Voor schrijvers, door schrijvers

De verschillende opties om aan mee te doen:

  • Optie 1.

    • Eerste zin:
      De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir.
      en als laatste zin:  
      Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.
  • Optie 2.

    Eerste zin:
    Ze keek me aan op een wel heel venijnige manier.
    en als laatste zin  
    We gaven elkaar een hand, twijfelden even en kusten elkaar toen innig.
  • Optie 3.

    Eerste zin:
    De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet...
    en als laatste zin:
    Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste.
  • Optie 4.

    Eerste zin:
    Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur...
    en als laatste zin:
    Zal iemand dit ooit geloven?
  • Optie 5.

    Schrijf een tekst (proza of poëzie) uitgaande van het gegeven dat je een van je zintuigen mist.
    Denk er niet teveel bij na, maar schrijf.
  • Optie 6.

    • Beschrijf een willekeurig voorwerp in je directe omgeving.
    • Beschrijf daarna hetzelfde voorwerp door de ogen van iemand anders.
      Twee verhalen dus over hetzelfde voorwerp.
  • Optie 7.

    Eerste zin:
    Ik loop met toenemende ongerustheid naar de bushalte....
    en als laatste zin:
    Het is niet hetzelfde. Maar dit is dus duidelijk beter dan sex.
Een verhaal in maximaal 500 woorden. Elk verhaal dient te beginnen met een vaste, te kiezen, eerste zin en eveneens te eindigen met een vastgestelde zin. Bij een opdracht associatief schrijven is slechts de beperking van maximaal 500 woorden van toepassing.

Schrijfopdracht

Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
Je kunt hieronder artikelen o.a. sorteren o.b.v. schrijfopdracht.
Aantal gepubliceerde inzendingen: 81
Klik op de profielnaam of -afbeelding van de schrijver voor meer informatie en een overzicht van zijn/haar schrijfactiviteiten.

Nat

| Eelco Visser

De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet. Ik keek ervan op. Nooit zat iemand op deze bank zo dicht bij de vijver, maar vandaag zat er een jonge vrouw met een hoofddoek. Verveeld reed ze de wandelwagen die voor haar voeten stond met haar linkerhand ritmisch van haar af en naar haar toe, terwijl ze op haar mobieltje keek die ze met haar rechterhand bediende. Haar zoontje met gele broek en een blauw jasje dat in de wagen zat schaterde het uit van plezier. In het gras speelde een meisje met een rode bal. Terwijl ik over het pad aan kwam lopen, keek de vrouw op van haar telefoon. Ik groette haar vriendelijk. Zij knikte en sloeg vervolgens haar ogen neer. Langs de rand van de vijver kwam een oudere man aangelopen. Zijn speelse boxer rende voor hem uit. In het voorbijgaan meende ik hem te herkennen. Was dat niet mijnheer Sikkens, mijn docent geschiedenis van de middelbare school. De beste docent die ik ooit heb gehad. Ja, hij moest het wel zijn. Zachtjes mompelde ik: “Goedemorgen mijnheer Sikkens.” Verbaasd draaide hij zich om. “Waar kent u mij van?” 
“Ik ken u van de middelbare school. Ik heb geschiedenis van u gehad.”
 
“Ach ja, de goede oude tijd toen ik nog dagelijks iets om handen had. Dat is lang geleden.” 

Terwijl wij herinneringen ophaalden, verstoorde een plotseling gegil ons gesprek. De boxer van mijnheer Sikkens had het meisje met de bal in de gaten gekregen en rende vrolijk achter haar aan. Het meisje was doodsbang weggerend en van de talud af in de vijver gelopen. Haar moeder had de wandelwagen bij haar weggeduwd, was van de bank gestoven en stond met zwaaiende armen gillend aan de waterkant. “Help mij,  haal haar eruit, ze kan niet zwemmen.” Ik gooide mijn jas uit en sprong zonder mij te bedenken in het water. Na tien forse slagen was ik bij haar. Ze spartelde tegen toen ik haar wilde pakken. Met enige moeite lukte het mij om haar op de kant te leggen. Drijfnat met het kroos in mijn haar hees ik mij op het droge. De moeder troostte haar dochter en bedankte mij voor de hulp. Ik groette haar en mijnheer Sikkens, raapte mijn jas op en spurtte drijfnat naar huis. Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste. 

Dit artikel delen?

Graag je mening (waardering en/of commentaar) over deze inzending.
Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

Je waardering voor een artikel

Hits: 77

(De gemiddelde waardering is 5 door 1 stem(-men)

Login of registreer (gratis) om een reactie te plaatsen

Misschien wil je de volgende inzending ook wel lezen...

Gigi

Geschreven door Nancy Verlinden. Geplaatst in Kort verhaal.
Geen kalkoen op het menu dit jaar laat ons ma weten. Zo'n beest moet uren in de oven want vorig jaar was het nog rauw vanbinnen. We gaan het simpel houden. Een fles wijn en...
Actuele Top 3 van deze rubriek

Stil gesprek

06, mrt, 2020 Eelco Visser

Nat

05, apr, 2020 Eelco Visser
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!