Meedoen is gratis!
Schrijfwedstrijd Magie en Tovenaars

Inzenden van een verhaal is mogelijk van 25-2-2019 t/m 25-4-2019 (24.00 uur).

KLIK HIER
om een verhaal
in te sturen.
Uitgeverij Keytree organiseert in samenwerking met Schrijverspunt een schrijfwedstrijd. Als genre voor de schrijfwedstrijd gaan we uit van Fantasy, een genre dat zich kenmerkt door het gebruik van fictieve verhalen, verzonnen wezens en imaginaire werelden.

Als thema voor deze wedstrijd is gekozen voor: Magie en tovenaars.

De voorwaarden voor deelname zijn:

  • Deelname is mogelijk van 25-2-2019 t/m 25-4-2019 (24.00 uur) en alleen voor leden van Schrijverspunt (registratie is gratis!).
  • Verhalen dienen online geplaatst te worden op de website van Schrijverspunt. Je moet hiervoor eerst inloggen.
  • De maximale lengte is 1500 woorden.
  • Je inzending mag nog niet eerder zijn gepubliceerd, zowel op internet of in gedrukte / elektronische media.
  • Het gebruiken van een pseudoniem is toegestaan.
  • Je mag slechts eenmaal deelnemen.
  • Door deelname aan de wedstrijd verleen je Schrijverspunt toestemming om je ingezonden verhaal op de website en in de nog uit te geven bundel te publiceren.
  • Je verhaal is geschreven in de Nederlandse taal.

Wat kun je winnen?

Bij voldoende kwalitatieve inzendingen zal uitgeverij Keytree een bundel uitgeven van de beste verhalen. De redactie van Uitgeverij Keytree en Schrijverspunt bepalen welke verhalen in de bundel worden opgenomen en kiezen de winnaar. Stemmen, likes e.d.zijn welkom maar spelen geen rol in de beoordeling.

Schrijverspunt stelt een boekenpakket samen voor de winnaar. Daarnaast ontvangt de winnaar een gratis exemplaar van de uit te geven bundel.

De hele zaal zat te wachten. Troy Trovato had zijn pak al aangedaan en zijn tulband opgezet maar was niet van plan alleen op te treden. Yana was een redelijke assistente. Ze kende de routines en was tevreden met het loon uit de magere inkomsten, maar soms kreeg hij geen hoogte van haar. Ze had zijn artiestennaam verzonnen: De Magnifieke Magistrali. Een prima naam, al moest ze er zelf vreemd genoeg altijd om lachen.

Trovato verliet het oude theatertje via de artiesteningang die uitkwam op de straat. Hij keek om zich heen maar ze was nergens te bekennen. Waar hing die gekke Rus uit? Aan de overkant zag hij een steegje en hij stak snel over. Weer niets, maar een lichtschijnsel uit de grond trok zijn aandacht. Het was de kelderingang van een oud pakhuis. De deuren stonden open en zijn intuïtie dacht het een onderzoek waard.

Beneden stuitte Trovato op een muur van rommel. Gestapelde meubels. Etalagepoppen. Stellagekasten met allerlei dozen. Alles tegen elkaar geschoven om ruimte te maken voor een uiterst bijzondere manifestatie. De grote ruimte was gevuld met veelal gebaarde mannen in middeleeuws aandoende kleren. Trovato zag gekleurde mantels en puntmutsen, pofbroeken met kousen tot aan de knieën, leren vesten en velen droegen een cape.

Trovato wist niet de aanleiding voor deze verkleedpartij maar er was duidelijk iets niet in de haak. Sommige van de mannen droegen zwaarden, bijlen, en morgensterren. Eén man had een menselijke schedel aan zijn riem, en een ander droeg een halsketting van afgehakte vingers.

Deze lui waren duidelijk niet om mee te spotten. Trovato besloot weer naar buiten te sluipen toen een kale man in een rode pij slaande ruzie kreeg met een wildharige man in een blauwe overjas. Er werd gescholden en gedouwd, en de anderen gaven de twist ruimte. De man in blauw deelde een trap onder de gordel uit. De kale hief daarop zijn zwaard, maar was te langzaam. De ander riep een spreuk in een rauwe mysterieuze taal, spreidde zijn armen als een roofvogel, en zijn tegenstander ontplofte met een knal. Ledematen vlogen alle kanten op, en omstanders begonnen te juichen alsof het een doelpunt betrof. Iets zwaars rolde naar Trovato en bleef voor zijn voeten liggen. Het was het hoofd van ontplofte tovenaar. Trovato slaakte een gilletje, deinsde achteruit, en struikelde over een doos tennisrackets.

'Hela! Wie is daar?' zei een tovenaar die op het geluid afkwam. De man stond snel voor hem en Trovato sloeg doodsangsten uit. Maar voor hij het wist had de man hem overeind geholpen.

'Wat doe jij hier? Kom snel. De ceremonie gaat beginnen.'

Trovato durfde niet weg te rennen. Samen liepen ze naar de anderen.

'Mijn naam is Qraze, de darmenvlechter. Ik heb je geloof ik niet eerder op een conventie gezien. Met wie heb ik het genoegen kennis te maken?'

'Troy...' mompelde Trovato.

'Wat zeg je, kompaan? Spreek toch duidelijk.'

'De Magnifieke Magistrali,' zei Trovato luid.

'Een geschikte naam,' zei Qraze. 'Maar stil nu. Het gaat beginnen.'

Een man in een paars met zwart harlekijnenpak nam het woord. Hij had een zwarte sik, puntige wenkbrauwen en zijn gezicht vertoonde constant een gemeen lachje.

'Welkom bij deze jubileumeditie van de interdimensionale donkere magie conventie. Er zijn weer veel tovenaars uit verschillende werelden komen opdagen. Ik ben blij dat jullie veilig door het portaal gekomen zijn. Let bij je vertrek echter even extra op het opstapje. Voor praktische redenen staat het vertrekportaal op een handig karretje dat we in deze zaal vonden. En pas ook op je hoofd; de vertrekpoort is ietsje kleiner.’

De man gebaarde richting een oppervlak van kabbelend kwik gevangen in een stalen ring vormgegeven als een oosterse draak die zijn eigen staart opeet. Toen Trovato die richting op keek was hij geschokt. Naast het vertrekportaal hing Yana in haar showgirlpakje tegen de muur. Ze was met haar polsen aan een stalen buis geknoopt en keek angstig en boos om zich heen. Trovato wilde zijn aanwezigheid kenbaar maken maar besloot toen dat niet teveel opvallen beter was.

‘We hebben weer veel agendapunten,’ ging de nar verder. ‘We zullen vannacht een nieuwe leider kiezen. En daarna natuurlijk een maagd offeren en haar bloed drinken in ere van onze nieuw verkozen leider.’

Trovato twijfelde sterk of Yana voor die titel in aanmerking kwam.

‘En misschien is er zelfs nog tijd om te discussiëren over spontane ongeassisteerde genesis en anti-genesis en of zulke magie ooit mogelijk zal zijn.’

'Wat is dat?' vroeg Trovato aan Qraze.

'Je bent wijs dat je je daar niet mee bezighoudt. Het betreft het laten verdwijnen en tevoorschijn toveren van objecten uit het niets. Zelf acht ik het onmogelijk.'

‘De vorige keer duurde de discussie vier dagen lang,’ riep de nar. ‘Dus laten we snel beginnen met de demonstraties.’

De mannen maakten ruimte in de vorm van een cirkel en één voor één nam iemand het middelpunt om zijn donkere kunsten te vertonen.

Een liet zijn zwaard in de lucht dansen als een ballerina, en gooide vruchten omhoog die elk doormidden gehakt werden.

‘Indrukwekkend. Ik zie de touwtjes niet eens,’ zei Trovato.

Een nieuwe mededinger veranderde zijn arm in een levende slang.

‘Ha! Kinderspel,’ zei Trovato. ‘Hij heeft een rookmachine in zijn ene mouw en een hologram-projector in de ander.’

‘Ik begrijp je niet,’ zei Qrage. ‘Maar je bent waarlijk een groot magiër als je dit kunt evenaren.’

Qraze duwde Trovato in de ring. Even kreeg hij het heel benauwd maar behandelde het toen als elke plankenkoorts. Hij maakte een diepe buiging.

‘En voor mijn volgende truc,’ begon hij schertsend, ‘zal ik deze doodgewone tulband laten verdwijnen.’

Alle magiërs begonnen te lachen. Trovato keek niet begrijpend om zich heen. Qraze legde een hand op zijn schouder.

‘Magie kan een heleboel meneer,’ zei hij plechtig. ‘Maar dat is onmogelijk. Toon liever wat u kunt doen met dat vreemde doosje in uw jaszak.’

‘Wat? Dit? Dit zijn speelkaarten.’

Trovato haalde de schoppenaas eruit, bewoog zijn hand langs de voorzijde van de kaart en achter zijn hand verscheen de hartenvrouw.

Niemand leek onder de indruk. Verslagen liet hij de kaart verdwijnen met een achteloos gebaar. Een basistruc voor elke goochelaar, maar de menigte reageerde verbluft en verwonderd.

‘Anti-genesis,’ fluisterde iemand. Ze begonnen allemaal te klappen. Ze tilden Travato op en droegen hem zingend van blijdschap door de zaal. Ze hadden hun nieuwe leider gevonden.

Maar toen vlogen achterin de deuren open en een slonzige tovenaar barstte naar binnen. Hij struikelde bijna over zijn mantel.

'Halt! Die man is een bedrieger,' riep hij.

Vanzelfsprekend, dacht Trovato. Ik immers ben goochelaar.

'Waar kom jij vandaan?’ wilde de nar weten. ‘Waarom ben je niet door de poort gekomen?'

'Ik stond in de file.'

'Wat is... de file?'

'Dat is niet belangrijk! Ik ben van deze wereld. Daarom weet ik dat hij geen magiër is. Hij is een artiest die de illusie van magie schept met afleiding en vingervlugheid.’

De tovenaars grepen Trovato en bonden hem vast naast Yana. Hij glimlachte om haar op te vrolijken, maar in haar ogen zag hij enkel wanhoop. Hij moest iets doen.

Het viel hem op dat het karretje met het kleinere vertrekportaal op een flauwe helling stond, met onderaan de helling het iets grotere entreeportaal. Wat zou er gebeuren als het ene portaal in het andere terechtkwam? Het was het proberen waard. Hij schopte een wig onder een wiel vandaan, en zond met een extra trap het al rollende karretje richting het andere portaal. Het portaal knalde in het andere en kwam daar klem te zitten.

De twee portalen begonnen op de plek in het rond te tollen, als een interdimensionale draaideur. Waar de portalen elkaar sneden reisden moleculen steeds sneller en sneller. In een oogwenk werd de lichtsnelheid bereikt en de toename in energie kon alleen vertaald worden in een toename in massa.

Al snel ontstond er vanuit het portaal een waarneembare gravitatiekracht. Alles en iedereen in de kamer werd ernaartoe gezogen. De tovenaars vlogen in paniek naar het portaal waar ze samengeperst werden tot kleiner dan een speldenknop. Trovato en zijn Yana zaten stevig vastgebonden aan de buis aan de muur en wapperden als natte was in de wind terwijl kasten en afvalcontainers voorbijvlogen.

Het zou de hele stad opgezogen hebben als niet de stalen randen van het portaal zelf stuk getrokken werden en alles met een grote knal implodeerde.

Stomverbaasd keek het artiesten-tweetal om zich heen. De hele kelder was leeg. Alles weg, inclusief tulband.

De eigenaar van het theatertje aan de overkant van de straat was op het gewelddadige geluid afgekomen.

'Waar zijn alle spullen?’ riep hij. ‘Alles is verdwenen.'

Travato was niet van plan de schuld voor de schade op zich te nemen.

‘Magie kan een heleboel meneer,’ zei hij. ‘Maar dat is onmogelijk.'

De theaterdirecteur maakte het tweetal los.

‘Jullie publiek is inmiddels boos vertrokken,’ zei hij. ‘Je begrijpt dat ik je niet opnieuw kan boeken.’

‘Geen probleem,’ zei Trovato. ‘Ik heb besloten mijn studie natuurkunde weer op te pakken. Ik denk dat er nog een hoop te ontdekken valt.’

Einde

Dit artikel delen?

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 
Teksten en afbeeldingen van deze website mogen alleen met schriftelijke toestemming gebruikt worden. © Schrijverspunt 2019
https://www.lekkerboek.nl/sitemap