Voor schrijvers, door schrijvers

De verschillende opties om aan mee te doen:

  • Optie 1.

    • Eerste zin:
      De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir.
      en als laatste zin:  
      Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.
  • Optie 2.

    Eerste zin:
    Ze keek me aan op een wel heel venijnige manier.
    en als laatste zin  
    We gaven elkaar een hand, twijfelden even en kusten elkaar toen innig.
  • Optie 3.

    Eerste zin:
    De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet...
    en als laatste zin:
    Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste.
  • Optie 4.

    Eerste zin:
    Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur...
    en als laatste zin:
    Zal iemand dit ooit geloven?
  • Optie 5.

    Schrijf een tekst (proza of poëzie) uitgaande van het gegeven dat je een van je zintuigen mist.
    Denk er niet teveel bij na, maar schrijf.
  • Optie 6.

    • Beschrijf een willekeurig voorwerp in je directe omgeving.
    • Beschrijf daarna hetzelfde voorwerp door de ogen van iemand anders.
      Twee verhalen dus over hetzelfde voorwerp.
  • Optie 7.

    Eerste zin:
    Ik loop met toenemende ongerustheid naar de bushalte....
    en als laatste zin:
    Het is niet hetzelfde. Maar dit is dus duidelijk beter dan sex.
  • Ik, schrijver

    Optie 8

    Schrijf een fantasierijk verhaal met als onderwerp 'Ik, schrijver'. Waarheidsgetrouw of compleet fictief, het is aan jou als het maar de moeite waard is om te lezen. Probeer de lezer te boeien en mee te trekken in jouw wereld als schrijver.
    Klik hier voor inspiratie.
Een verhaal in maximaal 500 woorden. Een aantal verhaalopdrachten dienen te beginnen met een vaste eerste zin en eveneens te eindigen met een vastgestelde zin. Bij een opdracht associatief schrijven is alleen de beperking van maximaal 500 woorden van toepassing.
De schrijfopdracht

Schrijfopdracht

Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
Je kunt hieronder artikelen o.a. sorteren o.b.v. schrijfopdracht/Tag.
Aantal gepubliceerde inzendingen: 88

Definitief afscheid

© Marieke Vos op .
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 182

De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir. In gedachten feliciteerde ik de bestuurder met het feit dat hij het geluk had hier te mogen wonen. Mijn blik gleed langs de ruime tuinen rondom de vrijstaande woningen en ik stelde met spijt vast dat het niet voor mij was weggelegd. Met tegenzin liep ik door naar het appartement waar ik aan alle kanten klem zat tussen mensen die met alle geluiden van dien hun levens leidden. Het privacyloze balkon was op mooie dagen als deze een deprimerend dieptepunt.

‘Helga?’ Ik was een paar meter verder, toen ik mijn naam hoorde. Ik keek om en bij het openstaande portier van de auto die zojuist stopte, zag ik een vrouw staan die hier absoluut niet kon wonen. Ik wist dat, omdat ik haar kende. Opeens had ik haast en verlangde ik hevig naar mijn vermaledijde flatje.

De autodeur klapte achter me dicht. ‘Alsjeblieft, wacht even!’ Tot mijn ergernis hoorde ik haastige voetstappen me achtervolgen. Ik zette nog een tandje bij, maar het mens was nog snel voor haar leeftijd. Ze greep me bij een arm en dwong me te stoppen.

Voor me stond de wolf in schaapskleren. ‘Wat wil je?’ Ik trok mijn arm uit haar greep. ‘Je reageert niet op mijn mails, neemt de telefoon niet op en je laat me niet binnen als ik voor de deur sta,’ piepte ze. Dat stemmetje! Zacht en zielig, maar ik wist beter. ‘Moet dat dan?’ beet ik haar toe. ‘Je vader is erg ziek.’ Meer tekst had ze niet. Wat was de bedoeling? Dat ik huilend ter aarde zou storten en direct bij haar in de auto zou springen, zodat we met gezwinde spoed op weg zouden kunnen om de familiebanden aan te halen? ‘En?’ vroeg ik. ‘Hij wil je zien.’ Het lukte haar niet me aan te blijven kijken.

De man die het als nieuwbakken weduwnaar belangrijker vond achter zijn geslachtsdeel aan te kuieren dan voor zijn twee puberdochters te zorgen, wilde me zien. Wonderlijk. Ik herinnerde me hoe ik om zijn aandacht had gesmeekt. Ik dacht aan hoe de vrouw die nu voor me stond de deur van haar huis hermetisch voor me gesloten had gehouden. ‘Je kunt nu met me meerijden.’ Het piepstemmetje haalde me weer terug naar het heden.

Het bloed in mijn aderen begon te borrelen ten teken dat ik het kookpunt bereikte. Diep verdriet om het gemis van mijn ouders en de pijn die het kostte mijn leven daarna alleen vorm te geven, konden mij nog niets een zo lang geleden tot overkoken brengen. Maar dat was toen.

‘Ik heb een hele tijd geleden al afscheid genomen,’ zei ik kalm. ‘Noodgedwongen,’ voegde ik eraan toe. ‘Een keer is meer dan genoeg.’ Het was fris geworden. Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.

Dit artikel delen?

De waardering voor: "Definitief afscheid"

Geschreven door Marieke Vos .

4.335

Gebruikerswaardering: 4 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter inactief
 

Reacties   

# RE: Definitief afscheidJanneke De Leeuw van Weenen Slager 13-06-2020 12:01
Goed geschreven!

Login of registreer (gratis) om een reactie te plaatsen

Ook jouw waardering hier?

Klik op het gewenste aantal sterren om een waardering te geven. Daarbij: 5 sterren = zeer de moeite waard, 4 sterren = de moeite waard, 3 sterren = lezenswaardig, etc..
In het tekstblok kun je een korte review toevoegen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

A Taste of Talent ?

Elke keer, bij een nieuw bezoek aan deze pagina, een ander en actueel leespakket!
Wist je?

Random:

letterzetter *IN VERVAL*
| Elly Cat | Poëzie