Voor schrijvers, door schrijvers

De verschillende opties om aan mee te doen:

  • Optie 1.

    • Eerste zin:
      De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir.
      en als laatste zin:  
      Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.
  • Optie 2.

    Eerste zin:
    Ze keek me aan op een wel heel venijnige manier.
    en als laatste zin  
    We gaven elkaar een hand, twijfelden even en kusten elkaar toen innig.
  • Optie 3.

    Eerste zin:
    De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet...
    en als laatste zin:
    Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste.
  • Optie 4.

    Eerste zin:
    Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur...
    en als laatste zin:
    Zal iemand dit ooit geloven?
  • Optie 5.

    Schrijf een tekst (proza of poëzie) uitgaande van het gegeven dat je een van je zintuigen mist.
    Denk er niet teveel bij na, maar schrijf.
  • Optie 6.

    • Beschrijf een willekeurig voorwerp in je directe omgeving.
    • Beschrijf daarna hetzelfde voorwerp door de ogen van iemand anders.
      Twee verhalen dus over hetzelfde voorwerp.
  • Optie 7.

    Eerste zin:
    Ik loop met toenemende ongerustheid naar de bushalte....
    en als laatste zin:
    Het is niet hetzelfde. Maar dit is dus duidelijk beter dan sex.
  • Optie 8

    Schrijf een fantasierijk verhaal met als onderwerp 'Ik, schrijver'. Waarheidsgetrouw of compleet fictief, het is aan jou als het maar de moeite waard is om te lezen. Probeer de lezer te boeien en mee te trekken in jouw wereld als schrijver.
    Klik hier voor inspiratie.
Een verhaal in maximaal 500 woorden. Een aantal verhaalopdrachten dienen te beginnen met een vaste eerste zin en eveneens te eindigen met een vastgestelde zin. Bij een opdracht associatief schrijven is alleen de beperking van maximaal 500 woorden van toepassing.

Schrijfopdracht

Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
Je kunt hieronder artikelen o.a. sorteren o.b.v. schrijfopdracht/Tag.
Aantal gepubliceerde inzendingen: 85

Kortsluiting

© Connie van Vuuren op .
[Klik op de profielnaam of -afbeelding voor een overzicht van zijn/haar schrijfactiviteiten.]

De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir. Ik keek niet op, maar vanuit mijn ooghoeken zag ik het portier opengaan. Twee damesschoenen met een bescheiden hakje kwamen naar buiten en liepen gehaast mijn kant op. Niet reageren, dacht ik bij mezelf. Ik voelde de misselijkheid weer opkomen en draaide mijn hoofd de andere kant op. De hand die mijn schouder aanraakte irriteerde me. Een zachte stem vroeg of het wel goed met mij ging. Nee, natuurlijk niet, dacht ik bij mezelf. Ik zit hier toch niet voor mijn lol op de koude stoep. Mijn maaginhoud kon ik gelukkig nog net binnenhouden. De vrouw hurkte naast me neer. Ik rook parfum, een nare zoetige geur. Ze wilde weten of ik gedronken had. Waarom bemoeide dat mens zich niet met haar eigen zaken? Wist ze niet dat het levensgevaarlijk kon zijn om midden in de nacht te stoppen in deze buurt. Ik had wel lokaas kunnen zijn zodat mijn handlangers haar konden overvallen. Hoe dom en wereldvreemd kon iemand zijn. Ze kwam te dichtbij en zwamde maar door over hulp en 112 bellen. Ze voegde de daad bij het woord. Lange piekharen hingen over mijn gezicht, maar ik zag haar slanke vingers met roodgelakte nagels haastig over haar iPhone gaan. Mijn met bloed besmeurde handen had ze nog niet eens gezien. Ik hield ze verstopt in de mouwen van mijn jas. Het mes zat in mijn zak. Mijn hoofd voelde als een natte wattenbol. Vaag hoorde ik haar naast me een gedetailleerde beschrijving geven van de situatie waarin ik me bevond. Mijn maaginhoud besloot ineens om toch een weg naar buiten te zoeken. Ik boog voorover en kotste in alle hevigheid mijn Big Mac vermengd met de goedkope rode wijn over de stoep. Even werd het zwart voor mijn ogen. Flashbacks van de afgelopen avond drongen zich op. Zijn arrogantie en ontrouw hadden mij woedend gemaakt. Haatgevoelens veroorzaakten kortsluiting in mijn hoofd. Mijn wraak was zoet, maar de pijn in mijn hart ondraaglijk. Ik veegde het haar uit mijn gezicht en haalde een mouw over mijn mond. Toen pas zag ze mijn bebloede handen. Paniek, bij mij en bij haar. Ik pakte het mes. Het bloed van hem zat er nog aan. Ongecontroleerd stak ik op haar in. De iPhone viel uit haar handen en kort keken we elkaar aan. Haar zwaar opgemaakte ogen stonden wijd open van schrik. Ze had lang krullend haar zoals ik het ook wel zou willen hebben. Angst en ongeloof stonden op haar gezicht. Totale verwarring en luid gekrijs. Niemand hoorde haar in deze buitenwijk. Ze had hier niet moeten komen. Ik kon er met mijn verstoorde verstand niet bij. Moeizaam stond ik op en stopte het mes weer in mijn zak. De ergste misselijkheid was voorbij. De vrouw was nu stil en bewoog niet meer. Ze lag met haar blonde lokken in mijn braaksel. Ik ritste mijn jas dicht en draaide mij om.

Dit artikel delen?
Waardering voor je inzending op Schrijverspunt

Graag je waardering voor : Kortsluiting

Aantal hits voor dit artikel: 341
 
KLIK OP HET GEWENSTE AANTAL STERREN (1-5)  OM EEN WAARDERING TE GEVEN EN/OF SCHRIJF SVP EEN KORTE REVIEW
5 sterren = zeer de moeite waard, 4 sterren = de moeite waard, 3 sterren = lezenswaardig, etc..
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!
De waardering voor dit artikel:

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

Login of registreer (gratis) om een reactie te plaatsen

A Taste of Talent ?

Elke keer, bij een nieuw bezoek aan deze pagina, een ander en actueel leespakket!
Wist je?

Random:

Zoals het was, twintig jaar geleden
| ©Inspiratiewater EE | Column