Voor schrijvers, door schrijvers
125 inzendingen in deze rubriek

Ook jouw tekstbijdrage is welkom en meedoen is gratis.

Schrijfopdracht

Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
 
KLIK HIER om de verschillende opdrachtmogelijkheden te bekijken.
Klik hier
Eerst inloggen of (gratis) aanmelden s.v.p. om je artikel in te zenden.
(klik op de button om in te loggen of je aan te melden)

582 Hits

Publicatie op:
De vlucht

De auto stopte vlak naast me, bij het trottoir. Ik schrok, zette het op een lopen. Ik had dit verwacht, maar niet zo snel. Het ging niet erg hard op mijn teenslippers. Bovendien was het bijna donker, ik moest dus goed uitkijken om niet te struikelen. Intussen spitste ik mijn oren. Zijn voetstappen waren nog niet te horen. Buiten adem, veroorloofde ik me even te vertragen en achterom te kijken. Hij was nog niet te zien. Dat kalmeerde en beangstigde me tegelijkertijd. Het gaf me speling hem te ontlopen, maar ik wist ook dat hoe langer hij me niet zou vinden, deste bozer hij zou worden. Het was een warme zomeravond, het zweet liep in straaltjes langs mijn  wangen, mijn hoofd gloeide. Zijn winterjas, die ik in de gauwigheid van de kapstok had gegrist voordat ik het huis uitvluchtte, kriebelde. Eerst in mijn nek, onmiddellijk gevolgd door mijn armen en de rest van mijn naakte lichaam.
Weer stopte er een auto langs het trottoir. Nu niet vlak naast, maar tien meter voor me, zodat ik zag dat het niet de zijne was maar die van Paulien.
‘Nu niet weer wegrennen,’ zei ze. ‘Stap maar in. Ik ben je gaan zoeken toen je zo plots ons whatsapp-gesprek afbrak en ook even later niet reageerde.’
‘Ben je bij me thuis geweest?’ Mijn lichaam ontspande langzaam toen ik naast haar zat.
Ze knikte. ‘Er deed niemand open. Ik hoop dat je hem een goede hengst hebt verkocht.’
Ik zweeg. Om af te koelen sloeg ik mijn jas open, bekeek de verse blauwe plekken. Niet alles hield ik geheim voor mijn vriendin.
‘Je mag bij mij slapen.’
‘Nee, hij is waarschijnlijk naar de kroeg om zich nog verder te bezatten. Als hij thuiskomt valt hij als een blok in slaap en morgen moet hij weer vroeg op om te werken, moet hij weer het heertje zijn.

Voor de deur zette Paulien me af.
‘Dankjewel lieve vriendin,’ fluisterde ik toen ik buiten stond en wierp haar een kushandje toe. Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.


Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "De vlucht"

16.07.20
Feedback schrijfkwaliteit
Aanpassing n.a.v. oude waardering.
  • Tevredenheid over de schrijfkwaliteit
    80%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Ook graag je review voor een van de oudere inzendingen...

  • Jeugdherinneringen (337) Harry Boerkamp 20-04-2020

    Ze keek me aan op wel een heel venijnige manier. Ondanks die blik in haar ogen had ik er nu spijt van dat ik mijn hormonen jaren geleden niet onder controle had gehad toen ik haar op een zomerse dag...

    Lees meer: Jeugdherinneringen