Voor schrijvers, door schrijvers

De verschillende opties om aan mee te doen:

  • Optie 1.

    • Eerste zin:
      De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir.
      en als laatste zin:  
      Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.
  • Optie 2.

    Eerste zin:
    Ze keek me aan op een wel heel venijnige manier.
    en als laatste zin  
    We gaven elkaar een hand, twijfelden even en kusten elkaar toen innig.
  • Optie 3.

    Eerste zin:
    De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet...
    en als laatste zin:
    Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste.
  • Optie 4.

    Eerste zin:
    Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur...
    en als laatste zin:
    Zal iemand dit ooit geloven?
  • Optie 5.

    Schrijf een tekst (proza of poëzie) uitgaande van het gegeven dat je een van je zintuigen mist.
    Denk er niet teveel bij na, maar schrijf.
  • Optie 6.

    • Beschrijf een willekeurig voorwerp in je directe omgeving.
    • Beschrijf daarna hetzelfde voorwerp door de ogen van iemand anders.
      Twee verhalen dus over hetzelfde voorwerp.
  • Optie 7.

    Eerste zin:
    Ik loop met toenemende ongerustheid naar de bushalte....
    en als laatste zin:
    Het is niet hetzelfde. Maar dit is dus duidelijk beter dan sex.
  • Ik, schrijver

    Optie 8

    Schrijf een fantasierijk verhaal met als onderwerp 'Ik, schrijver'. Waarheidsgetrouw of compleet fictief, het is aan jou als het maar de moeite waard is om te lezen. Probeer de lezer te boeien en mee te trekken in jouw wereld als schrijver.
    Klik hier voor inspiratie.
Een verhaal in maximaal 500 woorden. Een aantal verhaalopdrachten dienen te beginnen met een vaste eerste zin en eveneens te eindigen met een vastgestelde zin. Bij een opdracht associatief schrijven is alleen de beperking van maximaal 500 woorden van toepassing.
De schrijfopdracht

Schrijfopdracht

Aantal gepubliceerde inzendingen: 101

Ik ruik niks...

Die morgen werd ik wakker met een vreemd gevoel. Ik kon het niet plaatsen, echt niet. Ik strompelde als gewoonlijk naar de badkamer en nam een douche.
Ik droogde mijn karkas af en ging naar de keuken. Wat was toch dat gevoel.
Plots drong het tot me door, ik ruik niks meer. Gewoonlijk ruikte ik 's morgens de versgezette koffie die ik 's avonds regelde om op klokslag zeven te beginnen 'brouwen'.
Ik nam peinzend het brood uit de kast. Ik rook niet die lekkere broodgeur die ik zo gewoon was. Ik werd er sjagrijnig van. De hond sprong tegen mijn been, zelfs zijn ietwat vieze luchtje nam ik niet waar.
Vreemd, dacht ik, maar hoe ben ik hier aan gekomen. Ik voelde me voor de rest prima, enkel het gevoel 'ruiken' was weg op de één of andere manier.
Ik begon zelfs in paniek te geraken. Ik was geen hypochonder maar het ruikgebrek zou weleens een aanleiding tot blindheid kunnen zijn.
Of doodheid.
Het gedacht alleen al zorgde ervoor dat ik behoorlijk nerveus werd. Ik dronk de reukloze koffie op en at het niet ruikende brood op.
Wat kon ik doen alvorens ook nog doof en blind te worden.
De dokter bellen zou misschien een goed idee zijn.
Ik nam mijn mobieltje en stak terwijl een sigaret op. Ik rook zelfs die lekkere tabaksgeur niet meer die als een blauw schijnsel voor mijn ogen dwarrelde na een stevige trek .
"Morgen ,met dokter Wagemans!"
Wel dat wist ik ook wel, ik had immers zijn nummer gedraaid verdorie, de loodgieter zou mijn oproep niet kunnen beantwoorden of wel?! Ik raakte helemaal over mijn toeren.
"Euh...goedemorgen...U spreekt met Frits Ellegeer, ik zit met een vreemd probleem!" ratelde ik.
"Oh ja? Wat scheelt er ?"
"Ik kan niks meer ruiken dokter !"
Even werd het stil aan de andere kant, even had ik de indruk dat ik geproest hoorde, of het lachen van de dokter.
"Euh...zo ineens beste ?
"Ja, natuurlijk zo ineens, ik stond op vanmorgen en besefte dat ik niks meer kon ruiken!"
"Vreemd.."
Er viel een lange stilte. Ik dacht dat ik nog meer gelach hoorde. Ik zat op het tipje van de stoel, terwijl te schudden met mijn been, ik was zo kwaad.
"Euh..soms kan dit tijdelijk zijn, weet U, indien ht morgen nog zo is, kom dan even langs, okee ?!"
"Doe ik dokter, doe ik ",zei hij, en hij gooide zijn mobieltje op de zetel,
"Klootzak, mensen helpen is te moeilijk of zo???!!!"
Ik werd nog kwader, trok aan mijn sigaret.
Ik rook nog steeds niks. Buiten scheen de zon en ik opende het raam. Ik rook de bomen niet noch de bloemen.
Ik panikeerde nog meer. Stak nog een sigaret op.
Ik gaf de hond zijn eten, dat meestal naar vis rook, ik rook het niet.
En zo ging dat maar door, op de straat rook ik niet het vers gemaaien gras, noch de geur van voorbijzoevende auto's, zelfs mijn after shave rook ik niet.
Ging ik een zenuwinzinking krijgen? Ik voelde me plots niet goed, alles werd zwart....
Hij werd gevonden door een voorbijganger...die hem in bedwang moest houden tot de ziekenwagen kwam.
Even later was de ambulance er.
"Hij weer verdorie, waarom laten ze die schizofrenen toch zo los lopen..."
Ze namen de dwangbuis en terwijl Frits krijste als een kind werd hij er in gebonden....
Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© yves goudket
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 288
Publicatie op .
 
  Meer van deze schrijver:

Geef een waardering voor: "Ik ruik niks..."

Geschreven door yves goudket . Geplaatst in Schrijfopdracht.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!