Voor schrijvers, door schrijvers

De verschillende opties om aan mee te doen:

  • Optie 1.

    • Eerste zin:
      De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir.
      en als laatste zin:  
      Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.
  • Optie 2.

    Eerste zin:
    Ze keek me aan op een wel heel venijnige manier.
    en als laatste zin  
    We gaven elkaar een hand, twijfelden even en kusten elkaar toen innig.
  • Optie 3.

    Eerste zin:
    De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet...
    en als laatste zin:
    Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste.
  • Optie 4.

    Eerste zin:
    Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur...
    en als laatste zin:
    Zal iemand dit ooit geloven?
  • Optie 5.

    Schrijf een tekst (proza of poëzie) uitgaande van het gegeven dat je een van je zintuigen mist.
    Denk er niet teveel bij na, maar schrijf.
  • Optie 6.

    • Beschrijf een willekeurig voorwerp in je directe omgeving.
    • Beschrijf daarna hetzelfde voorwerp door de ogen van iemand anders.
      Twee verhalen dus over hetzelfde voorwerp.
  • Optie 7.

    Eerste zin:
    Ik loop met toenemende ongerustheid naar de bushalte....
    en als laatste zin:
    Het is niet hetzelfde. Maar dit is dus duidelijk beter dan sex.
  • Ik, schrijver

    Optie 8

    Schrijf een fantasierijk verhaal met als onderwerp 'Ik, schrijver'. Waarheidsgetrouw of compleet fictief, het is aan jou als het maar de moeite waard is om te lezen. Probeer de lezer te boeien en mee te trekken in jouw wereld als schrijver.
    Klik hier voor inspiratie.
Een verhaal in maximaal 500 woorden. Een aantal verhaalopdrachten dienen te beginnen met een vaste eerste zin en eveneens te eindigen met een vastgestelde zin. Bij een opdracht associatief schrijven is alleen de beperking van maximaal 500 woorden van toepassing.
De schrijfopdracht

Schrijfopdracht

Aantal gepubliceerde inzendingen: 91

Het lot van de uitverkorene

Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur. We hadden toch hier afgesproken? Ik controleer nogmaals de berichten in de appgroep, maar dit is echt de locatie. Geen idee waarom ze al zo vroeg af wilden spreken, misschien wilden ze het niet laat maken of zo. Zul je net zien dat als we dan wel zo vroeg af spreken, ze alsnog een uur te laat komen. Ik kijk om me heen, maar behalve een grote kerk zijn hier geen gebouwen van betekenis om in te wachten. 

Eigenlijk heb ik hier niets te zoeken. Ik had nog wel de communie gedaan, maar daarna nooit meer een stap in Huize Gods gezet. Inmiddels ben ik zelfs alweer vergeten waar al die feestdagen ook alweer voor waren. De zaal is net zo leeg als het plein. Waar het daar windstil leek, lijkt hier een briesje te staan. Waarschijnlijk airconditioning. De kerkbankjes zijn ernstig versleten. Het zou me niks verbazen dat je erdoorheen zakt wanneer je erop knielt. Hosties en wijn zijn nergens te vinden.

Ik stel me voor dat ze zo meteen bij wijze van verassing opeens van achter het altaar tevoorschijn springen. Maar ik ben niet jarig. En er is ook geen andere ceremoniële bijeenkomst in mijn hoofd die me nog langer aan deze plek bindt. Langzaam loop ik terug naar de grote voordeur, als ik opeens geritsel hoor in de buurt van het altaar. Een teken Gods? Nee, ik geloof er niet in. Of kan Hij je ook tekens geven wanneer je niet in Hem geloofd?

‘Milo, goed je hier te zien,’ zegt een hoge stem. Op het altaar is een meisje van een jaar of twaalf met bruine vlechtjes verschenen. Ze heeft de grootte van een cavia en gepolijste vleugeltjes.
‘Sorry, maar ik geloof niet in engelen.’
‘Maakt niet uit, het was ook mijn keuze om voor je te verschijnen.’
‘Voor mij? Trouwens hoe weet jij eigenlijk mijn naam?’
‘Visioenen, Milo. Ik heb je gevisualiseerd. Je bent uitverkorene.’
Vanuit het kerkplein klinkt het vertrouwde geschreeuw. Ze zijn er dus, en behoorlijk aangeschoten.
‘Ik voel me vereerd.’
‘Ja, het is een grootse eer. En we zijn ook erg blij dat we jou hiervoor hebben uitgekozen. Jij beschikt over de perfecte gaven om de opdrachten goed te vervullen.’
‘Wacht even, opdrachten?’
De engel, of wat ze dan ook mag voorstellen, fronst haar wenkbrauwen. 
‘Daar ben je toch wel bekend mee? Ik heb je alles ingestraald.’

Het geschreeuw buiten wordt harder. Ik hoor ze nu meerdere keren om mijn naam roepen.
‘Ik heb geen tijd om dit uit te leggen. Volg je me?’
Ik draai me om en sprint naar de uitgang, de geluiden tegemoet. Opeens voel ik getrek aan mijn arm. Het broze vleugeltje is in een enorme grijparm veranderd, die me richting het altaar sleurt.
‘Je hebt geen keuze, Milo.’
‘Verdomme, ik heb nog tentamens deze week!’ 
Het altaar opent zich en de sterke wannabe-engel trekt me een diepe duisternis in. Het lot van de uitverkorene. Zal iemand dit ooit geloven?

                                         

Dit artikel delen?
Auteur: ©Virtu Osu
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 277
Publicatie op .
 
  Meer van deze schrijver:

Geef een waardering voor: "Het lot van de uitverkorene"

Geschreven door Virtu Osu . Geplaatst in Schrijfopdracht.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
15.07.20
Feedback:
Aanpassing na.v. oude waardering.
  • Lezenswaardig:
    60%
  • Passend in deze rubriek:
    60%
Show more
0 van de 0 respondenten vond deze review nuttig

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!