Loading...
Meedoen is gratis!
Schrijfwedstrijd Magie en Tovenaars

Inzenden van een verhaal is mogelijk van 25-2-2019 t/m 25-4-2019 (24.00 uur).

Uitgeverij Keytree organiseert in samenwerking met Schrijverspunt een schrijfwedstrijd. Als genre voor de schrijfwedstrijd gaan we uit van Fantasy, een genre dat zich kenmerkt door het gebruik van fictieve verhalen, verzonnen wezens en imaginaire werelden.

Als thema voor deze wedstrijd is gekozen voor: Magie en tovenaars.

De voorwaarden voor deelname zijn:

  • Deelname is mogelijk van 25-2-2019 t/m 25-4-2019 (24.00 uur) en alleen voor leden van Schrijverspunt (registratie is gratis!).
  • Verhalen dienen online geplaatst te worden op de website van Schrijverspunt. Je moet hiervoor eerst inloggen.
  • De maximale lengte is 1500 woorden.
  • Je inzending mag nog niet eerder zijn gepubliceerd, zowel op internet of in gedrukte / elektronische media.
  • Het gebruiken van een pseudoniem is toegestaan.
  • Je mag slechts eenmaal deelnemen.
  • Door deelname aan de wedstrijd verleen je Schrijverspunt toestemming om je ingezonden verhaal op de website en in de nog uit te geven bundel te publiceren.
  • Je verhaal is geschreven in de Nederlandse taal.

Wat kun je winnen?

Bij voldoende kwalitatieve inzendingen zal uitgeverij Keytree een bundel uitgeven van de beste verhalen. De redactie van Uitgeverij Keytree en Schrijverspunt bepalen welke verhalen in de bundel worden opgenomen en kiezen de winnaar. Stemmen, likes e.d.zijn welkom maar spelen geen rol in de beoordeling.

Schrijverspunt stelt een boekenpakket samen voor de winnaar. Daarnaast ontvangt de winnaar een gratis exemplaar van de uit te geven bundel.

Winnaars schrijfwedstrijd 'Magie en Tovenaars' bekend!

Van 25 februari t/m 25 april 2019 organiseerde uitgeverij Keytree in samenwerking met Schrijverspunt een schrijfwedstrijd in het genre Fantasy met als thema: Magie en tovenaars. Voor deze wedstrijd ontvingen we bijna 90 verhalen.

Meer dan 80 (een aantal verhalen voldeed niet aan de voorwaarden) leuke, originele, ontroerende en onthutsende verhalen hebben we mogen ontvangen. Bij dezen bedanken we iedereen die één of meerdere verhalen heeft ingestuurd!

De winnaar van het openingsverhaal en het boekenpakket is:

Steven Standaert met het verhaal Welp

Benieuwd of jouw verhaal in de bundel wordt opgenomen? Lees gauw verder!

Alle verhalen/auteurs voor de bundel (in willekeurige volgorde):

Steven Standaert : Welp

KT Sterling: het geheime verlangen van de tovenaar

Ellen Kusters: Wichard en Arnoldus

Petra van Engelenburcht: Magie

Tara Bakker: Ontheemd

Reinder Veelinx: Vlak voor de zoveelste zondvloed

Claudia Heijnen: Sneeuwvogel

Cindy Hovins: ook heksen maken foutjes

Nicole Houkes: Keria, de Donaktovernares

Marco Stroo: Vuurstormen

Edith E: Ik, de simpele geest van het Magische Boeck der leevensvraagstukken

Jorrit Stelma: En voor mijn volgende truc

Erik van der Velden: Het geheim van de bovenkamer

Hans van den Berg: De magiër

Emmelie Arents: De simulatie

Michelle Arts: Vogelvrij

Roos Vroonhof: Jachtseizoen

Anke van der Meer: De laatste reis

Pepijn Vissers: Toverraad en Traditie

Alain de Kinder: Quovadis

Morrigan Capall: Ravenheer

JN Martina: De grote bloedoorlog

Roelof Ham: Windruiter

Mark Tamminga: Het wisselhuis

Olga Ponjee: De uitverkorene

Jane Barnaby: Het perfecte slachtoffer

Arno Berendts: Merlijn komt los

Hasan Habibovic: Schaduwwezens

Renata R: Bergera en de vloek van van Arendus

Melanie Steentjes: Brandend oordeel

Nakita Veltman: Wrok

Jan Sebrechts: Zwarte zielen

Kees Scheurwater: De balans

Ben Blom: Echte vrienden

Jens van Neyghem: Magie van papier

Sarah Lenaars: Het meisje in de spiegel

Emsie Max: Als de maan verdwijnt

Yvonne Sonke: De hologrammen van Remuko

Selah Schonewille: De kleur van de bliksem

Annette Akkerman: De wonderlijke verdwijning van een schrijversblok

Magriet Spijker: Harde aarde en dansende vuurvliegjes

Liesbeth Jochemsen: De poppenjongen

Sandy Stokkel: Een bijzondere gave

Ans de Haan: De ontmoeting

Ido Venhuizen: De patstelling

Miranda Weernink: Voorzichtig

Frans van der Eem: De spreukendief

Eveline Boonstra: De Duistere Koets

Johan Tode: De vernietiging

Felicia Trenning: Timotheus


We feliciteren de winnaar van het boekenpakket en alle schrijvers waarvan het verhaal zal worden opgenomen in de bundel.


Na verschijning zal de bundel te koop zijn in elke boekenwinkel in België en Nederland.

Meer informatie over de verschijningsdatum etc. zal t.z.t. te vinden zijn op de website van Keytree.

Schrijfwedstrijd Magie en Tovenaars

De Laatste reis

De laatste reis

Tobias leunde met zijn hoofd tegen het raam van de pendelbus. In de verte zag hij het oude landhuis waar zijn grootvader woonde met vijftig andere bejaarde tovenaars.
‘ Volgende halte woonzorgcentrum Paddenhof.’
Tobias hielp een oudere dame met paars haar bij het uitstappen.
‘ Ga je ook naar de Paddenhof?’ vroeg ze.
‘ Ja, ik ga op bezoek bij mijn opa,’ zei Tobias en slingerde zijn rugzak over zijn schouder.
‘ Laten we dan samen lopen. Ik ga op bezoek bij mijn oudste broer, misschien ken je hem wel, Archibald Kweepeer?’
‘ Dat is toch de uitvinder van de Data Transfer spreuk?
De oude dame knikte trots.
‘Archibald heeft een grote invloed gehad op de magisch digitale wereld. Helaas is hij nu te ver heen om zich dat nog te herinneren.’
‘ Mijn opa gaat ook achteruit,’ zei Tobias.
‘ Laatst zou hij zijn sokken aan zijn voeten toveren maar verwijderde toen per ongeluk de schoenen van alle bewoners.’
‘ Wat jammer, dan zal het niet lang meer duren voor zijn toverkracht gebonden wordt.’
Tobias knikte. Hij wist dat zijn moeder er al met het bestuur over had gesproken zonder dat opa daarvan wist.
‘ Kun jij toveren of moeten we op het knopje drukken?’ vroeg de oude dame toen ze bij het gouden toegangshek waren aangekomen.
Tobias schudde zijn hoofd en drukte op de intercom.
‘ Ik studeer architectuur,’ zei hij ‘ mijn toverkracht houdt op bij het doen van een kaarttrucje.’Het hek ging traag open. Samen liepen ze over de oprijlaan naar het bordes. Aan weerszijden van het pad zagen ze tovenaars die onder begeleiding van verzorgers de tuin onderhielden. Ze toverden buxus om tot indrukwekkende drakenvormen en lieten bloemperken van kleur veranderen.
‘ Geweldig dat ze hier nog iets kunnen doen met hun toverkracht,’ zei de oude dame vol lof.
‘ Houdt jouw opa van tuinieren?’
‘ Mijn opa kweekte graag geneeskrachtige planten en kruiden.’
Tobias twijfelde of hij haar meer informatie moest geven, hij wilde niet gelijk vertellen dat zijn grootvader de ontdekker was geweest van het geneesmiddel tegen de Wrattenpest. Maar deze oude dame leek niet het type dat hem lastig zou vallen met vragen om een handtekening voor in haar toverboek.
‘ Mijn opa heeft de dauwwortel schimmelvrij weten te krijgen zodat ze het konden gebruiken tegen de Wrattenpest’ zei Tobias.
‘De oude dame stopte en legde haar hand op de bovenarm van Tobias.
‘ Dan is jouw opa de grote Gregorius Sterrenkijker,’ zei ze bewonderend.
‘ Ik ben vereerd dat ik de kleinzoon heb mogen ontmoeten van de man die zoveel levens heeft gered tijdens de uitbraak van die vreselijke ziekte.’
Tobias voelde de trots naar zijn wangen stijgen.In de receptiehal namen ze afscheid en liep Tobias de lange gang in richting de kamer van zijn opa. De hoge ramen gaven hem een prachtig uitzicht op de rondvliegende tropische vleermuizen met hun regenboogkleurige vleugels. Tobias passeerde de bibliotheek waar enkele tovenaars boeken lazen of werden voorgelezen door studenten van de Academie voor Hogere Magie.
Aan het einde van de derde gang bevond zich de kamer van opa. Tobias klopte extra hard op de deur voor het geval hij was ingedut.
‘ Ik kom er aan,’ klonk het.
Toen de deur open ging kwam er een wolk alcohol vrij.
‘ Kom binnen jongen,’ zei opa.
Hij droeg zijn nette mantel met de zilveren sterrenstiksels en had zijn lange baard extra goed gekamd. Ze namen plaats bij het haardvuur waar een zwarte ketel met een bubbelende vloeistof boven hing. Tobias snoof de zware bessenlucht op.
‘ Is dit brouwsel wel legaal?,’ vroeg Tobias en trok een suggestieve wenkbrauw op.
‘ Om te vieren dat jij er bent heb ik stiekem een voorraadje braambessenwijn gemaakt,’ zei opa met een grijns. ‘Maar niks tegen die ellendige zusters zeggen anders beginnen ze weer over mijn bloeddruk.’
Hij pakte twee zilveren bokalen met afbeeldingen van vuurspuwende draken en vulde ze beide met braambessenwijn.
‘ Op ons uitje,’ zei opa en hief het glas.
Samen dronken ze hun bokaal leeg en maakten zich klaar voor hun maandelijkse dagtrip, dit keer naar het Mausoleum van Dominicus de Wijze op de Gedenkberg.Het jonge meisje achter de balie bekeek de dagpas met een kritische blik.
‘ U weet dat uw opa voor zeven uur weer op de Paddenhof moet zijn?’
Tobias liet haar de vooraf gekochte kaartjes voor de verreispoort zien met het tijdvak voor vertrek vanaf de Gedenkberg.
‘ Nou vooruit dan,’ zei ze en plaatste een stempel op de pas.
De verreispoort bevond zich achter de balie. Het leek nog het meest op een smalle lift vond Tobias. Alleen tovenaars en heksen konden zich op deze manier snel verplaatsen. Voor plekken met veel reisverkeer moest je een tijdvak reserveren om er voor te zorgen dat je niet per ongeluk vijf kilometer verderop in een kast weer tevoorschijn kwam.De Gedenkberg stond midden in een bosrijk gebied langs de rivier de Dorrel. Het Mausoleum herinnerde aan de tijd waarin de orde van de Twaalf Hoeden onder leiding van Dominicus de Wijze streed tegen het duistere leger.
Boven op de berg vonden ze een schaduwrijke plek onder een oude eikenboom. Tobias vertelde over zijn studie en zijn plannen voor een wereldreis.
‘ Prachtige plannen Tobias, ik wou dat ik nog eens een reis kon maken.’
‘ Waarom zou dat niet kunnen opa?’
‘ De hoofdzuster heeft me vorige week verteld dat ze mijn magie gaan inbinden, ik word onbetrouwbaar. Vanaf volgende week ben ik geen tovenaar meer maar gewoon een dementerende oude kerel die niet verder kan komen dan de betoverde ommuring van de Paddenhof.’

Opa zweeg even en legde toen zijn hand op die van Tobias.
‘ Heb je meegenomen waar ik om gevraagd had?’
Tobias pakte zijn rugzak en haalde een metalen kistje tevoorschijn.
‘ Ik ben naar de bank gegaan en heb het uit je kluisje gehaald zoals je vroeg. De baliemedewerkster deed eerst wel een beetje moeilijk maar toen ze je handgeschreven brief zag ging ze snel overstag.’
‘ Heb je er in gekeken?’
‘ Nee, je zei dat het beter was dat ik het niet wist.’
‘ Goedzo,’ zei opa.
Hij pakte het metalen kistje en hield het in zijn trillende handen. Met een tik van zijn toverstaf opende hij het deksel. Tobias zag een verkoold klompje ter grootte van een pinda.
Hij voelde zich enigszins teleurgesteld.
‘ Wat is het opa?’
‘ Dit is mijn kaartje naar de vrijheid,’ zei opa en legde het klompje in zijn handpalm.
‘Ga je proberen te ontsnappen?’ vroeg Tobias bezorgd.
Hij had op tv enkele klopjachten gezien waar de politie achter gezochte tovenaars aanzat. Dat liep meestal voor beiden niet goed af.
‘ Welnee jongen, je denkt toch niet dat ik met mijn 135 jaar nog in staat ben om de politie voor te blijven? Maar een ding heb je goed begrepen, ik ga vandaag niet meer terug naar de Paddenhof.’
‘ Het is toch zo slecht niet,’ zei Tobias. ‘ Je hebt er alle boeken die je maar wilt lezen, een enorme tuin, allerlei dieren.’
‘ En een groot gouden hek,’ zei opa. ‘Daarbuiten moet ik door twee zusters met toverstaf begeleidt worden om mijn toverkracht te binden. Ik kan niet eens meer pissen zonder dat ze er naast staan.’
Ze moesten allebei grinniken maar Opa’s lachrimpels maakten snel plaats voor diepe fronsen.
‘Zonder mijn toverkracht takelt mijn geest steeds sneller af, mijn lichaam wordt straks een levend mausoleum waarin mijn wezen bewaard wordt. Men kan het komen bekijken en bewonderen maar de glorie en status die het had zijn verdwenen.’
Tobias pakte de trillende hand van zijn opa beet. Zo zaten ze samen een poosje naar de rivier onderaan de berg te kijken.
‘ Ben je straks dood?’
‘ De dood is voor stervelingen, tovenaars leven voort,’ zei opa met een knipoog.
‘ Ik heb nog net genoeg kracht in me voor deze allerlaatste spreuk.’
Tobias voelde de tranen achter zijn ogen prikken. Deels van verdriet maar ook van woede.
‘ Zie ik je dan nooit weer?’ vroeg Tobias.
‘ Gregorius Sterrenkijker zal verdwijnen, maar ik zal je nooit verlaten.’
Opa haalde een aantal stenen uit zijn mantel tevoorschijn en gaf Tobias de opdracht om ze in een cirkel te leggen.
‘ Breng me naar het midden van de cirkel,’ zei opa.
Tobias keek van een afstandje toe hoe zijn opa allerlei spreuken prevelde. De stenen rondom hem begonnen te gloeien en te vonken. Opa legde het zwarte klompje in zijn mond. Er verscheen een zwakke gouden gloed die steeds feller werd totdat Tobias zijn hoofd moest afwenden. Toen hij weer opkeek was zijn opa verdwenen. Op de open plek tussen de stenen lag een hoopje as met daar bovenop een glanzende Feniks, met felrode en gouden veren. Hij hield zijn kop schuin en keek nieuwsgierig naar Tobias die verstijfd naar hem stond te kijken. De Feniks kraste luid en maakte vervolgens zijn eerste vlucht.

 

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 54

Gebruikerswaardering: 4 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter inactief