Voor schrijvers, door schrijvers

Meer van deze schrijver lezen?

  • Schrijfopdracht

    Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven. 
  • Meedoen?

    Wil je ook een schrijfopdracht publiceren op Schrijverspunt en misschien feedback ontvangen? Je kunt een keuze maken uit een van de opties

    We werken met twee types schrijfopdrachten:

    • Een verhaal in maximaal 500 woorden dat dient dient te beginnen met een vaste eerste zin en eveneens te eindigen met een vastgestelde zin, zoals aangegeven in de optie.
    • Een associatief geschreven tekst (proza of poëzie) o.b.v. woorden en beelden, zoals aangegeven in de optie.
  • Beoordelen

    Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

    Ook jouw feedback kan een schrijver verder helpen.
Optie 1.
Een verhaal in maximaal 500 woorden
Eerste zin:
De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir.
en als laatste zin:
Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.
Optie 2.
Een verhaal in maximaal 500 woorden
Eerste zin:
Ze keek me aan op een wel heel venijnige manier.
en als laatste zin
We gaven elkaar een hand, twijfelden even en kusten elkaar toen innig.
Optie 3.
Een verhaal in maximaal 500 woorden
Eerste zin:
De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet...
en als laatste zin:
Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste.
Optie 4.
Een verhaal in maximaal 500 woorden
Eerste zin:
Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur...
en als laatste zin:
Zal iemand dit ooit geloven?
Optie 5.
associatiefSchrijf een tekst (proza of poëzie) uitgaande van het gegeven dat je een van je zintuigen mist.

Denk er niet teveel bij na, maar schrijf.
Optie 6.
associatiefBeschrijf een willekeurig voorwerp in je directe omgeving.

Beschrijf daarna hetzelfde voorwerp door de ogen van iemand anders.

Twee verhalen dus over hetzelfde voorwerp.

wraak

De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir. Het geluid van ongeduldig tikken tegen het autoraam klonk boven de regen uit. Bekijk het maar, dacht ik, jij zit lekker droog, je hebt mij nodig en bent dan te belazerd om even uit te stappen, terwijl ik in die zeikregen loop? De groeten.

“Mijnheer, mag ik u wat vragen?”

De schok van herkenning deed mij ter plekke bevriezen. Die stem, haar stem! Wat zou ze willen? “Weet u het café de Vlaamse Reus? ”

Onze ogen raakten elkaar, toch kwam er geen blik van herkenning. Ach, ik had een kap over mijn hoofd, droeg nu een bril en schoor me al maanden niet meer, eigenlijk sinds dat ongevoelige kreng me uit haar Amsterdamse woning schopte. Dat ongeduldige tikken sloot naadloos aan bij haar karakter.  “Ja, maar ik kan beter meerijden, het is lastig te vinden en ik moet toch die kant op.”

Uitnodigend zwaaide de deur open. Wat zou ze doen als ze me herkende? Mijn regenkap af riep geen herkenning op. Zou ze me echt helemaal vergeten zijn, na die maanden samen? Af en toe was haar blik aandachtig, onderzoekend. “Jouw stem komt me bekend voor en je hebt iets bekends. Hebben wij elkaar al eens eerder ontmoet?”

Zou ze me compleet uit haar geheugen gewist hebben? “Ja, dat hoor ik wel vaker, ik schijn een verre achterneef in Amsterdam te hebben die sprekend op mij lijkt.”

Die leugen voldeed blijkbaar, het gesprek ging zoals elk gesprek tussen twee vreemden die elkaar aftastten. Ze woonde nu in Renkum en ging naar een receptie. “ik wil je wel escorteren.”

De woorden waren mijn mond uit, voor het wraak-idee in mijn hoofd zat. “Escorteren? Wat bedoel je?”

“Simpel, ik ben escort, gigolo in mijn vrije tijd.”

De stilte was kort: “Wat kost je per uur en krijg ik het totale pakket?”

Langer dan strikt noodzakelijk bleef ze niet op de receptie; ze wilde graag.

De slaapkamer was een rommeltje, maar bovenop een paar dozen stond mijn LP-koffer. Mijn verzameling LP’s die ze destijds weigerde terug te geven.

“Eerst graag afrekenen, dan hebben we dat lastige onderdeel gehad.” € 1.000 voor de hele nacht verwisselde van eigenaar. Ik ging dat bekende, fantastische lijf als wraak betaald neuken. “Jouw lijf lijkt verdomd veel op dat van die verre neef.”

Glimlachend legde ik haar op het bed, een antwoord geven vond ik niet nodig. Ik wist dat ze genoot van een sterk mannenlijf op haar. Ik was van plan haar waar voor het geld te geven en er zelf ook van te genieten.  Kronkelend, met haar armen en benen stevig om mij heen, nam haar warmte toe…

Ze sliep, nog een keer nam ik dat heerlijke lijf in mij op. Haar buitenkant was perfect, van binnen was ze een ongevoelig kreng. Ik had haar nu uit mijn lijf geneukt en had mijn LP-koffer terug.

Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.

Dit artikel delen?

optie 1.

  • Hits: 156
(De gemiddelde waardering is 4 door 1 stem(-men)

Login of registreer om een reactie te plaatsen