Schrijfopdracht

Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.

217 Hits

Publicatie op:
Een uit de hand gelopen verjaardagsfeestje

Schrijfopdracht: Optie 9.

Schrijf een fantasierijk verhaal met als gegeven dat je de laatste levende mens op aarde bent. De bepaling van oorzaak en vervolg is aan jou, maar wat gaat er door je heen en hoe verder?

Een uit de hand gelopen verjaardagsfeestje.
Odette was jarig en trok met haar vrienden van de ene kroeg naar de andere.
Ze hadden veel plezier, maar toch als ze er nu aan terugdenkt was er iets vreemds aan de hand.
Wat het precies was, kan ze tot op heden nog altijd niet omschrijven.
Na een woelige, korte nacht kreeg Odette haar ogen met veel moeite open. Haar keel voelde kurkdroog. Ze wreef in haar ogen, langzaam kreeg ze weer vat op de realiteit.

Voorzichtig probeerde Odette om op te staan, maar een enorme kracht hield haar in bedwang.
In paniek schreeuwde ze het uit, althans dat dacht ze, maar er kwam amper een snerpend geluid uit haar mond. Kalm blijven dacht zij en het volgende moment dacht ze, waar ben ik in Godsnaam beland?
Er was geen enkel teken van leven te bespeuren rondom haar. Dat kan toch niet! Gisteren stond ik nog in een overvolle discotheek samen met al mijn vrienden.

Voorzichtig rolde ze de mouw van haar te wijde slobbertrui omhoog omdat ze een prikkelende pijn voelde opkomen in haar bovenarm. Tot haar verbazing stak er een flinterdun kabeltje in haar rechterarm.
Ze beloofde in stilte aan zichzelf om nooit meer te experimenteren met welk soort drugs dan ook. Hoe verleidelijk het ook kon zijn.

Odette raapte al haar moed bijeen en probeerde nogmaals om op te staan. Speurend en zoekend keek ze om zich heen, ze was totaal alleen, moederziel alleen, kunnen jullie dat begrijpen? Hoe Odette zich nu moest voelen.

Ondertussen had ze ook gemerkt dat ze niets bruikbaars bij zich had. Geen identiteitskaart, zelfs haar geliefde smartphone die ze toch nooit uit zichzelf zou achterlaten kon ze niet vinden.

Een slaperig gevoel overviel Odette, ze viel als een blok in een diepe slaap,
tot ze eindelijk wakker werd door een stralende zon aan de horizon. Het eerste ogenblik wist Odette niets meer.
Ze voelde haar blonde haren bijna tot op haar kin.Haar gezicht voelde droog en rimpelig aan. Haar gespierde benen leken wel hoge, dunne stelten te zijn geworden. En nog altijd had ze geen enkel mens gezien, niet bij haar, nergens op de wereldbol.
Een indringende geur kroop in haar neus, tot haar grote schrik besefte ze dat het haar eigen, lijfelijke geur was.

Ze voelde nog eens in haar binnenzak, daar haalde ze een
vergeeld, gekreukeld papiertje tevoorschijn, afgescheurd van een kalender.
Met enige moeite kon ze de datum en het jaartal ontcijferen, 3 juni 3010!

De stilte overheerste haar pijnlijke gedachten, zij was hier zonder twijfel alleen achtergelaten, helemaal alleen op deze aardbol. Ze schreeuwde het uit van angst, van onmacht.
Het dunne kabeltje in haar bovenarm hinderde haar nog steeds bij elke beweging dat ze deed.
Maar waarschijnlijk was het door het flinterdunne darmpje, dat zij, en zij alleen de enige overlevende was hier op moeder aarde.
Dus kon zij er maar het beste van maken zei ze luidop en dit om haar eigen stem te horen.

Hoe ze zich ook inspande, ze vond geen enkel aanknopingspunt om zichzelf uit deze benarde situatie te halen.
Odette voelde zich terug heel slaperig worden, haar ledematen werden loom en moe.
Ze kon haar ogen niet meer openhouden. Ze viel in een onrustige, diepe slaap.

Opeens hoorde ze een heel zoemend geluid, slaperig draaide ze zich om.
Duwde haar wekker af en sliep haar kater uit.

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Een uit de hand gelopen verjaardagsfeestje"

© Stientje Van de walle
13.02.21
Feedback:
Ik vind het vlot geschreven. En een verrassend einde
  • Schrijfkwaliteit
    4.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
13.02.21
Feedback:
Met plezier gelezen. Ik ben er alleen geen voorstander van om het woord aan de lezer te richten in " moederziel alleen, kunnen jullie dat begrijpen? Hoe Odette zich nu moest voelen."

  • Schrijfkwaliteit
    4.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Stientje Van de walle 19.02.21
    Ik begrijp wat je bedoelt. Maar als je het verhaal luidop leest, en je betrekt het publiek erbij? komt dat heel anders over, beter.