Voor schrijvers, door schrijvers

Meer van deze schrijver lezen?

  • Schrijfopdracht

    Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven. 
  • Meedoen?

    Wil je ook een schrijfopdracht publiceren op Schrijverspunt en misschien feedback ontvangen? Je kunt een keuze maken uit een van de opties

    We werken met twee types schrijfopdrachten:

    • Een verhaal in maximaal 500 woorden dat dient dient te beginnen met een vaste eerste zin en eveneens te eindigen met een vastgestelde zin, zoals aangegeven in de optie.
    • Een associatief geschreven tekst (proza of poëzie) o.b.v. woorden en beelden, zoals aangegeven in de optie.
  • Beoordelen

    Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

    Ook jouw feedback kan een schrijver verder helpen.
Optie 1.
Een verhaal in maximaal 500 woorden
Eerste zin:
De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir.
en als laatste zin:
Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.
Optie 2.
Een verhaal in maximaal 500 woorden
Eerste zin:
Ze keek me aan op een wel heel venijnige manier.
en als laatste zin
We gaven elkaar een hand, twijfelden even en kusten elkaar toen innig.
Optie 3.
Een verhaal in maximaal 500 woorden
Eerste zin:
De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet...
en als laatste zin:
Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste.
Optie 4.
Een verhaal in maximaal 500 woorden
Eerste zin:
Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur...
en als laatste zin:
Zal iemand dit ooit geloven?
Optie 5.
associatiefSchrijf een tekst (proza of poëzie) uitgaande van het gegeven dat je een van je zintuigen mist.

Denk er niet teveel bij na, maar schrijf.
Optie 6.
associatiefBeschrijf een willekeurig voorwerp in je directe omgeving.

Beschrijf daarna hetzelfde voorwerp door de ogen van iemand anders.

Twee verhalen dus over hetzelfde voorwerp.

De onbekende man

De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet. Het was al aardig donker buiten maar toch was ik benieuwd naar de persoon op het bankje en waarom diegene daar zo alleen zat. Toen ik dichterbij kwam zag ik dat het een man was en hij droeg een lange zwarte jas, hij had zijn handen voor zijn gezicht en volgens mij hoorde hij me ook niet aankomen want hij schrok behoorlijk toen ik hem aansprak. 'Meneer, gaat het of kan ik wat voor u doen?' vroeg ik met een zachte stem. Hij keek me recht aan met zijn donker bruine ogen, 'Je kunt beter ver uit mijn buurt blijven' zei hij met een norse stem. Ik schrok zo hevig dat ik mijn excuses aanbood, me gauw omdraaide en wegliep. Wat zijn er toch onvriendelijke mensen op de wereld, dacht ik nog bij mezelf. Ik liep hard
door totdat ik op een gegeven moment gekraak achter me hoorde, ik draaide me om maar ik zag niemand dus ik besloot om wat steviger door te stappen want zo in het donker alleen over straat is geen pretje. Ik was bijna het bos uit totdat ik ineens weer gekraak hoorde, nogmaals draaide ik me om en zag ik niemand, "is daar iemand?" zei ik met een bibberende stem. Uit mijn ooghoek zag ik wat bewegen, ik dacht dat het een misschien een dier was, ineens begon ik keihard te lachen omdat ik mezelf gewoon bang zat te maken om niks. Op het moment dat ik me omdraaide voelde ik een scherpe steek in mijn nek, twee sterke armen pakten mij stevig vast en daarna werd alles om me heen zwart.. Ik werd wakker in een groot bed, een onbekende kamer en had een ontzettende droge keel. De deur ging open en daar stond dezelfde man van het bankje, "mooi je bent wakker, hoe voel je je?". Nou het voelt alsof ik een eeuwigheid geslapen heb, waar ben ik eigenlijk? vroeg ik aan hem. Ik merkte dat ik flinke last had van mijn tandvlees, het leek wel alsof mijn zintuigen op extra scherp stonden en ik had extreme dorst. "Je zult wel dorst hebben, hier drink dit op", hij gaf me een glas met een rode substantie erin, ik besloot maar niet te vragen wat het was want diep van binnen wist ik precies wat het was. Ik dronk het glas leeg en stond op, ik voelde me zo levendig en ik had het gevoel alsof ik de wereld aankon. "Waarom heb je dit gedaan, waarom koos je mij?" vroeg ik. Ik vond jou gewoon geschikt en ben het zat om alleen te zijn, nu kunnen we in ieder geval samen lol gaan hebben. Ik voelde me herboren, alsof ik altijd al een vampier was geweest, perfect voor Halloween om anderen eens flink de stuipen op het lijf te jagen. Ik kleedde me om met de kleren die voor me klaar lagen, pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste..
Dit artikel delen?

optie 3.

  • Hits: 208
(De gemiddelde waardering is 0 door stem(-men)

Reacties   

# RE: De onbekende manW.J. Slierendregt 24-11-2019 15:10
Goed geschreven. Mooie invulling van het einde

Login of registreer om een reactie te plaatsen