Loading...
Meedoen is gratis!
Schrijfwedstrijd Magie en Tovenaars

Inzenden van een verhaal is mogelijk van 25-2-2019 t/m 25-4-2019 (24.00 uur).

Uitgeverij Keytree organiseert in samenwerking met Schrijverspunt een schrijfwedstrijd. Als genre voor de schrijfwedstrijd gaan we uit van Fantasy, een genre dat zich kenmerkt door het gebruik van fictieve verhalen, verzonnen wezens en imaginaire werelden.

Als thema voor deze wedstrijd is gekozen voor: Magie en tovenaars.

De voorwaarden voor deelname zijn:

  • Deelname is mogelijk van 25-2-2019 t/m 25-4-2019 (24.00 uur) en alleen voor leden van Schrijverspunt (registratie is gratis!).
  • Verhalen dienen online geplaatst te worden op de website van Schrijverspunt. Je moet hiervoor eerst inloggen.
  • De maximale lengte is 1500 woorden.
  • Je inzending mag nog niet eerder zijn gepubliceerd, zowel op internet of in gedrukte / elektronische media.
  • Het gebruiken van een pseudoniem is toegestaan.
  • Je mag slechts eenmaal deelnemen.
  • Door deelname aan de wedstrijd verleen je Schrijverspunt toestemming om je ingezonden verhaal op de website en in de nog uit te geven bundel te publiceren.
  • Je verhaal is geschreven in de Nederlandse taal.

Wat kun je winnen?

Bij voldoende kwalitatieve inzendingen zal uitgeverij Keytree een bundel uitgeven van de beste verhalen. De redactie van Uitgeverij Keytree en Schrijverspunt bepalen welke verhalen in de bundel worden opgenomen en kiezen de winnaar. Stemmen, likes e.d.zijn welkom maar spelen geen rol in de beoordeling.

Schrijverspunt stelt een boekenpakket samen voor de winnaar. Daarnaast ontvangt de winnaar een gratis exemplaar van de uit te geven bundel.

Winnaars schrijfwedstrijd 'Magie en Tovenaars' bekend!

Van 25 februari t/m 25 april 2019 organiseerde uitgeverij Keytree in samenwerking met Schrijverspunt een schrijfwedstrijd in het genre Fantasy met als thema: Magie en tovenaars. Voor deze wedstrijd ontvingen we bijna 90 verhalen.

Meer dan 80 (een aantal verhalen voldeed niet aan de voorwaarden) leuke, originele, ontroerende en onthutsende verhalen hebben we mogen ontvangen. Bij dezen bedanken we iedereen die één of meerdere verhalen heeft ingestuurd!

De winnaar van het openingsverhaal en het boekenpakket is:

Steven Standaert met het verhaal Welp

Benieuwd of jouw verhaal in de bundel wordt opgenomen? Lees gauw verder!

Alle verhalen/auteurs voor de bundel (in willekeurige volgorde):

Steven Standaert : Welp

KT Sterling: het geheime verlangen van de tovenaar

Ellen Kusters: Wichard en Arnoldus

Petra van Engelenburcht: Magie

Tara Bakker: Ontheemd

Reinder Veelinx: Vlak voor de zoveelste zondvloed

Claudia Heijnen: Sneeuwvogel

Cindy Hovins: ook heksen maken foutjes

Nicole Houkes: Keria, de Donaktovernares

Marco Stroo: Vuurstormen

Edith E: Ik, de simpele geest van het Magische Boeck der leevensvraagstukken

Jorrit Stelma: En voor mijn volgende truc

Erik van der Velden: Het geheim van de bovenkamer

Hans van den Berg: De magiër

Emmelie Arents: De simulatie

Michelle Arts: Vogelvrij

Roos Vroonhof: Jachtseizoen

Anke van der Meer: De laatste reis

Pepijn Vissers: Toverraad en Traditie

Alain de Kinder: Quovadis

Morrigan Capall: Ravenheer

JN Martina: De grote bloedoorlog

Roelof Ham: Windruiter

Mark Tamminga: Het wisselhuis

Olga Ponjee: De uitverkorene

Jane Barnaby: Het perfecte slachtoffer

Arno Berendts: Merlijn komt los

Hasan Habibovic: Schaduwwezens

Renata R: Bergera en de vloek van van Arendus

Melanie Steentjes: Brandend oordeel

Nakita Veltman: Wrok

Jan Sebrechts: Zwarte zielen

Kees Scheurwater: De balans

Ben Blom: Echte vrienden

Jens van Neyghem: Magie van papier

Sarah Lenaars: Het meisje in de spiegel

Emsie Max: Als de maan verdwijnt

Yvonne Sonke: De hologrammen van Remuko

Selah Schonewille: De kleur van de bliksem

Annette Akkerman: De wonderlijke verdwijning van een schrijversblok

Magriet Spijker: Harde aarde en dansende vuurvliegjes

Liesbeth Jochemsen: De poppenjongen

Sandy Stokkel: Een bijzondere gave

Ans de Haan: De ontmoeting

Ido Venhuizen: De patstelling

Miranda Weernink: Voorzichtig

Frans van der Eem: De spreukendief

Eveline Boonstra: De Duistere Koets

Johan Tode: De vernietiging

Felicia Trenning: Timotheus


We feliciteren de winnaar van het boekenpakket en alle schrijvers waarvan het verhaal zal worden opgenomen in de bundel.


Na verschijning zal de bundel te koop zijn in elke boekenwinkel in België en Nederland.

Meer informatie over de verschijningsdatum etc. zal t.z.t. te vinden zijn op de website van Keytree.

Schrijfwedstrijd Magie en Tovenaars

De Simulatie

HET SPEL WAS even simpel als het gevaarlijk was. De dobbelsteen leek wel versmolten met mijn hand, dat intussen klam en gevoelloos aanvoelde. 

Ik loste de druk, beseffend dat ik maar beter een laag nummer gooide. Hoe hoger het nummer, hoe hoger de kost.

‘Blijf rustig, wat er ook door die deur komt,’ had mijn vader gezegd. Fantastische raad. Ik voelde mijn hartslag tot in de toppen van mijn vingers; een verschijnsel dat je niet kon toewijzen aan het bewaren van je kalmte. 

Ik vouwde mijn hand open, waarbij de goudkleurige dobbelsteen glinsterde in het zwakke zonlicht. De panelen onder mijn voeten schoven naar hun startpositie. Ik spreidde mijn handen om mijn evenwicht te bewaren. Naar beneden kijken zou me alleen maar van mijn stuk brengen. De duizelingwekkende hoogte was echter niet mijn reden om bang te zijn. 

Tovenarij die me wilde proeven en verslinden was dat wel. 

De toezichthouder aan het kleine tafeltje knikte me toe. Nu of nooit. Ik hield mijn hand boven het oppervlak, ademde diep in en spreidde mijn vingers. 

Ik gooide de leeftijd van mijn zusje. Het getal van de avondklok. Het uur dat de duisternis over het land daalde en het als een deken omsloot. 

De toezichthouder drukte zijn bril aan en boog zich naar de dobbelsteen toe. ‘Vijf,’ kraste hij. 

Geweldig. Wie gooide er nou een vijf op het toegangsexamen van de magiërsgilde? Ik kon wel schreeuwen en huilen tegelijk. Vijf van verloren. Vijf van verdoemd en vergeefs. 

Het volk had mij verkozen voor deze test. Ik wilde onze mensen beschermen tegen Ogra en het verderf dat hij zaaide, dus mijn handen konden maar beter ophouden met trillen. Ze waren mijn enige werkmiddel, mijn enige wapen. 

Wat er ook door die deur komt. 

De spelmeester en zijn jury sloegen mij vanaf hun veilige zitplaatsen gade. ‘Deze simulatie is bedoeld om je capaciteiten als magiër te bepalen. Je accepteert de gevolgen die bij verlies gepaard gaan.’ 

De vorige student had zich van het platform gegooid. Diegene daarvoor werd na overwinning ontoerekeningsvatbaar voor de functie verklaard, gezien de mentale staat waarin hij zich bevond. 

Ik stak mijn hand op en sprak de woorden die van me werden verwacht. ‘Ik, Samuel Soyan, zweer plechtig dat ik de gevolgen van deze simulatie accepteer.’ 

De platen verschoven zich nogmaals, en deze keer leidde de weg naar een deur. Eerst kwam de Angst, dan de Zwakte. 

Bij het openen van de deur bevond mijn grootste angst zich recht voor mijn neus. Ogra schonk me een verwaand lachje en stapte op me af, zijn scherp getipte leren schoenen tikkend tegen het staal dat zich onder onze voeten bevond. ‘Het is me een genoegen,’ zei hij tevreden. 

Elke vezel in mijn lichaam spande zich. Ik voelde de littekens die door zijn hand waren veroorzaakt branden alsof hij ze me nog maar pas had geschonken. Dagenlang had hij me gemarteld, maar ik had geen informatie gelost. Het zou echter niet lang meer geduurd hebben, ware het niet dat ik ontsnapte uit zijn van lijken vergeven paleis. 

Ik trok mijn dolk en klemde mijn hand rondom het handvat, in de hoop dat het trillen zou ophouden. Hij was de reden dat ik erkend magiër wilde worden. Ik wilde hem doden. 

Ogra was niet echt, en toch voelde ik mijn lichaam reageren door het samentrekken van mijn maag. Deze magiër was niet alleen míjn Angst. Het volk vreesde hem meer dan eender wie, en ze hadden de gilde nodig om hem te verslaan. 

‘Je bent bang van mij,’ zei Ogra. 

‘Je bent een illusie.’ 

Zijn mondhoek trok omhoog. ‘Ik zal je laten bloeden, knul. Ik herinner me jouw schreeuwen.’ De magiër glimlachte bij die herinnering. 

Ik hief mijn handen op het moment dat Ogra zonder waarschuwing aanviel. Zijn staf dreunde tegen de stalen plaat en spleet hem doormidden. Een lineaire aanval. Ik klemde me vast aan de balustrade terwijl ik mijn eigen staf op de grond terecht liet komen en cirkelbewegingen maakte. Een wervelstorm zette op, waardoor de ivoorkleurige gewaden van Ogra wild in het rond zwaaiden. Cirkelaanvallen waren mijn sterke punt, maar ik wist zeker dat de toezichthouders ook de moeilijkere bewegingen van me wilden zien. 

De hele platen constructie kreunde onder de spanning die de wind veroorzaakte, dus ik zorgde ervoor dat ik me stevig vastklemde. 

Glimlachend hief Ogra zijn staf de lucht in, zwaaide en vormde de driehoeksformule die ik vreesde. Zo snel mogelijk vormde ik een vierkant om de beschermingsboog rondom mij op te roepen. Zijn vlijmscherpe staven ketsten af op mijn schild. 

Ze wilden dat ik mijn Angst overwon. Ik zou meer moeten doen dan mezelf verdedigen. Ik vormde een lineaire beweging, en meteen daarna een driehoeksformule. Het staal spleet verder open, waardoor Ogra zijn evenwicht verloor, en een van mijn messen doorboorde zijn buik. 

Hij verdween in een waas van groen, fel licht. De platen voor me dreigden uit elkaar te scheuren, dus ik trok een sprintje naar de deur die ik hoorde te openen en bereikte hem net op tijd. Daar hoorde de volgende uitdaging, mijn Zwakte, zich te verschuilen. 

Middenin de kamer stond een tafeltje, waarop een envelop met mijn naam lag. De omgeving waarin ik me bevond was zwak verlicht, al herkende ik het meisje waar ik al mijn hele miserabele leven van hield meteen. Rood haar, sproeten onder haar felblauwe ogen. 

‘Megan,’ fluisterde ik. 

Haar lippen weken uit elkaar toen ze me herkende. ‘Sam. Ik ben zo blij dat je het gehaald hebt.’ 

Ze is niet echt, herinnerde de stem in mijn hoofd me. ‘Ik heb het nog niet gehaald. Ik moet jou nog overwinnen.’ 

Ze wandelde fronsend naar me toe. ‘Waarom hebben ze me hierheen gebracht?’ 

Ik kon het gerust zeggen. Niets van dit alles was echt. ‘Omdat ik verliefd op je ben. Jij bent mijn Zwakte.’ 

Haar lippen vormden een o. We zwegen allebei voor een tijdje, en ik vroeg me af of de echte Megan op dezelfde manier zou reageren. 

‘Een magiërheld heeft niet de luxe om verliefd te worden,’ zei ze zacht. 

Ik slikte en beende op de brief af, vrezend voor de opdracht die me wachtte. 

Schakel de Angst in de kamer uit. 

Ik staarde als verdoofd naar het stuk papier en las de zin opnieuw en opnieuw. 

‘Sam, ik ben bang.’ 

Ze stond vlak achter mij, dus ik draaide me om. Megan ging op haar tippen staan en omhelsde me. Haar lippen raakten mijn hals, die ze langs een zelfverzonnen pad langzaam naar mijn oor liet glijden. 

Ik verloor alle weerstand toen ze me kuste, eerst voorzichtig, dan dwingend. Mijn lichaam brandde van verlangen, van hebzucht, van opwinding. Ik wilde haar, al wist ik dat ze hier niet was. 

‘Ik wilde dat dit echt was,’ zei ik nadat ze me een adempauze gunde. 

Wankelend zette ze een stap achteruit. ‘Je denkt dat ik een hersenspinsel ben?’ Haar toon klonk gekwetst. ‘Ze hebben me hierheen gehaald, zonder me te zeggen waarom. Ik ben écht hier.’ Hoe meer ze vertelde, hoe paniekeriger ze klonk. 

Ik balde met mijn handen tot vuisten. ‘Hou op. Je moet stoppen met praten, want anders zal ik deze test nooit tot een goed einde brengen. Ik moet slagen, zodat ik Ogra kan doden.’ 

De gilde zou nooit echte mensen in deze oefening betrekken. 

‘Ik weet waarom ik hier ben.’ Ze slikte. ‘Je moet me elimineren om te slagen, is het niet?’ 

Volgens de magiërsgilde moest elke Zwakte worden geëlimineerd. Enkel zo schiep je de perfecte held. 

‘Soms maken zwaktes je sterker,’ mompelde ze. 

Ik was al jaren verliefd op dit meisje, en nu ze eindelijk voor me stond moest ik haar afwijzen. 

Mijn vingers klemden zich stevig om mijn staf. ‘Je bent niet echt.’ Ik slikte, hief mijn staf de lucht in en liet hem neerkomen. 

De kamer trilde, platen verschoven onder onze voeten. Megan gilde mijn naam. Nee. De simulatie gilde. 

Ik hield vol en ramde mijn staf nogmaals tegen de metalen platen, ondanks elke vezel in mijn lichaam schreeuwde haar te redden. Een gapende leegte nestelde zich tussen ons in, waarbij ze maar bleef smeken. Er was geen andere keuze. Ik moest voor dit ingangsexamen slagen. 

Met een hart vol ongeloof vormde ik de driehoeksformule. Ze zakte door haar knieën en keek me nog een laatste keer vol ongeloof aan, voor we samen naar beneden stortten. 

*** 

‘Gefeliciteerd, Samuel. Je bent geslaagd.’ 

Ik knipperde met mijn ogen tegen het felle licht boven het bed waar ik me in bevond. ‘Waar is ze? Ik wil haar zien.’ 

Het hoofd van de magiërsgilde fronste. ‘De Zwakte is geëlimineerd. Je bent klaar om een held te worden.’ 

‘Nee,’ zei ik. ‘De Zwakte was een illusie. Ze was niet echt.’ 

De magiër forceerde een glimlach. ‘Iedereen reageert op dezelfde manier. Ik had gehoopt dat jij het wel zou begrijpen.’ 

Zuur welde op in mijn keel toen ik besefte wat ik had gedaan. Wat zij hadden gedaan. 

Een vurige belofte vormde zich in mijn hart. Ik zou ze een voor een verwoesten. 

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 43
Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief