Voor schrijvers, door schrijvers

De verschillende opties om aan mee te doen:

  • Optie 1.

    • Eerste zin:
      De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir.
      en als laatste zin:  
      Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.
  • Optie 2.

    Eerste zin:
    Ze keek me aan op een wel heel venijnige manier.
    en als laatste zin  
    We gaven elkaar een hand, twijfelden even en kusten elkaar toen innig.
  • Optie 3.

    Eerste zin:
    De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet...
    en als laatste zin:
    Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste.
  • Optie 4.

    Eerste zin:
    Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur...
    en als laatste zin:
    Zal iemand dit ooit geloven?
  • Optie 5.

    Schrijf een tekst (proza of poëzie) uitgaande van het gegeven dat je een van je zintuigen mist.
    Denk er niet teveel bij na, maar schrijf.
  • Optie 6.

    • Beschrijf een willekeurig voorwerp in je directe omgeving.
    • Beschrijf daarna hetzelfde voorwerp door de ogen van iemand anders.
      Twee verhalen dus over hetzelfde voorwerp.
  • Optie 7.

    Eerste zin:
    Ik loop met toenemende ongerustheid naar de bushalte....
    en als laatste zin:
    Het is niet hetzelfde. Maar dit is dus duidelijk beter dan sex.
  • Ik, schrijver

    Optie 8

    Schrijf een fantasierijk verhaal met als onderwerp 'Ik, schrijver'. Waarheidsgetrouw of compleet fictief, het is aan jou als het maar de moeite waard is om te lezen. Probeer de lezer te boeien en mee te trekken in jouw wereld als schrijver.
    Klik hier voor inspiratie.
Een verhaal in maximaal 500 woorden. Een aantal verhaalopdrachten dienen te beginnen met een vaste eerste zin en eveneens te eindigen met een vastgestelde zin. Bij een opdracht associatief schrijven is alleen de beperking van maximaal 500 woorden van toepassing.
De schrijfopdracht

Schrijfopdracht

Aantal gepubliceerde inzendingen: 91

Verloren

Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur... De weken sinds Peter een kamer in de herberg had betrokken was dit uur juist het moment dat het plein druk was. Hij was gewend geraakt aan de markt waar van alles te koop is. Van de warme broodjes waar hij vaak mee ontbeet, tot de pasteitjes waarvan je je maar beter niet af kon vragen welk vlees erin verwerkt zat. Zelfs de druilerige regen die sinds gisteravond uit de grijze hemel neerdaalde, zou deze rust niet moeten verklaren.

Vandaag was het plein leeg. Zelfs de bedelaars die je met je ogen dicht in de beschutting van de spitse kerktoren kunt vinden, waren afwezig.

Peter stak het plein over om zijn dagelijkse broodjes dan bij de bakker om de hoek te halen. De haren in zijn nek gingen overeind staan van het gevoel in de gaten gehouden te worden. Wanneer hij omkeek, zag hij niemand. Het gevoel verdween niet, het leek juist erger te worden.

Zijn pas versnellend sloeg Peter de straat van de bakker in. Tot zijn verbazing was ook deze straat volledig verlaten. De luiken sloten het licht en de warmte van de winkels en woningen effectief buiten.

Hij bonsde op de gesloten deur van de bakker en hoewel hij binnen gestommel leek te horen, bleef de deur hermetisch gesloten. Aan zijn bonzen en roepen werd geen gehoor gegeven.

Toch lichtelijk geïrriteerd draaide Peter zich om en begon aan zijn tochtje terug naar de herberg. Langzaam doordrong de regen zijn mantel en begonnen druppeltjes water langs zijn nek over zijn rug te lopen.

‘Ook dat nog’, gromde hij.

In zijn haast en irritatie merkte hij niet op dat een schaduw zich losmaakte uit de diepere schaduw van het portiek dat hij passeerde. Een man stapte achter hem de regen in en volgde hem het plein op.

Pas toen hij halverwege het plein opmerkte dat er iemand hem tegemoet kwam, merkte Peter op dat hij niet langer alleen op het plein was. Hij draaide een rondje rond zijn as en zag dat een groepje mannen elke mogelijke uitweg geblokkeerd had.

In paniek keek hij om zich heen, een uitweg zoekend. Tot zijn opluchting zag hij de deur naar de kerk opengaan. Zou het hem lukken om aan deze mannen te ontsnappen en de kerk te bereiken?

In een schijnbeweging dook hij eerst naar links en wanneer zijn belagers hem hier de pas probeerden af te snijden, veranderde hij plots van richting en wist tussen twee mannen door te breken. Hij zette het op een lopen, op de voet gevolgd door rennende voetstappen. Wanneer hij de drie treden richting de kerk bereikte, bereikten ook zijn belagers hem.

Verbaasd keek de pastoor vanuit de deuropening hoe een groepje mannen een vluchtende man onderuit haalde en vervolgens vlak voor zijn ogen langzaam in de regen leken op te lossen. Een paar seconden later keek de pastoor naar een door regen overgoten, verlaten plein…

Zal iemand dit ooit geloven?

Dit artikel delen?
Auteur: ©Mike Degrot
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 58
Publicatie op .
 
  Meer van deze schrijver:

Geef een waardering voor: "Verloren"

Geschreven door Mike Degrot . Geplaatst in Schrijfopdracht.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
01.08.20
Feedback:
Ha ha, ik geloof er niks van hoor! Maar ik vind het wel een leuk verhaal
Grammatica & Spelling:
Goed
  • Lezenswaardig:
    80%
  • Passend in deze rubriek:
    100%
Show more
1 van de 1 respondenten vond deze review nuttig

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!