Voor schrijvers, door schrijvers

De verschillende opties om aan mee te doen:

  • Optie 1.

    • Eerste zin:
      De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir.
      en als laatste zin:  
      Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.
  • Optie 2.

    Eerste zin:
    Ze keek me aan op een wel heel venijnige manier.
    en als laatste zin  
    We gaven elkaar een hand, twijfelden even en kusten elkaar toen innig.
  • Optie 3.

    Eerste zin:
    De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet...
    en als laatste zin:
    Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste.
  • Optie 4.

    Eerste zin:
    Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur...
    en als laatste zin:
    Zal iemand dit ooit geloven?
  • Optie 5.

    Schrijf een tekst (proza of poëzie) uitgaande van het gegeven dat je een van je zintuigen mist.
    Denk er niet teveel bij na, maar schrijf.
  • Optie 6.

    • Beschrijf een willekeurig voorwerp in je directe omgeving.
    • Beschrijf daarna hetzelfde voorwerp door de ogen van iemand anders.
      Twee verhalen dus over hetzelfde voorwerp.
  • Optie 7.

    Eerste zin:
    Ik loop met toenemende ongerustheid naar de bushalte....
    en als laatste zin:
    Het is niet hetzelfde. Maar dit is dus duidelijk beter dan sex.
  • Ik, schrijver

    Optie 8

    Schrijf een fantasierijk verhaal met als onderwerp 'Ik, schrijver'. Waarheidsgetrouw of compleet fictief, het is aan jou als het maar de moeite waard is om te lezen. Probeer de lezer te boeien en mee te trekken in jouw wereld als schrijver.
    Klik hier voor inspiratie.
Een verhaal in maximaal 500 woorden. Een aantal verhaalopdrachten dienen te beginnen met een vaste eerste zin en eveneens te eindigen met een vastgestelde zin. Bij een opdracht associatief schrijven is alleen de beperking van maximaal 500 woorden van toepassing.

Schrijfopdracht

Aantal gepubliceerde inzendingen: 91

De onbekende man

De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet. Het was al aardig donker buiten maar toch was ik benieuwd naar de persoon op het bankje en waarom diegene daar zo alleen zat. Toen ik dichterbij kwam zag ik dat het een man was en hij droeg een lange zwarte jas, hij had zijn handen voor zijn gezicht en volgens mij hoorde hij me ook niet aankomen want hij schrok behoorlijk toen ik hem aansprak. 'Meneer, gaat het of kan ik wat voor u doen?' vroeg ik met een zachte stem. Hij keek me recht aan met zijn donker bruine ogen, 'Je kunt beter ver uit mijn buurt blijven' zei hij met een norse stem. Ik schrok zo hevig dat ik mijn excuses aanbood, me gauw omdraaide en wegliep. Wat zijn er toch onvriendelijke mensen op de wereld, dacht ik nog bij mezelf. Ik liep hard
door totdat ik op een gegeven moment gekraak achter me hoorde, ik draaide me om maar ik zag niemand dus ik besloot om wat steviger door te stappen want zo in het donker alleen over straat is geen pretje. Ik was bijna het bos uit totdat ik ineens weer gekraak hoorde, nogmaals draaide ik me om en zag ik niemand, "is daar iemand?" zei ik met een bibberende stem. Uit mijn ooghoek zag ik wat bewegen, ik dacht dat het een misschien een dier was, ineens begon ik keihard te lachen omdat ik mezelf gewoon bang zat te maken om niks. Op het moment dat ik me omdraaide voelde ik een scherpe steek in mijn nek, twee sterke armen pakten mij stevig vast en daarna werd alles om me heen zwart.. Ik werd wakker in een groot bed, een onbekende kamer en had een ontzettende droge keel. De deur ging open en daar stond dezelfde man van het bankje, "mooi je bent wakker, hoe voel je je?". Nou het voelt alsof ik een eeuwigheid geslapen heb, waar ben ik eigenlijk? vroeg ik aan hem. Ik merkte dat ik flinke last had van mijn tandvlees, het leek wel alsof mijn zintuigen op extra scherp stonden en ik had extreme dorst. "Je zult wel dorst hebben, hier drink dit op", hij gaf me een glas met een rode substantie erin, ik besloot maar niet te vragen wat het was want diep van binnen wist ik precies wat het was. Ik dronk het glas leeg en stond op, ik voelde me zo levendig en ik had het gevoel alsof ik de wereld aankon. "Waarom heb je dit gedaan, waarom koos je mij?" vroeg ik. Ik vond jou gewoon geschikt en ben het zat om alleen te zijn, nu kunnen we in ieder geval samen lol gaan hebben. Ik voelde me herboren, alsof ik altijd al een vampier was geweest, perfect voor Halloween om anderen eens flink de stuipen op het lijf te jagen. Ik kleedde me om met de kleren die voor me klaar lagen, pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste..
Dit artikel delen?
Auteur: ©Sarina Dijkshoorn - Horsman
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 347
Publicatie op .
 
  Meer van deze schrijver:

Geef een waardering voor: "De onbekende man"

Geschreven door Sarina Dijkshoorn - Horsman . Geplaatst in Schrijfopdracht.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
16.07.20
Feedback:
Aanpassing n.a.v. oude waardering.
  • Lezenswaardig:
    60%
  • Passend in deze rubriek:
    60%
Show more
0 van de 0 respondenten vond deze review nuttig

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!