Voor schrijvers, door schrijvers

De verschillende opties om aan mee te doen:

  • Optie 1.

    • Eerste zin:
      De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir.
      en als laatste zin:  
      Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.
  • Optie 2.

    Eerste zin:
    Ze keek me aan op een wel heel venijnige manier.
    en als laatste zin  
    We gaven elkaar een hand, twijfelden even en kusten elkaar toen innig.
  • Optie 3.

    Eerste zin:
    De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet...
    en als laatste zin:
    Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste.
  • Optie 4.

    Eerste zin:
    Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur...
    en als laatste zin:
    Zal iemand dit ooit geloven?
  • Optie 5.

    Schrijf een tekst (proza of poëzie) uitgaande van het gegeven dat je een van je zintuigen mist.
    Denk er niet teveel bij na, maar schrijf.
  • Optie 6.

    • Beschrijf een willekeurig voorwerp in je directe omgeving.
    • Beschrijf daarna hetzelfde voorwerp door de ogen van iemand anders.
      Twee verhalen dus over hetzelfde voorwerp.
  • Optie 7.

    Eerste zin:
    Ik loop met toenemende ongerustheid naar de bushalte....
    en als laatste zin:
    Het is niet hetzelfde. Maar dit is dus duidelijk beter dan sex.
  • Ik, schrijver

    Optie 8

    Schrijf een fantasierijk verhaal met als onderwerp 'Ik, schrijver'. Waarheidsgetrouw of compleet fictief, het is aan jou als het maar de moeite waard is om te lezen. Probeer de lezer te boeien en mee te trekken in jouw wereld als schrijver.
    Klik hier voor inspiratie.
Een verhaal in maximaal 500 woorden. Een aantal verhaalopdrachten dienen te beginnen met een vaste eerste zin en eveneens te eindigen met een vastgestelde zin. Bij een opdracht associatief schrijven is alleen de beperking van maximaal 500 woorden van toepassing.

Schrijfopdracht

Aantal gepubliceerde inzendingen: 91

DE ONTMOETING

De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet… Er zat iemand die me heel bekend voorkwam. Dat kon helemaal niet, want ze zag eruit zoals die iemand er veertig jaar geleden uitzag. Het zou dus hooguit een kleindochter kunnen zijn. Ook dat was niet echt voor de hand liggend. De bank stond immers in

                                          Bangkok,

                                          oriental setting

                                          and the city don't know

                                          that the city is getting…

Murray Head’s hit zat al weken in dat hoofd van mij en het werd dus echt hoog tijd dat mijn vakantie voorbij was.

                                           Ich bin wie du….

Dat was mijn ringtone. Overgehouden aan vijftien jaar vrijwilligerswerk bij het COC. Hij werkte net zo goed als het dragen van een roze driehoekje of een dubbel vrouwenteken of het uithangen van een regenboogvlag. Ons zoekt ons. Overal. Altijd.

Ik ging op de andere hoek van de bank zitten en keek wie mij nodig had. Hm…. Tja…. Die had mij misschien wel nodig maar ik haar niet.

Naast me keek de vrouw me doordringend aan. Het ‘Heb ik iets van je aan?’ brandde op mijn lippen, maar ik wist niet zo gauw hoe ik dit in het Engels moest zeggen en dus wachtte ik, enigszins nieuwsgierig, af. Er gebeurde niets. Behalve dat staren dan. Dat bleef.

Ook toen ik quasi ongeïnteresseerd mijn mail ging checken, voelde ik dat ze keek. Opeens lag er een derde duim op het schermpje van mijn Huawei. Ik keek op. Zij keek weg. Puur op gevoel gaf ik haar de telefoon. Ze begon te typen.

Minuten later kreeg ik het mobieltje terug. Ze stond op en liep weg. Geweldig! Ik had zeker dertig apps op dat ding staan waar je een tekst in zou kunnen opslaan. Als ze die al opgeslagen had…

Een uur later had ik het berichtje gevonden. Natuurlijk in Word. En natuurlijk had ik daar niet als eerste aan gedacht. Zelfs niet als tiende of negenentwintigste.

                                          Ik vind jou leuk

                                          Ik ga morgen weer naar Nederland

                                          Heb nu geen 06 bij me maar je kunt me bellen op

                                          0612345678

Ik legde de telefoon neer en dacht na. Het was niet slim. Ik had iemand thuis. Die hield, geloof ik, van me en ik hield, geloof ik, van haar. Geloof, hoop en liefde liepen door elkaar heen. Al een hele tijd. En wij liepen bij elkaar vandaan. Eén stap vooruit, twee stappen achteruit. Misschien… Misschien werd het tijd. Moest die knoop doorgehakt worden. Maar door mij? En dan? Nog een keer opnieuw beginnen? Nu nog?

Ik stond op en liep in de richting van mijn hotel.

                                            Ich bin wie du….

Ja ja. Zo wie Ich was zij helemaal niet. Niet meer. Misschien ook nooit geweest. Liefde maakt blind. Roze wolken vergelen. Roze brillen komen vol met krassen te zitten. Ik ging in mijn kamer op bed liggen en viel prompt in slaap. Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste.                       

Dit artikel delen?
Auteur: ©Mary Kouwenhoven
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 419
Publicatie op .
 
  Meer van deze schrijver:

Geef een waardering voor: "DE ONTMOETING"

Geschreven door Mary Kouwenhoven . Geplaatst in Schrijfopdracht.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
16.07.20
Feedback:
Aanpassing n.a.v. oude waardering.
  • Lezenswaardig:
    80%
  • Passend in deze rubriek:
    80%
Show more
0 van de 0 respondenten vond deze review nuttig

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!