Voor schrijvers, door schrijvers
De schrijfopdracht

Schrijfopdracht

Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
Aantal gepubliceerde inzendingen: 114

Het optreden

De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir.

‘Hallo Nanda. Wij zoeken voor vanavond een saxofonist? Wil je met ons meespelen?’

Ik keek opzij: ‘Meen je dat echt? Ja ik wil heel graag’, reageerde ik als een kind zo blij. Het geluksgevoel vloeide als een warme god door mijn lichaam.    

‘Waar is het optreden?’, riep ik blij met een brede glimlach van oor tot oor.

‘Bij het Grand café om half zeven.’ De zwart glimmende auto zag ik de straat uitrijden. Was dit nu echt of droomde ik het. Fluitend holde ik naar huis en vloog naar boven om mijn zwarte strakke mini jurk uit de kast te pakken. Het stof poetste ik met een wollen sok van de zwarte leren laarzen af. De zenuwen gierden door mijn lijf, niet alleen vanwege het optreden. Ik heb snel mijn nagels donkerrood gelakt en extra m’n tanden gepoetst. Met een beker thee in mijn hand stond ik te kijken naar de hennepvelden.

Wauw, ik, Nanda Kuiper, mag spelen met Jack de mooie knappe gitarist van de band, waren mijn gedachten.   

Plotseling voelde ik iets kouds in mijn nek gedrukt.

‘Hè? Wat is dit? Wat doe je? Ik moet optreden met Jack bij het Gran…,’

De tranen drupten over mijn jurk en de beker viel kapot op mijn nieuwe houten vloer. In mijn ooghoeken zag ik een zwart lichaam en werd geacht om op de stoel plaatst te nemen.

‘Ik heb een afspraak om op te treden met Jack’, riep ik tegen de persoon die mijn mond snoerde met tape. Ik hoorde de deur met een klap dichtvallen en dacht, daar zit je dan te midden van je eigen keuken. Het was Jack niet, dacht ik, het leek wel een vrouwen lichaam in een zwart pak met een bivakmuts op. Mooie witte tanden dat is het enige wat ik kon zien. Daar gaat je droom, dacht ik. Ik zag mijn telefoon naast de fruitschaal op de tafel liggen. Huppend ben ik naar de tafel geschoven. Op het moment dat ik met mijn neus wilde gaan bellen, ging de telefoon.

‘Niet ophangen, niet ophangen’, riep ik, ‘jahoor opgehangen.’ In het scherm kon ik lezen dat het Jack was. Het lukte mij om de tape van de mond af te krijgen en mijn handen zaten niet eens goed vast, daar kon ik de tape zo vanaf schuiven. Heel snel heb ik mij opgefrist. Ik heb mijn saxofoonkoffer gepakt en ben nog nooit zo hard naar het Grand café gefietst. Ik keek op mijn horloge. Half zeven, precies optijd. De band was al aan het inspelen. Over mijn rug voelde ik kleine straaltjes zweet lopen. Ik controleerde m’n adem. Snel stopte ik een mint snoepje in mijn mond. Ik trok de deur open en zag tot mijn verbazing de nederlands bekenste saxofoniste staan met haar brede lach naar Jack. Ik zag haar figuur èn de mooie witte tanden. Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.

Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Alie Seubers
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 39
Publicatie op .
 
  Meer van deze schrijver:

Geef een waardering voor: "Het optreden"

Geschreven door Alie Seubers . Geplaatst in Schrijfopdracht.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Grammatica & Spelling:
Passend in deze rubriek:
16.10.20
Grammatica & Spelling:
Goed
Passend in deze rubriek:
Ja
  • Lezenswaardig:
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!