Voor schrijvers, door schrijvers

Schrijfopdracht

Inzendingen: 121
Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
Theo en Vincent van Gogh
© Han Maas op .
Aantal hits: 719

De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir. Per seconde krijg je veel gedachtes; het voelde niet goed. Ik stapte van mijn fiets en stak snel over. Halverwege keek ik achterom. De tram ontnam me het uitzicht. Nadat die voorbij was gereden, was ook de auto uit het zicht.

In de etalage van de boekwinkel zag ik een prachtig boek met op de cover jouw karakteristieke hoofd. De winkelruit weerspiegelde jouw en mijn gezicht. Aan de auto dacht ik niet meer.

‘Mag ik dat boek over Vincent?’ vroeg ik.

‘U doet alsof u hem persoonlijk heeft gekend,’ zei de verkoopster.

‘Hij is familie van mij.’

‘Ja, en ik van de koningin,’ lachte ze.

Ik stapte weer op de fiets met het dikke boek onder mijn jas. De auto van zo-even schuurde met zijn banden langs de trottoirrand. Per seconde angstiger gedachtes.

‘Doe het niet,’ schreeuwde ik tegen een man in een raar lang gewaad. ‘Doe het niet,’ herhaalde ik. Het was te laat, Vincent. Ik hoorde een schot en voelde een stoot tegen mijn borst…

Beste Vincent, ik ben vergeten naar het mooie te kijken en het op me in te laten werken. Gelijk hebben is niet hetzelfde als je gelijk halen, want dat is onhaalbaar. Op de koude straat en koud vanbinnen zag ik de aarde vol met zonnebloemen en jouw en mijn gezicht samensmelten – net als in die winkelruit. Ik liet de zon op me inwerken zoals jij dat kon in je schilderijen. Ik werd weer warmer en begreep ineens wat jij met je schilderijen altijd al bedoeld had.

‘Rustig maar,’ zei een ambulanceverpleger. ‘U hebt ongelooflijke mazzel gehad. De kogel is afgeketst en het lemmet is op uw boek gestuit en afgebroken.’

Ik pakte een Gauloises en haalde mijn zware aansteker uit m’n borstzak; er zat een grote deuk in, en in het boek een scheur, precies over je oor.

Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.

Dit artikel delen?
Opmerking auteur:
Ik ontvang graag feedback

geef een waardering voor: "Theo en Vincent van Gogh"

Geschreven door Han Maas . Geplaatst in Schrijfopdracht.
16.07.20
Feedback:
Aanpassing n.a.v. oude waardering.
  • Lezenswaardig:
    80%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Hans Van Battel 23.11.19
    Je schrijfstijl werkt bijzonder intrigerend en tegelijk bevreemdend.
    Ik heb ervan genoten!
    • Han Maas 23.11.19
      Hans, ook hiervoor mijn dank. En wat leuk om te horen dat je ervan genoten hebt.
Emoticons: ;o = wink, :d = bigsmile, :-$ = blush, (^) = cake, (h5) = clapping, 8) = cool, ;( = crying, (x) = handshake, :? = thinking, (hartje) = heart

Jouw feedback hier?

Je helpt een andere schrijver met jouw eerlijke, respectvolle feedback en een serieuze waardering voor de schrijfkwaliteit van het artikel. Zie je verbeterpunten? Geef ze dan a.u.b. concreet aan in je commentaar.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen.

Snelmenu: Klik, voor belangrijke pagina's, aan de rechterkant op de blauwe button !