Loading...
Meedoen is gratis!
Schrijfwedstrijd Magie en Tovenaars

Inzenden van een verhaal is mogelijk van 25-2-2019 t/m 25-4-2019 (24.00 uur).

Uitgeverij Keytree organiseert in samenwerking met Schrijverspunt een schrijfwedstrijd. Als genre voor de schrijfwedstrijd gaan we uit van Fantasy, een genre dat zich kenmerkt door het gebruik van fictieve verhalen, verzonnen wezens en imaginaire werelden.

Als thema voor deze wedstrijd is gekozen voor: Magie en tovenaars.

De voorwaarden voor deelname zijn:

  • Deelname is mogelijk van 25-2-2019 t/m 25-4-2019 (24.00 uur) en alleen voor leden van Schrijverspunt (registratie is gratis!).
  • Verhalen dienen online geplaatst te worden op de website van Schrijverspunt. Je moet hiervoor eerst inloggen.
  • De maximale lengte is 1500 woorden.
  • Je inzending mag nog niet eerder zijn gepubliceerd, zowel op internet of in gedrukte / elektronische media.
  • Het gebruiken van een pseudoniem is toegestaan.
  • Je mag slechts eenmaal deelnemen.
  • Door deelname aan de wedstrijd verleen je Schrijverspunt toestemming om je ingezonden verhaal op de website en in de nog uit te geven bundel te publiceren.
  • Je verhaal is geschreven in de Nederlandse taal.

Wat kun je winnen?

Bij voldoende kwalitatieve inzendingen zal uitgeverij Keytree een bundel uitgeven van de beste verhalen. De redactie van Uitgeverij Keytree en Schrijverspunt bepalen welke verhalen in de bundel worden opgenomen en kiezen de winnaar. Stemmen, likes e.d.zijn welkom maar spelen geen rol in de beoordeling.

Schrijverspunt stelt een boekenpakket samen voor de winnaar. Daarnaast ontvangt de winnaar een gratis exemplaar van de uit te geven bundel.

Winnaars schrijfwedstrijd 'Magie en Tovenaars' bekend!

Van 25 februari t/m 25 april 2019 organiseerde uitgeverij Keytree in samenwerking met Schrijverspunt een schrijfwedstrijd in het genre Fantasy met als thema: Magie en tovenaars. Voor deze wedstrijd ontvingen we bijna 90 verhalen.

Meer dan 80 (een aantal verhalen voldeed niet aan de voorwaarden) leuke, originele, ontroerende en onthutsende verhalen hebben we mogen ontvangen. Bij dezen bedanken we iedereen die één of meerdere verhalen heeft ingestuurd!

De winnaar van het openingsverhaal en het boekenpakket is:

Steven Standaert met het verhaal Welp

Benieuwd of jouw verhaal in de bundel wordt opgenomen? Lees gauw verder!

Alle verhalen/auteurs voor de bundel (in willekeurige volgorde):

Steven Standaert : Welp

KT Sterling: het geheime verlangen van de tovenaar

Ellen Kusters: Wichard en Arnoldus

Petra van Engelenburcht: Magie

Tara Bakker: Ontheemd

Reinder Veelinx: Vlak voor de zoveelste zondvloed

Claudia Heijnen: Sneeuwvogel

Cindy Hovins: ook heksen maken foutjes

Nicole Houkes: Keria, de Donaktovernares

Marco Stroo: Vuurstormen

Edith E: Ik, de simpele geest van het Magische Boeck der leevensvraagstukken

Jorrit Stelma: En voor mijn volgende truc

Erik van der Velden: Het geheim van de bovenkamer

Hans van den Berg: De magiër

Emmelie Arents: De simulatie

Michelle Arts: Vogelvrij

Roos Vroonhof: Jachtseizoen

Anke van der Meer: De laatste reis

Pepijn Vissers: Toverraad en Traditie

Alain de Kinder: Quovadis

Morrigan Capall: Ravenheer

JN Martina: De grote bloedoorlog

Roelof Ham: Windruiter

Mark Tamminga: Het wisselhuis

Olga Ponjee: De uitverkorene

Jane Barnaby: Het perfecte slachtoffer

Arno Berendts: Merlijn komt los

Hasan Habibovic: Schaduwwezens

Renata R: Bergera en de vloek van van Arendus

Melanie Steentjes: Brandend oordeel

Nakita Veltman: Wrok

Jan Sebrechts: Zwarte zielen

Kees Scheurwater: De balans

Ben Blom: Echte vrienden

Jens van Neyghem: Magie van papier

Sarah Lenaars: Het meisje in de spiegel

Emsie Max: Als de maan verdwijnt

Yvonne Sonke: De hologrammen van Remuko

Selah Schonewille: De kleur van de bliksem

Annette Akkerman: De wonderlijke verdwijning van een schrijversblok

Magriet Spijker: Harde aarde en dansende vuurvliegjes

Liesbeth Jochemsen: De poppenjongen

Sandy Stokkel: Een bijzondere gave

Ans de Haan: De ontmoeting

Ido Venhuizen: De patstelling

Miranda Weernink: Voorzichtig

Frans van der Eem: De spreukendief

Eveline Boonstra: De Duistere Koets

Johan Tode: De vernietiging

Felicia Trenning: Timotheus


We feliciteren de winnaar van het boekenpakket en alle schrijvers waarvan het verhaal zal worden opgenomen in de bundel.


Na verschijning zal de bundel te koop zijn in elke boekenwinkel in België en Nederland.

Meer informatie over de verschijningsdatum etc. zal t.z.t. te vinden zijn op de website van Keytree.

Schrijfwedstrijd Magie en Tovenaars

De wonderlijke verdwijning van een schrijversblok

 

Felix van Duuren remt net op tijd als er iets voor zijn auto langs vliegt. Het heeft geluk dat Felix niet harder kan rijden op dit hobbelige zandpad. Verbluft blijft Felix zitten, zich afvragend wat dit voor rare vogel kan zijn. Het eerste levende wezen dat hij in dit bos tegenkomt, gitzwart en wel zo groot als een mens. Een rilling trekt over zijn rug. De bomen doen moeite om elk straaltje zonlicht buiten te sluiten. Felix controleert nog een keer of hij wel goed zit. Het schrijvershuisje dat de uitgeverij voor hem geregeld heeft, ligt inderdaad afgelegen. Net als hij denkt dat deze duisternis hem somber stemt, komt Felix uit bij een zonovergoten plek. Felix knippert met zijn ogen tegen het felle licht. Op de open plek staat een huisje met een rieten dak, zoals je alleen in Engelse films tegenkomt. Voor het huis is een tuin vol kleurige bloemen. Felix gaat gebukt onder de rozenboog door. Op het bankje voor het huis ligt een zwarte kat. Lui opent hij een oog. Verder keurt hij Felix geen blik waardig. Voordat Felix de sleutel in het slot kan steken, gaat de deur piepend en krakend open. Het geluid gaat door merg en been. In de deuropening verschijnt een gerimpelde oude vrouw.

‘Daar ben je eindelijk. Alles is op orde. Frisse lakens op bed en een volle koelkast. Ik ben Wilhelmina Vingerhoedskruid.’

Felix is verbaasd dat er iemand is. Zijn uitgever Bas Sleutelboom heeft hem hierheen gestuurd, omdat het niet wilde vlotten met zijn nieuwe boek vanwege de drukte thuis met drie kleine kinderen. Dat Felix absoluut geen enkel idee heeft hoe het verder moet met zijn verhaal, heeft hij wijselijk voor Bas verzwegen, bang dat zijn voorschot ingetrokken wordt. Wilhelmina gaat hem voor naar binnen, zijn uitgestoken hand negerend.

‘Uitgeverij Sleutelboom zei dat je vroeg zou komen. Je kon het zeker niet vinden?’

Het vrouwtje kletst maar door. Felix vraagt zich af wat erger is, drie kleuters of dit vrouwtje.

‘Wees maar niet bang, van mij zal je geen last hebben’, zegt de vrouw alsof ze zijn gedachten leest. ‘Ik woon verderop achter die rij bomen.’

Felix kijkt in de aangewezen richting maar ziet niets dat op een huis lijkt. Wilhelmina gaat verder met de rondleiding. Het oude huisje is groter dan je van buiten zou denken. De inrichting is comfortabel met een fraai antiek bureau, uitkijkend over het weiland en een wand vol oude boeken gebonden in leer. Felix neemt zich voor om als eerste eens enkele boeken beter te bekijken, wanneer het Wilhelmina eindelijk behaagt om weg te gaan. Hij heeft het nog niet gedacht of weer komt Wilhelmina met een antwoord.

‘Pas maar op met die boeken, je weet nooit waar het toe leidt. Nu moet ik echt gaan.’

Voordat Felix kan reageren, is ze al weg.

Felix legt zijn pen neer. Hij heeft deze middag al meer geschreven dan de afgelopen twee maanden. Zonder Wilhelmina heerst er hier een absolute stilte. Zijn vingers tintelen van inspiratie. Het voorval in het bos heeft hij gebruikt om een opzet te maken voor een vampierverhaal. Felix vraagt zich alleen af of het wel geschikt is voor tienjarigen. Hij staat op en pakt een van de boeken. Net als hij weer achter zijn bureau zit, gaat de deur met een zwaai open. Een lange, dunne man met een grijze baard en een slobbertrui komt binnen. Zijn hoofd raakt bijna de houten balken van het plafond.

‘Desiderius Adderwortel hier! Ik ben op zoek naar wat van mij is.’

‘Sorry? Ik ben Felix en heb dit huisje gehuurd.’

‘Geeft niet, jonge vriend.’

De man kijkt om zich heen, gelijktijdig rare bewegingen makend met zijn twee lange knokige handen.

‘Ach, daar is het. Onder het bureau. Vriend, zou je even uit de weg willen gaan.’

De man probeert zijn lange lijf dubbel te vouwen. Felix is sneller en kijkt wat er onder zijn bureau ligt.

‘Er ligt niets. Alleen een twijg.’

Felix heeft het takje gepakt. Het is ongeveer vijfentwintig centimeter lang.

‘Voorzichtig, voorzichtig!’

Het twijgje glipt door zijn vingers en lijkt zo in de uitgestoken handen van de man te zweven. De grijsaard zwaait een paar keer met de twijg door de lucht.

‘Perfect, hij doet het nog. Dank je, jongeheer.’

Voordat Felix kan vragen waar de man vandaan komt, is hij al weg. Net als het boek dat Felix net gepakt heeft. Ineens krijgt Felix een schitterend idee. Hij gaat deze man een sleutelrol in zijn boek geven. Die vampier voldoet toch niet. Hoe heette de oude man ook alweer? Desiderius Adderwortel. Een mooie naam voor een magiër die door het middeleeuwse Europa trekt. De oude kerel moest eens weten, dat hij als tovenaar in een beststeller gaat figureren.

Om zes uur precies, de koekoek is net een keer uit de klok gekomen, wordt er geklopt. Dit keer is het Wilhelmina met soep. Felix polst omslachtig of ze de oude man kent en of hij ze allemaal wel op een rijtje heeft. Het enige dat Wilhelmina kwijt wil, is dat Desiderius niemand kwaad doet. Verder hult ze zich in zwijgen, wat buitengewoon ongewoon is. De groene paddenstoelensoep geurt naar verse kruiden en smaakt heerlijk. Na de maaltijd is hij loom en van de voorgenomen wandeling komt niets terecht. De schommelstoel in de tuin lokt meer. Al snel vallen zijn ogen dicht. Felix droomt dat hij vast wordt gebonden door een dwerg met een zilveren draad. Een hert houdt een redevoering en er komen steeds meer rare wezens bij staan. De meeste kent Felix alleen uit boeken, enkele zijn echt eng. In hun midden verschijnt ineens Desiderius uit het niets. Met een lichte beweging van zijn stok ontdoet hij Felix van de zilveren draad. Op zijn schouder zit een armetierige vogel, een soort papegaai. Misschien heeft hij zijn geschroeide uiterlijk te danken aan de draak die door de lucht zweeft. Uit zijn bek verschijnen vlammen. Felix kan in zijn droom de hitte voelen. Badend in het zweet wordt hij wakker. De zon is al onder. Het hoofd van Felix zit vol nieuwe ingevingen. Zo krijgt Bas Sleutelboom toch nog gelijk.

Verkwikt wordt Felix de volgende dag wakker. Tot diep in de nacht heeft hij geschreven. De wezens uit zijn droom hebben een plaatsje bemachtigd in zijn boek. De draak bewaart hij voor het einde. Terwijl hij ontbijt maakt, loopt de kat rond zijn benen. Gisteren zou hij gezworen hebben dat de kat zwart was, nu heeft hij witte vlekken. Felix heeft geen tijd om zich daar zijn hoofd over te breken. Alles in hem heeft zin om verder te schrijven. Hij is zo lekker bezig, dat het hem niet eens stoort wanneer Desiderius weer zijn opwachting maakt en door het huis scharrelt. Hij mompelt vage spreuken in zichzelf en zwaait daarbij met het takje van gisteren. Af en toe haalt hij een goocheltruc uit. Waarschijnlijk om de aandacht van Felix te trekken. Felix vindt het een aandoenlijke figuur. Hij moest eens weten dat in plaats van een morsige goochelaar, hij model staat voor de machtige tovenaar in het boek van Felix.

Op dat moment bedenkt Felix, dat hij ook wel een plaatsje in kan ruimen voor Wilhelmina Vingerhoedskruid als rimpelige oude heks. Hij heeft nog geen alinea geschreven of er komt een jonge vrouw van zijn leeftijd binnen. Ze is beeldschoon. Zou dit de dochter van Wilhelmina zijn?

‘Nee joh, ik ben Wilhelmina. Je herkent me toch wel. Ik dacht dat dit beter zou zijn voor in je boek. Dat stukje over die rimpels kun je beter weglaten.’

Meteen is ze weer weg en ook Desiderius is verdwenen. Felix weet zich geen raad. Hij leest nog eens terug, wat hij geschreven heeft en vraagt zich af wie bepaalt wat in er in zijn boek terechtkomt. Waar komen al die fantasieën in zijn hoofd ineens vandaan? Is hij voor zijn boek overgeleverd aan de grillen van de bewoners van dit bos? Misschien is dit wel plagiaat. Felix neemt een besluit. Hij heeft genoeg van die inmenging en bovendien voldoende verhaallijnen om thuis zijn boek af te schrijven. Hij laadt zijn spullen in de auto en gaat op zoek naar het huis van Wilhelmina om zijn vertrek kenbaar te maken. Er is geen huis te zien, dus gaat hij terug naar zijn eigen huisje. Op het bankje zit Wilhelmina met op haar schoot de kat. De oude Desiderius doet een dutje in de schommelstoel. Zo lijkt het gewoon een bejaard stel, maar wat doen ze bij zijn huisje? Voordat hij iets kan zeggen is Wilhelmina hem te snel af.

‘Je hebt nu voldoende ideeën. Succes met je boek.’

In de boom gaat de oude papegaai in vlammen op. Uit het hoopje as herrijst een vogel met schitterende veren. Een toegift voor zijn boek. Felix kijkt nog een keer achterom naar het huisje. De oudjes zijn verdwenen. De spierwitte kat op het bankje knipoogt naar hem. Zegt de kat nu echt ‘het gaat je lukken’?

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 36

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief