Loading...
Meedoen is gratis!
Schrijfwedstrijd Magie en Tovenaars

Inzenden van een verhaal is mogelijk van 25-2-2019 t/m 25-4-2019 (24.00 uur).

Uitgeverij Keytree organiseert in samenwerking met Schrijverspunt een schrijfwedstrijd. Als genre voor de schrijfwedstrijd gaan we uit van Fantasy, een genre dat zich kenmerkt door het gebruik van fictieve verhalen, verzonnen wezens en imaginaire werelden.

Als thema voor deze wedstrijd is gekozen voor: Magie en tovenaars.

De voorwaarden voor deelname zijn:

  • Deelname is mogelijk van 25-2-2019 t/m 25-4-2019 (24.00 uur) en alleen voor leden van Schrijverspunt (registratie is gratis!).
  • Verhalen dienen online geplaatst te worden op de website van Schrijverspunt. Je moet hiervoor eerst inloggen.
  • De maximale lengte is 1500 woorden.
  • Je inzending mag nog niet eerder zijn gepubliceerd, zowel op internet of in gedrukte / elektronische media.
  • Het gebruiken van een pseudoniem is toegestaan.
  • Je mag slechts eenmaal deelnemen.
  • Door deelname aan de wedstrijd verleen je Schrijverspunt toestemming om je ingezonden verhaal op de website en in de nog uit te geven bundel te publiceren.
  • Je verhaal is geschreven in de Nederlandse taal.

Wat kun je winnen?

Bij voldoende kwalitatieve inzendingen zal uitgeverij Keytree een bundel uitgeven van de beste verhalen. De redactie van Uitgeverij Keytree en Schrijverspunt bepalen welke verhalen in de bundel worden opgenomen en kiezen de winnaar. Stemmen, likes e.d.zijn welkom maar spelen geen rol in de beoordeling.

Schrijverspunt stelt een boekenpakket samen voor de winnaar. Daarnaast ontvangt de winnaar een gratis exemplaar van de uit te geven bundel.

Winnaars schrijfwedstrijd 'Magie en Tovenaars' bekend!

Van 25 februari t/m 25 april 2019 organiseerde uitgeverij Keytree in samenwerking met Schrijverspunt een schrijfwedstrijd in het genre Fantasy met als thema: Magie en tovenaars. Voor deze wedstrijd ontvingen we bijna 90 verhalen.

Meer dan 80 (een aantal verhalen voldeed niet aan de voorwaarden) leuke, originele, ontroerende en onthutsende verhalen hebben we mogen ontvangen. Bij dezen bedanken we iedereen die één of meerdere verhalen heeft ingestuurd!

De winnaar van het openingsverhaal en het boekenpakket is:

Steven Standaert met het verhaal Welp

Benieuwd of jouw verhaal in de bundel wordt opgenomen? Lees gauw verder!

Alle verhalen/auteurs voor de bundel (in willekeurige volgorde):

Steven Standaert : Welp

KT Sterling: het geheime verlangen van de tovenaar

Ellen Kusters: Wichard en Arnoldus

Petra van Engelenburcht: Magie

Tara Bakker: Ontheemd

Reinder Veelinx: Vlak voor de zoveelste zondvloed

Claudia Heijnen: Sneeuwvogel

Cindy Hovins: ook heksen maken foutjes

Nicole Houkes: Keria, de Donaktovernares

Marco Stroo: Vuurstormen

Edith E: Ik, de simpele geest van het Magische Boeck der leevensvraagstukken

Jorrit Stelma: En voor mijn volgende truc

Erik van der Velden: Het geheim van de bovenkamer

Hans van den Berg: De magiër

Emmelie Arents: De simulatie

Michelle Arts: Vogelvrij

Roos Vroonhof: Jachtseizoen

Anke van der Meer: De laatste reis

Pepijn Vissers: Toverraad en Traditie

Alain de Kinder: Quovadis

Morrigan Capall: Ravenheer

JN Martina: De grote bloedoorlog

Roelof Ham: Windruiter

Mark Tamminga: Het wisselhuis

Olga Ponjee: De uitverkorene

Jane Barnaby: Het perfecte slachtoffer

Arno Berendts: Merlijn komt los

Hasan Habibovic: Schaduwwezens

Renata R: Bergera en de vloek van van Arendus

Melanie Steentjes: Brandend oordeel

Nakita Veltman: Wrok

Jan Sebrechts: Zwarte zielen

Kees Scheurwater: De balans

Ben Blom: Echte vrienden

Jens van Neyghem: Magie van papier

Sarah Lenaars: Het meisje in de spiegel

Emsie Max: Als de maan verdwijnt

Yvonne Sonke: De hologrammen van Remuko

Selah Schonewille: De kleur van de bliksem

Annette Akkerman: De wonderlijke verdwijning van een schrijversblok

Magriet Spijker: Harde aarde en dansende vuurvliegjes

Liesbeth Jochemsen: De poppenjongen

Sandy Stokkel: Een bijzondere gave

Ans de Haan: De ontmoeting

Ido Venhuizen: De patstelling

Miranda Weernink: Voorzichtig

Frans van der Eem: De spreukendief

Eveline Boonstra: De Duistere Koets

Johan Tode: De vernietiging

Felicia Trenning: Timotheus


We feliciteren de winnaar van het boekenpakket en alle schrijvers waarvan het verhaal zal worden opgenomen in de bundel.


Na verschijning zal de bundel te koop zijn in elke boekenwinkel in België en Nederland.

Meer informatie over de verschijningsdatum etc. zal t.z.t. te vinden zijn op de website van Keytree.

Schrijfwedstrijd Magie en Tovenaars

De Duistere Koets

Toen Elouïse de alom bekende koetsbel hoorde, lokte dit onmiddelijk een automatische schrikreactie uit. Ze beefde van top tot teen en ze bleef als bevroren staan. Niets of niemand kon haar zo laten schrikken als deze tonen.

Ze probeerde controle te krijgen over haar ademhaling, en daarna over haar lichaam. Ze besloot een voet naar voren te zetten, althans, ze probeerde het. Ze hees een voet op, en merkte dat ze de lederen schoen die aan haar voet zat weer begon te voelen. Ze kreeg weer grip op haar lichaam en Elouïse zette het op het lopen. Ze kreeg inmiddels meer gehoor van de koetsbel en de geluiden van de paarden en de gierende houten wielen kwamen steeds dichterbij. Elouïse rende door de gangetjes opweg naar een plek om te verschuilen. Ze wilde het liefst stilstaan bij het feit dat haar hoofd dreigde te ontploffen van angst, maar daar leek geen tijd voor te zijn. Ze moest hier wegkomen. Uit de weg van de Koets des doods. Dat was hoe zij, haar vrienden en de rest van Baahrn – het kleine stadje waar ze woonden – de koets waren gaan noemen. Elouïse raasde nog steeds als een bezetene door de oneindige gangetjes achter de pittoreske huisjes van Baahrn. Al was er op het moment niets pittoresks aan de situatie. Elouïse stuitte op een open deur bij een van de huizen. Ze hoopte op goedgezinde mensen in het huis. Als een bliksemschicht schoot ze de deur in.

Ze schrok toen ze bijna tegen een man aanrende die net de deur leek dicht te willen doen. Ze slaakte een hoge gil en ze ontweek hem net optijd. De man schrok net zoals haar en slaakte een lage brul. Samen was het net een klein koortje. Ze had er best om kunnen lachen als ze niet zo in paniek was. ‘’Verstop je snel! Kom mee, naar de geheime kelder!’’ zei de man snel, en sloot de voordeur. Daarna rende de man Elouïse voor de kelder in. ‘’Hier zijn we veilig’’, ging hij verder toen ze de kelder trap afliepen. Elouïse verkeerde nog steeds in een staat van schok en besloot de man te vertrouwen. Hij ging er ten slotte zelf ook in. Plus, haar opties waren op het moment niet zo groot.

In de kelder ontmoette ze nog een vrouw en een klein meisje. Ze had een pyjama aan met beertjes erop. Ze was stil en stond met een panda-knuffel tegen haar borst gedrukt. Ze vroeg: ‘’Wie is dit papa?’’ Een steek ging door het hart van Elouïse en ze dwong zichzelf het meisje gerust te stellen. ‘’Ik woon in jullie straat. Ik kwam een kijkje nemen. Hoe heet je?’’ Het meisje gaf een klein glimlachje en antwoordde: ‘’Lotte’’. Intussen hoorde Elouïse dat de heftige geluiden van de Koets leken op te lossen in de verte. Gerust slaakte ze een kleine zucht. Ze had het weer overleeft, zij en de bewoners van dit huis waarmee ze in de kelder was in elk geval. Hopelijk waren de andere bewoners ook optijd ontkomen.

De bewoners hadden zich inmiddels weten te beschermen van de Koets door elke avond de gordijnen te sluiten en de lichten uit te doen. De Koets stopte immers niet, hij raasde alleen maar als een bezetene door de straten op zoek naar beweging en licht. Als dat er was, nam het koperen touw je mee. En volgens Gustaf, de oude man in het huisje naast de kerk, was dat iets wat je je ergste vijand niet toewenste.

De volgende ochtend voelde Elouïse zich moe. De avonden waren toch uitputtend. Het feit was dat ze bijna was meegenomen, nét niet, maar toch bijna wel. Ze kon zich toch op haar kop slaan. Ze was toch zo nieuwsgierig naar de herkomst van de Koets, dat ze het gisteravond eindelijk op het lopen had gezet naar de Bron. Een wijk in Baahrn, die ze door een aantal deducties als herkomst van de Koets had aangewezen. Dat is waarom ze gisteravond op straat was geweest. Haar onderzoek had haar niet veel gebracht. Voordat ze de tonen van de Koets had gehoord had ze de gangetjes in de Bron doorgezocht, op zoek naar een aanwijzing. Maar ze had niets gezien. Het enige wat haar aandacht had getrokken was een tekst op een huis: ‘’Wat het lijkt is niets’’. Ze had het een opmerkelijke zin gevonden. Wat eigenlijk niets met haar onderzoek te maken had gehad. Daarnaast had ze geprobeert om banden sporen te zoeken in de modder. Ze had op het weer gelet, het had niet geregend de afgelopen twee weken. Hierdoor hoopte ze verse sporen aan te treffen van wielen. Ze wist het ook niet zo goed. Ze hoopte op een aanwijzing of.. ze hoopte eigenlijk op antwoorden, bestemming, betekenis. Het enige wat de inwoners wisten was dat het stadje was vernoemd naar Baahrn, wat blijkbaar grote boze tovenaar betekende in het Lummins. Dat hadden ze in de wijze boeken kunnen lezen, de oudste documenten van het stadje.

Wat was het wat de bewoners elke avond op de hielen zat? Waarom was haar leven gevuld met angst? Waarvoor was dat nodig? Waarom zouden de figuren die in de Koets zouden zitten (dit was een gerucht dat Baahrn doorging, ze had ze zelf nooit kunnen zien) een stadje zoveel angst aan willen jagen? Ze wilde zo niet meer leven. Ze had er helemaal genoeg van. Ze voelde een steek van medelijden in haar hart voor haarzelf, én voor de bewoners. Ze verdienden dit niet. Ze verdienden beter dan dit.

Op een avond een paar weken verder, maakte Elouïse de meest dappere keuze van haar leven. Ze was vastbesloten. Het kon niet zo langer. Ze moest íets doen. ‘’Het grote goed’’ had ze in de wijze boeken gelezen. ‘’Het grote goed’’ hield in dat je het kleine opofferde voor het grote. En dat was precies wat ze ging doen.

Het maanlicht scheen inmiddels al hoog door de bomen en ze voelde de wind wuiven. Ze was nog nooit zo laat op straat geweest. Het zou nu ieder moment kunnen gebeuren. De tonen konden ieder moment gaan klinken en alleen al de gedachte zorgde ervoor dat haar lichaam begon te beven. Ze liep door de Bron, de Koets kon nu elk moment te voorschijn komen. Ze was er klaar voor. En jahoor, ze hoorde hem al.

Elouïse opende haar ogen en ze zag groen. Ze merkte dat ze op een graswijde lag. Ze hief haar hoofd op en keek verbaasd om zich heen. Ze probeerde in haar geheugen te graven, een enkele aanwijzing te vinden die verklaarde waar, en waarom ze was waar ze was. Niet dat ze het erg vond. Het rook er erg lekker. Een mix van zoete appels en andere appetijtelijke dingen. Ze stond op. Ze besefte dat ze hoogstwaarschijnlijk niet meer in Baahrn was, dat voelde ze. Ze voelde een soort rustige vrede. Ze besloot een beetje rond te lopen. Ze zag eigenlijk alleen maar bomen in de omgeving en ergens een huisje. Ze liep er naartoe. Ze was nog steeds een tikkeltje onthutst maar ze merkte dat ze voor het eerst in haar leven genoot. Van het groen, en het mooie met vuurbloemen omringde pad waar ze op liep. Aangekomen bij het huisje klopte ze op de houten deur. Ze hoorde een stem die zei ‘’Kom binnen, hier ben je veilig’’. Met een gevoel van déjà vu opende ze de deur en zag een vijftal mensen. Ze herkende een aantal van de doekschilderingen van de mensen die ooit in de avonden in Baahrn waren verdwenen. Ze schrok, maar de mensen leken niet verdrietig. Ze keken haar ontspannen aan. ‘’Zijn jullie inwoners van Baahrn?’’ vroeg Elouïse uiteindelijk. ‘’Wat het lijkt is niets’’. Zeiden ze tegelijk.

Op een gegeven moment landde het bij Elouïse.

’Niets is wat het lijkt’’ kwam er zacht uit haar mond. Wat Gustaf al die tijd had gezegd over de Koets, dat klopte niet. De wijze boeken vertelde over ‘’Het grote goed’’. Dat is wat Elouïse had gevolgd, ze had besloten zich over haar eigen angst heen te zetten.  Deze niet te laten heersen. Ze had zich willen opofferen voor de anderen. Om het eindeloze mysterie te ontrafelen. Wanneer je dat deed werd je gebracht naar een plek waar angst niet leek te heersen.

En wie wilde dat tegenhouden? Gustaf. De oudste inwoner van Baahrn. De grote boze Tovenaar.

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 33
Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief