Voor schrijvers, door schrijvers

De verschillende opties om aan mee te doen:

  • Optie 1.

    • Eerste zin:
      De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir.
      en als laatste zin:  
      Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.
  • Optie 2.

    Eerste zin:
    Ze keek me aan op een wel heel venijnige manier.
    en als laatste zin  
    We gaven elkaar een hand, twijfelden even en kusten elkaar toen innig.
  • Optie 3.

    Eerste zin:
    De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet...
    en als laatste zin:
    Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste.
  • Optie 4.

    Eerste zin:
    Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur...
    en als laatste zin:
    Zal iemand dit ooit geloven?
  • Optie 5.

    Schrijf een tekst (proza of poëzie) uitgaande van het gegeven dat je een van je zintuigen mist.
    Denk er niet teveel bij na, maar schrijf.
  • Optie 6.

    • Beschrijf een willekeurig voorwerp in je directe omgeving.
    • Beschrijf daarna hetzelfde voorwerp door de ogen van iemand anders.
      Twee verhalen dus over hetzelfde voorwerp.
  • Optie 7.

    Eerste zin:
    Ik loop met toenemende ongerustheid naar de bushalte....
    en als laatste zin:
    Het is niet hetzelfde. Maar dit is dus duidelijk beter dan sex.
  • Ik, schrijver

    Optie 8

    Schrijf een fantasierijk verhaal met als onderwerp 'Ik, schrijver'. Waarheidsgetrouw of compleet fictief, het is aan jou als het maar de moeite waard is om te lezen. Probeer de lezer te boeien en mee te trekken in jouw wereld als schrijver.
    Klik hier voor inspiratie.
Een verhaal in maximaal 500 woorden. Een aantal verhaalopdrachten dienen te beginnen met een vaste eerste zin en eveneens te eindigen met een vastgestelde zin. Bij een opdracht associatief schrijven is alleen de beperking van maximaal 500 woorden van toepassing.
De schrijfopdracht

Schrijfopdracht

Aantal gepubliceerde inzendingen: 91

Ko

De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir. Het leek of de bestuurder kwaad was, met zo’n schok remde die, maar dat kon niet op mij zijn, want ik liep daar nog maar net. Ik wilde de buurvrouw mijn nieuwe jurk laten zien, met de koordjes met roze en blauwe kraaltjes. Van mama moest ik mijn jas erover aan; ik kon het maar zo op de borst krijgen, zei ze. Ik liet hem expres open, zo’n jas over een jurk is geen gezicht.
  Ik bleef staan vanwege die auto, het was zo’n heel ouderwetse, die je nooit in het echt zag, misschien was het daarom, misschien deed de rem het niet goed meer. Misschien moest ik hulp bieden, deed de hele auto het niet meer! De bestuurder mocht bij ons gerust even bellen. Ik kon hem niet zien, gek is dat met ramen, ze zijn doorzichtig maar soms kijk je er zwart tegenaan. Ik ging achter de auto langs, wachtte tot er geen verkeer meer kwam en liep naar het portier, dat al openging. 
  ‘Hebt u hulp nodig?’ vroeg ik beleefd en ik wou meteen dat ik het nooit gevraagd had. Waar bemoeide ik mij mee? Voor mij stond een vrouwtje, ze sloeg het portier met een ferme klap dicht, een vrouwtje… Ik hoefde me voor die jas helemaal niet te schamen! Ze droeg leren bergschoenen onder een wijde rok met ruches, en een kanten bloes met pofmouwen, alsof ze er lucht in had gepompt. Op haar hoofd lag een pet, zelf gebreid denk ik, met in het midden een pompoen. Zij wou het zeker ook niet op de borst krijgen. 
  ‘Hulp?’ 
  ‘Nou, ik dacht… u hebt geen autopech?’
  ‘Autopech? Dit wagentje?’ Ze zette haar ene bergschoen over de andere, en vouwde haar armen over elkaar. De pofmouwen dreigden te knappen. ‘Dit wagentje, hè?’
Ik had het mis, dat was duidelijk. 
  ‘Dit wagentje heeft mij helemaal van Tiel hierheen gebracht. Van Tiel!’
Tiel. Daar hadden ze dus zulke wagens. Kwam Flipje daar ook niet vandaan? Had die ook niet zulke pof… zouden ze er in Tiel allemáál zo bij lopen?
  ‘Dag Ko! Ben je daar al!’ 
De buurvrouw! Ze kuste Ko van Tiel op beide wangen. 
  ‘Wat zie je er weer prachtig uit, kind.’ 
Prachtig? 
  ‘En je hebt kennis gemaakt met mijn buurmeisje?’ 
Prachtig? Die verkleedkleren? Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.

Dit artikel delen?
Auteur: ©Jannet Fink
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 324
Publicatie op .
 
  Meer van deze schrijver:

Geef een waardering voor: "Ko"

Geschreven door Jannet Fink . Geplaatst in Schrijfopdracht.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
16.07.20
Feedback:
Aanvulling n.a.v. oude waardering.
  • Lezenswaardig:
    80%
  • Passend in deze rubriek:
    60%
Show more
0 van de 0 respondenten vond deze review nuttig
  • W.J. Slierendregt 8 maanden geleden
    Heerlijk geschreven.
    Een kleine opmerking: 'Het leek of de bestuurder kwaad was, met zo’n schok remde die, maar dat kon niet op mij zijn'
    Het riep even de vraag bij mij op of dat remmen met mij te maken heeft. Mij idee is om het zo te doen: 'De bestuurder remde met zo'n kracht, het leek of die kwaad was, maar dat kon niet op mij zijn.
    • Eduard Brand 8 maanden geleden
      Ondanks die zin vind ik het verhaal duidelijk en grappig - gelukkig kom ik niet uit Tiel - maar je zou de zin ook kunnen herschrijven door geen woorden weg te laten, bijvoorbeeld: 'Het leek of de bestuurder kwaad was, met zo'n schok remde die, maar boos op mij kon hij niet zijn.'
    • Hans Van Battel 8 maanden geleden
      @Jannet Fink Zelfde bedenking. Dat lees ik soms ook in andere schrijfsels en -dikwijls pas bij herlezing- ook in de mijne. Ik denk dat dit komt omdat je (onbewust?) altijd geneigd bent om te schrijven met een bepaalde intonatie, ritme en stemkleur waarmee je de tekst een bepaalde betekenis wilt geven. Leestekens, zoals gedachtenstreep jes, kunnen dan dikwijls helpen, of -zoals je aanhaalt- een andere zinsconstructie .
    • Jannet Fink 8 maanden geleden
      Dank! Het is inderdaad een nogal kromme zin.

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!