Voor schrijvers, door schrijvers

De verschillende opties om aan mee te doen:

  • Optie 1.

    • Eerste zin:
      De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir.
      en als laatste zin:  
      Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.
  • Optie 2.

    Eerste zin:
    Ze keek me aan op een wel heel venijnige manier.
    en als laatste zin  
    We gaven elkaar een hand, twijfelden even en kusten elkaar toen innig.
  • Optie 3.

    Eerste zin:
    De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet...
    en als laatste zin:
    Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste.
  • Optie 4.

    Eerste zin:
    Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur...
    en als laatste zin:
    Zal iemand dit ooit geloven?
  • Optie 5.

    Schrijf een tekst (proza of poëzie) uitgaande van het gegeven dat je een van je zintuigen mist.
    Denk er niet teveel bij na, maar schrijf.
  • Optie 6.

    • Beschrijf een willekeurig voorwerp in je directe omgeving.
    • Beschrijf daarna hetzelfde voorwerp door de ogen van iemand anders.
      Twee verhalen dus over hetzelfde voorwerp.
  • Optie 7.

    Eerste zin:
    Ik loop met toenemende ongerustheid naar de bushalte....
    en als laatste zin:
    Het is niet hetzelfde. Maar dit is dus duidelijk beter dan sex.
Een verhaal in maximaal 500 woorden. Elk verhaal dient te beginnen met een vaste, te kiezen, eerste zin en eveneens te eindigen met een vastgestelde zin. Bij een opdracht associatief schrijven is slechts de beperking van maximaal 500 woorden van toepassing.

Schrijfopdracht

Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
Je kunt hieronder artikelen o.a. sorteren o.b.v. schrijfopdracht.
Aantal gepubliceerde inzendingen: 81
Klik op de profielnaam of -afbeelding van de schrijver voor meer informatie en een overzicht van zijn/haar schrijfactiviteiten.

Een onnozel/pijnlijk voorval

| Katja Stienen

Ze keek me aan op een wel heel venijnige manier. Ik schrok, en begreep er niets van. Waar kwam dat opeens vandaan? Wat had ik gezegd? We zaten op het terras te ontbijten, heerlijk in het zonnetje. Het gesprek verliep gemoedelijk, over ditjes en datjes. Ik keek naar de anderen, maar ze deden of ze niets gemerkt hadden. Ik durfde mijn mond niet meer open te doen. Toen we even later in onze plompe skischoenen de helling naar de lift op klauterden, belande ik naast haar en vroeg wat er aan de hand was. Ze snoof geïrriteerd en maakte zich uit de voeten.

Voor het avondeten troffen we elkaar als gewoonlijk in de bar. De hele dag had het voorval me dwars gezeten. Bianca was er nog niet en ik greep mijn kans, nu konden ze het me vertellen, als goede vrienden onder elkaar. Ze schoven onrustig op hun stoel, maar een antwoord bleef uit en wat vreemder was: ook zij gingen ervandoor.

Tjonge, wat een betweter. Altijd heeft ze commentaar. Je kunt nog geen onschuldige opmerking over het weer maken. En dat op de vroege ochtend als je net je bed uitkomt en liefst nog even was blijven liggen. Skiën is leuk, maar waarom moet dat elke dag? Het lijkt wel een strafkamp. En dan wil ze het ook nog uitpraten!

Ik ging bij mezelf na wat de oorzaak kon zijn. Het moest al langer gesluimerd hebben. Er wilde me niets te binnen schieten. De anderen wisten er vast evenmin raad mee en durfden er hun vingers niet aan te branden. Het viel me wel van ze tegen, ik wil graag de dingen uitpraten, de lucht zuiveren.

Misschien lag daar het probleem. Ik houd er van als een gesprek pingpongend heen en weer gaat. Het was het enige dat ik kon bedenken. Maar hoe kon ik het aanpakken, hoe kon ik het goed maken? Zij zocht geen toenadering en ik was teveel gekwetst om me er overheen te zetten. Het feit dat ik er niet met de anderen over kon praten hielp ook al niet. Ik voelde me alleen staan en voor schut gezet.

Een paar maanden later zagen we elkaar weer. Het viel te hopen dat ze er overheen was. Het is een leuke meid, spontaan, sociaal, inventief, etc. maar ze kan erg lang in een negatieve situatie blijven hangen. Terwijl ik vind: als er ergens een vlekje zit, moet je daar niet aan gaan zitten pulken, dan maak je het alleen maar erger. Daar had je haar. Ze keek gespannen. Ik zwaaide de deur open. We gaven elkaar een hand, twijfelden even en kusten elkaar toen innig.

Dit artikel delen?

Graag je mening (waardering en/of commentaar) over deze inzending.
Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

Je waardering voor een artikel

Hits: 85

(De gemiddelde waardering is 5 door 1 stem(-men)

Reacties   

# Een onnozel pijnlijk voorvalBrigitte B 08-04-2020 00:34
Gelukkig eind goed al goed en vriendschap blijkt in stevige schoenen te staan
Heerlijk om dit te lezen en qua mening uitpraten sluit ik me bij je aan Katja,.Leuk
# RE: Een onnozel pijnlijk voorvalKatja Stienen 08-04-2020 16:50
Super! :-)

Login of registreer (gratis) om een reactie te plaatsen

Misschien wil je de volgende inzending ook wel lezen...

Dopeling

Geschreven door Marieke Vos. Geplaatst in Cursiefje.
Vaak word ik in mijn kamertje met spuuglelijk groen motiefjesbehang wakker en constateer ik dat mijn babyderrière zich weer eens in de warme ellende bevindt. Er zijn mens...
Actuele Top 3 van deze rubriek

Stil gesprek

06, mrt, 2020 Eelco Visser

Nat

05, apr, 2020 Eelco Visser
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!