Voor schrijvers, door schrijvers

De verschillende opties om aan mee te doen:

  • Optie 1.

    • Eerste zin:
      De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir.
      en als laatste zin:  
      Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.
  • Optie 2.

    Eerste zin:
    Ze keek me aan op een wel heel venijnige manier.
    en als laatste zin  
    We gaven elkaar een hand, twijfelden even en kusten elkaar toen innig.
  • Optie 3.

    Eerste zin:
    De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet...
    en als laatste zin:
    Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste.
  • Optie 4.

    Eerste zin:
    Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur...
    en als laatste zin:
    Zal iemand dit ooit geloven?
  • Optie 5.

    Schrijf een tekst (proza of poëzie) uitgaande van het gegeven dat je een van je zintuigen mist.
    Denk er niet teveel bij na, maar schrijf.
  • Optie 6.

    • Beschrijf een willekeurig voorwerp in je directe omgeving.
    • Beschrijf daarna hetzelfde voorwerp door de ogen van iemand anders.
      Twee verhalen dus over hetzelfde voorwerp.
  • Optie 7.

    Eerste zin:
    Ik loop met toenemende ongerustheid naar de bushalte....
    en als laatste zin:
    Het is niet hetzelfde. Maar dit is dus duidelijk beter dan sex.
  • Ik, schrijver

    Optie 8

    Schrijf een fantasierijk verhaal met als onderwerp 'Ik, schrijver'. Waarheidsgetrouw of compleet fictief, het is aan jou als het maar de moeite waard is om te lezen. Probeer de lezer te boeien en mee te trekken in jouw wereld als schrijver.
    Klik hier voor inspiratie.
Een verhaal in maximaal 500 woorden. Een aantal verhaalopdrachten dienen te beginnen met een vaste eerste zin en eveneens te eindigen met een vastgestelde zin. Bij een opdracht associatief schrijven is alleen de beperking van maximaal 500 woorden van toepassing.
De schrijfopdracht

Schrijfopdracht

Aantal gepubliceerde inzendingen: 101

Geen lente

Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur... Surrealistisch leeg. Dit terwijl de zon haar stralen zo ongegeneerd over het plein giet dat de knoppen aan de bomen hun halzen lijken uit te rekken om te kijken wat er aan de hand is. ‘Niks!’, wil ik zeggen. ‘Het is gewoon de lente’. Maar er is wel degelijk iets aan de hand, weet ook ik. De ontluikende wilgen en de vertrouwde contouren van de kerk en de huizen rond het plein suggereren slechts normaliteit. Niet wat er is, maar wat er mist maakt dat niets gewoon is. Want waar zijn de kuierende in elkaar verstrengelde verliefde stelletjes, de bedaagde e-bike coureurs die door jongens op zenuwachtige racefietsen aan de kant worden gevloekt? Waar blijven de wandelaars met hun nordic wandelstokken en de jonge ouders met hun kinderwagens en waar zijn de studenten die hun donkere studeerhollen verruilden voor de zonovergoten perkjes op het plein?

Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur... Surrealistisch leeg. Dit terwijl de zon haar stralen zo ongegeneerd over het plein giet dat de knoppen aan de bomen hun halzen lijken uit te rekken om te kijken wat er aan de hand is. ‘Niks!’, wil ik zeggen. ‘Het is gewoon de lente’. Maar er is wel degelijk iets aan de hand, weet ook ik. De ontluikende wilgen en de vertrouwde contouren van de kerk en de huizen rond het plein suggereren slechts normaliteit. Niet wat er is, maar wat er mist maakt dat niets gewoon is. Want waar zijn de kuierende in elkaar verstrengelde verliefde stelletjes, de bedaagde e-bike coureurs die door jongens op zenuwachtige racefietsen aan de kant worden gevloekt? Waar blijven de wandelaars met hun nordic wandelstokken en de jonge ouders met hun kinderwagens en waar zijn de studenten die hun donkere studeerhollen verruilden voor de zonovergoten perkjes op het plein? Waar zijn de oude mannetjes die op hun vaste bankje dagelijks uitwisselen wat zij zouden doen als zij het voor het zeggen hadden?  Wie verstopte de terrasjes waar de lentezon je het excuus verschaft veel te vroeg op de dag een biertje of een wijntje te bestellen?

De mensen lijken, op een eenzame fietser na, opgelost. Het doet mij denken aan een dag in de jaren ’50 van de vorige eeuw waarop het gerucht rondging dat er een kinderlokker in de buurt rondliep. Ook toen waren de straten en pleinen in de buurt ineens verlaten. Op de pastoor na die op zijn fiets probeerde de onverlaat op te sporen. Nu is er weer een ziekmakende onverlaat in het spel. Eentje die zich schielijk verschanst in alle vormen van menselijk contact en zich niet traceerbaar mee laat voeren in een kus, een handdruk, een omhelzing of een net iets te nabij uitgesproken boodschap.  Eentje die sociale contacten laat bevriezen en voorkomt dat de lente zich kietelend nestelt in de harten van de mensen. Het jaar slaat ditmaal de lente over! Zal iemand dit ooit geloven?

Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Martin Reekers
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 269
Publicatie op .

Geef een waardering voor: "Geen lente"

Geschreven door Martin Reekers . Geplaatst in Schrijfopdracht.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
15.07.20
Feedback:
Aanpassing n.a.v. oude waardering.
  • Lezenswaardig:
    80%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!