Voor schrijvers, door schrijvers

De verschillende opties om aan mee te doen:

  • Optie 1.

    • Eerste zin:
      De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir.
      en als laatste zin:  
      Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.
  • Optie 2.

    Eerste zin:
    Ze keek me aan op een wel heel venijnige manier.
    en als laatste zin  
    We gaven elkaar een hand, twijfelden even en kusten elkaar toen innig.
  • Optie 3.

    Eerste zin:
    De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet...
    en als laatste zin:
    Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste.
  • Optie 4.

    Eerste zin:
    Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur...
    en als laatste zin:
    Zal iemand dit ooit geloven?
  • Optie 5.

    Schrijf een tekst (proza of poëzie) uitgaande van het gegeven dat je een van je zintuigen mist.
    Denk er niet teveel bij na, maar schrijf.
  • Optie 6.

    • Beschrijf een willekeurig voorwerp in je directe omgeving.
    • Beschrijf daarna hetzelfde voorwerp door de ogen van iemand anders.
      Twee verhalen dus over hetzelfde voorwerp.
  • Optie 7.

    Eerste zin:
    Ik loop met toenemende ongerustheid naar de bushalte....
    en als laatste zin:
    Het is niet hetzelfde. Maar dit is dus duidelijk beter dan sex.
  • Ik, schrijver

    Optie 8

    Schrijf een fantasierijk verhaal met als onderwerp 'Ik, schrijver'. Waarheidsgetrouw of compleet fictief, het is aan jou als het maar de moeite waard is om te lezen. Probeer de lezer te boeien en mee te trekken in jouw wereld als schrijver.
    Klik hier voor inspiratie.
Een verhaal in maximaal 500 woorden. Een aantal verhaalopdrachten dienen te beginnen met een vaste eerste zin en eveneens te eindigen met een vastgestelde zin. Bij een opdracht associatief schrijven is alleen de beperking van maximaal 500 woorden van toepassing.
De schrijfopdracht

Schrijfopdracht

Aantal gepubliceerde inzendingen: 99

In het donker

De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir. Het portier ging open en ik werd de auto ingetrokken. Er werd een zak over me heen getrokken en ik kon niets meer zien. Waar zouden we naar toe gaan? Ik raakte in paniek en schreeuwde om hulp. Maar er kwam geen reactie. Het was doodstil. Behalve het geluid van de motor was er niets te horen.

De auto sloeg een aantal keren af en na een rit die wel een eeuwigheid leek te duren, maar in werkelijkheid maar 15 min was, stopte de auto definitief. Ik hoorde gelach en werd de auto uitgetrokken. Wat was er allemaal aan de hand? Allemaal scenario’s flitsten door mijn hoofd. Ik was er geweest, ik zou nooit meer daglicht zien. Ik was vast ontvoerd. Maar waarom?, vroeg ik me af. Er valt niets te halen bij mijn familie. We hebben geen geld en zijn maar een doorsnee gezin.

Schijnbaar liepen we een gebouw binnen en werd ik een kamer ingeduwd. Weer die doodse stilte. Dit was ondraaglijk. Het leek wel of ik doof en blind tegelijk was. Nog steeds zat die zak over mijn hoofd. Ik trok hem er af. Maar het veranderde niets. Het was nog steeds stikdonker, zelfs nu die zak van mijn hoofd af was. Waar ben ik? Wat is er toch aan de hand. De paniek nam toe. “Kalm blijven!”, sprak ik mezelf streng toe. “Denk rustig na wat je kan doen.” Eerst maar eens voorzichtig op onderzoek uit. Ik stak mijn armen naar voren en liep voorzichtig schuifelend vooruit. Bang voor wat ik aan zou treffen..

Het duurde even, maar na een tijdje bereikte ik een muur. Ik voelde aan de muur, maar niets verraadde de herkomst van deze plek. Op de tast liep ik verder langs de rand van de muur. Ondertussen probeerde ik alle details in me op te nemen. Wacht eens, wat is dit? Dit stuk voelde anders als de rest van de muur. Ik voelde nog eens goed en streek met mijn hand langs het oppervlak. Dit leek wel een deur. Ja hoor, er zat een klink aan de deur. Automatisch drukte ik de klink naar beneden. De deur ging open.

Een klein straaltje licht kwam onder de deur uit. Ik duwde de deur verder open, mijn ogen dicht knijpend tegen het felle licht. Ik voelde iets op me neerdwarrelen. Het was confetti. Ik begreep er niets meer van. Ik liep de gang op en daar in de vol verlichtte gang hoorde ik ineens de woorden: GEFELICITEERD!

Daar kwamen mijn vrienden en familie tevoorschijn. Ze hadden een verrassingsfeestje voor me georganiseerd voor mijn verjaardag, met een aantal spannende opdrachten. Dit was nog maar het begin. Het beloofde een super spannende avond te worden. Ik keek nog eens goed om me heen en herkende toen het huis waar we in waren. Nog een laatste blik op die donkere kamer. Ik ben er klaar voor. Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.

Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Rianne Bagerman
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 271
Publicatie op .
 
  Meer van deze schrijver:

Geef een waardering voor: "In het donker"

Geschreven door Rianne Bagerman . Geplaatst in Schrijfopdracht.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
23.02.20
Feedback:
Leuk dat het verhaal een andere kant op gaat dan je eerst verwacht. Je hebt GEFELICITEERD in kapitalen geschreven, om aan te geven dat het geroepen werd. Echter, doordat het in kapitalen staat valt het meer op. Als je de pagina open, valt je oog erop en weet je de clou al voor je gaat lezen. Dat is zonde natuurlijk, ik zou daarom niet kapitelen gebruiken, maar desnoods een aantal uitroeptekens.
  • Lezenswaardig:
    60%
  • Passend in deze rubriek:
    60%
Show more
1 van de 1 lezers vond deze review nuttig
  • Rianne Bagerman 23.02.20
    Bedankt voor je comment. Een zeer goede tip waar ik nog niet eens aan had gedacht. Ga dit zeker meenemen als ik weer een verhaal ga schrijven

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Nu te koop...