwoud links laten liggen. Dit was een school waar tekenkunsten omgezet werden in magie.

Er werd al jaren gezocht naar een oplossing om het woud rondom de verschillende steden te doen verdwijnen, maar tot dusver hadden ze nog geen vooruitgang geboekt.

Evius had ook geen zin om zijn broek op een oude stoffige bank te verslijten dus besloot hij maar om zijn talenten op andere manieren te gebruiken. Zijn snelle denken en gevoel voor humor waren vooral de reden van de talloze opkomst iedere keer hij een show opvoerde.

Eenmaal er iets op papier stond, kon je door een gedachte de tekening tot leven wekken.

‘Is iedereen dan niet magisch begaafd?’ vroeg een vrouwelijke toeschouwer eens na een voorstelling. Het antwoord hierop was nee. Enkel diegene die de tekening gemaakt had, kon deze oproepen.

Er waren uitzonderingen maar dat ging Evius uiteraard niet aan de vrouw verklappen. Het zou nogal een chaos zijn in Woudazia als iedereen plots dingen begon op te roepen van papier. Ongelukken waren nogal snel gebeurd.

Evius maakte zich langzaam op om aan zijn voorstelling te beginnen. Het was de eerste keer dat hij optrad in Piala. De vijf jaren voorheen speelde hij vooral in de kleinere steden. Tijdens zijn reis richting Piala had hij de tijd genomen om veel van zijn tekeningen op voorhand te maken. Een paar zou hij er misschien nog moeten tekenen tijdens zijn voorstelling.

Hij trok zijn meest kleurrijke outfit aan en waagde zich aan een glimp voorbij de gordijnen. De opkomst was onvoorstelbaar. Het leek volledig uitverkocht op een paar plaatsen na. Hij zou nog een tiental minuten wachten en dan zijn publiek begroeten.

Evius speelde deze avond in open lucht zo bezat hij meer creatieve vrijheid. Maar Evius moest voorzichtig zijn. Hij mocht dan wel dingen kunnen oproepen van papier, dat betekende niet dat het ongevaarlijk was.

Als je een houten constructie opriep en ook een vuurspuwend wezen dan bestond de kans dat die constructie vuur vatte als dat wezen het zou raken.

De zon had plaats gemaakt voor de maan. De stralen zorgden voor een prachtige sfeer op het podium. Het was bijna tijd. Nog eventjes en Evius kon zijn ontdekking aan de wereld tonen zonder het bij naam te noemen.

Ongetwijfeld zaten er een paar magiërs van Tekenwoud in het publiek zoals bij elk van zijn voorstellingen. Daar zou hij wel na afloop mee afrekenen. De klokken sloegen acht uur. De gordijnen gingen open. Het publiek begon te joelen en applaudisseren.

‘Welkom, dames en heren, bij Magie van Papier. Mijn naam is Evius. Wellicht al bekend onder velen van jullie,’ riep Evius heel luid terwijl hij bij die laatste zin knipoogde naar iemand uit de eerste rij. ‘Voor diegene die mij nog niet kennen. Wel, na vanavond zal enkel nog mijn naam van jullie tongen vloeien.’

Het publiek lachte om zijn opmerking maar Evius ging gewoon door. De hele avond bracht Evius het publiek in vervoering met allerlei creaturen die waren ontsprongen in dat creatieve brein van hem.

Hij liet ze dansen, vliegen en allerlei andere kunstjes doen. De avond was van hem en ze zouden over niets anders praten dan hem. Hij wist het nu al. Evius kwam tenslotte aan bij het einde van zijn show.

‘De voorstelling deze avond zal iets anders eindigen dan dat jullie gewoon zijn van mij. Maar in plaats van er gewoon over te praten, waarom laat ik het jullie niet gewoon zien.’

De menigte zat rustig te wachten. Alles was plots heel stil. Evius wierp verschillende tekeningen op de grond. Ze vormden de basis van zijn voorstelling. Na een korte concentratie lichtten alle tekeningen op in een lichtblauwe kleur en een voor een kwamen ze tot leven.

Ze stelden een miniatuur versie voor van heel Woudazia. Zelfs de steden waren tot in het detail zichtbaar. Voor Evius was dit zijn levenswerk, zijn moment suprême. Vanuit de menigte klonken verscheidene keren “oooh” en “wooow”.

Vervolgens wierp hij een tekening door de lucht en verscheen er een paar seconden later een personage gehuld in een metalen uitrusting. Toen begon dat personage te vallen. Het publiek begon te lachen toen ze het personage hoorden schreeuwen maar vanuit het niets dook er een volwassen miniatuur draak op die het vallend poppetje opving.

‘Iedereen kent nog het lot waarmee de Oud-Krijger ons heeft opgezadeld. Maar wat als ik jullie vertel dat er wel degelijk een oplossing bestaat? Een manier om aan dit vreselijke lot van opsluiting te ontsnappen?”

‘Leugens!’ riep er iemand van de tweede rij.

‘Inderdaad, onmogelijk! De magiërs van Tekenwoud zijn al jaren op zoek naar een oplossing,’ riep een tweede persoon op de laatste rij. Het had geen zin om in discussie met hen te gaan. Ze zouden het enkel geloven als ik het liet zien.

Je kon een boom uit het woud verbranden maar hij groeide even snel terug. En nadat je iets uit papier haalde, verbrandde het papier gewoon. Eenmaal de betovering was verstreken, verdween ook het getekende. Maar wat als je papier niet verdween?

De Oud-Krijger verdween alsook het papier maar de draak keerde terug naar zijn papier. Het dwarrelde langzaam omlaag. Het publiek keek geschokt en begon op gedempte toon te fluisteren.

Evius riep de draak weer op en het papier verdween terug en spuwde vuur op een van de bomen in het woud dat hij had opgeroepen. De nieuwe boom bleef deze keer weg door het aanhoudende vuur. Er stormden twee mensen uit het publiek naar het podium.

‘Evius Grootwoud,’ riep de linkse persoon. Een vrouw van ongeveer zijn leeftijd met lang bruin haar en een nogal streng gezicht. Naast haar stond een fors gebouwde man met een kort baardje en een snor. Zijn korte blonde haren wapperden in de wind, veroorzaakt door de vleugels van de draak.

‘Wat kan ik voor jou doen, jonkvrouw?’ vroeg Evius met een licht spottende toon. Hij had geen hoge dunk van de magiërs in Tekenwoud.

‘Vertel ons onmiddellijk hoe je dat deed of we nemen de tekening mee voor onderzoek,’ zei de jongedame zonder al te veel poespas.

‘Zoals je wel al weet deel ik geen geheimen met amateurs,’ riep Evius een beetje luider. Volledig zijn intentie want het publiek lachte. Ze werd rood in het aangezicht en nu zette de struise man een stap naar voor.

‘Evius, dit is voor de goede zaak. Kom met ons mee dan kunnen we er rustig over praten,’ zei de man. Ik herkende hem nu als Felix, het rechterhandje van de grootmagiër. Dan moet zij wel Lissa zijn, de maîtresse van de grootmagiër. Toch als men de geruchten mocht geloven.

‘Sorry, Felix, ik heb geen zin om het schoothondje van Xalon te worden. Als hij mij nodig heeft, zeg hem dan maar dat hij mij komt opzoeken en smeekt op zijn blote knieën om hem te helpen.’

Uiteraard wou Evius net als iedereen van dat vervloekte woud af. Maar hij zou het doen op zijn voorwaarden. Hij zou niemand anders met de pluimen laten lopen voor zijn ontdekking. Hij zou het volk bevrijden. En hij zou er de grootste show allertijden van maken.

Met een grijns op zijn ros bebaard gezicht liep hij terug naar het gordijn. De draak volgde hem en liet zijn rossig haar wapperen tot de draak verdween en Evius het papier opving.

‘Wij zijn nog niet uitgepraat, Evius!’ riep Lissa hevig en ze klom het podium op.

‘Dat zijn we wel,’ riep Evius terug waarop hij een klein kaartje haar richting uitwierp. ‘Xalon kan me vinden op dat adres.’

Evius verdween achter het gordijn dat langzaam dichtging. Het publiek begon te applaudisseren en te joelen van plezier. Lissa en Felix renden hem achterna en openden het gordijn maar van Evius was elk spoor verdwenen. Vuurwerk knalde door de lucht en een boodschap van Evius verscheen aan de maanverlichte hemel.

Bedankt en tot de volgende keer!

Dit artikel delen?
Pin It

Schrijfwedstrijd

  • Hits: 28
Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief