Loading...
Meedoen is gratis!
Schrijfwedstrijd Magie en Tovenaars

Inzenden van een verhaal is mogelijk van 25-2-2019 t/m 25-4-2019 (24.00 uur).

Uitgeverij Keytree organiseert in samenwerking met Schrijverspunt een schrijfwedstrijd. Als genre voor de schrijfwedstrijd gaan we uit van Fantasy, een genre dat zich kenmerkt door het gebruik van fictieve verhalen, verzonnen wezens en imaginaire werelden.

Als thema voor deze wedstrijd is gekozen voor: Magie en tovenaars.

De voorwaarden voor deelname zijn:

  • Deelname is mogelijk van 25-2-2019 t/m 25-4-2019 (24.00 uur) en alleen voor leden van Schrijverspunt (registratie is gratis!).
  • Verhalen dienen online geplaatst te worden op de website van Schrijverspunt. Je moet hiervoor eerst inloggen.
  • De maximale lengte is 1500 woorden.
  • Je inzending mag nog niet eerder zijn gepubliceerd, zowel op internet of in gedrukte / elektronische media.
  • Het gebruiken van een pseudoniem is toegestaan.
  • Je mag slechts eenmaal deelnemen.
  • Door deelname aan de wedstrijd verleen je Schrijverspunt toestemming om je ingezonden verhaal op de website en in de nog uit te geven bundel te publiceren.
  • Je verhaal is geschreven in de Nederlandse taal.

Wat kun je winnen?

Bij voldoende kwalitatieve inzendingen zal uitgeverij Keytree een bundel uitgeven van de beste verhalen. De redactie van Uitgeverij Keytree en Schrijverspunt bepalen welke verhalen in de bundel worden opgenomen en kiezen de winnaar. Stemmen, likes e.d.zijn welkom maar spelen geen rol in de beoordeling.

Schrijverspunt stelt een boekenpakket samen voor de winnaar. Daarnaast ontvangt de winnaar een gratis exemplaar van de uit te geven bundel.

Winnaars schrijfwedstrijd 'Magie en Tovenaars' bekend!

Van 25 februari t/m 25 april 2019 organiseerde uitgeverij Keytree in samenwerking met Schrijverspunt een schrijfwedstrijd in het genre Fantasy met als thema: Magie en tovenaars. Voor deze wedstrijd ontvingen we bijna 90 verhalen.

Meer dan 80 (een aantal verhalen voldeed niet aan de voorwaarden) leuke, originele, ontroerende en onthutsende verhalen hebben we mogen ontvangen. Bij dezen bedanken we iedereen die één of meerdere verhalen heeft ingestuurd!

De winnaar van het openingsverhaal en het boekenpakket is:

Steven Standaert met het verhaal Welp

Benieuwd of jouw verhaal in de bundel wordt opgenomen? Lees gauw verder!

Alle verhalen/auteurs voor de bundel (in willekeurige volgorde):

Steven Standaert : Welp

KT Sterling: het geheime verlangen van de tovenaar

Ellen Kusters: Wichard en Arnoldus

Petra van Engelenburcht: Magie

Tara Bakker: Ontheemd

Reinder Veelinx: Vlak voor de zoveelste zondvloed

Claudia Heijnen: Sneeuwvogel

Cindy Hovins: ook heksen maken foutjes

Nicole Houkes: Keria, de Donaktovernares

Marco Stroo: Vuurstormen

Edith E: Ik, de simpele geest van het Magische Boeck der leevensvraagstukken

Jorrit Stelma: En voor mijn volgende truc

Erik van der Velden: Het geheim van de bovenkamer

Hans van den Berg: De magiër

Emmelie Arents: De simulatie

Michelle Arts: Vogelvrij

Roos Vroonhof: Jachtseizoen

Anke van der Meer: De laatste reis

Pepijn Vissers: Toverraad en Traditie

Alain de Kinder: Quovadis

Morrigan Capall: Ravenheer

JN Martina: De grote bloedoorlog

Roelof Ham: Windruiter

Mark Tamminga: Het wisselhuis

Olga Ponjee: De uitverkorene

Jane Barnaby: Het perfecte slachtoffer

Arno Berendts: Merlijn komt los

Hasan Habibovic: Schaduwwezens

Renata R: Bergera en de vloek van van Arendus

Melanie Steentjes: Brandend oordeel

Nakita Veltman: Wrok

Jan Sebrechts: Zwarte zielen

Kees Scheurwater: De balans

Ben Blom: Echte vrienden

Jens van Neyghem: Magie van papier

Sarah Lenaars: Het meisje in de spiegel

Emsie Max: Als de maan verdwijnt

Yvonne Sonke: De hologrammen van Remuko

Selah Schonewille: De kleur van de bliksem

Annette Akkerman: De wonderlijke verdwijning van een schrijversblok

Magriet Spijker: Harde aarde en dansende vuurvliegjes

Liesbeth Jochemsen: De poppenjongen

Sandy Stokkel: Een bijzondere gave

Ans de Haan: De ontmoeting

Ido Venhuizen: De patstelling

Miranda Weernink: Voorzichtig

Frans van der Eem: De spreukendief

Eveline Boonstra: De Duistere Koets

Johan Tode: De vernietiging

Felicia Trenning: Timotheus


We feliciteren de winnaar van het boekenpakket en alle schrijvers waarvan het verhaal zal worden opgenomen in de bundel.


Na verschijning zal de bundel te koop zijn in elke boekenwinkel in België en Nederland.

Meer informatie over de verschijningsdatum etc. zal t.z.t. te vinden zijn op de website van Keytree.

Schrijfwedstrijd Magie en Tovenaars

De spreukendief

De binnentuin van het huis is een labyrint van manshoog voorvaderkruid en vuilbesbomen met zwartbruine stammen waarlangs geaderde wingerds naar boven kronkelen. De grond eronder is bedekt met grafbloemen, hun rode kelken van een meter doorsnede, wiegend op een lange steel, naar mij toe gekeerd. Ik moet oppassen niet buiten de smalle tuinpaden te treden. Een kleine vijf meter van mij vandaan gonst een zwerm vuurbijen. Op hun met weerhaken getooide angels glinstert hun gif dat vlees wegbrandt en bloed doet koken.
Vuurbijen zijn solitair en vallen nooit mensen aan. Dit is magie.
Ik sta doodstil en kijk om me heen. Als ik in de tuin blijf, maak ik geen schijn van kans als de bijen me aanvallen. Ik moet dan de paden volgen en weet niet waar ik zal uitkomen. De hoge muren rondom de tuin zijn een schaakbord van galerijen, balustrades en ramen.
Een beweging op een van de galerijen. Tegen de muur eronder wringt de stam van een wurgklimop zich omhoog. Ik schat mijn kansen in. Vuurbijen blijven altijd dicht bij de grond, maar hoe zit het met deze betoverde insecten?
Ik heb geen keuze. Ik trek een grafbloem uit de grond naast het pad en werp deze naar de zwerm vuurbijen. In een reflex opent de kelk zich nog verder en hij gulpt de zwerm in zijn geheel naar binnen. Ik ren het pad op richting de muur met de klimop. Achter mij wordt het gezoem van de bijen voor even gesmoord door de omhelzing van de bloem. Ik aarzel niet en spring in de wurgklimop. Vrij hangende takken wikkelen zich direct om mijn ledematen. Ik ruk me los en trek me omhoog. Pas als ik bij de galerij ben, stop ik en kijk naar beneden. De vuurbijen hebben zich losgevochten en zweven onderaan de muur, hun gezoem opeens besluiteloos.
‘Indrukwekkend. Laat mij je helpen.’
Twee handen schuiven onder mijn oksels en tillen me moeiteloos over de reling van de galerij. Voor mij staat een grote man, gehuld in een ruimvallende mantel die niet kan verhullen dat hij het postuur heeft van een vechtstier. Het is Ordor, de alchemist. De man die ik kwam beroven.

‘Maak het je gemakkelijk.’
Ordor heeft mooi praten. De Spreuk van de Ultieme Insnoering die hij over mij heeft uitgesproken, maakt het me moeilijk om te bewegen. Mijn ingewanden worden samengeperst tot de helft van hun normale formaat.
‘Spreek,’ zegt Ordor.
Hij maakt een gebaar met zijn linkerhand en de druk wordt wat minder. Ik schraap mijn keel.
‘Ik ben Irina Snelvinger, een geregistreerde dief.’
‘Wie heeft je gestuurd?’
‘Niemand. Ik werk voor mezelf. U maakt goud uit ijzer. IJzer is het niet waard om te stelen, goud wel.’
‘Ga door.’
‘Als ik had geweten dat u ook een tovenaar bent, net als die andere, aan de overkant van de rivier, was ik hier natuurlijk niet aan begonnen.’
Een ijzeren vuist knijpt mijn lever tot moes. Ik val krampend op de grond.
‘Beledig me niet! Grodur is geen tovenaar. Hij handelt in spreuken, meer niet. Het is een sjacheraar, met zijn woekerprijzen.’
Ik duw mezelf moeizaam overeind.
‘Dat moet toch geen probleem zijn voor een alchemist?’
‘Grodur weigert iets aan mij te verkopen na een bepaalde affaire tussen ons. Ik bezin me op gepaste maatregelen, maar een amulet beschermt hem tegen mijn toverkunsten. Maar dat gaat jou verder niet aan. Zeker niet omdat je bestaan als dief hier eindigt. Eerst nog wat insnoeren en dan roep ik mijn vuurbijen naar binnen.’
Ordor zwaait met zijn hand.
‘Ik heb een beter voorstel,’ zeg ik snel.
‘Vertel.’
‘Grodur is niet gevoelig voor uw toverkunsten, zegt u. Maar stel nu dat een ervaren dief zijn huis binnendringt en hem het amulet ontfutselt?’
‘Je bedoelt jezelf.’
‘Ik ben daarvoor inderdaad de beste kandidaat. En momenteel beschikbaar. Tegen een acceptabel honorarium natuurlijk.’
Ordor lacht.
‘Een interessant voorstel. Zeker van iemand in jouw huidige positie.’
Ik haal opgelucht adem, voor zover dat mogelijk is.
‘Goed. Maar je honorarium zal hoger zijn dan je denkt, namelijk je leven.’
‘Ik accepteer uw voorwaarden,’ zeg ik. ‘Verwijder die insnoeringsvervloeking, stuur uw bijen terug naar hun hok en ik ga direct op pad. U zal hier geen spijt van krijgen!’
‘Dat denk ik ook niet, vooral niet omdat ik nog wat extra maatregelen zal nemen om mijn belangen veilig te stellen. Blijf even stil zitten!’

Mijn oog jeukt constant, zeker in de wind die vanaf zee de riviermonding in waait, maar ik pas wel op om erin te wrijven.
‘Als de Alziende Lens loslaat, kruipt hij je oogzenuw in en word je gek,’ had Ordor mij gewaarschuwd. Ik geloof hem. Het is onbetrouwbaar geteisem, die tovenaars, maar hun dreigementen maken ze altijd waar. Ik voel het aan mijn ingewanden.
Ik gooi de veerman een munt toe en stap aan wal. De overzijde van de rivier. Hier wonen de rijken. Zij die niet gestoord willen worden. Zij die wat te verbergen hebben. Grodur de Spreukenhandelaar is er zo een. Ik loop naar de poort van zijn huis en klop aan. Een goede dief kiest altijd de gemakkelijkste weg.
De poort kiert open. Er is niemand te zien. Ik loop naar binnen en volg een oprijlaan waarlangs standbeelden staan in onwaarschijnlijke, erotische poses. Ik loop het huis in door de openstaande voordeur. In de hal staat een dwerg, slechts gekleed in een strak, zijden broekje. Hij heeft geen benen van betekenis. Zijn vingers strijken langs een amulet dat aan zijn kwabbige nek hangt.
‘Zeg wat je wilt kopen of verkopen, dan noem ik een prijs. Ik onderhandel nooit,’ zegt hij.
Een onaangenaam heerschap, dat is duidelijk.
‘Ik verkoop alleen en ik onderhandel altijd,’ zeg ik.
‘ik bespeur sterke magie. Als je hier bent om die te verkopen, praten we verder.’
‘Ik ben een grafrover. In een tombe ver ten noorden van hier, waar de ijswolven het land onveilig maken, vond ik de restanten van een tovenaar. Toen ik in zijn schamele bezittingen rommelde, nam een vloek die mijn ingewanden doet samenkrimpen bezit van mij. Ik heb ontdekt dat het de Spreuk van de Ultieme Insnoering is. U mag hem van mij overnemen tegen een redelijke prijs.’
Ik voel bijna de intensiteit waarmee Ordor meekijkt via de Lens.
‘Een interessant aanbod,’ zegt Grodur. ‘Ultieme Insnoering. Dat zou toch zonde zijn van zulke fraaie, eh, organen.’
De dwerg komt dichterbij en legt een hand op mijn linkerborst. Zijn duim streelt langs mijn tepel.
‘Ik wil de spreuk en ik wil jou. Voor het totaalpakket betaal ik wat het mij waard is.’
Grodur schuift zijn andere hand tussen mijn benen. Als hij zijn vingers in mij wringt, huiver ik even om Ordor, die op afstand alles meebeleeft, duidelijk te maken hoeveel ik wel niet over heb voor onze afspraak.
‘Neem eerst mij en als het me bevalt, krijg je korting op de spreuk,’ zeg ik stoer.
Zonder wat te zeggen, duwt Grodur mij achterover op een divan. Hij rukt zijn broekje af. Het is waar wat ze zeggen over de extremiteiten van dwergen.
Als hij zich met enige moeite heeft genesteld in het beloofde land, laat ik een van mijn handen vederlicht over zijn lichaam dwarrelen. Hij heeft zijn amulet op zijn rug gedraaid om geen last te hebben van het geslinger tijdens zijn gebonk. Met mijn valse nagel van obsidiaan snijd ik het kettinkje door. Ik klem het amulet in mijn handpalm. Om Grodurs aandacht af te leiden, kreun ik met lange uithalen. Daarvoor hoef ik weinig moeite te doen. Ook een dief verdient een verzetje op z’n tijd.

Ordor verschijnt veel te snel. Opeens staat hij naast de divan. Hij tikt Grodur beleefd op zijn schouder.
‘Sorry dat ik stoor.’
Grodur plopt uit mij los als hij zich omdraait.
‘Ik zie dat je je beschermende amulet niet meer om hebt,’ zegt Ordor. ‘Kleed je aan, alsjeblieft. Wij tweeën hebben zaken te bespreken.’
Grodur vertrekt geen spier. Hij staat op en trekt ook mij overeind. Hij duwt me richting de tovenaar.
‘Hou dan wel je hoer bij je.’
Als ik tegen Ordor aan struikel, druk ik het amulet in mijn handpalm tegen zijn hart. Hij snakt naar adem. Ik voel hoe de Alziende Lens en de Vloek van de Ultieme Insluiting zich uit mij losmaken. Ik ben weer vrij. Grodur verschijnt in mijn ooghoek.
‘Ik neem het nu over.’
De spreukenhandelaar gaat tegenover de tovenaar staan.
‘De feiten. Mijn amulet is onlosmakelijk aan je hart gehecht. Je hebt geen enkele macht meer. En dus gaan wij wat babbelen over al die spreuken die in je hoofd zitten. Die jij aan mij gaat geven. Uiteindelijk.’
Grodur gebaart dat ik kan verdwijnen.
‘Mijn dank. Zijn huis met alles daarin is van jou.’
Als ik het huis van Grodur de spreukenhandelaar verlaat, galmen achter mij de eerste pijnkreten van de gevallen tovenaar Ordor door de kamer. Ik hoop dat Grodur er lang werk van maakt.
Zelf moet ik nadenken over die hinderlijke vuurbijen in Ordurs tuin. Maar eerst een karaf goede wijn op een zonnig terras.

Dit artikel delen?
Pin It

Schrijfwedstrijd

  • Hits: 47
Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief