Voor schrijvers, door schrijvers

De verschillende opties om aan mee te doen:

  • Optie 1.

    • Eerste zin:
      De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir.
      en als laatste zin:  
      Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.
  • Optie 2.

    Eerste zin:
    Ze keek me aan op een wel heel venijnige manier.
    en als laatste zin  
    We gaven elkaar een hand, twijfelden even en kusten elkaar toen innig.
  • Optie 3.

    Eerste zin:
    De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet...
    en als laatste zin:
    Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste.
  • Optie 4.

    Eerste zin:
    Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur...
    en als laatste zin:
    Zal iemand dit ooit geloven?
  • Optie 5.

    Schrijf een tekst (proza of poëzie) uitgaande van het gegeven dat je een van je zintuigen mist.
    Denk er niet teveel bij na, maar schrijf.
  • Optie 6.

    • Beschrijf een willekeurig voorwerp in je directe omgeving.
    • Beschrijf daarna hetzelfde voorwerp door de ogen van iemand anders.
      Twee verhalen dus over hetzelfde voorwerp.
  • Optie 7.

    Eerste zin:
    Ik loop met toenemende ongerustheid naar de bushalte....
    en als laatste zin:
    Het is niet hetzelfde. Maar dit is dus duidelijk beter dan sex.
Een verhaal in maximaal 500 woorden. Elk verhaal dient te beginnen met een vaste, te kiezen, eerste zin en eveneens te eindigen met een vastgestelde zin. Bij een opdracht associatief schrijven is slechts de beperking van maximaal 500 woorden van toepassing.

Schrijfopdracht

Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
Je kunt hieronder artikelen o.a. sorteren o.b.v. schrijfopdracht.
Aantal gepubliceerde inzendingen: 81
Klik op de profielnaam of -afbeelding van de schrijver voor meer informatie en een overzicht van zijn/haar schrijfactiviteiten.

Ik ruik niks...

| yves goudket
Die morgen werd ik wakker met een vreemd gevoel. Ik kon het niet plaatsen, echt niet. Ik strompelde als gewoonlijk naar de badkamer en nam een douche.
Ik droogde mijn karkas af en ging naar de keuken. Wat was toch dat gevoel.
Plots drong het tot me door, ik ruik niks meer. Gewoonlijk ruikte ik 's morgens de versgezette koffie die ik 's avonds regelde om op klokslag zeven te beginnen 'brouwen'.
Ik nam peinzend het brood uit de kast. Ik rook niet die lekkere broodgeur die ik zo gewoon was. Ik werd er sjagrijnig van. De hond sprong tegen mijn been, zelfs zijn ietwat vieze luchtje nam ik niet waar.
Vreemd, dacht ik, maar hoe ben ik hier aan gekomen. Ik voelde me voor de rest prima, enkel het gevoel 'ruiken' was weg op de één of andere manier.
Ik begon zelfs in paniek te geraken. Ik was geen hypochonder maar het ruikgebrek zou weleens een aanleiding tot blindheid kunnen zijn.
Of doodheid.
Het gedacht alleen al zorgde ervoor dat ik behoorlijk nerveus werd. Ik dronk de reukloze koffie op en at het niet ruikende brood op.
Wat kon ik doen alvorens ook nog doof en blind te worden.
De dokter bellen zou misschien een goed idee zijn.
Ik nam mijn mobieltje en stak terwijl een sigaret op. Ik rook zelfs die lekkere tabaksgeur niet meer die als een blauw schijnsel voor mijn ogen dwarrelde na een stevige trek .
"Morgen ,met dokter Wagemans!"
Wel dat wist ik ook wel, ik had immers zijn nummer gedraaid verdorie, de loodgieter zou mijn oproep niet kunnen beantwoorden of wel?! Ik raakte helemaal over mijn toeren.
"Euh...goedemorgen...U spreekt met Frits Ellegeer, ik zit met een vreemd probleem!" ratelde ik.
"Oh ja? Wat scheelt er ?"
"Ik kan niks meer ruiken dokter !"
Even werd het stil aan de andere kant, even had ik de indruk dat ik geproest hoorde, of het lachen van de dokter.
"Euh...zo ineens beste ?
"Ja, natuurlijk zo ineens, ik stond op vanmorgen en besefte dat ik niks meer kon ruiken!"
"Vreemd.."
Er viel een lange stilte. Ik dacht dat ik nog meer gelach hoorde. Ik zat op het tipje van de stoel, terwijl te schudden met mijn been, ik was zo kwaad.
"Euh..soms kan dit tijdelijk zijn, weet U, indien ht morgen nog zo is, kom dan even langs, okee ?!"
"Doe ik dokter, doe ik ",zei hij, en hij gooide zijn mobieltje op de zetel,
"Klootzak, mensen helpen is te moeilijk of zo???!!!"
Ik werd nog kwader, trok aan mijn sigaret.
Ik rook nog steeds niks. Buiten scheen de zon en ik opende het raam. Ik rook de bomen niet noch de bloemen.
Ik panikeerde nog meer. Stak nog een sigaret op.
Ik gaf de hond zijn eten, dat meestal naar vis rook, ik rook het niet.
En zo ging dat maar door, op de straat rook ik niet het vers gemaaien gras, noch de geur van voorbijzoevende auto's, zelfs mijn after shave rook ik niet.
Ging ik een zenuwinzinking krijgen? Ik voelde me plots niet goed, alles werd zwart....
Hij werd gevonden door een voorbijganger...die hem in bedwang moest houden tot de ziekenwagen kwam.
Even later was de ambulance er.
"Hij weer verdorie, waarom laten ze die schizofrenen toch zo los lopen..."
Ze namen de dwangbuis en terwijl Frits krijste als een kind werd hij er in gebonden....
Dit artikel delen?

Graag je mening (waardering en/of commentaar) over deze inzending.
Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

Je waardering voor een artikel

Hits: 67

(De gemiddelde waardering is 0 door stem(-men)

Login of registreer (gratis) om een reactie te plaatsen

Misschien wil je de volgende inzending ook wel lezen...

Toeval

Geschreven door Robert Beernink. Geplaatst in Column.
Het woord wordt gelanceerd vanuit de wekkerradio en kruist door de lauwwarme zondagochtendlucht. De opengaande deur doet de luchttrilling van koers veranderen en na de bots...
Actuele Top 3 van deze rubriek

Stil gesprek

06, mrt, 2020 Eelco Visser

Nat

05, apr, 2020 Eelco Visser
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!