Voor schrijvers, door schrijvers

De verschillende opties om aan mee te doen:

  • Optie 1.

    • Eerste zin:
      De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir.
      en als laatste zin:  
      Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.
  • Optie 2.

    Eerste zin:
    Ze keek me aan op een wel heel venijnige manier.
    en als laatste zin  
    We gaven elkaar een hand, twijfelden even en kusten elkaar toen innig.
  • Optie 3.

    Eerste zin:
    De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet...
    en als laatste zin:
    Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste.
  • Optie 4.

    Eerste zin:
    Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur...
    en als laatste zin:
    Zal iemand dit ooit geloven?
  • Optie 5.

    Schrijf een tekst (proza of poëzie) uitgaande van het gegeven dat je een van je zintuigen mist.
    Denk er niet teveel bij na, maar schrijf.
  • Optie 6.

    • Beschrijf een willekeurig voorwerp in je directe omgeving.
    • Beschrijf daarna hetzelfde voorwerp door de ogen van iemand anders.
      Twee verhalen dus over hetzelfde voorwerp.
  • Optie 7.

    Eerste zin:
    Ik loop met toenemende ongerustheid naar de bushalte....
    en als laatste zin:
    Het is niet hetzelfde. Maar dit is dus duidelijk beter dan seks.
  • Ik, schrijver

    Optie 8

    Schrijf een fantasierijk verhaal met als onderwerp 'Ik, schrijver'. Waarheidsgetrouw of compleet fictief, het is aan jou als het maar de moeite waard is om te lezen. Probeer de lezer te boeien en mee te trekken in jouw wereld als schrijver.
    Klik hier voor inspiratie.
Een verhaal in maximaal 500 woorden. Een aantal verhaalopdrachten dienen te beginnen met een vaste eerste zin en eveneens te eindigen met een vastgestelde zin. Bij een opdracht associatief schrijven is alleen de beperking van maximaal 500 woorden van toepassing.
De schrijfopdracht

Schrijfopdracht

Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
Aantal gepubliceerde inzendingen: 102

Optie 1: Tom

De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir. Ik herkende de auto en mijn nekharen schoten overeind. Het liefst draaide ik mij nu om en rende ik weg, maar mijn voeten weigerden dienst.

Met gezoem zakte het raampje van het achterportier naar beneden.

“Stap in,” commandeerde de man in de auto.

“En als ik nu eens weiger?” Achter de luxeauto die voor mij stond, stopte nu een ander voertuig. Aan beide zijde stapten mannen uit die het woord gorilla in mij opriepen.

“Oké, oké,” zei ik sussend en opende het portier. “Omdat je het zo vriendelijk vraagt.” Met tegenzin stapte ik in de auto, die meteen zodra de deur sloot met gierende banden vertrok. Uitstappen was geen optie.

“Dat we elkaar hier tegenkomen, Fenna,” begon de man.

“Stop je prietpaat, Tom. Waarom volg je mij?” Ik spuwde de woorden uit en keek hem aan met samengeknepen ogen.

“Ik miste je.” De verklaring klonk mij niet geloofwaardig in de oren. Ik had in de jaren dat we samen waren geweest nooit gemerkt dat hij ook maar iets van gevoel had.

“En daarom neem je je gorilla’s mee?” snoof ik en schudde mijn hoofd.
“Ik wilde met je praten.”

“Dat heb je nu gedaan. Stop de auto.” Terwijl ik dit zei draaide ik mij naar de deur en wilde de deurhandel beetpakken, maar een hand op mijn pols hield mij tegen.

“Ik wil weer iets terug van vroeger.” Het klonk bijna smekend.

“Dan moet je zelf veranderen. Wanneer zie je dat een in,” zei ik en trok mijn hand los.

“Help me dan.” Hij had nu echt iets van een puppy, maar ik liet mij niet ompraten.

“Waarom zou ik?” gromde ik. Ik had zo geen zin om hem in mijn buurt te hebben.

“We hadden toch iets samen?”
“Hadden, Tom, hadden! Je hebt het zelf verpest.” Hij had mij gebruikt als een soort trofee. Liet mij aan al zijn vrienden en zakenpartners zien, maar dat had ook zijn keerzijde. Als er iets niet ging zoals hij wilde betekende dat blauwe plekken. Lange tijd had ik mijn ogen ervoor gesloten, maar nu niet meer.

Hij viel stil en keek nadenkend voor zich uit. Dit was de eerste keer dat hij geen direct weerwoord had.

Hij boog voorover, klopte op het raam tussen ons en de chauffeur in. Dit zakte langzaam naar beneden.

“Zeg Brutus en Sjaak terug te gaan naar het landhuis en rij naar terug naar het park.”

Het raampje sloot weer. Hij liet zich terug op de bank zakken en bleef even voor zich uitkijken. Na enige tijd draaide hij naar mij toe en keek mij aan.

“Het spijt me,” zei hij uiteindelijk, maar daarvoor was het veel te laat en ik denk dat hij dat nu eindelijk door had.

De auto stopte en de deur werd geopend door de chauffeur. Ik stapte uit en Tom volgde. Hij keek mij vragend aan. En ik? Ik riste mijn jas dicht en draaide me om.

 

Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Sabrina Ockeloen
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 43
Publicatie op .
 
  Meer van deze schrijver:

Geef een waardering voor: "Optie 1: Tom"

Geschreven door Sabrina Ockeloen . Geplaatst in Schrijfopdracht.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
22.09.20
Feedback:
Mooie scène, met gevoel geschreven. Als ik een puntje van kritiek moet noemen: "Sjaak en Brutus" klinkt net iets te veel als Snoeffel en Gaffel en breekt daardoor een beetje de sfeer van de rest van je tekst.
Grammatica & Spelling:
Goed
Passend in deze rubriek:
Ja
  • Lezenswaardig:
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
17.09.20
  • Lezenswaardig:
    80%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Nu te koop...