Meedoen is gratis!
Schrijfwedstrijd Magie en Tovenaars

Inzenden van een verhaal is mogelijk van 25-2-2019 t/m 25-4-2019 (24.00 uur).

KLIK HIER
om een verhaal
in te sturen.
Uitgeverij Keytree organiseert in samenwerking met Schrijverspunt een schrijfwedstrijd. Als genre voor de schrijfwedstrijd gaan we uit van Fantasy, een genre dat zich kenmerkt door het gebruik van fictieve verhalen, verzonnen wezens en imaginaire werelden.

Als thema voor deze wedstrijd is gekozen voor: Magie en tovenaars.

De voorwaarden voor deelname zijn:

  • Deelname is mogelijk van 25-2-2019 t/m 25-4-2019 (24.00 uur) en alleen voor leden van Schrijverspunt (registratie is gratis!).
  • Verhalen dienen online geplaatst te worden op de website van Schrijverspunt. Je moet hiervoor eerst inloggen.
  • De maximale lengte is 1500 woorden.
  • Je inzending mag nog niet eerder zijn gepubliceerd, zowel op internet of in gedrukte / elektronische media.
  • Het gebruiken van een pseudoniem is toegestaan.
  • Je mag slechts eenmaal deelnemen.
  • Door deelname aan de wedstrijd verleen je Schrijverspunt toestemming om je ingezonden verhaal op de website en in de nog uit te geven bundel te publiceren.
  • Je verhaal is geschreven in de Nederlandse taal.

Wat kun je winnen?

Bij voldoende kwalitatieve inzendingen zal uitgeverij Keytree een bundel uitgeven van de beste verhalen. De redactie van Uitgeverij Keytree en Schrijverspunt bepalen welke verhalen in de bundel worden opgenomen en kiezen de winnaar. Stemmen, likes e.d.zijn welkom maar spelen geen rol in de beoordeling.

Schrijverspunt stelt een boekenpakket samen voor de winnaar. Daarnaast ontvangt de winnaar een gratis exemplaar van de uit te geven bundel.

Al eeuwenlang bevind ik mij in één van ’s werelds oudste bibliotheken, gebonden in het stugge donker grijsblauwe leder van de Elasmotherium sibiricus, oftewel eenhoorn.

Nee, niet dat witte fantasiepaard met flonkertjes in de schitterende manen en een sierlijk, wit gedraaid hoorntje, zoals veel fantasyschrijvers  willen doen geloven. De echte eenhoorn was groot en log, had donkere manen en een reusachtige loeizware hoorn. Menselijke wetenschappers hebben dat nog niet zo lang geleden ontdekt, maar voor mij is dat natuurlijk inmiddels oud nieuws. Ik heb immers alle wijsheid in pacht al mag ik er alleen niet mee voor de dag komen.
Een antiek zilveren slot sluit me geheel van de buitenwereld af, tenzij iemand het ooit voor elkaar krijgt om de bijbehorende zilveren sleutel in mijn slot te steken, de magische sleutel die toegang geeft tot mijn kern en daarmee mijn toverkracht. Om dat te voorkomen lig ik al sinds jaar en dag tentoongesteld in een speciale glazen vitrine van onbreekbaar glas. Met gepaste trots kan ik beweren, dat ik maandelijks ettelijke duizenden bezoekers trek vanuit alle streken uit de wereld, zo nieuwsgierig zijn mensen naar mij.

Niemand van hen heeft mij ooit van binnen mogen bekijken. Die kans is vrij klein en dat is maar goed ook, want als ik in onbevoegde handen terecht kom kunnen de gevolgen verschrikkelijk zijn. Op aanraking van onbevoegden rust een vloek, ooit uitgesproken door een tovenaar, die onmiddellijk na de dood van mijn schepper en schrijfster aanspraak op mij maakte. Die vloek liegt er niet om; ik schrok er werkelijk van toen hij zijn zwarte magie ten gehore bracht. “Nieuwsgierigheidt zal worden gestraft. De vingers die zonder toestemming dit boeckwerk beroeren, zullen gevoelloos worden als waren zij verlamd. Uwer tanden zullen rammelen in uwer mondt en u zult tot aan het einde van uwe daghen als aan de grondt genageld staan. Stralingen uit deze bladzijden zullen u het spreeken belemmeren.” Het is wel de vraag of de uitwerking na al die tijd nog zo desastreus zal zijn, maar gewone stervelingen kunnen toch beter geen risico nemen.

Zie je, ik ben namelijk niet zo maar een boek. Ik ben een bijzonder boek met bovennatuurlijke krachten, enig in mijn soort. In mij vind je de antwoorden op vrijwel alle (levens)vragen. Ik bied oplossingen voor problemen van wereldformaat. Via mij kun je spreken met de God van je religie. Ik ben gevuld met droomvoorspellingen, geneeskrachtige toverspreuken, formules die rimpels en andere ouderdomsverschijnselen voorgoed doen verdwijnen. 
Mijn duizenden perkamenten bladzijden zijn volgeschreven met de toverspreuken van magiërs, heksen en andere alchemisten uit alle windstreken. Zij creëerden woordcombinaties die de kracht bezitten om de totale wereldbevolking in één klap het zwijgen op te leggen en zelfs van de aardbodem te vegen, maar die tevens een blijvende wereldvrede teweeg kunnen brengen.
Ik bevat teksten die door de overlevering bewaard zijn gebleven en vertaald kunnen worden in magische formules waarmee zieken kunnen genezen en de doden tot leven kunnen worden gewekt. Of erger, spreuken die de doden tot opstand kunnen brengen tegen de levenden. Niet zo vreemd dus, dat de doorsnee mens alleen maar naar mij mag kijken, maar mij niet mag aanraken laat staan doorbladeren. 
Wat zouden jullie mensen trouwens teleurgesteld zijn als je dat wel mocht. Je zou namelijk niets kùnnen lezen, omdat al mijn bladen zijn volgeschreven in een onleesbaar runenschrift met voor jullie onzichtbare inkt.

Soms kan ik heimwee hebben naar die tijd in de rustige Noorse bossen waarin ik woord voor woord gevormd werd tot wat ik nu ben: het complete naslagwerk van de toverkunst.
De tijd waarin ik ben gemaakt was echter allesbehalve vredig. Over heel Europa werd de jacht ingezet op vrouwen en meisjes, die volgens bijgelovige halve idioten als heks door het leven gingen. Tussen 1450 en 1750 werd alles wat naar hekserij en tovenarij neigde in de ban gedaan, vernietigd of verbrand, inclusief ongeveer 60.000 mensen. Echte heksen zouden niet verbranden op de brandstapel, die waren onsterfelijk.
Mijn auteur en schepper, de heks Cassandra XIII, wachtte haar noodlot wijselijk niet af. Als een echte verstandige heks liet zij zich leiden door de stand van de sterren en volgde het advies op van Maghdim de Occulte, de Grote Tovenaar, om van gedaante te verwisselen.
Toen de blauwe maan vol aan de hemel stond vloog zij met een vlucht wilde ganzen naar het Hoge Noorden en veranderde zich daar aangekomen van een gans in een uil. Terwijl de planeten Pluto en Mars met elkaar in botsing waren, Venus retrograde liep en de totale zonsverduistering de aarde in het donker zette, zat Cassandra XIII hoog in een naaldboom. Daar noteerde zij oude magische wetenschap in het runenschrift van de Noordse landen. Bladzijden vol runentekens in roodbruine inkt, die onder magiërs bekend stond als “drakenbloedinkt”. Zij had deze tovenaarsinkt gemaakt van de zwartrode hars die uit de bast vloeide van de Dracaena, de drakenbloedboom. Bij contact met de lucht kreeg de hars een roodbruine kleur. Echter, zodra ze de magische woorden met de toverpen van eenhoornbeen opschreef loste de inkt op in het niets. Slechts de ogen van een ervaren heks of tovenaar konden de letters lezen. Een veiliger methode om de tovenaarswetenschap vast te leggen was nauwelijks denkbaar. Als uil in een boom al krabbelend in een handschrift, dat niemand kon lezen met inkt die niemand kon zien.
Mogelijk hebben jullie mensen hier de wijze uil van afgeleid. De uil, die niets anders was dan één van de weinige overgebleven heksen, die uit pure noodzaak alle kennis vastlegde. Zo werd ik bladzijde voor bladzijde geboren en ontstond het Magische Boeck der Leevensvraagstukken; Rezepten en Geheijmen der Gesondheijdt, Schoonheijdt en Eeuwige Jeugdt.

Generatie op generatie ben ik door de vingers gegaan van heksen en tovenaars als naslagwerk of werd ik als studiemateriaal gebruikt door leerling-heksen en tovenaars in opleiding. Na zoveel jaren, eeuwen eigenlijk, kan ik ernaar verlangen om een zoekende vinger over mijn perkamenten bladen te voelen gaan en deze wegwijs te maken in het doolhof van gegevens. Ach ja, die tijden van dienstbaarheid zijn voorbij, want waar Cassandra XIII aan voorbij ging, was haar doelgroep. Die is er namelijk niet meer. De authentieke magiër, mannelijk en vrouwelijk, is een zeldzaamheid geworden. Bij mijn weten is er op de hele aarde nog maar één heks in leven die de onzichtbare woorden kan lezen en bij machte is om mijn toverformules uit te spreken. Zij is Cassandra XXIII, -een verre nazaat van mijn auteur- en staat bekend als een gewiekste zakenvrouw. Laat die heks nu juist degene zijn, die er hoogstpersoonlijk voor heeft gezorgd, dat ik met al mijn waardevolle geheime inhoud veilig achter slot en grendel werd gestopt om onder geen enkele voorwaarde tevoorschijn te komen.

Als topvrouw van een schoonheidsimperium en een geneesmiddelenconcern is zij niet gebaat bij de onthulling van haar geheime ingrediënt, dat zowel een genezend als verjongend effect heeft. Hoe zou zij met haar hyperslanke, jeugdige en gezonde verschijning overeind kunnen blijven als de mensheid achter de waarheid zou komen? Het grote geheim achter alles moet koste wat kost verborgen blijven, dus ben ik verplicht met pensioen, opgesloten en buitengesloten, zodat deze gewiekste zaken heks vrij spel heeft in de wereld van medicatie en cosmetica. Domme mannen en vrouwen slikken drankjes en pillen met veelbelovende namen of smeren de huid vol met crèmes en verjongingsserums in de hoop te genezen of rimpels, zakken en wallen onder de ogen kwijt te raken. Nooit zullen ze dat bereiken, zolang Cassandra XIII haar klanten afscheept met kant-en-klare rommel en het originele drakenbloedsap stiekem voor zichzelf houdt.

O help, wat gebeurt er! Heb ik iets verkeerds gezegd, het geheim verklapt? Heb ik dan werkelijk de macht die me wordt toegeschreven? Ik voel de tafel onder me trillen, het glas dat mij omgeeft rinkelt zacht. Dan barst een regen van glasscherven boven mij los. Raak ik nu eindelijk uit mijn glazen gevangenis bevrijd? Het gaat zo anders dan ik me heb voorgesteld, zo heftig, zo intens, alsof de wereld in elkaar stort. Misschien vergaat de aarde op dit moment?
Er hangt een geur die ik niet kan omschrijven. Mijn jas van eeuwenoud eenhoornleer geeft opeens geen warmte meer. Met een droge klik springt het zware slot open alsof het de moed heeft opgegeven. De hoeken van mijn pagina’s krullen als ezelsoren. Het perkament verliest zijn stevigheid, kleine scheurtjes en bruine vochtvlekken kruipen in het eens zo blanke materiaal. De woorden worden uit elkaar gedreven, letters verdwijnen één voor één. Mijn kennis, mijn magische kracht; alles vloeit uit me weg samen met de drakenbloedinkt. Zelfs mijn titel ben ik vergeten. Is dit nu waar ik zo lang op heb gewacht? Ik voel me opeens slap en volkomen leeg. Zo leeg, zo dom. Zo…




Opmerking:
[Aan degene die dit leest en/of beoordeelt: gelieve rekening te houden met de "antieke magische spelling" in verhaal/boektitel en vloektekst en opzettelijk "verkeerd" geschreven woorden niet als fouten te beschouwen]

Dit artikel delen?

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 
Teksten en afbeeldingen van deze website mogen alleen met schriftelijke toestemming gebruikt worden. © Schrijverspunt 2019
https://www.lekkerboek.nl/sitemap