Voor schrijvers, door schrijvers

Meer van deze schrijver lezen?

  • Schrijfopdracht

    Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven. 
  • Meedoen?

    Wil je ook een schrijfopdracht publiceren op Schrijverspunt en misschien feedback ontvangen? Je kunt een keuze maken uit een van de opties

    We werken met twee types schrijfopdrachten:

    • Een verhaal in maximaal 500 woorden dat dient dient te beginnen met een vaste eerste zin en eveneens te eindigen met een vastgestelde zin, zoals aangegeven in de optie.
    • Een associatief geschreven tekst (proza of poëzie) o.b.v. woorden en beelden, zoals aangegeven in de optie.
  • Beoordelen

    Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

    Ook jouw feedback kan een schrijver verder helpen.
Optie 1.
Een verhaal in maximaal 500 woorden
Eerste zin:
De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir.
en als laatste zin:
Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.
Optie 2.
Een verhaal in maximaal 500 woorden
Eerste zin:
Ze keek me aan op een wel heel venijnige manier.
en als laatste zin
We gaven elkaar een hand, twijfelden even en kusten elkaar toen innig.
Optie 3.
Een verhaal in maximaal 500 woorden
Eerste zin:
De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet...
en als laatste zin:
Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste.
Optie 4.
Een verhaal in maximaal 500 woorden
Eerste zin:
Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur...
en als laatste zin:
Zal iemand dit ooit geloven?
Optie 5.
associatiefSchrijf een tekst (proza of poëzie) uitgaande van het gegeven dat je een van je zintuigen mist.

Denk er niet teveel bij na, maar schrijf.
Optie 6.
associatiefBeschrijf een willekeurig voorwerp in je directe omgeving.

Beschrijf daarna hetzelfde voorwerp door de ogen van iemand anders.

Twee verhalen dus over hetzelfde voorwerp.

de kat

De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet. Dat had ik niet eerder meegemaakt en de bank was toch echt een vast onderdeel in mijn dagelijkse wandeling. Uiteraard ging ik er nooit op zitten. Niemand ging ooit zitten op deze door duiven ondergescheten bank, terwijl hij toch op een mooie plek onder die prachtige rode beuk stond.

De arrogante blik van de zwarte kat, die een klein schoon plekje had gevonden, vond ik katten eigen. Wat mij deed stoppen was zijn “miauw”.
Hij miauwde helemaal niet, hij sprak het uit! Mijn verbijsterde gezicht lokte een nieuwe reactie van hem uit: “Heb ik soms wat van je aan?”Dit werd echt te gek, had ik vanmorgen iets verkeerds gegeten? Had iemand mij stiekem drugs toegediend? Bijna gebeurde het onvoorstelbare, net op tijd stopte ik die zittende beweging, net boven de duivenstront. De manier waarop hij zijn ogen dicht kneep en hoe hij zijn mond een ietsje omhoog trok: dat beest lachte me spottend uit.

“Jij miauwt, jij spreekt mensentaal.”
“Zo moeilijk is dat niet, mijn bedienden spreken het ook en ik neem dingen makkelijk op.
”Bedienden?”
“Ja, de mensen die ik toe sta mij in hun huis op te nemen, tot ik het zat wordt en een andere verzorging ga zoeken. Jij bent trouwens de eerste die het verschil tussen een kattenmiauw en een mensenmiauw hoort.”

De kat waste rustig zijn poot, toch vanuit een ooghoek hield hij mij in de gaten. Ik wist niet wat ik hier mee aan moest. Gewoon weglopen en doen of er niets gebeurd was? Die kat in zijn nekvel pakken en een circusnummer met hem beginnen?
“Als je het maar laat.”
“Wat?”
“Tjonge, tjonge, wat zijn mensen toch voorspelbaar. Nee, ik ga geen circusnummer met je doen.”
“Kan je ook al gedachten lezen?”
“Welnee, jullie soort is zo makkelijk te doorzien. De gedachte aan een circus hangt als het ware boven je hoofd. Vergeet het maar. Nee, ik heb een ander voorstel voor je.”

Dat wilde ik wel horen en wat bleek, ik mocht voorlopig zijn bediende zijn. Ik wist dat ik alleen maar ja kon zeggen. Ik hield van katten, van de manier waarop ze zich gedroegen. Een hond wilde graag lief gevonden worden, een kat interesseerde dat totaal niet, die beesten gingen arrogant hun eigen gang, bij hoge uitzondering stonden ze een aai toe. Een hond hoefde ik niet; die kat was een ander verhaal. Hij was welkom.
De kat, een naam wilde hij niet, maakte thuis al snel duidelijk, wat ik voor kattenvoer moest kopen en dat lag dus een kwartiertje later op het boordje voor hem klaar.

Geeuwend dronk ik mijn eerste koffie, de kat speelde met mijn mobieltje. “Hé, laat dat. Dat is niets voor katten.”
“Poe, je moest eens weten wat ik allemaal met die nagels kan.”
Dat interesseerde mij niet. Mijn werkdag begon, dat rapport moest vandaag nog klaar. Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste.

Dit artikel delen?

optie 3.

  • Hits: 187
(De gemiddelde waardering is 4 door 1 stem(-men)

Reacties   

# RE: de katUser ID 5707 12-12-2019 12:54
Geweldig wat je er van gemaakt hebt tussen die twee zinnen. Als je het inkort, je tot de essentie beperkt, wordt het nog pakkender - denk ik.

Login of registreer om een reactie te plaatsen