Voor schrijvers, door schrijvers

De verschillende opties om aan mee te doen:

  • Optie 1.

    • Eerste zin:
      De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir.
      en als laatste zin:  
      Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.
  • Optie 2.

    Eerste zin:
    Ze keek me aan op een wel heel venijnige manier.
    en als laatste zin  
    We gaven elkaar een hand, twijfelden even en kusten elkaar toen innig.
  • Optie 3.

    Eerste zin:
    De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet...
    en als laatste zin:
    Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste.
  • Optie 4.

    Eerste zin:
    Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur...
    en als laatste zin:
    Zal iemand dit ooit geloven?
  • Optie 5.

    Schrijf een tekst (proza of poëzie) uitgaande van het gegeven dat je een van je zintuigen mist.
    Denk er niet teveel bij na, maar schrijf.
  • Optie 6.

    • Beschrijf een willekeurig voorwerp in je directe omgeving.
    • Beschrijf daarna hetzelfde voorwerp door de ogen van iemand anders.
      Twee verhalen dus over hetzelfde voorwerp.
  • Optie 7.

    Eerste zin:
    Ik loop met toenemende ongerustheid naar de bushalte....
    en als laatste zin:
    Het is niet hetzelfde. Maar dit is dus duidelijk beter dan seks.
  • Ik, schrijver

    Optie 8

    Schrijf een fantasierijk verhaal met als onderwerp 'Ik, schrijver'. Waarheidsgetrouw of compleet fictief, het is aan jou als het maar de moeite waard is om te lezen. Probeer de lezer te boeien en mee te trekken in jouw wereld als schrijver.
    Klik hier voor inspiratie.
Een verhaal in maximaal 500 woorden. Een aantal verhaalopdrachten dienen te beginnen met een vaste eerste zin en eveneens te eindigen met een vastgestelde zin. Bij een opdracht associatief schrijven is alleen de beperking van maximaal 500 woorden van toepassing.
De schrijfopdracht

Schrijfopdracht

Aantal gepubliceerde inzendingen: 102

Het hoogtepunt

Ik loop met toenemende ongerustheid naar de bushalte en hoor en zie verschillende politieauto’s en ziekenauto’s met loeiende sirene voorbij scheuren. Ik begin te rennen, het zal toch niet dat… Op het moment dat ik de hoek omsla en nog geen vijfhonderd meter van de bushalte verwijderd ben, komen mensen huilend en bebloed me tegemoet lopen. ‘ Ga terug,’ roepen ze. ‘Er is een busje ingereden op de mensen die stonden te wachten op de bus. Er is geschoten en overal liggen slachtoffers.’

Badend in het zweet schrik ik wakker en voel op de plek naast me in bed. Gelukkig, Eva is er nog. ‘Wat is er,’ vraagt ze slaapdronken. Ik vertelde haar van mijn enge droom.‘ Ik zag jou en ons kleine meisje al tussen de slachtoffers liggen.’  Ze kust me en zegt: ‘ Gelukkig was het maar een droom. Jouw moeder heeft mij een appje gestuurd dat ze veilig is geland in Marokko. Ze bedankte mij nog dat ik haar naar de bus had gebracht.’

Nadat Achmed arbeidsongeschikt was geraakt, waren ze weer teruggegaan naar hun land van herkomst. Veel plezier had Achmed er, na al die jaren van zware arbeid, niet aan beleefd want algauw kreeg hij hartproblemen en overleed als gevolg daarvan een half jaar geleden in zijn slaap. De meeste van de voetbalsuccessen van zijn zoon had hij alleen op TV gezien. Nu zijn zoon op het allerhoogste niveau in Europa meerdere keren tot de uitblinkers behoorde, maakte hij dat niet meer mee. Het deed Ibrahim pijn.

Fatima was voor het eerst in jaren weer eens in Nederland. In een paar weken tijd had ze vele oude vrienden en bekenden opgezocht en oude herinneringen opgehaald. Speciaal om Ibrahim te kunnen zien voetballen, was ze gekomen.

Een uur voordat de wedstrijd begon, zaten ze al in de skybox. Eva zag dat Fatima genoot toen haar zoon luid toegezongen werd toen hij het veld opkwam voor de warming up. De tribunes waren al bijna volgestroomd. Vlak voordat de warming up erop zat, zocht Ibrahim even oogcontact met zijn moeder. Verlegen zwaaide ze terug. Toen het publiek de naam van haar zoon scandeerde bij het omroepen van de opstelling, kreeg Fatima de tranen in de ogen.‘Als Achmed dit nog eens had kunnen meemaken,’ zei ze.

De wedstrijd zat tot de drieëndertigste minuut volledig op slot door het stugge verdedigen van de tegenstander. Toen veroverde Ibrahim de bal bij de middenlijn, passeerde op onnavolgbare wijze een paar tegenstanders en speelde de bal tussen de benen door van de rechtsback. Genadeloos werd Ibrahim onderuit geschoffeld door de verdediger. Het publiek vreesde het ergste. Maar na een paar minuten stond Ibrahim weer. Hij legde de bal nog eens een keer goed neer en schoot de bal vanaf de zijkant van het veld over de keeper in de linkerbovenhoek. Het stadion ontplofte. Wat een schitterend doelpunt. Uiteindelijk werd het een 3-1 overwinning. Na afloop vroeg de verslaggever aan Ibrahim wat hij voelde bij het maken van het doelpunt.

ʻHet was als een orgasme. Het is niet hetzelfde. Maar dit is dus duidelijk beter dan sex.’

Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Harry Boerkamp
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 251
Publicatie op .
Tags: optie 7.

Geef een waardering voor: "Het hoogtepunt"

Geschreven door Harry Boerkamp . Geplaatst in Schrijfopdracht.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
14.07.20
Feedback:
Aanvulling oude waardering.
  • Lezenswaardig:
    80%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Nu te koop...