Voor schrijvers, door schrijvers
125 inzendingen in deze rubriek

Ook jouw tekstbijdrage is welkom en meedoen is gratis.

Schrijfopdracht

Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
 
KLIK HIER om de verschillende opdrachtmogelijkheden te bekijken.
Klik hier
Eerst inloggen of (gratis) aanmelden s.v.p. om je artikel in te zenden.
(klik op de button om in te loggen of je aan te melden)

426 Hits

Publicatie op:
Verrassing

De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir. Ik zat lekker tegen een warme muur te genieten toen ik hem tot stilstand hoorde komen. Ik keek niet wie het was, want ik zou de persoon of personen toch niet kennen. In een stad zijn er meer onbekenden dan bekenden. Bovendien ken ik niemand die in het bezit is van een auto. Het was nog geen lente en fris, maar zolang de zon scheen was het heerlijk. Een portier zwaaide open en een mannenstem riep: “Goedemorgen, meneer, weet u of je hier mag parkeren?” Zonder mijn ogen te openen antwoorde ik:
- “Geen idee, ik parkeer hier nooit.”
- “Wordt hier streng gecontroleerd?” De spreker had een beschaafde stem waar enige bezorgdheid in doorklonk.
- “Ik zou het niet weten, het is niet iets waar ik normaliter op let.” Antwoorde ik voor mijn doen formeel.
- “Nou ja, u zit hier, dus je zou denken dat u wel weet wat hier gaande is.”
- “De logica ontgaat me, ik zit hier alleen maar lekker in het zonnetje. Zou u de motor willen afzetten? Ik heb er last van.”
- “Excuus,” klonk het oprecht meelevend. De man draaide zich om en overlegde terwijl de motor bleef draaien. Ik raakte geïrriteerd en kuchte overdreven luid. De hint werd begrepen en de motor viel stil. De man rekte zich luid geeuwend uit. De achterportieren gingen open en er kwamen kinderen naar buiten, zo te horen tieners. Ik hoopte dat ze snel weggingen.
- “Zou u een beetje op de auto willen letten? We vinden nergens een parkeerplek en we moeten hier in de buurt zijn. Het duurt niet lang. Als er een parkeerwacht komt, zeg dan alstublieft dat we zo terug zijn.” Ik zuchtte diep. “Ik kan niets beloven, het hangt ervan af of de zon er nog is, zo niet dan ben ik weg. Ik ga hier niet voor u in de kou vernikkelen.”
- “Nee, uiteraard! Heel erg bedankt. Kunnen we iets voor u meenemen?”
De vraag verraste me. Wat had hij in gedachten? Een kop hete koffie zou niet gek zijn, en een broodje was ook welkom, mijn maag knorde ontevreden. Ik was echter niet van plan mezelf bloot te geven. Ik schudde mijn hoofd en het gezin verwijderde zich.


Ik werd wakker van de kou, stemmen en portieren die opengingen. Iemand torende boven me uit en legde iets zachts en warms in mijn schoot. “Bedankt, dit kunt u vast wel gebruiken!” Verrast keek ik op. Maar de man had zich al omgedraaid. Stijf krabbelde ik overeind en bekeek wat hij mij gegeven had. Het was een jas van een of andere harige oranje geruite stof. Ik stak mijn armen er in en concludeerde dat er lekker veel laagjes onder pasten. De motor draaide alweer stationair, maar dit keer was ik mild gestemd. Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.


Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Verrassing"

15.07.20
Feedback schrijfkwaliteit
Aanpassing n.a.v. oudere waardering.
  • Tevredenheid over de schrijfkwaliteit
    80%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Ook graag je review voor een van de oudere inzendingen...

  • Alles kwijt. (422) Harry Boerkamp 26-04-2020

    De bank in het park waar nooit iemand zat, was bezet. Tenminste, er lag een slaapzak op de bank en naast de bank stond een oude koffer, die helemaal onder de stickers zat. Toen Thom vlakbij de bank...

    Lees meer: Alles kwijt.