Meedoen is gratis!
Schrijfwedstrijd Magie en Tovenaars

Inzenden van een verhaal is mogelijk van 25-2-2019 t/m 25-4-2019 (24.00 uur).

KLIK HIER
om een verhaal
in te sturen.
Uitgeverij Keytree organiseert in samenwerking met Schrijverspunt een schrijfwedstrijd. Als genre voor de schrijfwedstrijd gaan we uit van Fantasy, een genre dat zich kenmerkt door het gebruik van fictieve verhalen, verzonnen wezens en imaginaire werelden.

Als thema voor deze wedstrijd is gekozen voor: Magie en tovenaars.

De voorwaarden voor deelname zijn:

  • Deelname is mogelijk van 25-2-2019 t/m 25-4-2019 (24.00 uur) en alleen voor leden van Schrijverspunt (registratie is gratis!).
  • Verhalen dienen online geplaatst te worden op de website van Schrijverspunt. Je moet hiervoor eerst inloggen.
  • De maximale lengte is 1500 woorden.
  • Je inzending mag nog niet eerder zijn gepubliceerd, zowel op internet of in gedrukte / elektronische media.
  • Het gebruiken van een pseudoniem is toegestaan.
  • Je mag slechts eenmaal deelnemen.
  • Door deelname aan de wedstrijd verleen je Schrijverspunt toestemming om je ingezonden verhaal op de website en in de nog uit te geven bundel te publiceren.
  • Je verhaal is geschreven in de Nederlandse taal.

Wat kun je winnen?

Bij voldoende kwalitatieve inzendingen zal uitgeverij Keytree een bundel uitgeven van de beste verhalen. De redactie van Uitgeverij Keytree en Schrijverspunt bepalen welke verhalen in de bundel worden opgenomen en kiezen de winnaar. Stemmen, likes e.d.zijn welkom maar spelen geen rol in de beoordeling.

Schrijverspunt stelt een boekenpakket samen voor de winnaar. Daarnaast ontvangt de winnaar een gratis exemplaar van de uit te geven bundel.

Vast werk
 
Een beetje achter adem komt Hans de keuken binnen. Hebben ze betaald ?"  Zonder op te kijken laat Hilde de soepkip zachtjes in de pan zakken.
"Wie bedoel je..." vraagt ze, terwijl ze voorzichtig een paar brokken selderij van de snijplank in het dampende water schuift.
"Nou, wat denk je, die twee jongens van Grimm natuurlijk ! Ik kwam ze tegen op de Driesprong Naar Overal en volgens mij kwamen ze hier vandaan. Je hebt ze toch wel de rekening..." 
Ach lieve jongen, natuurlijk weet ik wel wie je bedeolt, ik plaag je maar een beetje en ja, ze hebben betaald hoor"
Alles ?"
"Nee, niet alles, alleen de glazen muiltjes, dat wil zeggen... één glazen muiltje. In het verhaal ging het eigenlijk maar om één muiltje volgens hen"
"Ja, dank je de koekoek, ze hebben er wél twee besteld. Er is ook altijd wat met die jongens en altijd wachten op je centen. Het wordt trouwens ook steeds gekker met hun opdrachten. Vorig jaar dat gedoe met die tafel die zich zelf moest dekken. Toen - hoe bedenkt een mens het- die onhandelbare knuppel ui de zak. Bont en blauw was ik ! En dan ook nog dat eindeloze gezeur over die rekening van het spinnewiel van dat meisje in de toren. Daar heb ik trouwens nog en flinke jaap in mijn duim aan overgehouden ook.

"Ach Hans, je kent ze toch, het zijn kunstenaars moet je maar denken, die zijn nu eenmaal een beetje vreemd. Trouwens, ze hebben een nieuwe opdracht achtergelaten"
"Mmm...wat nu weer. Het perpetuum mobile ?"
"Nee joh, een kist. Je moet een glazen kist maken" Hans krabt zich op het achterhoofd.
"Hoe groot moet ie worden ?"
"Het is voor een meisje van een jaar of zestien. Alles moet van glas zijn, de handvatten, de deksel en, o ja, hij moet zeker honderd jaar mee kunnen.

Hans loopt naar de grote schuur naast zijn huis en duwt met moeite de deur open. Oh, wat zou hij hier de boel eens goed opruimen en, vooral, veel weg doen. aar ja, de spullen zijn niet van hem, ze zijn van "De Gebroeders." De nok hangt van de schuur hangt vol met muziekinstrumenten. Op de open zolder staan verstard: kabouters, tinnen soldaatjes, kruisridders, feeën, heksen, reuzen en trollen. Op de begane grond : oude boeken, encyclopedieën, echo putten, wonderlampen, kookpotten, bezemstelen en een compleet planetarium. En tussen dit alles de dieren. Wolven, geitjes, kraaien, uilen, zwarte katten, padden, kikkers, maar ook mythische  dieren zoals draken, centaurs, griffioenen en een volwassen eenhoorn. Helemaal achter in staan de Gewone Mensen; zij zijn in de minderheid. 

Toen hij als jonge man naar dit vreemde land emigreerde ( het stond op geen enkele kaart ) had hij meteen na aankomst gesolliciteerd op een advertentie in de plaatselijke courant.
"De Gebroeders" zochten een Meester Handwerksman en boden behalve stukloon, 'zeer afwisselende werkzaamheden'   en een bedrijfswoning. Nadat Hans tot tevredenheid van beide broers een proeve van bekwaamheid had afgelegd  door het maken van o.a. een zelf spelende viool, een volmaakte volle maan en het bakken van peperkoeken bakstenen, was hij aangenomen. De bedrijfswoning naast de grote schuur was niet groot maar geriefelijk. In het Grote Huis van de gebroeders, op een zolderkamertje, woonde Hilde, het kamermeisje. Ze was klein en lief en kogelrond. Na een jaar waren zij en Hans getrouwd en sindsdien woonden ze samen tot volle tevredenheid in de bedrijfswoning.     

Op zijn eerste werkdag was Hans begonnen met het opruimen van de schuur. Het was een hele klus, maar aan het eind van de dag keek hij met tevredenheid naar het resultaat; er zat weer systeem in ! Die nacht om precies twaalf uur, werd hij wakker van een enorm kabaal. In zijn nachthemd en met de slaapmuts nog op zijn hoofd, was hij naar buiten gerend en zag dat er licht brandde in de schuur. Door een raampje in de deur zag hij dat de schuur verlicht werd door vuurvliegjes en rondzwevende feeën met lichtgevende vleugeltjes. De muziekinstrumenten hadden zich uit de nok laten zakken en speelden er lustig op los. Alles wat twee of meer benen had, maar ook meubels, serviesgoed, rijtuigen en keukengerei danste door de schuur. Toen Hans voorzichtig de deurklink aanraakte stopte de muziek onmiddellijk. De lichtjes doofden uit en alles en iedereen stond abrupt stil. De volgende dag bleek de chaos nog groter dan toen hij begonnen was met opruimen en sindsdien had hij er zich maar bij neergelegd.

Gedachteloos schopt Hans zachtjes met de punt van zijn schoen tegen een stapeltje speculaasdakpannen dat hij heeft klaargezet voor morgen. "Niet vergeten om voldoende fondant mee te nemen" mompelt hij in zich zelf. In het alchemisten laboratorium blikt voldoende materiaal te zijn om een glazen kist te maken. Terwijl hij in gedachten tussen de rekwisieten door weer naar de voordeur loopt, schrikt hij even op. Verbeeldde hij het zich, of knipoogde de eenhoorn naar hem ?            

Na de avondmaaltijd zitten Hans en Hilde samen op de bank voor het huis. Het is een heldere, frisse avond. De nieuwe maan die vanavond dienst heeft, hangt laag boven de bomen. Een oehoe scheert geruisloos over hun hoofd en verdwijnt in de donkere bosrand.

"Wat ruik je lekker"
Hans ruikt aan zijn mouw.

"O, da`s marsepein... ik heb vandaag de dakgoten vernieuwd van dat huisje in het Donkere Bos, je weet wel, waar die kinderen toen werden vetgemest. Morgen moet er weer naar toe om nieuwe speculaasdakpannen te leggen... mooi werk.
Hilde kruipt nog wat dichter tegen hem aan.
"We hebben het toch best goed eigenlijk, vind je niet... Hansepans ?" De Grimms mogen dan wat excentriek zijn en wat te veel op de centen zitten, maar je hebt vast werk en dat is toch ook wat waard in deze tijd ? Hans gromt instemmend.
Als het laatste lied van de zanglijster is weggestorven, blijven ze nog even zitten.
Dan klopt Hans zijn pijp uit en gaan ze, stevig gearmd naar binnen.    
 

 

          

 
      
 

 

Dit artikel delen?

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 
Teksten en afbeeldingen van deze website mogen alleen met schriftelijke toestemming gebruikt worden. © Schrijverspunt 2019
https://www.lekkerboek.nl/sitemap