Voor schrijvers, door schrijvers

De verschillende opties om aan mee te doen:

  • Optie 1.

    • Eerste zin:
      De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir.
      en als laatste zin:  
      Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.
  • Optie 2.

    Eerste zin:
    Ze keek me aan op een wel heel venijnige manier.
    en als laatste zin  
    We gaven elkaar een hand, twijfelden even en kusten elkaar toen innig.
  • Optie 3.

    Eerste zin:
    De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet...
    en als laatste zin:
    Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste.
  • Optie 4.

    Eerste zin:
    Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur...
    en als laatste zin:
    Zal iemand dit ooit geloven?
  • Optie 5.

    Schrijf een tekst (proza of poëzie) uitgaande van het gegeven dat je een van je zintuigen mist.
    Denk er niet teveel bij na, maar schrijf.
  • Optie 6.

    • Beschrijf een willekeurig voorwerp in je directe omgeving.
    • Beschrijf daarna hetzelfde voorwerp door de ogen van iemand anders.
      Twee verhalen dus over hetzelfde voorwerp.
  • Optie 7.

    Eerste zin:
    Ik loop met toenemende ongerustheid naar de bushalte....
    en als laatste zin:
    Het is niet hetzelfde. Maar dit is dus duidelijk beter dan sex.
Een verhaal in maximaal 500 woorden. Elk verhaal dient te beginnen met een vaste, te kiezen, eerste zin en eveneens te eindigen met een vastgestelde zin. Bij een opdracht associatief schrijven is slechts de beperking van maximaal 500 woorden van toepassing.

Schrijfopdracht

Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
Je kunt hieronder artikelen o.a. sorteren o.b.v. schrijfopdracht.
Aantal gepubliceerde inzendingen: 81
Klik op de profielnaam of -afbeelding van de schrijver voor meer informatie en een overzicht van zijn/haar schrijfactiviteiten.

Marc

| Eelco Visser

Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur. Marc kan het niet geloven. Hij wrijft zijn ogen uit, legt zijn kartonnen deken op de grond, wurmt zich uit de slaapzak en staat op van de bank op het pleintje bij de der Aa-kerk. Met zijn armen slaat hij tegen zijn borstkas. Hij hoest, een wolkje ontsnapt aan zijn mond. Nadat hij gisteravond te horen kreeg dat hij niet in het slaaphuis terecht kon was hij bezorgd geweest over de kou en vooral ook over de kans op regen. Gelukkig is het droog gebleven. Zijn De Riepe-straatkranten die in de fietstas zitten zijn nog verkoopbaar. Gisteren kon hij die aan de straatstenen niet kwijt.  Iedereen liep met een boog om hem heen. Vannacht had hij zich al verwonderd over de stilte in de stad. Waar waren ze allemaal, die kroegtijgers uit Groningen. Hij had niemand gezien, niemand gesproken. 
En nu, een stil kerkplein op de vroege zondagochtend. Zelfs geen oude dames met hun bijbeltje in de handtas en oudere mannen gestoken in het pak, terwijl de dienst over een half uur gaat beginnen. Dit heeft hij nog nooit meegemaakt. De normale stadsgeluiden: de voorbijsnellende scooters, de fietsen met de blauwe banden en de zwalkende jongeren die tot in de vroege uurtjes de kroegjes bevolken, ze zijn er niet. Vanochtend lijkt Groningen een slapende stad. Stadsduiven scharrelen de tegels af naar voedsel. Brutale vogels die op de grond het rijk alleen hebben. Bij de restanten van de oude eik, kastanje en linde - bomen die gesneuveld zijn ondanks de strijd van de Bomenridders die tegen kap waren - zitten vogels die hij nog nooit eerder heeft opgemerkt. Marc hoort ze voor het eerst fluiten op dit plein. Niet dat hij dat ooit gemist heeft. Ze kunnen hem wat, die vogels. Hij heeft er de pest aan. Ze azen op zijn schaarse voedsel, op zijn zak met krentenbollen die een oude dame hem iedere zondag toestopt. Vandaag gaat hij dat missen.

Een politiewagen stopt. De agente draait het raam open en vraagt of alles goed met hem is. Hij knikt en vraagt waarom het zo stil is op straat. Zij praat hem bij: “Ach, hoe zal ik het zeggen. De wereld is in shock. Wij mensen denken altijd dat het leven maakbaar is en de mens alles onder controle heeft, maar niets is minder waar. Dat hoef ik jou niet te vertellen. De natuur is de mens meestal te slim af. Vanaf nu hoeven wij niet meer te denken dat al onze hoogstaande techniek voor alles uitkomst biedt. Of het nu sneeuwt of ijzelt of zoals nu een virus ons in de greep houdt, de invloed van de mens reikt dan even niet verder dan iedereen aan te raden om thuis te blijven. Thuisblijven, dat geldt voor iedereen en dus ook voor jou. Kun jij bij iemand onderdak regelen?” 

Marc denkt aan zijn dochter waar hij nodig langs moet, en knikt. “Ik ga naar mijn dochter. Zij woont in Hoogkerk.” De agente lijkt gerustgesteld, draait het raampje dicht en vertrekt. Marc raapt zijn spullen bij elkaar en stopt ze in de fietstas. Als het allemaal voorbij is en het goed is afgelopen, dan zal hij zijn dochter opzoeken, maar nu even niet. En later zal hij zijn kleinkinderen vertellen dat hij in maart 2020 op straat leefde in een muisstille studentenstad en dat een agente, toen zij hem aansprak, een filosofische overpeinzing nodig had om hem aan te sporen om onderdak te vinden. Zal iemand dit ooit geloven?

Dit artikel delen?

Graag je mening (waardering en/of commentaar) over deze inzending.
Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

Je waardering voor een artikel

Hits: 74

(De gemiddelde waardering is 0 door stem(-men)

Login of registreer (gratis) om een reactie te plaatsen

Misschien wil je de volgende inzending ook wel lezen...

Het hoogtepunt

Geschreven door Harry Boerkamp. Geplaatst in Schrijfopdracht.
Ik loop met toenemende ongerustheid naar de bushalte en hoor en zie verschillende politieauto’s en ziekenauto’s met loeiende sirene voorbij scheuren. Ik begin te rennen, ...
Actuele Top 3 van deze rubriek

Stil gesprek

06, mrt, 2020 Eelco Visser

Nat

05, apr, 2020 Eelco Visser
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!