Voor schrijvers, door schrijvers

De verschillende opties om aan mee te doen:

  • Optie 1.

    • Eerste zin:
      De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir.
      en als laatste zin:  
      Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.
  • Optie 2.

    Eerste zin:
    Ze keek me aan op een wel heel venijnige manier.
    en als laatste zin  
    We gaven elkaar een hand, twijfelden even en kusten elkaar toen innig.
  • Optie 3.

    Eerste zin:
    De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet...
    en als laatste zin:
    Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste.
  • Optie 4.

    Eerste zin:
    Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur...
    en als laatste zin:
    Zal iemand dit ooit geloven?
  • Optie 5.

    Schrijf een tekst (proza of poëzie) uitgaande van het gegeven dat je een van je zintuigen mist.
    Denk er niet teveel bij na, maar schrijf.
  • Optie 6.

    • Beschrijf een willekeurig voorwerp in je directe omgeving.
    • Beschrijf daarna hetzelfde voorwerp door de ogen van iemand anders.
      Twee verhalen dus over hetzelfde voorwerp.
  • Optie 7.

    Eerste zin:
    Ik loop met toenemende ongerustheid naar de bushalte....
    en als laatste zin:
    Het is niet hetzelfde. Maar dit is dus duidelijk beter dan sex.
  • Ik, schrijver

    Optie 8

    Schrijf een fantasierijk verhaal met als onderwerp 'Ik, schrijver'. Waarheidsgetrouw of compleet fictief, het is aan jou als het maar de moeite waard is om te lezen. Probeer de lezer te boeien en mee te trekken in jouw wereld als schrijver.
    Klik hier voor inspiratie.
Een verhaal in maximaal 500 woorden. Een aantal verhaalopdrachten dienen te beginnen met een vaste eerste zin en eveneens te eindigen met een vastgestelde zin. Bij een opdracht associatief schrijven is alleen de beperking van maximaal 500 woorden van toepassing.
De schrijfopdracht

Schrijfopdracht

Aantal gepubliceerde inzendingen: 99

Toen Sunny in de horizon verdween

De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir. Mijn hart stopte voor een tel toen ik het kleine meisje op de achterbank zag zitten. Ze was druk in de weer met haar iPad en lette niet op haar omgeving. Het glas had een donkere tint en het was moeilijk haar te zien, maar het was genoeg. Haar krullen waren gevlochten in onmogelijke patronen en op haar rechter schouder stak een roos litteken fel af tegen haar chocoladebruine huid. Ik wilde op het raam kloppen en haar aandacht krijgen. Ik wilde haar omhelzen, ik wilde met haar praten en haar vertellen dat ik niet dood was. Maar mijn lichaam was verstijfd. Pas toen de deur aan de bestuurders kant open ging en met een luid geluid werd dicht gesmeten durfde ik te bewegen. Ik hield mijn adem in terwijl Sally naar me toe liep. Ik zou bijna denken dat ze iemand anders was, een normale vrouw, maar haar firme passen verraden haar. Zelfs met hakken en een bloemetjesjurk aan liep ze als een soldaat.

Met een knikje gebaarde ze naar het speeltuintje rechts van ons en ik volgde haar naar de schommels. Aan haar schouders had ze een grote sporttas en toen de wind even haar jurk deed opwaaien zag ik een glimp van een pistool dat was vastgemaakt aan haar been. Ze nam geen risico’s.

‘Ze zullen nooit geloven dat je haar moeder bent,’ gooide ik eruit. Sally trok een van haar rode wenkbrauwen omhoog.

‘En waarom niet? Ooit van adoptie gehoord? De papieren zeggen dat ze mijn dochter is dus de autoriteiten zullen geloven dat ze mijn dochter is.’ Haar stem was scherper dan de messen die ze gegarandeerd onder haar mouwen had verstopt. Sally was het bewijs dat je mensen niet op hun uiterlijk moet oordelen, want hoe lief en onschuldig ze er ook uit zag, het bloed dat aan haar handen kleefde kon een zee vullen. Ze overhandigde me de sporttas.

‘Hier zit alles in wat je nodig hebt om rond te komen deze maand. Geld, eten en kleding. Daarna sta je er alleen voor.’ Haar gezicht liet geen blijk van emoties zien. Ik slikte, was dit het koude monster waar mijn zusje mee moest opgroeien? Mijn Sunny voldeed aan haar naam, maar ik vreesde dat Sally’s kou haar zou laten bevriezen.

‘Ik wil mee,’ besloot ik. Een geamusseerde lach verliet Sally’s mond.

‘Absoluut niet,’ zei ze toen firm. Zonder nog iets te zeggen liep ze terug naar de auto. Ik riep haar terug, maar Sally negeerde mijn kreten en binnen een minuut had ze de auto opgestart en was ze met mijn Sunny naar de horizon vertrokken. Ik rende achter haar aan en keek met tranende ogen toe hoe mijn zon me achter liet zonder ooit te weten dat ik hier was. Ik bleef achter in de duisternis van haar afwezigheid. Maar ik zou haar terug krijgen, al duurde het een eeuwigheid. Ik ritste mijn jas dicht en draaid me om.

Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© M F
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 211
Publicatie op .
 
  Meer van deze schrijver:

Geef een waardering voor: "Toen Sunny in de horizon verdween"

Geschreven door M F . Geplaatst in Schrijfopdracht.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
14.07.20
Feedback:
Aanvulling oude waardering.
  • Lezenswaardig:
    40%
  • Passend in deze rubriek:
    60%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Nu te koop...