Voor schrijvers, door schrijvers

Schrijfopdracht

Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.

511 Hits

Publicatie op:
Een onnozel/pijnlijk voorval

Ze keek me aan op een wel heel venijnige manier. Ik schrok, en begreep er niets van. Waar kwam dat opeens vandaan? Wat had ik gezegd? We zaten op het terras te ontbijten, heerlijk in het zonnetje. Het gesprek verliep gemoedelijk, over ditjes en datjes. Ik keek naar de anderen, maar ze deden of ze niets gemerkt hadden. Ik durfde mijn mond niet meer open te doen. Toen we even later in onze plompe skischoenen de helling naar de lift op klauterden, belande ik naast haar en vroeg wat er aan de hand was. Ze snoof geïrriteerd en maakte zich uit de voeten.

Voor het avondeten troffen we elkaar als gewoonlijk in de bar. De hele dag had het voorval me dwars gezeten. Bianca was er nog niet en ik greep mijn kans, nu konden ze het me vertellen, als goede vrienden onder elkaar. Ze schoven onrustig op hun stoel, maar een antwoord bleef uit en wat vreemder was: ook zij gingen ervandoor.

Tjonge, wat een betweter. Altijd heeft ze commentaar. Je kunt nog geen onschuldige opmerking over het weer maken. En dat op de vroege ochtend als je net je bed uitkomt en liefst nog even was blijven liggen. Skiën is leuk, maar waarom moet dat elke dag? Het lijkt wel een strafkamp. En dan wil ze het ook nog uitpraten!

Ik ging bij mezelf na wat de oorzaak kon zijn. Het moest al langer gesluimerd hebben. Er wilde me niets te binnen schieten. De anderen wisten er vast evenmin raad mee en durfden er hun vingers niet aan te branden. Het viel me wel van ze tegen, ik wil graag de dingen uitpraten, de lucht zuiveren.

Misschien lag daar het probleem. Ik houd er van als een gesprek pingpongend heen en weer gaat. Het was het enige dat ik kon bedenken. Maar hoe kon ik het aanpakken, hoe kon ik het goed maken? Zij zocht geen toenadering en ik was teveel gekwetst om me er overheen te zetten. Het feit dat ik er niet met de anderen over kon praten hielp ook al niet. Ik voelde me alleen staan en voor schut gezet.

Een paar maanden later zagen we elkaar weer. Het viel te hopen dat ze er overheen was. Het is een leuke meid, spontaan, sociaal, inventief, etc. maar ze kan erg lang in een negatieve situatie blijven hangen. Terwijl ik vind: als er ergens een vlekje zit, moet je daar niet aan gaan zitten pulken, dan maak je het alleen maar erger. Daar had je haar. Ze keek gespannen. Ik zwaaide de deur open. We gaven elkaar een hand, twijfelden even en kusten elkaar toen innig.


Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Een onnozel/pijnlijk voorval"

15.07.20
Feedback:
Aanpassing n.a.v. oude waardering.
  • Schrijfkwaliteit
    5.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig