Voor schrijvers, door schrijvers

De verschillende opties om aan mee te doen:

  • Optie 1.

    • Eerste zin:
      De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir.
      en als laatste zin:  
      Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.
  • Optie 2.

    Eerste zin:
    Ze keek me aan op een wel heel venijnige manier.
    en als laatste zin  
    We gaven elkaar een hand, twijfelden even en kusten elkaar toen innig.
  • Optie 3.

    Eerste zin:
    De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet...
    en als laatste zin:
    Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste.
  • Optie 4.

    Eerste zin:
    Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur...
    en als laatste zin:
    Zal iemand dit ooit geloven?
  • Optie 5.

    Schrijf een tekst (proza of poëzie) uitgaande van het gegeven dat je een van je zintuigen mist.
    Denk er niet teveel bij na, maar schrijf.
  • Optie 6.

    • Beschrijf een willekeurig voorwerp in je directe omgeving.
    • Beschrijf daarna hetzelfde voorwerp door de ogen van iemand anders.
      Twee verhalen dus over hetzelfde voorwerp.
  • Optie 7.

    Eerste zin:
    Ik loop met toenemende ongerustheid naar de bushalte....
    en als laatste zin:
    Het is niet hetzelfde. Maar dit is dus duidelijk beter dan seks.
  • Ik, schrijver

    Optie 8

    Schrijf een fantasierijk verhaal met als onderwerp 'Ik, schrijver'. Waarheidsgetrouw of compleet fictief, het is aan jou als het maar de moeite waard is om te lezen. Probeer de lezer te boeien en mee te trekken in jouw wereld als schrijver.
    Klik hier voor inspiratie.
Een verhaal in maximaal 500 woorden. Een aantal verhaalopdrachten dienen te beginnen met een vaste eerste zin en eveneens te eindigen met een vastgestelde zin. Bij een opdracht associatief schrijven is alleen de beperking van maximaal 500 woorden van toepassing.
De schrijfopdracht

Schrijfopdracht

Aantal gepubliceerde inzendingen: 102

Oma

 

 Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur, verwonderd kijkt de agent van dienst om zich heen.

Normaliter is het plein vol mensen en op een dag als vandaag zou het druk moeten zijn. Het is ook stil, doodstil, ongewoon stil.

De duiven die er overdag vliegen zitten stil op de takken van de grote eik.

Agent Andries gaat zitten op een bankje, en krabt zich achter zijn oor.

Opeens komt er een jongetje naast hem zitten, hij draagt een rode korte broek, witte sokken en een gele bloes. 

“Hai,” zegt het jongetje, “wat doe jij hier?”

“Ik moet de orde handhaven, maar er is, tot mijn verbazing niets om te handhaven. Wat doe jij hier jongetje,?”

“Ik wacht op mijn oma, die zou vandaag terugkomen. Vorig jaar ging ze dood, maar voor die tijd zei ze dat ze volgend jaar weer terug kwam. Nu ga ik op haar wachten.”

Het zweet breekt de agent van dienst uit, wachten op een oma die al een jaar dood is? Hoe kan dat? Zijn eigen oma is ook dood maar die is nooit terug gekomen. Alhoewel hij dat zich wel gewenst had. Zijn oma was lief.

“Was jouw oma ook lief”

“Ja, ze was altijd lief voor mij en ik werd door haar verwend, zegt mijn moeder. Ik mis haar heel erg.”

“Weet jij waarom het hier zo stil is?”

“Natuurlijk dat heeft mijn oma geregeld, anders ziet ze me misschien niet in zo’n drukte.”

De agent van dienst weet niet meer wat hij er van moet denken, dat jongetje kan toch niet de waarheid spreken, dooie oma’s komen niet terug.

“Hai die Brammetje,”

Een oude dame komt op het jongetje afkust hem op zijn voorhoofd en houdt hem stevig vast.

“Oh, oma ik wist dat je zou komen, ik heb je gemist.”
“Je weet dat ik altijd mijn beloftes na kom Bram, deze belofte was best lastig in te lossen maar is met de hulp van een engel gelukt.”

Agent Andries kijkt naar het tafereeltje en kijkt onrustig om hem heen, geen mens te zien alleen het jongetje met zijn “dooie” oma.

Dan lopen de twee hand in hand over het plein naar de nauwe straat ernaast. 

Voor ze echt weg zijn draait het jongetje zich om en zegt tegen de agent:

“Andries, ook jouw oma komt langs als je er maar heel erg in geloofd. De engelen houden het plein vrij, kijk maar goed rond. Dag.”

Adries kijkt rond en ziet zijn oma vlak bij hem staan, het zweet breekt hem uit, staat op, maar heeft geen kracht in zijn benen.

Even zakt hij in en als hij opkijkt ziet hij het plein gewoon vol met mensen, daar waar hij moet handhaven. Maar waar is mijn oma vraagt hij zich af. Het was zo fijn haar even te zien.

Of heeft hij zitten slapen, nee dat echt niet. Hij weet zeker dat hij oma gezien heeft en dat jongetje en zijn oma, maar  zou iemand dit ooit geloven?

Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Trees Middelkoop
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 242
Publicatie op .
 
  Meer van deze schrijver:

Geef een waardering voor: "Oma"

Geschreven door Trees Middelkoop . Geplaatst in Schrijfopdracht.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Nu te koop...