Voor schrijvers, door schrijvers

De verschillende opties om aan mee te doen:

  • Optie 1.

    • Eerste zin:
      De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir.
      en als laatste zin:  
      Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.
  • Optie 2.

    Eerste zin:
    Ze keek me aan op een wel heel venijnige manier.
    en als laatste zin  
    We gaven elkaar een hand, twijfelden even en kusten elkaar toen innig.
  • Optie 3.

    Eerste zin:
    De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet...
    en als laatste zin:
    Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste.
  • Optie 4.

    Eerste zin:
    Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur...
    en als laatste zin:
    Zal iemand dit ooit geloven?
  • Optie 5.

    Schrijf een tekst (proza of poëzie) uitgaande van het gegeven dat je een van je zintuigen mist.
    Denk er niet teveel bij na, maar schrijf.
  • Optie 6.

    • Beschrijf een willekeurig voorwerp in je directe omgeving.
    • Beschrijf daarna hetzelfde voorwerp door de ogen van iemand anders.
      Twee verhalen dus over hetzelfde voorwerp.
  • Optie 7.

    Eerste zin:
    Ik loop met toenemende ongerustheid naar de bushalte....
    en als laatste zin:
    Het is niet hetzelfde. Maar dit is dus duidelijk beter dan sex.
Een verhaal in maximaal 500 woorden. Elk verhaal dient te beginnen met een vaste, te kiezen, eerste zin en eveneens te eindigen met een vastgestelde zin. Bij een opdracht associatief schrijven is slechts de beperking van maximaal 500 woorden van toepassing.

Schrijfopdracht

Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
Je kunt hieronder artikelen o.a. sorteren o.b.v. schrijfopdracht.
Aantal gepubliceerde inzendingen: 81
Klik op de profielnaam of -afbeelding van de schrijver voor meer informatie en een overzicht van zijn/haar schrijfactiviteiten.

Doof, maar niet stom

| Katja Stienen

Bij de incheckbalie tref ik een medepassagier die net als ik laat is. De groep is al door de douane. Ik stel me aan haar voor en zie haar terugdeinzen. Ik ben het gewend, mensen schrikken van mijn zware stem. En ik ben er op voorbereid. Op een ‘spiekbriefje’ leg ik kort uit dat ik doof ben, dat hard praten niet helpt, goed articuleren wel. Als we ergens zijn gaan zitten, geef ik het haar. Terwijl ze leest trekt het bloed naar haar gezicht.

In het begin communiceren we via briefjes. Ik leer haar dat ze eerst moet vertellen waar ze het over gaat hebben, anders sla ik een slag en kan het lang duren eer het gesprek op gang komt. Bij onze eerste afspraak grijpt ze nog in als ik wil afrekenen, omdat ze denkt dat ik het niet begrepen heb, maar ik weer het af. Dat is pijnlijk voor haar, maar ook voor mij. Ze moet heel wat (af)leren. Mij bij een gesprek betrekken, blijft lastig. Ik word vaak in gezelschap buitengesloten, uit onachtzaamheid, onhandigheid of gemakzucht. Als ik naderhand hoor waar het over ging vind ik het jammer dat ik niet de kans heb gekregen om aan het gesprek mee te doen, ik had daar best iets over te zeggen.

Mannen lijken er meer moeite mee te hebben dan vrouwen. Horeca- en winkelpersoneel is vaak sociaal en ziet het als een uitdaging. Ze kijken me aan en concentreren zich op mij, dat voelt heel fijn. Ikzelf ben trouwens slecht in het breken van het ijs. En als een gesprek gaande is, durf ik niet zomaar in te breken, ik weet immers niet waar het over gaat.

Ik heb nooit gebarentaal geleerd. In mijn schooltijd vond men dat doven zoveel mogelijk in de gewone maatschappij moesten kunnen meedraaien. Ik ken wel het vingeralfabet, wat heel handig is als je een moeilijk woord niet kent of niet kunt liplezen. Ik concentreer me op het mondbeeld van de ander, kijk naar de lippen.

Sommigen voelen zich ongemakkelijk als ze duidelijk moeten articuleren. Ze beseffen ook niet dat ze me moeten blijven aankijken zolang ze met me praten. Of ze praten veel te snel. Mijn vrouw en ik hadden daardoor vaak misverstanden, omdat de helft van wat ze zei mij ontging, nu gaat het beter. Maar het komt ook voor dat ik met iemand in gesprek ben, en dat we allebei denken elkaar volledig te begrijpen, totdat zij ingrijpt, omdat we geheel langs elkaar heen praten, ha!

Ach, er valt nog zoveel te vertellen, maar intussen heb je wel begrepen hoe het is om doof te zijn, niet? En dat je niet per se stom bent als je doof bent. Al ben ik helaas niet voor iedereen verstaanbaar, maar dat is een kwestie van wennen en misschien vooral: niet bang zijn te vragen of ik het wil herhalen, al is het meerdere keren. Het kost wat tijd, durf en moeite, maar dan gaat het verrassend goed.

Dit artikel delen?

Graag je mening (waardering en/of commentaar) over deze inzending.
Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

Je waardering voor een artikel

Hits: 61

(De gemiddelde waardering is 0 door stem(-men)

Login of registreer (gratis) om een reactie te plaatsen

Misschien wil je de volgende inzending ook wel lezen...

Een speciale bal voor Beer

Geschreven door Ahmad Resh. Geplaatst in 55 woordenverhaal.
Beer wilde voetballer worden. Maar de grasmaaier had zijn bal tig keer overreden. Vader was 't zat. Het geld groeide 'm immers niet op z'n rug. Hij smeedde een metalen bal ...
Actuele Top 3 van deze rubriek

Stil gesprek

06, mrt, 2020 Eelco Visser

Nat

05, apr, 2020 Eelco Visser
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!