Voor schrijvers, door schrijvers

De verschillende opties om aan mee te doen:

  • Optie 1.

    • Eerste zin:
      De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir.
      en als laatste zin:  
      Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.
  • Optie 2.

    Eerste zin:
    Ze keek me aan op een wel heel venijnige manier.
    en als laatste zin  
    We gaven elkaar een hand, twijfelden even en kusten elkaar toen innig.
  • Optie 3.

    Eerste zin:
    De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet...
    en als laatste zin:
    Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste.
  • Optie 4.

    Eerste zin:
    Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur...
    en als laatste zin:
    Zal iemand dit ooit geloven?
  • Optie 5.

    Schrijf een tekst (proza of poëzie) uitgaande van het gegeven dat je een van je zintuigen mist.
    Denk er niet teveel bij na, maar schrijf.
  • Optie 6.

    • Beschrijf een willekeurig voorwerp in je directe omgeving.
    • Beschrijf daarna hetzelfde voorwerp door de ogen van iemand anders.
      Twee verhalen dus over hetzelfde voorwerp.
  • Optie 7.

    Eerste zin:
    Ik loop met toenemende ongerustheid naar de bushalte....
    en als laatste zin:
    Het is niet hetzelfde. Maar dit is dus duidelijk beter dan seks.
  • Ik, schrijver

    Optie 8

    Schrijf een fantasierijk verhaal met als onderwerp 'Ik, schrijver'. Waarheidsgetrouw of compleet fictief, het is aan jou als het maar de moeite waard is om te lezen. Probeer de lezer te boeien en mee te trekken in jouw wereld als schrijver.
    Klik hier voor inspiratie.
Een verhaal in maximaal 500 woorden. Een aantal verhaalopdrachten dienen te beginnen met een vaste eerste zin en eveneens te eindigen met een vastgestelde zin. Bij een opdracht associatief schrijven is alleen de beperking van maximaal 500 woorden van toepassing.
De schrijfopdracht

Schrijfopdracht

Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
Aantal gepubliceerde inzendingen: 102

Hoe ik begon met schrijven

De eerste keer dat ik een stuk met meer dan tien zinnen schreef, was ik negen jaar oud.
Mijn tante kwam uit Nederland op bezoek. Ik zou haar voor het eerst zien en daar was ik heel erg enthousiast over.
‘Hoe zou ze eruit zien?’: vroeg ik me steeds af.

Het was even wachten, maar daar kwam ze dan. Ik vond haar meteen aardig! En ik geloof zij mij ook. Omdat haar vakantie heel gauw voorbij was en social media toen niet bestond, beloofde zij mij brieven te zullen schrijven vanuit Nederland. En dat deed ze ook. In één van de laatste brieven die zij mij schreef, vertelde ze dat haar moeder naar Suriname kwam. Zij wou graag een cadeautje voor mij mee sturen en vroeg me wat ik graag wou. Na lang wikken en wegen, besloot ik haar te vragen naar een dagboek dat op slot kon. En die kreeg ik. Een lichtblauw boekje met een dikke kaft en een klein slotje waar ik het sleuteltje van erg zorgvuldig bewaarde. In dit dagboek noteerde ik mijn eerste teksten: meestal alledaagse dingen.
Omdat ik heel erg werd gepest op school, werd dit dagboek steeds meer mijn beste vriend. Elke keer als ik emotioneel werd en met iets zat wat ik niet met een ander kon delen, pakte ik een pen en mijn dagboek.

Jaren vlogen voorbij. Ik was ongeveer 13 jaar toen ik op een middag het dagboek aan het lezen was en op gegeven moment begon te huilen, omdat vreselijke herinneringen naar boven kwamen. Mijn verdriet deed me beseffen dat ik een zwakte had. En dat besef maakte me woedend. Ik keek naar het boekje, pakte hem op en liep het huis uit. Mijn moeder had achter ons huis een vuurtje aangemaakt. Ze had net geharkt en was de bladeren aan het verbranden. Ik liep regelrecht op het vuurtje af, gooide mijn dagboek erin en begon toen luidop te huilen. Het voelde aan alsof ik alle pestkoppen zag verbranden. En dat voelde goed.

Vijf seconden nadat het boekje helemaal was verbrand, had ik spijt. Ik dacht aan mijn tante die me het boekje vol liefde cadeau had gedaan en vond het erg dat zij zoveel moeite had gedaan voor iets dat uiteindelijk een vuurtje in belandde. Maar ik hoopte toch ergens dat ik haar ooit kon uitleggen dat het boekje verbranden een grote stap is geweest richting mijn pestkoppen de grond indrukken.

Ik wist toen niet dat het dagboekje mij in een andere wereld had gebracht: een schrijverswereld.
Een wereld waar ik naar toe kon rennen als ik emoties niet kon delen met andere mensen, maar wel met een stukje papier. Daarna duurde het ook nog eens een poosje voordat ik de papiertjes met andere mensen kon delen.
De motivatie van vrienden, kennissen en familie dwongen mij er steeds toe om meer en meer te gaan schrijven. En heel vaak hoor ik dan ook: ‘Schrijf een boek!’
Al heel gauw zou mijn wereld meer uit schrijven bestaan. Een wereld waar ik mezelf in kon verliezen, waar ik mijn dromen waar kon maken en waar ik anderen mee kon gaan motiveren. Mijn wereld: een mooie wereld.

Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Angela Audhoe
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 243
Publicatie op .

Geef een waardering voor: "Hoe ik begon met schrijven"

Geschreven door Angela Audhoe . Geplaatst in Schrijfopdracht.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
14.07.20
Feedback:
Aanvulling oude waardering
  • Lezenswaardig:
    80%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Nu te koop...