Voor schrijvers, door schrijvers

Schrijfopdracht

Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
Aantal gepubliceerde inzendingen: 114

De straat

De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir. Er zat een vrouw in. Ze liet een raampje zakken en boog zich naar me toe. 
'Dag,' zei ze. Haar stem klonk hoog. Haar grijze haar was kort geknipt. Ze droeg een duur uitziende sjaal die bijna haar hele bovenlichaam bedekte. Haar wangen waren rood, alsof ze het erg warm had.
'Hallo,' zei ik. 'Wilt u iets vragen?'
De vrouw haalde diep adem. 'Ik rij al een half uur rond, op zoek naar de Braamstraat. Ik kan 'm niet vinden. Kent u die straat misschien?'
'De Braamstraat?' zei ik. 'Ik ken wel de Golden Deliciouslaan.' Ik dacht na en keek op het naambordje van de straat waar we stonden. 'U bent nu in de Hugo de Grootlaan.'
'Ja, dat zie ik ook,' zei ze, 'maar daar heb ik niets aan. Die man heeft volgens mij niets met fruit te maken.'
'Nee,' zei ik. 'Maar hij liet zich wel kisten. Net als sommige fruitsoorten.'
De vrouw vond het niet grappig. Ze keek in het spiegeltje en tuitte haar lippen. 'En mijn lippenstift mag ook weleens bijgewerkt worden.'
Ik was even van mijn stuk gebracht toen ze haar handtas opende, er een lippenstift uithaalde en haar lippen zorgvuldig donkerroze begon te maken.
'Ik heb een afspraak met een man,' zei ze en veegde met een pink iets uit haar mondhoek.
'In de Braamstraat?' vroeg ik.
'U vraagt naar de bekende weg,' zei ze een beetje geagiteerd. 'En het gaat u niets aan.'
'Nou ja, bekénde weg nou ook weer niet,' lachte ik.
Ook daar kon ze niet om lachen.
Ik kreeg het er een beetje warm van en deed mijn jas open. Ik wilde haar helpen, maar ik zou het fijn vinden als ze wat toeschietelijker was.
'Gaat u me nog helpen of niet?' vroeg ze.
'Dat wil ik wel, maar zou u iets minder chagrijnig tegen me willen doen?' vroeg ik. 'Ik doe mijn best.'
'U staat alleen maar zogenaamde grapjes te maken,' zei ze. 'Misschien hebt u het zelf niet in de gaten, maar ze zijn erg flauw.'
'Ik weet het opeens,' zei ik. 'De Braamstraat is hier linksaf en dan – ik deed alsof ik diep nadacht – vijf keer naar rechts. Dan bent u er.'
'Dank u,' zei ze. Ze startte haar auto en zonder verder nog iets te zeggen, reed ze weg.
Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.
Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Remke Jansen
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 433
Publicatie op .
 
  Meer van deze schrijver:

Geef een waardering voor: "De straat"

Geschreven door Remke Jansen . Geplaatst in Schrijfopdracht.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Grammatica & Spelling:
Passend in deze rubriek:
16.07.20
Feedback:
Aanpassing n.a.v. oude waardering.
  • Lezenswaardig:
    80%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!