Voor schrijvers, door schrijvers

De verschillende opties om aan mee te doen:

  • Optie 1.

    • Eerste zin:
      De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir.
      en als laatste zin:  
      Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.
  • Optie 2.

    Eerste zin:
    Ze keek me aan op een wel heel venijnige manier.
    en als laatste zin  
    We gaven elkaar een hand, twijfelden even en kusten elkaar toen innig.
  • Optie 3.

    Eerste zin:
    De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet...
    en als laatste zin:
    Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste.
  • Optie 4.

    Eerste zin:
    Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur...
    en als laatste zin:
    Zal iemand dit ooit geloven?
  • Optie 5.

    Schrijf een tekst (proza of poëzie) uitgaande van het gegeven dat je een van je zintuigen mist.
    Denk er niet teveel bij na, maar schrijf.
  • Optie 6.

    • Beschrijf een willekeurig voorwerp in je directe omgeving.
    • Beschrijf daarna hetzelfde voorwerp door de ogen van iemand anders.
      Twee verhalen dus over hetzelfde voorwerp.
  • Optie 7.

    Eerste zin:
    Ik loop met toenemende ongerustheid naar de bushalte....
    en als laatste zin:
    Het is niet hetzelfde. Maar dit is dus duidelijk beter dan seks.
  • Ik, schrijver

    Optie 8

    Schrijf een fantasierijk verhaal met als onderwerp 'Ik, schrijver'. Waarheidsgetrouw of compleet fictief, het is aan jou als het maar de moeite waard is om te lezen. Probeer de lezer te boeien en mee te trekken in jouw wereld als schrijver.
    Klik hier voor inspiratie.
Een verhaal in maximaal 500 woorden. Een aantal verhaalopdrachten dienen te beginnen met een vaste eerste zin en eveneens te eindigen met een vastgestelde zin. Bij een opdracht associatief schrijven is alleen de beperking van maximaal 500 woorden van toepassing.
De schrijfopdracht

Schrijfopdracht

Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
Aantal gepubliceerde inzendingen: 102

Ontmoeting

Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur…
 
Vreemd? Wat is vreemd? In de nieuwe tijd is alles anders. Op de troon in het Westen zetelt een idioot. Zijn rivaal in het Oosten wordt machtiger en machtiger. En een tiran zonder gezicht maar met een kroon waart door de straten van de wereld en jaagt mensen naar binnen, hun huis in, met de luiken dicht.
 
Allemaal waar, goede vriend, zij het wat dramatisch verwoord. Maar toch, we hebben het hier niet over één of ander verregend wipkippleintje. Er is meer dan genoeg ruimte voor duizenden godvrezende schapen. Die katholieken keken niet op een klinkertje meer of minder als ze een plein voor hun kerk aanlegden. Dus. Waar zijn de mensen?
 
Ik ben je vriend niet, m’n beste. Integendeel. In de nieuwe tijd hebben de mensen miljoenen, nee miljarden spiegels gemaakt. In iedere uithoek van de wereld wordt de mensheid geconfronteerd met zijn eigen reflectie. Wie zich niet verstopt voor de tiran, de dwaas of diens aartsvijand, is vol walging en gêne weggekropen in het verste hoekje van zijn huis. Waar de mensen zijn? In hun hol. Hun diepste, donkerste hol.
 
Nou nou, je bent wel een feestnummer vandaag, concullega. En ik geef toe dat het aangezicht van de mensheid wel wat onvolmaaktheden kent. Maar laten we wel zijn: ze heeft zich in haar korte bestaan al eens met enthousiasme en vol overgave in diepere, donkerder holen gestort. En tijdens dat soort episodes wordt het op kerkpleinen vaker drukker dan rustiger. Hoe dieper ze zinken, hoe harder ze zingen. En nu? Geen hond. En dat op dit uur. Ik zeg het je, het is vreemd.
 
En ik zeg jou: het is de nieuwe tijd. Als alles kan, is vreemd een woord zonder betekenis. Als iedereen er van overtuigd is alles te weten, is wijs en dwaas hetzelfde en bestaat er niet zoiets als hoogmoed. Dan is de mensheid een homogene massa die langzaam, lui en gewillig, naar het laagste punt diffundeert. Harder zingen? Waarom zouden ze? Alles kan en mag, waar zou je nog voor zingen? Waarvoor, in mijn naam, zou je je nog verzamelen op een kerkplein?
 
Voor de lol, man. Voor de verbinding. Voor het gevoel dat je ergens bij hoort. Weet ik veel, er zijn altijd redenen geweest om naar kerkpleinen te gaan. Om die vriend van jou te zien op z’n balkon, in z’n witte gewaad, met dat gekke dopje op z’n kop. Verzin het maar. En wees eerlijk: het is niet zomaar dat we hier een kijkje komen nemen. Het is omdat we ons afvroegen waar iedereen is. Is het ooit eerder voorgekomen dat wij hier met z’n tweeën staan, op dit verder verlaten plein?
 
Daar heb je gelijk in.
 
Misschien kijkt ie nu wel uit zijn raam, je grote vriend, en ziet hij ons staan. Naast elkaar, met onze vertwijfelde blikken. Denk je dat hij het iemand vertelt?
 
Ik denk eigenlijk dat het niet uitmaakt. Zeg nou zelf: zal iemand dit ooit geloven?
Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Wouter Klein Ikkink
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 115
Publicatie op .
 
  Meer van deze schrijver:

Geef een waardering voor: "Ontmoeting"

Geschreven door Wouter Klein Ikkink . Geplaatst in Schrijfopdracht.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
08.09.20
Feedback:
Met plezier gelezen.
Grammatica & Spelling:
Goed
  • Lezenswaardig:
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
06.09.20
Feedback:
Mooi geschreven!
Grammatica & Spelling:
Goed
  • Lezenswaardig:
    80%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Nu te koop...