Voor schrijvers, door schrijvers

Meer van deze schrijver lezen?

  • Schrijfopdracht

    Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven. 
  • Meedoen?

    Wil je ook een schrijfopdracht publiceren op Schrijverspunt en misschien feedback ontvangen? Je kunt een keuze maken uit een van de opties

    We werken met twee types schrijfopdrachten:

    • Een verhaal in maximaal 500 woorden dat dient dient te beginnen met een vaste eerste zin en eveneens te eindigen met een vastgestelde zin, zoals aangegeven in de optie.
    • Een associatief geschreven tekst (proza of poëzie) o.b.v. woorden en beelden, zoals aangegeven in de optie.
  • Beoordelen

    Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

    Ook jouw feedback kan een schrijver verder helpen.
Optie 1.
Een verhaal in maximaal 500 woorden
Eerste zin:
De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir.
en als laatste zin:
Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.
Optie 2.
Een verhaal in maximaal 500 woorden
Eerste zin:
Ze keek me aan op een wel heel venijnige manier.
en als laatste zin
We gaven elkaar een hand, twijfelden even en kusten elkaar toen innig.
Optie 3.
Een verhaal in maximaal 500 woorden
Eerste zin:
De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet...
en als laatste zin:
Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste.
Optie 4.
Een verhaal in maximaal 500 woorden
Eerste zin:
Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur...
en als laatste zin:
Zal iemand dit ooit geloven?
Optie 5.
associatiefSchrijf een tekst (proza of poëzie) uitgaande van het gegeven dat je een van je zintuigen mist.

Denk er niet teveel bij na, maar schrijf.
Optie 6.
associatiefBeschrijf een willekeurig voorwerp in je directe omgeving.

Beschrijf daarna hetzelfde voorwerp door de ogen van iemand anders.

Twee verhalen dus over hetzelfde voorwerp.

De heksenkring

Ze keek me aan op een wel heel venijnige manier. Vreemd, zo’n mooie vrouw met een blik zo vilein dat je er een appel mee kon schillen. Inwendig haalde ik mijn schouders op, die blik was misschien niet voor mij bestemd. De bar, die interesseerde me meer.

“Mag ik een alcoholvrij biertje,” vroeg ik.
“Barman, doe mij er ook eentje.”
De harmonieuze stem deed me opzij kijken, het was de vrouw van die giftige blik.
“Bert, herken je me niet?”
“Nee, ik herken je niet. Moet dat dan? Als die hatelijke blik voor mij bedoeld was, dan ontnam mij dat alle interesse in jou.”
“Sorry, ik keek zo boos omdat jij mij vroeger altijd negeerde.”
“Dat lijkt me sterk, je bent veel te mooi om negeert te worden.”

Voor het eerst hoorde ik haar lach, een mooi klaterend geluid. Het boosaardige was van haar afgegleden, wat volgde was een gesprek want ik wilde weten hoe ze mijn naam wist en waarom ik haar zou moeten herkennen.  De receptie interesseerde me niet meer, dat was toch maar een zakelijke bijeenkomst. Nee, naast mij stond een vrouw die belangstelling voor mij als persoon had.
“Je herkent me nog steeds niet?”
“Je hebt iets heel bekends, iets vertrouwd. Sorry, maar ik ben heel slecht in het onthouden van gezichten.”
“Zo lang is het niet geleden. Ik ben Lydia van de eindklas middelbare school.”
De gezichten van die klas passeerden mijn geheugen, althans voor zover ik ze nog kon oproepen. Toen wist ik het: “Lydia van de heksenkring!”
Opnieuw klonk haar heerlijke lach en het gebaar, waarmee ze haar gitzwarte haar weg veegde, deed mij haar echt herkennen. “Ja, de heksenkring, die vijf meiden, waar iedereen doodsbang voor was. Als jullie een knul apart namen, zagen wij van een afstandje hem snel kleiner worden, tot jullie door liepen en een zielig hoopje mens achter lieten.”
Lydia vond een reactie overbodig, ze nam liever een slok bier maar ze had wel een vraag: “Zeg Bert, heb jij je nooit afgevraagd waarom we jou nooit tot de grond toe afbranden?”
Dat was zo, ze lieten mij altijd met rust. Mijn vragende blik zei genoeg. “Omdat ik het niet wilde. Ik wilde hele andere dingen met jou.”
Ik nam een slok bier, ik stelde een reactie liever uit. Zou ik het haar vertellen? Ach, het was lang geleden, de jaren waren er overheen gegroeid, dus  waarom niet: “Lydia, ik had een heilig ontzag voor jullie maar ik was ook smoor verliefd op je.”
Een vlaag van weemoed, misschien verdriet lag heel even op haar gezicht: “Bert, eigenlijk zit mij dat jaar nog steeds dwars. Iets wat had kunnen zijn maar nooit was.”

Zwijgend, nadenkend dronken we ons glas leeg. We hadden hier iets gevonden wat we niet zochten. Zou die oude liefde dood zijn? Zou er nog leven inzitten? Hier hadden we niets meer te zoeken, we vertrokken.

We gaven elkaar een hand, twijfelden even en kusten elkaar toen innig.

Dit artikel delen?
Pin It

Schrijfopdracht optie 2.

  • Hits: 190
(De gemiddelde waardering is 3.5 door 2 stem(-men)

Reacties   

# RE: De heksenkringW.J. Slierendregt 24-11-2019 15:07
Dank je wel voor de reactie. Daar leer ik altijd van en met die taalfouten heb je gelijk, daar moet ik beter op letten. Dat van dat pesten snap ik niet zo goed. Het komt in de tekst niet voor. Pesten is volgens mij als één leerling(e) dag in dag uit door andere leerlingen getreiterd wordt. Hier is een groep meiden die elke keer een andere knul te grazen nemen. Dat is volgens mij tussen de regels door te lezen. Waarom? Weet ik veel, misschien vanwege grensoverschrij dend gedrag; ik moet wat te raden over laten voor de lezer. Hoe dan ook: hij werd nooit gepest.
Melden aan beheerder
# RE: De heksenkringHans Van Battel 24-11-2019 15:48
Je hebt gelijk: ik liet me te veel richten op de taalfouten tijdens het lezen...
Een goede raad: geef de lezer geen excuus! :-)
Melden aan beheerder
# RE: De heksenkringHans Van Battel 24-11-2019 11:14
Leuke tekst, maar m.i. wat ongeloofwaardig voor iemand die zo hartsgrondig is gepest op school (?).

En jammer... Die stomme taalfoutjes leiden de aandacht af:
"... veel te mooi om GE-negeer-D te worden",
"... wij je nooit tot de grond toe afbran-DD-en?".
"... hebben afgebrand?" klinkt m.i. minder ambigue omdat je de dubbele "d" niet hoort (een lezer "hoort" zijn tekst).
Als je het dan met een enkele "d" schrijft, lijkt het of het pesten op dat moment nog doorgaat.
"... iets bekends, iets vertrouwd-S."

Kortom: hoe taalfouten je tekst eerder verwarrend dan toegankelijk maken...
Melden aan beheerder

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Inzendingen in deze rubriek:

Hoogste beoordeling

Top 3 : De laatste 3 maanden

Top 3 : Totaal

Meeste hits

Top 3 : De laatste 3 maanden

Top 3 : Totaal

Meer schrijfactiviteiten

Jouw verhaal gratis als BookBuster?

Door BookBuster krijgen minder bekende schrijvers een serieuze kans. BookBuster is een project van Schrijverspunt om (nog) minder bekende schrijvers een publicatiekans te geven. Het is de manier om…

Poëzie lezen of publiceren?

Poëzie is de kunst van het dichten. Ook is poëzie een verzamelnaam voor gedichten en verzen. Poëzie is een taaluiting waarbij een grote nadruk ligt op vorm, klank en beeldspraak. Het geheel is meer…

Een sprookje publiceren ?

Sprookjes behoren tot een oude orale traditie en bevatten vaak een zedenles of diepere wijsheid. Het woord sprookje is afgeleid van het middeleeuwse 'sproke', dat verhaal of vertelling betekent. Als…