Voor schrijvers, door schrijvers
  • Schrijfopdracht

    Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven. 
  • Meedoen?

    Wil je ook een schrijfopdracht publiceren op Schrijverspunt en misschien feedback ontvangen? Je kunt een keuze maken uit een van de opties

    We werken met twee types schrijfopdrachten:

    • Een verhaal in maximaal 500 woorden dat dient dient te beginnen met een vaste eerste zin en eveneens te eindigen met een vastgestelde zin, zoals aangegeven in de optie.
    • Een associatief geschreven tekst (proza of poëzie) o.b.v. woorden en beelden, zoals aangegeven in de optie.
  • Beoordelen

    Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

    Ook jouw feedback kan een schrijver verder helpen.
Optie 1.
Een verhaal in maximaal 500 woorden
Eerste zin:
De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir.
en als laatste zin:
Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.
Optie 2.
Een verhaal in maximaal 500 woorden
Eerste zin:
Ze keek me aan op een wel heel venijnige manier.
en als laatste zin
We gaven elkaar een hand, twijfelden even en kusten elkaar toen innig.
Optie 3.
Een verhaal in maximaal 500 woorden
Eerste zin:
De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet...
en als laatste zin:
Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste.
Optie 4.
Een verhaal in maximaal 500 woorden
Eerste zin:
Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur...
en als laatste zin:
Zal iemand dit ooit geloven?
Optie 5.
associatiefSchrijf een tekst (proza of poëzie) uitgaande van het gegeven dat je een van je zintuigen mist.

Denk er niet teveel bij na, maar schrijf.
Optie 6.
associatiefBeschrijf een willekeurig voorwerp in je directe omgeving.

Beschrijf daarna hetzelfde voorwerp door de ogen van iemand anders.

Twee verhalen dus over hetzelfde voorwerp.

De vrouw op de bank

De bank in het park, waar nooit iemand op zat, was bezet dat zag ik al op afstand.

Met een hoofd vol gedachten was ik het kantoor uitgelopen.

Deadline, een ziek kind, oppas regelen voor een avondje uit.

Mijn onbetrouwbare partner die steeds een ander smoesje had.

Ik was het meer dan zat.

Zojuist was het overleg met de ondernemingsraad afgelast wegens te weinig deelnemers.

Eindelijk even tijd voor mezelf dacht ik, even naar buiten zitten bij de vijver.

De bank was bezet door een dame.

Ze was geheel in het zwart gekleed en had haar capuchon ver over haar gezicht getrokken.

Ik baalde en liep verder het park in, dan maar even een rondje om.

Veel te vlug kwam ik terug bij de bank waar de vrouw nog steeds zat te staren naar het water.

In mijn tas zoemde mijn mobiel, in een beweging nam ik op en zei “Hallo met Jessie”.

“Jes met mij” klonk het aan de andere kant. “Had je nog mee gekregen dat ik er vanavond niet ben?”
“Jij moet Puk ophalen van de opvang”.

“Jort, dat komt echt slecht uit, ik heb op jou gerekend” zei ik boos.

“Puk is al dagen niet lekker en jij moet gewoon ook je verantwoordelijkheid nemen”.

“Jezus, Jes wat kan jij ongelooflijk zeiken” snauwde Jort me toe.

“Kan wezen, maar ik ben het zat dat gedoe van jou”. “ We hebben de taken verdeeld en je kan daar niet steeds met dit soort smoezen mee onderuit proberen te komen”.

“Helaas heb ik weinig tijd dus ik ga er vanuit Jort dat jij Puk gewoon om half zes gaat halen.”

Ik gooide de telefoon in mijn tas terwijl ik mijn sjaal wat losser trok. Ik had het warm gekregen.

Toch maar even zitten op de bank dacht ik.

“Zooooo” klonk het naast mij, “jij bent boos”.

Verbaasd keek ik de kant van de vrouw op en zag dat ook zij naar mij zat te kijken.

“Wanneer laat jij die vent van je nou eens gaan?” zei de vrouw terwijl zij haar ogen tot spleetjes trok.

“Jij bent toch Jessie Koopmans de vriendin van Jort Kooi?” “Ja” knikte ik “maar ehhhh, wie ben jij?”

“Al meer dan een jaar de vriendin en geliefde van Jort Kooi” zei ze.

Mijn hart bonkte en mijn hoofd leek wel vol met watten te zitten.

Dit is niet waar dacht ik, dit is een nachtmerrie.

Ik stond op en liep naar de vijver om mijzelf te herpakken.

Achter mij zat de vrouw minachtend te lachen.

Ik draaide mij om en keek haar strak aan.

“Wijffie, zei ze vals “wat laat jij met je sollen”.

“Mannen hebben uitdaging nodig, dat is wat jij nou net niet hebt, dat kan ik zo wel zien”.

Mijn bloed kookte ik voelde een enorme drift in mij opkomen.

Ik greep mijn tas van de bank en zonder haar nog een blik te gunnen liep ik snel terug richting kantoor.

Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste

Dit artikel delen?

optie 3.

  • Hits: 162
(De gemiddelde waardering is 0 door stem(-men)

Login of registreer om een reactie te plaatsen