Voor schrijvers, door schrijvers

De verschillende opties om aan mee te doen:

  • Optie 1.

    • Eerste zin:
      De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir.
      en als laatste zin:  
      Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.
  • Optie 2.

    Eerste zin:
    Ze keek me aan op een wel heel venijnige manier.
    en als laatste zin  
    We gaven elkaar een hand, twijfelden even en kusten elkaar toen innig.
  • Optie 3.

    Eerste zin:
    De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet...
    en als laatste zin:
    Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste.
  • Optie 4.

    Eerste zin:
    Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur...
    en als laatste zin:
    Zal iemand dit ooit geloven?
  • Optie 5.

    Schrijf een tekst (proza of poëzie) uitgaande van het gegeven dat je een van je zintuigen mist.
    Denk er niet teveel bij na, maar schrijf.
  • Optie 6.

    • Beschrijf een willekeurig voorwerp in je directe omgeving.
    • Beschrijf daarna hetzelfde voorwerp door de ogen van iemand anders.
      Twee verhalen dus over hetzelfde voorwerp.
  • Optie 7.

    Eerste zin:
    Ik loop met toenemende ongerustheid naar de bushalte....
    en als laatste zin:
    Het is niet hetzelfde. Maar dit is dus duidelijk beter dan seks.
  • Ik, schrijver

    Optie 8

    Schrijf een fantasierijk verhaal met als onderwerp 'Ik, schrijver'. Waarheidsgetrouw of compleet fictief, het is aan jou als het maar de moeite waard is om te lezen. Probeer de lezer te boeien en mee te trekken in jouw wereld als schrijver.
    Klik hier voor inspiratie.
Een verhaal in maximaal 500 woorden. Een aantal verhaalopdrachten dienen te beginnen met een vaste eerste zin en eveneens te eindigen met een vastgestelde zin. Bij een opdracht associatief schrijven is alleen de beperking van maximaal 500 woorden van toepassing.
De schrijfopdracht

Schrijfopdracht

Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
Aantal gepubliceerde inzendingen: 102

De ontvoering

De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir. Er stapte een man uit met een bivakmuts op en een pistool in zijn hand, hij liep op me af en riep ´handen omhoog!´ Ik deed wat de man me opdroeg. Hij zag het setje handboeien wat ik altijd op mijn heup draag als ik op mijn werk ben, maar ik was pas net thuis gekomen, had een biertje gepakt en was op het trottoir gaan zitten. Ik had nog net genoeg tijd om mijn badge af te doen en onder het trappetje te gooien voor dit hele gedoe begon. En riep naar me doe ze om en gooi de sleutel naar mij. Nogmaals deed ik wat de man me zei, en deed ze om. De man liep naar me toe en deed een zak om mijn hoofd, hij greep me bij mijn arm en duwde me met harde hand het busje in. Het busje begon te rijden, ondertussen probeerde ik een gesprek met de man die me had vastgegrepen te beginnen, wat niet lukte want de man die achter het stuur zat zei telkens: ´laat m niet in je hoofd kruipen, dat is wat ze allemaal doen, om je vervolgens neer te schieten.´ De ontvoerde man zei: ´weten jullie überhaupt wie ik ben?´ De mannen keken elkaar aan, en de man die achter het stuur zat zei: ‘Ja dat weten we.´ De man zei: ´ wie ben ik dan?´ De man die achter het stuur zat zei: ´ jij bent Steven John Mcgarrett, je zat 6 jaar bij de NAVY seals en bij de laatste opdracht die je had in afghanistan, is je vader vermoord, toen ben je teruggekomen naar Hawaii, en ben je gevraagd om een speciale taskforce te beginnen, en dat is nu het hoogtepunt in je leven.´ Steve probeerde zijn verbazing te onderdrukken, wat uiteindelijk lukte, en toen merkte hij dat ze waren gestopt. Waar zijn we vroeg steve, de man die vlak naast m zat hielp m de wagen uit en liep met m naar binnen, ondertussen parkeerde de andere man de wagen. Steve hoorde ineens een vrij bekende stem zeggen: ´Albert waarom lijkt het alsof jullie m hebben ontvoerd?´ De stem was van Joe white, die ook zei: ´ wel waar wachten jullie nog op?, maak m los.´

Toen zei Steve: ´ doe alsjeblieft geen moeite´, ze hoorden een luide knak en ze zagen ineens dat een van Steve´s handen los was en uit de kom was, hij trok de kap van zijn hoofd af en maakte de andere handboei los. Joe keek m trots aan en Steve zei: je zou je werk niet goed hebben gedaan als ik mezelf niet los kon maken van een simpel setje handboeien.´ Steve liep op m af en gaf de oudere man een hand, maar hij zei: kom op zeg en gaf m een knuffel. 

Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.

Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Tara ietswaard
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 73
Publicatie op .
 
  Meer van deze schrijver:

Geef een waardering voor: "De ontvoering"

Geschreven door Tara ietswaard . Geplaatst in Schrijfopdracht.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
30.09.20
Feedback:
mooi verhaal zeg! Vier sterren en een pluim! Schrijf vooral door!
Grammatica & Spelling:
Goed
Passend in deze rubriek:
Nee
  • Lezenswaardig:
    80%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
14.09.20
Feedback:
Je verandert je perspectief, dat is jammer. Schrijf liever het hele woord 'hem' in plaats van alleen een m, zeker als de verteller vertelt. Het verhaal is leuk en de opdracht goed geslaagd. Ik vind het ook wel grappig dat die oude man zegt 'geef me een knuffel' en dat de reactie is dat hij zich omdraait en zijn jas dichtritst. Volgens mij hebben ze allebei een ander idee over hun relatie.
Grammatica & Spelling:
Voldoende
  • Lezenswaardig:
    80%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Nu te koop...