Loading...
Meedoen is gratis!
Schrijfwedstrijd Magie en Tovenaars

Inzenden van een verhaal is mogelijk van 25-2-2019 t/m 25-4-2019 (24.00 uur).

Uitgeverij Keytree organiseert in samenwerking met Schrijverspunt een schrijfwedstrijd. Als genre voor de schrijfwedstrijd gaan we uit van Fantasy, een genre dat zich kenmerkt door het gebruik van fictieve verhalen, verzonnen wezens en imaginaire werelden.

Als thema voor deze wedstrijd is gekozen voor: Magie en tovenaars.

De voorwaarden voor deelname zijn:

  • Deelname is mogelijk van 25-2-2019 t/m 25-4-2019 (24.00 uur) en alleen voor leden van Schrijverspunt (registratie is gratis!).
  • Verhalen dienen online geplaatst te worden op de website van Schrijverspunt. Je moet hiervoor eerst inloggen.
  • De maximale lengte is 1500 woorden.
  • Je inzending mag nog niet eerder zijn gepubliceerd, zowel op internet of in gedrukte / elektronische media.
  • Het gebruiken van een pseudoniem is toegestaan.
  • Je mag slechts eenmaal deelnemen.
  • Door deelname aan de wedstrijd verleen je Schrijverspunt toestemming om je ingezonden verhaal op de website en in de nog uit te geven bundel te publiceren.
  • Je verhaal is geschreven in de Nederlandse taal.

Wat kun je winnen?

Bij voldoende kwalitatieve inzendingen zal uitgeverij Keytree een bundel uitgeven van de beste verhalen. De redactie van Uitgeverij Keytree en Schrijverspunt bepalen welke verhalen in de bundel worden opgenomen en kiezen de winnaar. Stemmen, likes e.d.zijn welkom maar spelen geen rol in de beoordeling.

Schrijverspunt stelt een boekenpakket samen voor de winnaar. Daarnaast ontvangt de winnaar een gratis exemplaar van de uit te geven bundel.

Winnaars schrijfwedstrijd 'Magie en Tovenaars' bekend!

Van 25 februari t/m 25 april 2019 organiseerde uitgeverij Keytree in samenwerking met Schrijverspunt een schrijfwedstrijd in het genre Fantasy met als thema: Magie en tovenaars. Voor deze wedstrijd ontvingen we bijna 90 verhalen.

Meer dan 80 (een aantal verhalen voldeed niet aan de voorwaarden) leuke, originele, ontroerende en onthutsende verhalen hebben we mogen ontvangen. Bij dezen bedanken we iedereen die één of meerdere verhalen heeft ingestuurd!

De winnaar van het openingsverhaal en het boekenpakket is:

Steven Standaert met het verhaal Welp

Benieuwd of jouw verhaal in de bundel wordt opgenomen? Lees gauw verder!

Alle verhalen/auteurs voor de bundel (in willekeurige volgorde):

Steven Standaert : Welp

KT Sterling: het geheime verlangen van de tovenaar

Ellen Kusters: Wichard en Arnoldus

Petra van Engelenburcht: Magie

Tara Bakker: Ontheemd

Reinder Veelinx: Vlak voor de zoveelste zondvloed

Claudia Heijnen: Sneeuwvogel

Cindy Hovins: ook heksen maken foutjes

Nicole Houkes: Keria, de Donaktovernares

Marco Stroo: Vuurstormen

Edith E: Ik, de simpele geest van het Magische Boeck der leevensvraagstukken

Jorrit Stelma: En voor mijn volgende truc

Erik van der Velden: Het geheim van de bovenkamer

Hans van den Berg: De magiër

Emmelie Arents: De simulatie

Michelle Arts: Vogelvrij

Roos Vroonhof: Jachtseizoen

Anke van der Meer: De laatste reis

Pepijn Vissers: Toverraad en Traditie

Alain de Kinder: Quovadis

Morrigan Capall: Ravenheer

JN Martina: De grote bloedoorlog

Roelof Ham: Windruiter

Mark Tamminga: Het wisselhuis

Olga Ponjee: De uitverkorene

Jane Barnaby: Het perfecte slachtoffer

Arno Berendts: Merlijn komt los

Hasan Habibovic: Schaduwwezens

Renata R: Bergera en de vloek van van Arendus

Melanie Steentjes: Brandend oordeel

Nakita Veltman: Wrok

Jan Sebrechts: Zwarte zielen

Kees Scheurwater: De balans

Ben Blom: Echte vrienden

Jens van Neyghem: Magie van papier

Sarah Lenaars: Het meisje in de spiegel

Emsie Max: Als de maan verdwijnt

Yvonne Sonke: De hologrammen van Remuko

Selah Schonewille: De kleur van de bliksem

Annette Akkerman: De wonderlijke verdwijning van een schrijversblok

Magriet Spijker: Harde aarde en dansende vuurvliegjes

Liesbeth Jochemsen: De poppenjongen

Sandy Stokkel: Een bijzondere gave

Ans de Haan: De ontmoeting

Ido Venhuizen: De patstelling

Miranda Weernink: Voorzichtig

Frans van der Eem: De spreukendief

Eveline Boonstra: De Duistere Koets

Johan Tode: De vernietiging

Felicia Trenning: Timotheus


We feliciteren de winnaar van het boekenpakket en alle schrijvers waarvan het verhaal zal worden opgenomen in de bundel.


Na verschijning zal de bundel te koop zijn in elke boekenwinkel in België en Nederland.

Meer informatie over de verschijningsdatum etc. zal t.z.t. te vinden zijn op de website van Keytree.

Schrijfwedstrijd Magie en Tovenaars

De Koningspoedel

 - De Koningspoedel -

Bam! De deur werd met geweld dichtgegooid en daar stond de belastinginner voor de derde keer, met een boze uitdrukking op zijn zachts gezegd. Voor hem stond een oude vrouw, met grote verschrikte ogen, haar handen trilden op haar kleine versleten rollator. Aan de rollator zat een druk keffende vergeelde poedel vast die zijn afgeknaagde tandjes liet zien.

               “Mevrouw ik ben hier nu al voor de derde keer om belasting te innen en als u niet kunt betalen moet ik u op straat zetten” zij de belastinginner.

De poedel begon steeds harder te keffen.

               “Ik heb helemaal geen geld meer, ik ben te oud om wat te kunnen doen” antwoorde het oude vrouwtje.

Maar niets is wat het lijkt in deze wereld, zo ook nu. De belastinginner keek het oude vrouwtje en haar steeds wilder wordende poedel aan. Hij opende zijn bruinlerenmap en haalde daar de benodigde papieren uit, Hij keek naar de naam van het oude vrouwtje.

               “Mevrouw Biks,” zei de belastinginner. “Hier nogmaals de papieren. Dit is u laatste kans om de openstaande bedragen te betalen.”

Hij had net de laatste letter van zijn zin uitgesproken toen de bodem onder zijn voeten wegviel.

Hij slaakte een enorme kreet en viel de diepte in.

Op de koude leistenen vloer onder het huisje lag hij, de belastinginner, bewusteloos.

“En dit was de laatste keer dat je hier was!” riep het oude vrouwtje. Hoofdpijn galmde door zijn hoofd terwijl hij om zich heen keek in het donker en overal zag hij oogjes.

De belastinginner voelde in blinde paniek in zijn broekzak, waar was zijn aansteker. In de broekzak waar hij in voelde was de voering kapot. Het zal toch niet, dacht hij.

Het zweet brak hem uit, het liep met straaltjes over zijn gezicht, het zoute zweet kwam in zijn ogen terecht, waardoor hij eerst in zijn ogen moest wrijven.

Ondertussen kwamen de oogjes dichterbij en werden groter en groter.

Trillend van angst voelde hij in zijn andere broekzak, eindelijk zijn aansteker!

In een flits rolde hij met zijn duim over het gekartelde tandwieltje, de aansteker siste even, alsof hij protesteerde en wist wat er komen ging. De belastinginner rook zelfs de gaslucht, zo scherp stonden al zijn zintuigen. De aansteker vatte vlam en wat hij toen zag ging zijn voorstellingsvermogen te boven.

Vier grote zwarte monsters die lijken op adelaars met de poten van een leeuw en met drie staarten van een buffel. De beesten zagen er hongerig uit en snakte wel naar een lekker hapje als de belastinginner.  

“Aanvallen!” Beval het oude vrouwtje terwijl ze de vier namen van de monsters riep.

De belastinginner zat aan de grond genageld, in een snelle seconde ging zijn leven door hem heen. Hoe hij als kind had gespeeld in de grote tuin bij het meer. Of de keren dat hij ging roeien met het bootje van opa en oma. Hij kon nu nog voelen hoe warm het zonnetje op zijn toen kleine gekrulde bolletje brandde, hij rook de zilte lucht van het water, de frisheid van de bloemen en bomen. Toen was hij oprecht gelukkig. Waar was het misgegaan, waar was hij zijn geluk verloren en hoe kwam het toch dat hij zijn dromen niet nagejaagd heeft en belastinginner is geworden.

Plots kwam hij weer bij en rook de hete vieze adem van één van de monsters vlak bij zijn gezicht.

Het gegrom van de beesten werd steeds harder en harder tot ze bijna dichtbij genoeg waren om de belastinginner op te peuzelen. Toen werd hij wakker in zijn eigen bed op de dag voordat hij de nieuwe belastinginner van het rijk zou worden.

De man dacht bij zichzelf; ik ga mijn dromen naleven!  Ik ga bij de smid gereedschap halen om aan de slag te gaan in mijn eigen houtzagerij.

Fluitend liep de aankomende belastinginner naar het kantoor in de Kleine Kelderstraat nummer drie.

Hij zwiepte de deur open en iedereen keek deze vreemdeling verdwaasd aan.

               “Ik ga het niet doen, ik ga het niet doen” riep hij bijna zingend. Nu keken de aanwezigen nog vreemder.

               “Adieu, oh ik ben zo blij. Zóóóóóóóó blij. Goedendag, grijze muizenvrinden van me!”

Karas Simons liep met een brede grijns op zijn gezicht over de Kleine Kelderstraat op weg naar de smid. Daar waar hij zo zorgvuldig zijn gereedschap uitzocht, van beitels tot hamers en zagen.

Tot slot gaf hij de smid het verschuldigde bedrag en toen Karas Simons weer vertrok, liep hij langs het huis van het oude vrouwtje. Hij herinnerde zich de droom als belastinginner en klopte aan. Het oude vrouwtje met de poedel was hetzelfde als in zijn droom. Hij vroeg of hij binnen mocht komen. Hoeveel schuld heeft u aan het rijk? Hij gaf haar wat ze te kort had. Ze zei dat de belastinginners vandaag voor de derde keer zouden gekomen en Karas Simons zei. “Dat weet ik. Ik had hier zelf gestaan als ik de baan had aangenomen, maar die heb ik afgeslagen”.

Het oude vrouwtje keek Karas met verbazing aan. “Dat vraagt om een kopje heerlijke kruidenthee,” zei ze. Intussen was een grote Koningspoedel naast haar komen staan. Karas knipperde even met zijn ogen, zag hij dat nou goed? Knipoogde de Koningspoedel nou naar hem? Zag hij nu een valse grijns om de rood-grijze lippen van de Koningspoedel?

Voor hij het wist stond hij voorbij de drempel om achter het oude vrouwtje aan te lopen. Even kreeg hij de koude rillingen en dacht aan zijn droom. Het was een droom, dacht hij in zichzelf.

Net over de drempel draaide het oude vrouwtje zich om, met een snelheid van een jonge meid, haar ogen twinkelden en de Koningspoedel gromde diep.

Net toen hij naar achter wilde stappen viel de bodem onder zijn voeten vandaan en met een smak kwam hij op een betonnen vloer terecht waar hij het bewustzijn verloor.

Karas Simons merkte dat hij zacht en warm lag. Was het weer een droom? Was hij weer bij het oude vrouwtje met de Koningspoedel? Ja, het was weer een droom maar ook weer niet. Deze Koningspoedel had bijzondere kracht, merkte Karas Simons op en besloot deze dag hetzelfde te doen. Wederom ontslag genomen bij de belastingdienst en opnieuw naar de smid. Deze keer stopte hij niet bij het oude vrouwtje en ging hij direct door naar huis. Toen hij veilig thuis was pakte hij een plank van vijf centimeter dikte en vijftien centimeter breed en met een lengte van honderdtwintig centimeter. Hij begon er wat op af te tekenen en al zagend maakte hij een kunstwerk.

In zijn drukke bezig zijn merkte Karas niet op wat hij onbewust aan het maken was. In het Kunstwerk verwerkte hij allemaal oude spreuken. Deze spreuken kende hij van vorige levens, maar ook de geheime tekens die hij in het kunstwerk verwerkte hadden een magische betekenis die straks, wanneer hij weer voor het oude vrouwtje en de Koningspoedel zou staan, hun werk zouden gaan doen. Uren was hij aan het zagen en schuren. Vanuit zijn ooghoek zag hij een prachtig witte lichtflits en hij wist dat zijn kunstwerk was voltooid. Hij nam het kunstwerk onder zijn arm en ging richting het huis van het oude vrouwtje en haar Koningspoedel.

Karas had een prachtig mooi speelgoed vrachtwagentje met een elegante trailer gemaakt. Het zag er bijzonder indrukwekkend uit. Heel kleurig in roze, rood, blauw en groen. Allemaal stuk voor stuk felle mooie heldere kleuren en natuurlijk met de oude spreuken die hij erop had gezet. Terwijl hij met het kunstwerk onder zijn arm over straat liep, keken alle mensen naar de schitterende vrachtwagen.

Karas liep het paadje op naar het huis en de afgelopen dagen flitsten door zijn hoofd. Hij bedacht zich ineens dat de eerste keer dat hij hier was, het een klein vervelend keffend poedeltje was. Vies vergeeld, met een gebit waar de maden weelderig in konden leven en nu hij daar zo over nadacht was dat ook zo. Hoezo was deze afgrijselijke poedel ineens een prachtige Koningspoedel geworden? Terwijl hij dat dacht, leek het alsof het kleurige speelgoed vrachtwagentje even oplichtte.

Hij klopte weer op deur, de deur ging open en daar stond een prachtige jonge vrouw met naast haar een bijna lichtgevende Koningspoedel.

Hij gaf de vrouw het vrachtwagentje met zijn ogen dicht, doordat hij verblind werd door het licht wat het vrachtwagentje en de Koningspoedel uitstraalde. Terwijl het vrouwtje hem aankeek overspoelde Karas zijn gedachten met liefde. Op een aparte magische manier was het vrouwtje zo mooi en omdat het vrouwtje Karas nu al voor de derde keer zag, toonde het vrouwtje haar liefde naar Karas.

-Einde-

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 32
Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief