Voor schrijvers, door schrijvers

De verschillende opties om aan mee te doen:

  • Optie 1.

    • Eerste zin:
      De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir.
      en als laatste zin:  
      Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.
  • Optie 2.

    Eerste zin:
    Ze keek me aan op een wel heel venijnige manier.
    en als laatste zin  
    We gaven elkaar een hand, twijfelden even en kusten elkaar toen innig.
  • Optie 3.

    Eerste zin:
    De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet...
    en als laatste zin:
    Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste.
  • Optie 4.

    Eerste zin:
    Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur...
    en als laatste zin:
    Zal iemand dit ooit geloven?
  • Optie 5.

    Schrijf een tekst (proza of poëzie) uitgaande van het gegeven dat je een van je zintuigen mist.
    Denk er niet teveel bij na, maar schrijf.
  • Optie 6.

    • Beschrijf een willekeurig voorwerp in je directe omgeving.
    • Beschrijf daarna hetzelfde voorwerp door de ogen van iemand anders.
      Twee verhalen dus over hetzelfde voorwerp.
  • Optie 7.

    Eerste zin:
    Ik loop met toenemende ongerustheid naar de bushalte....
    en als laatste zin:
    Het is niet hetzelfde. Maar dit is dus duidelijk beter dan sex.
  • Ik, schrijver

    Optie 8

    Schrijf een fantasierijk verhaal met als onderwerp 'Ik, schrijver'. Waarheidsgetrouw of compleet fictief, het is aan jou als het maar de moeite waard is om te lezen. Probeer de lezer te boeien en mee te trekken in jouw wereld als schrijver.
    Klik hier voor inspiratie.
Een verhaal in maximaal 500 woorden. Een aantal verhaalopdrachten dienen te beginnen met een vaste eerste zin en eveneens te eindigen met een vastgestelde zin. Bij een opdracht associatief schrijven is alleen de beperking van maximaal 500 woorden van toepassing.
De schrijfopdracht

Schrijfopdracht

Aantal gepubliceerde inzendingen: 102

Mijn grauwe wereld

Ik loop door een oude straat van een oude stad. Deze trip, aangeboden door het fonds minder validen, brengt me naar Rome. Daar wilde ik altijd al heen.

Nu had ik de kans en met een bus vol met blinden, reis ik naar Rome.

Hoe zal dat zijn?

Ik leef dagelijks in een grauwe wereld, ik ben somber en dit wordt geen succes ik weet het zeker.

Op de eerste excursie staat een bezoek aan het Colosseum. De begeleiders, nemen ons mee over de rommelige stenen en de gids vertelt het verhaal dat hier bij hoort.

Ik hoor niets, voel alleen maar bulten van steen onder mijn voeten en stoot me tegen elke pilaar of muur. Ik ga op een muurtje zitten.

Lida, mijn begeleidster, neemt mijn arm en stuurt mij overeind, hierop mag ik niet zitten, het is een gammel muurtje, dus leidt ze me verder door smalle gangetjes. Eindelijk, ik heb zelfs spierpijn van deze klim en klauterpartij, staan we weer bij de bus. De wereld is grauw en grijs en ik vond het afschuwelijk.

Was ik maar thuis, zittend op mijn bank.


De dag dat het gebeurde was een vrolijke koude dag. Als puberjongen lag de wereld voor mij open. Ik ging naar school, voetbalde bij de plaatselijke club en ik droomde  "later" arts te worden, welke specialisatie dat wist ik nog niet, als ik maar snijden mocht. Die voorkeur was ingegeven door oom Derek, die chirurg was. Mijn vader was huisarts, dat ambieerde ik niet.

Op deze vrolijke oudejaarsdag ging ik met mijn vrienden de stad in, we gingen vuurwerk kopen.

Daarvoor kreeg ik altijd van oma een klein bedrag. Van mijn zakgeld reserveerde ik al vanaf september en bij elkaar was het veel.

Elk jaar was het weer even spanend of ik alles kon kopen ivm de leeftijdsgrens.

Doordat ik al de baard in de keel had en wat baardgroei, leek ik ouder.

Maar het lukte, ik kocht veel knallen en vuurpijlen die enorm veel licht geven en ook lawaai maken.

Met drie volle tassen kwam ik thuis en mijn aankopen werden bewonderd.

Toen de avond viel, begonnen mijn vrienden en ik met ons vuurwerk, we hadden samen genoeg voor een hele week knallen.

En toen die ene pijl, die niet omhoog wilde, die na een extra zetje van mij  in beweging kwam, mijn hele wereld zwart maakte en ik in het ziekenhuis wakker werd.


Ik loop door een oude straat van een oude stad.

Ik hoor mensen praten, lachen, en ruzie maken. Ik hoor kinderen spelen, ze racen op fietsjes ik ben bang dat ze me raken, ik ruik vers gebakken brood bij de bakker die ik passeer. Ik hoor de hoge hakken tikken  van pronkerige vrouwen, ik hoor oh mijn god wat hoor ik veel.

Nooit zal ik dit zien, ik zal me moeten schikken, dat zal ik doen al zittend op mijn bank, de bank bij mijn moeder want ik kan niet voor mijzelf zorgen. Mijn  wereld is grauw.

Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Trees Middelkoop
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 383
Publicatie op .
 
  Meer van deze schrijver:

Geef een waardering voor: "Mijn grauwe wereld"

Geschreven door Trees Middelkoop . Geplaatst in Schrijfopdracht.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
15.07.20
Feedback:
Aanpassing n.a.v. oude waardering.
  • Lezenswaardig:
    80%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!