Voor schrijvers, door schrijvers

De verschillende opties om aan mee te doen:

  • Optie 1.

    • Eerste zin:
      De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir.
      en als laatste zin:  
      Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.
  • Optie 2.

    Eerste zin:
    Ze keek me aan op een wel heel venijnige manier.
    en als laatste zin  
    We gaven elkaar een hand, twijfelden even en kusten elkaar toen innig.
  • Optie 3.

    Eerste zin:
    De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet...
    en als laatste zin:
    Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste.
  • Optie 4.

    Eerste zin:
    Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur...
    en als laatste zin:
    Zal iemand dit ooit geloven?
  • Optie 5.

    Schrijf een tekst (proza of poëzie) uitgaande van het gegeven dat je een van je zintuigen mist.
    Denk er niet teveel bij na, maar schrijf.
  • Optie 6.

    • Beschrijf een willekeurig voorwerp in je directe omgeving.
    • Beschrijf daarna hetzelfde voorwerp door de ogen van iemand anders.
      Twee verhalen dus over hetzelfde voorwerp.
  • Optie 7.

    Eerste zin:
    Ik loop met toenemende ongerustheid naar de bushalte....
    en als laatste zin:
    Het is niet hetzelfde. Maar dit is dus duidelijk beter dan sex.
  • Ik, schrijver

    Optie 8

    Schrijf een fantasierijk verhaal met als onderwerp 'Ik, schrijver'. Waarheidsgetrouw of compleet fictief, het is aan jou als het maar de moeite waard is om te lezen. Probeer de lezer te boeien en mee te trekken in jouw wereld als schrijver.
    Klik hier voor inspiratie.
Een verhaal in maximaal 500 woorden. Een aantal verhaalopdrachten dienen te beginnen met een vaste eerste zin en eveneens te eindigen met een vastgestelde zin. Bij een opdracht associatief schrijven is alleen de beperking van maximaal 500 woorden van toepassing.
De schrijfopdracht

Schrijfopdracht

Aantal gepubliceerde inzendingen: 91

Toeval

De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir. Een zachte vloek ontsnapte aan mijn lippen. Wie was die idioot die het water liet opspatten. Ilse schrok ervan, keek naar de modderspetters die op haar fraai gevormde benen en op haar nieuwe schoenen zaten en botste daardoor bijna tegen een man aan die haar tegemoet kwam lopen.
‘Sorry meneer’ zei ze tegen de man. ‘Dat me dit nu moet overkomen net op het moment dat ik over een half uur een sollicitatie gesprek heb. Moet je zien hoe ik eruit zie.’ Hij kon een lach op zijn gezicht niet onderdrukken en stond op het punt om weer door te lopen.
Op dat moment zag ze pas wie hier voor verantwoordelijk was. Jochem, haar vriend waar ze de vriendschap nog maar een paar maanden geleden mee verbroken had.
Eerst liep ze door, maar hij bleef naast haar rijden en liet het raam van de auto aan haar kant naar beneden gaan. Ze keek hem met een venijnige blik aan.
‘Jochem, wat is er? Moet je kijken wat je gedaan hebt. Binnen het half uur heb ik, in tijden, het belangrijkste gesprek van mijn leven met iemand. Trouwens, hoe kom jij aan zo’n mooie auto?’
‘Stap vlug in dan breng ik jou wel. Waar moet je zijn?’ zei Jochem die rood aangelopen was.
Eerst wilde ze bij hem voor in gaan zitten maar ze bedacht zich. Ze stapte achter in en legde haar vieze voeten op de achterbank.
‘Zet me maar af bij het station dan loop ik het laatste stukje wel naar de Rabobank op de Singel. Het regent gelukkig al bijna niet meer.’
Ze zag in de achteruitkijkspiegel dat hij haar goed in de gaten hield en zat met zijn hoofd te schudden. Ilse had een flesje water uit haar handtas gehaald en was met een papieren zakdoekje druk bezig haar benen en de schoenen weer schoon te maken. Jochem vreesde zichtbaar voor het smerig worden van de mooie bekleding op de achterbank. Ilse ging echter onverschrokken door waar ze mee bezig was en propte de vieze zakdoekjes in het lege zijvak van de deur.
Op dat moment vertelde Jochem dat de auto helemaal nog niet van hem was. Ik ben vandaag bij een aantal garages geweest, op zoek naar een tweede hands auto, en heb deze mooie BMW voor een proefrit meegekregen. Opeens zag ik zag jou in de regen lopen en wilde je de auto laten zien. Nu liep Ilse rood aan en keek naar het zand dat op de achterbank lag.
Vlug veegde ze het zand van de mooie bekleding maar maakte het daardoor alleen maar erger.In de verte zag ze het station. ‘Stop hier maar,’ zei ze.
Jochem stapte uit de auto en vroeg: ‘Hoor ik nog van je hoe het is afgelopen.’ Ik baalde nog steeds en ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.

Dit artikel delen?
Auteur: ©Harry Boerkamp
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 295
Publicatie op .

Geef een waardering voor: "Toeval"

Geschreven door Harry Boerkamp . Geplaatst in Schrijfopdracht.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
15.07.20
Feedback:
Aanpassing n.a.v. oude waardering.
  • Lezenswaardig:
    80%
  • Passend in deze rubriek:
    80%
Show more
0 van de 0 respondenten vond deze review nuttig

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!