Voor schrijvers, door schrijvers

De verschillende opties om aan mee te doen:

  • Optie 1.

    • Eerste zin:
      De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir.
      en als laatste zin:  
      Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.
  • Optie 2.

    Eerste zin:
    Ze keek me aan op een wel heel venijnige manier.
    en als laatste zin  
    We gaven elkaar een hand, twijfelden even en kusten elkaar toen innig.
  • Optie 3.

    Eerste zin:
    De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet...
    en als laatste zin:
    Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste.
  • Optie 4.

    Eerste zin:
    Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur...
    en als laatste zin:
    Zal iemand dit ooit geloven?
  • Optie 5.

    Schrijf een tekst (proza of poëzie) uitgaande van het gegeven dat je een van je zintuigen mist.
    Denk er niet teveel bij na, maar schrijf.
  • Optie 6.

    • Beschrijf een willekeurig voorwerp in je directe omgeving.
    • Beschrijf daarna hetzelfde voorwerp door de ogen van iemand anders.
      Twee verhalen dus over hetzelfde voorwerp.
  • Optie 7.

    Eerste zin:
    Ik loop met toenemende ongerustheid naar de bushalte....
    en als laatste zin:
    Het is niet hetzelfde. Maar dit is dus duidelijk beter dan seks.
  • Ik, schrijver

    Optie 8

    Schrijf een fantasierijk verhaal met als onderwerp 'Ik, schrijver'. Waarheidsgetrouw of compleet fictief, het is aan jou als het maar de moeite waard is om te lezen. Probeer de lezer te boeien en mee te trekken in jouw wereld als schrijver.
    Klik hier voor inspiratie.
Een verhaal in maximaal 500 woorden. Een aantal verhaalopdrachten dienen te beginnen met een vaste eerste zin en eveneens te eindigen met een vastgestelde zin. Bij een opdracht associatief schrijven is alleen de beperking van maximaal 500 woorden van toepassing.
De schrijfopdracht

Schrijfopdracht

Aantal gepubliceerde inzendingen: 102

Verrassing

De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir. Ik zat lekker tegen een warme muur te genieten toen ik hem tot stilstand hoorde komen. Ik keek niet wie het was, want ik zou de persoon of personen toch niet kennen. In een stad zijn er meer onbekenden dan bekenden. Bovendien ken ik niemand die in het bezit is van een auto. Het was nog geen lente en fris, maar zolang de zon scheen was het heerlijk. Een portier zwaaide open en een mannenstem riep: “Goedemorgen, meneer, weet u of je hier mag parkeren?” Zonder mijn ogen te openen antwoorde ik:
- “Geen idee, ik parkeer hier nooit.”
- “Wordt hier streng gecontroleerd?” De spreker had een beschaafde stem waar enige bezorgdheid in doorklonk.
- “Ik zou het niet weten, het is niet iets waar ik normaliter op let.” Antwoorde ik voor mijn doen formeel.
- “Nou ja, u zit hier, dus je zou denken dat u wel weet wat hier gaande is.”
- “De logica ontgaat me, ik zit hier alleen maar lekker in het zonnetje. Zou u de motor willen afzetten? Ik heb er last van.”
- “Excuus,” klonk het oprecht meelevend. De man draaide zich om en overlegde terwijl de motor bleef draaien. Ik raakte geïrriteerd en kuchte overdreven luid. De hint werd begrepen en de motor viel stil. De man rekte zich luid geeuwend uit. De achterportieren gingen open en er kwamen kinderen naar buiten, zo te horen tieners. Ik hoopte dat ze snel weggingen.
- “Zou u een beetje op de auto willen letten? We vinden nergens een parkeerplek en we moeten hier in de buurt zijn. Het duurt niet lang. Als er een parkeerwacht komt, zeg dan alstublieft dat we zo terug zijn.” Ik zuchtte diep. “Ik kan niets beloven, het hangt ervan af of de zon er nog is, zo niet dan ben ik weg. Ik ga hier niet voor u in de kou vernikkelen.”
- “Nee, uiteraard! Heel erg bedankt. Kunnen we iets voor u meenemen?”
De vraag verraste me. Wat had hij in gedachten? Een kop hete koffie zou niet gek zijn, en een broodje was ook welkom, mijn maag knorde ontevreden. Ik was echter niet van plan mezelf bloot te geven. Ik schudde mijn hoofd en het gezin verwijderde zich.


Ik werd wakker van de kou, stemmen en portieren die opengingen. Iemand torende boven me uit en legde iets zachts en warms in mijn schoot. “Bedankt, dit kunt u vast wel gebruiken!” Verrast keek ik op. Maar de man had zich al omgedraaid. Stijf krabbelde ik overeind en bekeek wat hij mij gegeven had. Het was een jas van een of andere harige oranje geruite stof. Ik stak mijn armen er in en concludeerde dat er lekker veel laagjes onder pasten. De motor draaide alweer stationair, maar dit keer was ik mild gestemd. Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.

Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Katja Stienen
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 310
Publicatie op .
 
  Meer van deze schrijver:

Geef een waardering voor: "Verrassing"

Geschreven door Katja Stienen . Geplaatst in Schrijfopdracht.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
15.07.20
Feedback:
Aanpassing n.a.v. oudere waardering.
  • Lezenswaardig:
    80%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Nu te koop...