Voor schrijvers, door schrijvers
125 inzendingen in deze rubriek

Ook jouw tekstbijdrage is welkom en meedoen is gratis.

Schrijfopdracht

Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
 
KLIK HIER om de verschillende opdrachtmogelijkheden te bekijken.
Klik hier
Eerst inloggen of (gratis) aanmelden s.v.p. om je artikel in te zenden.
(klik op de button om in te loggen of je aan te melden)

53 Hits

Publicatie op:
Een zwart donker vierkant

Schrijfopdracht: Optie 6.

  • Beschrijf een willekeurig voorwerp in je directe omgeving.
  • Beschrijf daarna hetzelfde voorwerp door de ogen van iemand anders.
    Twee verhalen dus over hetzelfde voorwerp.


Ik woon in een prachtig penthouse, niet zo gek ook voor het geld dat ik heb neergelegd. Van een keuken gevuld met dingen waarvan ik de naam niet weet nog hoe ze werken, naar een overweldigende huiskamer perfect om gasten te ontvangen. Het zwembad is trouwens ook echt niet mis. Maar er is een ding, of eerder een plek waar ik me ontzettend aan erger. En dat is het trappenhuis. Met zijn vieze bevlekte muren waar de verf van afschilfert alsof het zich schaamt om deel uit te maken van deze constructie, de veel te felle lamp die niet alleen pijn aan je ogen doet maar waarvan de zoem ook nog even vlug je oren treitert, de gore en goedkope vloerbedekking waarvan ik zeker weet dat de laatste schoonmaakbeurt was toen het kleed nog in de winkel lag en een lelijk zwart gat dat me doet afvragen wat de architect gesnoven had toen hij dit nou weer bedacht. Begrijp me niet verkeerd liefste lezer, ik ben blij met waar ik woon, maar dat trappenhuis mag wat mij betreft met de grond gelijk gemaakt worden. 

 

Ik woon echt niet verkeerd, het is een klein maar mooi apartement. Mijn balkon kijkt uit op een drukke weg en een politie bureau, het zonlicht schijnt vaak door het raam naar binnen, de muur is beplakt met sier lichtjes en er huppelt een heel vrolijk vogeltje rond. Ik woon goed echt waar. Maar soms wil ik er gewoon echt even niet zijn. Dan is het even te veel en kan ik mijn gedachtens niet goed kwijt, dan voel ik me benauwd en wil ik weg. En zo heb ik het trappenhuis gevonden. Op de 23ste verdieping eindigt het trappenhuis, daar zie je witte muren, een felle lamp en een donker ingemetseld vierkant. Nu zal ik niet liegen, het ziet er vervallen en niet verwelkomend uit. Maar als je naast dat vierkant op de zachte vloerbedekking gaat zitten en je zit muis en muisstil en je bent geduldig genoeg, dan na een tijdje flitst de lamp uit en verandert die eens zo duistere, koude “eyes sore” in een stralend canvas van licht.

Door de felle lamp in de gang is het bijna onmogelijk om uit dat raam te kijken, maar zodra die uitgaat zie je de hele stad van het stadium, tot de daf, tot het station en daar voorbij. De moskee is door haar gekleurde glas overvallen met een prachtige groene gloed. Elk huis is  een stralend lichtpuntje geworden waardoor het lijkt of de stad begoten is met kerstlampjes. Het centrum is leeg en staat er rustig bij, alsof het de hectiek en chaos van de dag ervoor alweer helemaal vergeten is en zich geen seconden zorgen maakt om de drukte van de volgende dag. Ja, dat raam, daar in een nu donkeren vervallen gang is het mooiste plekje van Eindhoven. 

 

Nu is niet alleen het uitzicht mooi, ook de herinneringen die er door heen dwarrelen zijn stuk voor stuk ieder op hun eigen manier in staat om een glimlach op mijn gezicht te doen verschijnen. Tuurlijk heb ik er even kunnen ademen wanneer het allemaal net iets te veel is, bij dat raam zijn tranen gevallen net zoveel als er gedroogd zijn, Er is daar gepeinsd, getreurd, gepiekert en nagedacht over alles wat had kunnen zijn. Maar, er is er ook gelachen, gesproken en gedronken. Er zijn spelletjes gespeeld, er is een soesjes gevecht gehouden, er is geproost, er is gekletst, geslapen, gestoeid. Er is gesproken over alles dat gaat kunnen zijn en ook echt zijn gaat en er is een fles wijn opengetrokken met een heel bijzonder iemand. Ik ben er echt en oprecht ongelukkig zowel als puur gelukkig geweest met als resultaat dat ik die gang altijd verliet met een glimlach en de weetenis dat alles echt goed komt. 

 

En daarom is dat donkere vierkant, in een vervallen trappenhuis, de mooiste plek die er is.


Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Een zwart donker vierkant"

Ook graag je review voor een van de oudere inzendingen...

  • Jeugdherinneringen (337) Harry Boerkamp 20-04-2020

    Ze keek me aan op wel een heel venijnige manier. Ondanks die blik in haar ogen had ik er nu spijt van dat ik mijn hormonen jaren geleden niet onder controle had gehad toen ik haar op een zomerse dag...

    Lees meer: Jeugdherinneringen