Voor schrijvers, door schrijvers
126 inzendingen in deze rubriek

Ook jouw tekstbijdrage is welkom en meedoen is gratis.

Schrijfopdracht

Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
 
KLIK HIER om de verschillende opdrachtmogelijkheden te bekijken.
Klik hier
Eerst inloggen of (gratis) aanmelden s.v.p. om je artikel in te zenden.
(klik op de button om in te loggen of je aan te melden)

235 Hits

Publicatie op:
Ontmoeting
Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur…
 
Vreemd? Wat is vreemd? In de nieuwe tijd is alles anders. Op de troon in het Westen zetelt een idioot. Zijn rivaal in het Oosten wordt machtiger en machtiger. En een tiran zonder gezicht maar met een kroon waart door de straten van de wereld en jaagt mensen naar binnen, hun huis in, met de luiken dicht.
 
Allemaal waar, goede vriend, zij het wat dramatisch verwoord. Maar toch, we hebben het hier niet over één of ander verregend wipkippleintje. Er is meer dan genoeg ruimte voor duizenden godvrezende schapen. Die katholieken keken niet op een klinkertje meer of minder als ze een plein voor hun kerk aanlegden. Dus. Waar zijn de mensen?
 
Ik ben je vriend niet, m’n beste. Integendeel. In de nieuwe tijd hebben de mensen miljoenen, nee miljarden spiegels gemaakt. In iedere uithoek van de wereld wordt de mensheid geconfronteerd met zijn eigen reflectie. Wie zich niet verstopt voor de tiran, de dwaas of diens aartsvijand, is vol walging en gêne weggekropen in het verste hoekje van zijn huis. Waar de mensen zijn? In hun hol. Hun diepste, donkerste hol.
 
Nou nou, je bent wel een feestnummer vandaag, concullega. En ik geef toe dat het aangezicht van de mensheid wel wat onvolmaaktheden kent. Maar laten we wel zijn: ze heeft zich in haar korte bestaan al eens met enthousiasme en vol overgave in diepere, donkerder holen gestort. En tijdens dat soort episodes wordt het op kerkpleinen vaker drukker dan rustiger. Hoe dieper ze zinken, hoe harder ze zingen. En nu? Geen hond. En dat op dit uur. Ik zeg het je, het is vreemd.
 
En ik zeg jou: het is de nieuwe tijd. Als alles kan, is vreemd een woord zonder betekenis. Als iedereen er van overtuigd is alles te weten, is wijs en dwaas hetzelfde en bestaat er niet zoiets als hoogmoed. Dan is de mensheid een homogene massa die langzaam, lui en gewillig, naar het laagste punt diffundeert. Harder zingen? Waarom zouden ze? Alles kan en mag, waar zou je nog voor zingen? Waarvoor, in mijn naam, zou je je nog verzamelen op een kerkplein?
 
Voor de lol, man. Voor de verbinding. Voor het gevoel dat je ergens bij hoort. Weet ik veel, er zijn altijd redenen geweest om naar kerkpleinen te gaan. Om die vriend van jou te zien op z’n balkon, in z’n witte gewaad, met dat gekke dopje op z’n kop. Verzin het maar. En wees eerlijk: het is niet zomaar dat we hier een kijkje komen nemen. Het is omdat we ons afvroegen waar iedereen is. Is het ooit eerder voorgekomen dat wij hier met z’n tweeën staan, op dit verder verlaten plein?
 
Daar heb je gelijk in.
 
Misschien kijkt ie nu wel uit zijn raam, je grote vriend, en ziet hij ons staan. Naast elkaar, met onze vertwijfelde blikken. Denk je dat hij het iemand vertelt?
 
Ik denk eigenlijk dat het niet uitmaakt. Zeg nou zelf: zal iemand dit ooit geloven?

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Ontmoeting"

08.09.20
Feedback:
Met plezier gelezen.
  • Schrijfkwaliteit
    5.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Heb je deze al gelezen?

  • Het zwembad. (320) Harry Boerkamp 07-07-2020

    Vorig jaar in de zomer waren we bij vrienden op visite en toen we op het terras zaten, viel mijn oog op een groot plastic zwembad in de tuin. Nog voordat ik één woord daarover had kunnen zeggen, zei...

    Lees meer: Het zwembad.