Loading...
Meedoen is gratis!
Schrijfwedstrijd Magie en Tovenaars

Inzenden van een verhaal is mogelijk van 25-2-2019 t/m 25-4-2019 (24.00 uur).

Uitgeverij Keytree organiseert in samenwerking met Schrijverspunt een schrijfwedstrijd. Als genre voor de schrijfwedstrijd gaan we uit van Fantasy, een genre dat zich kenmerkt door het gebruik van fictieve verhalen, verzonnen wezens en imaginaire werelden.

Als thema voor deze wedstrijd is gekozen voor: Magie en tovenaars.

De voorwaarden voor deelname zijn:

  • Deelname is mogelijk van 25-2-2019 t/m 25-4-2019 (24.00 uur) en alleen voor leden van Schrijverspunt (registratie is gratis!).
  • Verhalen dienen online geplaatst te worden op de website van Schrijverspunt. Je moet hiervoor eerst inloggen.
  • De maximale lengte is 1500 woorden.
  • Je inzending mag nog niet eerder zijn gepubliceerd, zowel op internet of in gedrukte / elektronische media.
  • Het gebruiken van een pseudoniem is toegestaan.
  • Je mag slechts eenmaal deelnemen.
  • Door deelname aan de wedstrijd verleen je Schrijverspunt toestemming om je ingezonden verhaal op de website en in de nog uit te geven bundel te publiceren.
  • Je verhaal is geschreven in de Nederlandse taal.

Wat kun je winnen?

Bij voldoende kwalitatieve inzendingen zal uitgeverij Keytree een bundel uitgeven van de beste verhalen. De redactie van Uitgeverij Keytree en Schrijverspunt bepalen welke verhalen in de bundel worden opgenomen en kiezen de winnaar. Stemmen, likes e.d.zijn welkom maar spelen geen rol in de beoordeling.

Schrijverspunt stelt een boekenpakket samen voor de winnaar. Daarnaast ontvangt de winnaar een gratis exemplaar van de uit te geven bundel.

Winnaars schrijfwedstrijd 'Magie en Tovenaars' bekend!

Van 25 februari t/m 25 april 2019 organiseerde uitgeverij Keytree in samenwerking met Schrijverspunt een schrijfwedstrijd in het genre Fantasy met als thema: Magie en tovenaars. Voor deze wedstrijd ontvingen we bijna 90 verhalen.

Meer dan 80 (een aantal verhalen voldeed niet aan de voorwaarden) leuke, originele, ontroerende en onthutsende verhalen hebben we mogen ontvangen. Bij dezen bedanken we iedereen die één of meerdere verhalen heeft ingestuurd!

De winnaar van het openingsverhaal en het boekenpakket is:

Steven Standaert met het verhaal Welp

Benieuwd of jouw verhaal in de bundel wordt opgenomen? Lees gauw verder!

Alle verhalen/auteurs voor de bundel (in willekeurige volgorde):

Steven Standaert : Welp

KT Sterling: het geheime verlangen van de tovenaar

Ellen Kusters: Wichard en Arnoldus

Petra van Engelenburcht: Magie

Tara Bakker: Ontheemd

Reinder Veelinx: Vlak voor de zoveelste zondvloed

Claudia Heijnen: Sneeuwvogel

Cindy Hovins: ook heksen maken foutjes

Nicole Houkes: Keria, de Donaktovernares

Marco Stroo: Vuurstormen

Edith E: Ik, de simpele geest van het Magische Boeck der leevensvraagstukken

Jorrit Stelma: En voor mijn volgende truc

Erik van der Velden: Het geheim van de bovenkamer

Hans van den Berg: De magiër

Emmelie Arents: De simulatie

Michelle Arts: Vogelvrij

Roos Vroonhof: Jachtseizoen

Anke van der Meer: De laatste reis

Pepijn Vissers: Toverraad en Traditie

Alain de Kinder: Quovadis

Morrigan Capall: Ravenheer

JN Martina: De grote bloedoorlog

Roelof Ham: Windruiter

Mark Tamminga: Het wisselhuis

Olga Ponjee: De uitverkorene

Jane Barnaby: Het perfecte slachtoffer

Arno Berendts: Merlijn komt los

Hasan Habibovic: Schaduwwezens

Renata R: Bergera en de vloek van van Arendus

Melanie Steentjes: Brandend oordeel

Nakita Veltman: Wrok

Jan Sebrechts: Zwarte zielen

Kees Scheurwater: De balans

Ben Blom: Echte vrienden

Jens van Neyghem: Magie van papier

Sarah Lenaars: Het meisje in de spiegel

Emsie Max: Als de maan verdwijnt

Yvonne Sonke: De hologrammen van Remuko

Selah Schonewille: De kleur van de bliksem

Annette Akkerman: De wonderlijke verdwijning van een schrijversblok

Magriet Spijker: Harde aarde en dansende vuurvliegjes

Liesbeth Jochemsen: De poppenjongen

Sandy Stokkel: Een bijzondere gave

Ans de Haan: De ontmoeting

Ido Venhuizen: De patstelling

Miranda Weernink: Voorzichtig

Frans van der Eem: De spreukendief

Eveline Boonstra: De Duistere Koets

Johan Tode: De vernietiging

Felicia Trenning: Timotheus


We feliciteren de winnaar van het boekenpakket en alle schrijvers waarvan het verhaal zal worden opgenomen in de bundel.


Na verschijning zal de bundel te koop zijn in elke boekenwinkel in België en Nederland.

Meer informatie over de verschijningsdatum etc. zal t.z.t. te vinden zijn op de website van Keytree.

Schrijfwedstrijd Magie en Tovenaars

Het geheime verlangen van de tovenaar

Het geheime verlangen van de tovenaar

Alistair ging de trap af. Hij onderdrukte een grinnik toen hij een man onderaan de marmeren treden zag staan. De man was klein, met een ronde buik en een rood hoofd. De baron. Geen wonder dat zo iemand de hulp nodig had van de grootste der magiërs.

'En?' vroeg de baron bruusk. 'Heb je iets gevonden?'

'Neen, baron. Ik heb geen spoor gevonden van de handlangers.'

'Heeft jouw magie ook niets opgeleverd?' Het hoofd van de baron werd roder. 'Ik wil die trawanten vinden! Ik wil diegenen die mijn dochter hebben laten schrikken en al onze kostbare juwelen hebben gestolen, wurgen met mijn blote handen! Wurgen!!'

Alistair zette een stap dichterbij. 'Ik kan het natuurlijk ook op een andere manier doen,' fluisterde hij. 'Laat mij met de gevangene praten.'

Het leek net alsof de baron twijfelde. Zijn antwoord kwam schokkerig, 'Is dat... is dit... wel een goed idee? Ik kan hem ook gewoon overleveren aan de kapitein van de stadswacht.'

'Geeft dat de voldoening voor wat hij jou en jouw dochter heeft aangedaan?' Toen de baron niet onmiddellijk reageerde, ging hij verder. 'Ik ga mijn uiterste best doen om je te helpen bij je wraak.' Alistair grijnsde. 'De baron reageerde niet. Hij leek in gedachten verzonken, zijn blik leeg, starend in het niets.

'Oké,' sprak hij opeens, 'ga je gang.'

De grijns om Alistairs lippen verbreedde. Het vooruitzicht om zijn magie terug los te laten op de manier waarvoor het bedoeld was, maakte hem gelukkig. Niet langer die flauwekul waaraan hij zijn kostbaarste krachten moest verspillen, zoals het redden van dieren, het zoeken naar een juweel, of ander van die onzin. Nee, het gebruiken van magie op mensen was altijd al zijn doel geweest, maar in deze kleine nederzetting, wat hij zijn “thuis” moest noemen, kon hij niet anders.

Even later volgde Alistair de baron naar de kamer waar de inbreker gevangen zat. De gevangene zat op de koude grond geketend.

'Ik laat jullie,' zei de baron. De deur viel met een harde klap achter hem dicht.

Alistair keek rond. 'Het is hier wat donker, nietwaar?' Terwijl hij in de richting van enkele olielampen wees, glommen zijn ogen als hete sintels. Meteen begonnen de olielampen te branden. Ze verjoegen ietwat de kilte van de kleine kamer. Nu kon Alistair de gevangene voor de allereerste keer bekijken. De man had warrige haren, was robuust gebouwd en volledig in het zwart gekleed. Hij staarde recht voor zich uit.

'Hebben we het gezellig op de grond?' Toen er geen antwoord kwam, wees Alistair in de richting van de gevangene. De man zweefde overeind en smakte met een klap tegen de muur achter hem.

'Het maakt niet uit wat je doet,' begon hij met diepe stem, 'ik zeg toch niets.'

Alistair trok zijn wenkbrauwen omhoog. Dat was een interessant begin van een gesprek. 'Ben ik dan niet de eerste magiër die je ontmoet?'

'Nee,' klonk het dof.

'Vanwaar mag jij dan afkomstig zijn?' Voordat hij de vraag stelde, wist hij al dat er geen antwoord zou volgen. De man was duidelijk geen dwaas. 'Mag ik dan in ieder geval jouw naam weten? Of moet ik het op een andere manier uit jou sleuren?' Hij maakte aanstalten om dichterbij te komen.

'Robin.'

'Haha... Robin,' herhaalde Alistair. Hij nam plaats aan een leeg bureau. 'Ik zie dat je duidelijk een persoon bent die verstandig is, dus kom ik meteen ter zake. Wie zijn je handlangers? Waar zijn je handlangers? Waar zijn de juwelen? Ook willen we een spijtbetuiging aan de dochter van de baron die je zo hebt laten schrikken.'

Robin begon te lachen, hard te lachen. 'Zoals ik eerder heb aangehaald, ik zeg niets,' riep hij. 'Wat met de dochter gebeurd is, dat spijt me. Ik had geen idee dat ze wakker was.'

Alistair trommelde met zijn vingers op het kersenrode hout van het bureau. De gedachte dat mensen hem onderschatten vond hij gewoon absurd. Was het de toon van zijn stem of hoe hij eruitzag? Dat kon hij niet geloven. Al vele kinderen – en ouderen – waren vliegensvlug weggelopen bij zijn aanblik alleen al. Hij kwam overeind. Robin deinsde angstig achteruit. Dus de gevangene was wel degelijk bang van hem én van zijn magische krachten. Alistair hief zijn hand op en maakte een draaiende beweging. Robin kantelde langzaam tot hij helemaal op zijn kop stond.

'Ik vraag het nog een keer. Waar zijn je handlangers en de juwelen?' vroeg hij terwijl hij de gevangene naderde. Bij alweer een gebrek aan een antwoord, legde Alistair zijn hand op Robins buik. Die laatste schreeuwde de longen uit zijn lijf. Zijn hele lichaam schokte en trilde. Even keek Alistair in de richting van de deur. Zou de baron komen kijken? Hij grijnsde bij die gedachte alleen al.

'Heb je genoeg?' vroeg hij.

Robin knikte verwoed.

Alistair haalde zijn hand van Robins buik. Met ogen die glansden als hete sintels in het haardvuur, draaide hij de trillende man weer om zodat hij met zijn beide voeten op vaste grond stond. De gevangene viel neer op zijn knieën.

'En?' vroeg Alistair dwingend.

'Mijn trawanten zijn... HIER!' riep Robin.

De deur vloog open. Een man en een vrouw gewapend met een kruisboog en een dolk liepen naar binnen. Alistair schrok. Hij wilde zijn hand optillen, maar net op dat moment zag hij hoe de vrouw een fijn, groen poeder in zijn richting blies.

'Manticoregif?' zei hij verbijsterd. Wat hij ook probeerde, hij kon niet bewegen. Machteloos moest hij toekijken hoe de indringers Robin uit zijn kettingen bevrijdden. Maar al vlug voelde hij dat hij zijn armen kon bewegen. Net op tijd! Hij wees in de richting van de drie inbrekers vlak voor ze wilden ontsnappen. Ze stonden bevroren in hun pas. Alistair grijnsde toen hij de verbaasde uitdrukking op hun gezichten zag.

'Dus, jullie gebruiken manticoregif op mij? Dat was niet jullie beste zet.' Hij wees in hun richting. Ze rezen van de grond waarna ze met een harde smak tegen de muur werden gegooid. Hij legde zijn hand op de buik van Robin en de vrouw. Hun schreeuwen weergalmden tegen de muren van het kamertje. Alistair voelde voldoening in zich opborrelen. Eindelijk. Even haalde hij zijn hand van de vrouw haar buik en wees in de richting van de andere man. De man hapte naar adem.

'Nee, nee, niet doen,' zei een stem aan de andere kant van de kamer.

Alistair zag een jonge vrouw staan. 'Wie ben jij?'

Ze rende naar hem toe. 'Ik ben Victoria, de dochter van de baron,' antwoordde de blonde schone.

Hij liet zijn blik onderzoekend van haar kanten kamerjas, tot haar smekende, blauwe ogen gaan. 'Je weet toch dat dit de inbrekers zijn die er met jouw juwelen vandoor zijn.'

'Dat was een smoes.' Ze drukte haar handen tegen haar mond.

Vol ongeloof staarde Alistair haar aan.

'Alstublieft, grote magiër Alistair, doe Robin niets.'

Het was geen groot mysterie wanneer hij toekeek wat er gebeurde toen haar ogen die van Robin ontmoetten. Hij verbrak onmiddellijk zijn betovering over het drietal. Victoria snelde naar Robin toe die op de grond lag, hijgend en uitgeput.

'Misschien moet je je vader opbiechten wat er aan de hand is,' stelde Alistair met doffe stem voor.

Ze schudde haar hoofd. 'Dat kan ik niet. Ik moet met Heer Ik-weet-niet-meer-wie trouwen. Ik wil enkel Robin. We zouden – '

Alistair hief zijn hand op. 'Zeg al niets meer, ik heb het door.'

Met een wee gevoel in zijn maag keek hij toe hoe Victoria, samen met Robin en diens vrienden de kamer uit glipten. Hij zette zich neer aan het bureau. Dit was niet wat hij wilde. Hij wilde zijn magie eindelijk kunnen botvieren. Hij schrok op toen iemand op zijn schouder tikte. Had hij zo diep in gedachten gezeten?

Het was Robin.

'Wat doe jij hier nog?' fronste Alistair.

'Waarom ga je niet met ons mee?'

'Waarom zou ik met jullie meegaan?'

Robin glimlachte. 'In de stad waar ik vandaan kom, gaan ze iemand zoals jij hartelijk verwelkomen. De cellen zitten vol. Moorden blijven onopgelost. Diefstallen ook, maar kom, dat is niet zo dringend.' Hij knipoogde.

Alistair grijnsde. 'Ik wil niets liever.'

'Wel een belofte,' begon Robin. 'Geen foltering meer voor mij en mijn vrienden.'

'Ik beloof het,' zei Alistair vol overtuiging.

Dit artikel delen?
Pin It

Schrijfwedstrijd, Schrijven, Schrijvers, Kort verhaal, Magie en Tovenaars

  • Hits: 128

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief